Антонелло да Мессина: Итальян Ренессансының суретшісі
Antonello da Messina
Антонелло да Мессина (1425-1479) – италиялық суретші, Ренессанс кезеңінің өкілі. Фламанд сурет мектебінің ықпалы, майлы бояу техникасы, Венеция мектебіне әсері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші (1479 жылы қайтыс болды)
Italian painter (died 1479)
Антонелло да Мессина (1425–1430, ақпан 1479), нақтырақ айтқанда Антонелло ди Джованни ди Антонио, сондай-ақ Антонелло дельи Антони деп те аталады және ағылшын тілінде Антоний Мессина деп аударылады, Италияның ерте Ренессанс кезеңінде жұмыс істеген Мессина қаласынан шыққан итальян суретшісі. Оның туындылары ерте Нидерланд суретшілігінің күшті ықпалын көрсетеді, бірақ оның Италиядан тыс жерлерге саяхаттағанына ешқандай құжатты дәлел жоқ. Джорджо Вазари оны Италияға майлы бояу өнерін әкелген деп санайды, бірақ қазір бұл дұрыс емес деп есептеледі. Ренессанс дәуірінің оңтүстік итальян суретшісі үшін ерекше жайт, оның туындылары солтүстік Италиядағы суретшілерге, әсіресе Венецияға үлкен әсер етті.
Antonello da Messina (; 1425–1430February 1479), properly Antonello di Giovanni di Antonio, but also called Antonello degli Antoni and Anglicized as Anthony of Messina, was an Italian painter from Messina, active during the Italian Early Renaissance. His work shows strong influences from Early Netherlandish painting, although there is no documentary evidence that he ever travelled beyond Italy. Giorgio Vasari credited him with the introduction of oil painting into Italy, although this is now regarded as wrong. Unusually for a southern Italian artist of the Renaissance, his work proved influential on painters in northern Italy, especially in Venice.
Ерте өмір және тәрбие
Антонелло 1429–1431 жылдары Мессина қаласында Гаританың (Маргарита) және оны ерте оқытқан мүсінші Джованни де Антонио Мазонустың ұлы ретінде дүниеге келді. Ол отбасымен қаланың Сикофанти ауданында тұрды. Антонелло Неапольға аттанбас бұрын Римде оқушылықта болған деген пікір бар. Көптеген өнер тарихшылары оның оқу жолын осылай түсіндіреді.
Antonello was born at Messina around 1429–1431, to Garita (Margherita) and Giovanni de Antonio Mazonus, a sculptor who trained him early on. He and his family resided in the Sicofanti district of the city. Antonello is thought to have apprenticed in Rome before going to Naples, This account of his training is accepted by most art historians.
Ерте мансап
Антонелло 1450 жылдары Неапольден Мессинаға оралды. 1455 жыл шамасында ол фламандтық суреттеу тәсілдерінен шабыт алып, Сибиу айқышқа шегеленуін салды, ол қазір Бухаресттегі Көркем өнер мұражайында сақталуда. Антверпендегі Корольдік мұражайдағы айқышқа шегелену суреті де осы кезеңге жатады. Бұл ерте туындыларында фламандтық ықпал айқын байқалады, қазір бұл оның ұстазы Колантониодан, сондай-ақ Колантонионың меценаты Арагонның Альфонсо V-іне тиесілі Рожиер ван дер Вейден мен Ян ван Эйк суреттерінен алған шабысы деп түсіндіріледі. Суретшінің өмірбаянында Джорджо Вазари Антонеллоның Неапольде Арагон королі Альфонсо V-іне тиесілі Ван Эйктің (Ломеллини триптихы) майлы суретін көргенін және осылайша Италияға майлы бояу салуды әкелгенін айтады. Жақындағы мәліметтер "Антонелло ди Сицилия" (ди Сицилия – «Сицилиядан» деген мағынаны білдіреді) 1456 жылдың басында Миланда Ван Эйктің ең талантты шәкірті Петрус Кристоспен байланыста болғанын көрсетеді. Бұл, шын мәнінде, Антонелло да Мессина болған болуы мүмкін, себебі бұл оның Эйктей майлы бояу салуды меңгерген алғашқы итальян суретшілерінің бірі болуын, ал Петрус Кристостың итальяндық сызықтық перспективаны үйренген алғашқы голланд суретшісі болуын түсіндіреді. Сонымен қатар, Антонеллоның туындыларындағы адам беттеріндегі тыныш мінез бен жалпы композициядағы сабырлылық голландтық ықпалдың нәтижесі болуы мүмкін. Суретшінің ең алғашқы құжатталған тапсырысы 1457 жылы Реджо-Калабриядағы Сан-Микеле-деи-Жербини конфратернитігі үшін ту салғандығы, онда ол осындай тулар мен құлшылық суреттерін жасау үшін шеберхана ашқан. Ол кезде ол үйленген және ұлы Жакобелло дүниеге келген еді. 1460 жылы оның әкесі Антонелло мен оның отбасын Калабриядағы Амантеядан әкелу үшін бриг жалдағаны туралы мәлімдеме бар. Сол жылы Антонелло «Салтын Мадоннасы» деп аталатын суретті салды, онда стандартты иконография мен фламандтық стиль фигуралардың көлемдік пропорцияларына көбірек назар аударумен үйлеседі, бұл Пьеро делла Франческаның туындыларын білуін көрсетеді. Сондай-ақ 1460 жылға қарай Реджо-Калабриядағы Museo Nazionale della Magna Grecia-да сақталатын Абрахамға періштелер қызмет көрсетуі және Қайырымды Иероним бейнеленген екі кішкентай панель де жатады. 1461 жылы Антонеллоның кіші інісі Джордано оның шеберханасына кіріп, үш жылдық келісімшартқа қол қойды. Сол жылы Антонелло Мессиналық ақсүйек Джованни Мирулла үшін қазір жоғалған Балалы Мадонна суретін салған. Тарихшылар Антонелло өзінің алғашқы портреттерін 1460-шы жылдардың соңында салғанын санайды. Олар голландтық үлгіде жасалған, суреттің нысаны қара фонға қарсы, толық боймен немесе үштен екі бұрышта көрсетілген, ал бұрынғы итальян суретшілерінің көпшілігі жеке портреттер үшін медаль стиліндегі профильдік позда қолданған. Джон Поп Хеннесси Антонеллоны «жеке портрет өзіндік өнер түрі болған алғашқы итальян суретшісі» деп сипаттады. Антонелло 1460 және 1465 жылдар аралығында көптеген құжаттарда есімдері аталып, сол жылдары Мессинада болғанын көрсетеді, бірақ 1465 және 1471 жылдар аралығындағы дереккөздердегі ол осы жылдарды материкте өткізген болуы мүмкін. 1474 жылы ол Сиракузадағы «Бақыттан хабарлау» картинасын салды, ал «Иероним зертханасында» суреті де осы шамамен сол уақытта салынған.
Antonello returned to Messina from Naples during the 1450s. In around 1455, he painted the so called Sibiu Crucifixion, inspired by Flemish treatments of the subject, which is now in the Muzeul de Artă in Bucharest. A Crucifixion in the Royal Museum of Antwerp dates from the same period. These early works shows a marked Flemish influence, which is now understood to be inspired by his master Colantonio and from paintings by Rogier van der Weyden and Jan van Eyck that belonged to Colantonio's patron, Alfonso V of Aragon. In his biography of the artist, Giorgio Vasari remarked that Antonello saw an oil painting by Van Eyck (the Lomellini Tryptych) belonging to King Alfonso V of Aragon at Naples and consequently introduced oil painting to Italy. Recent evidence indicates that an "Antonello di Sicilia" (di Sicilia meaning 'from Sicily') was in contact with Van Eyck's most accomplished follower, Petrus Christus, in Milan in early 1456. It appears likely that this was in fact Antonello da Messina as this would explain why he was one of the first Italians to master Eyckian oil painting, and why Petrus Christus was the first Netherlandish painter to learn Italian linear perspective. Also, the calmer expressions on human faces and calmness in the overall composition of Antonello's works appear to be owing to a Netherlandish influence. The artist's earliest documented commission, in 1457, was for a banner for the Confraternità di San Michele dei Gerbini in Reggio Calabria, where he set up a workshop for the production of such banners and devotional images. At this date, he was already married, and his son Jacobello had been born. In 1460, his father is mentioned leasing a brigantine to bring back Antonello and his family from Amantea in Calabria. In that year, Antonello painted the so called Salting Madonna, in which standard iconography and Flemish style are combined with a greater attention in the volumetric proportions of the figures, probably indicating a knowledge of works by Piero della Francesca. Also from around 1460 are two small panels depicting Abraham Served by the Angels and St. Jerome Penitent now in the Museo Nazionale della Magna Grecia in Reggio Calabria. In 1461 Antonello's younger brother Giordano entered his workshop, signing a three year contract. In that year Antonello painted a Madonna with Child, now lost, for the Messinese nobleman Giovanni Mirulla. Historians believe that Antonello painted his first portraits in the late 1460s. They follow a Netherlandish model, the subject being shown bust length, against a dark background, full face or in three quarter view, while most previous Italian painters had adopted the medal style profile pose for individual portraits. John Pope Hennessy described Antonello as "the first Italian painter for whom the individual portrait was an art form in its own right". Although Antonello is mentioned in many documents between 1460 and 1465, establishing his presence in Messina in those years, a gap in the sources between 1465 and 1471 suggests that he may have spent these years on the mainland. In 1474, he painted the Annunciation, now in Syracuse, and the St. Jerome in His Study also dates from around this time.
Венеция
Антонелло 1475 жылы Венецияға барып, 1476 жылдың күзіне дейін сонда болды. Осы кезеңдегі туындылары анатомия және бейнелілік тұрғысынан адам денесіне көбірек назар аудара бастады, бұл Пьеро делла Франческа мен Джованни Беллинидің ықпалын көрсетеді. Осы кезеңдегі ең белгілі картиналарына Кондотьеро (Лувр), Сан-Кассиано алтары және Сент-Себастьян кіреді. Сан-Кассиано алтары венециялық суретшілерге ерекше әсер етті, себебі ол Джованни Беллини жетілдірген "сакральды әңгіме" форматындағы алғашқы ірі композициялардың бірі болды (Антонеллоның Венада сақталған жұмысы – бұл әлдеқайда үлкен түпнұсқаның бір бөлігі ғана). Сонымен қатар, Антонелло сол сапарда Джованни Беллини және басқа венециялық суретшілерге майлы бояуларды қолдану техникаларын, сондай-ақ суреттердегі бейнелердің тыныш сырт келбеті мен композиция принциптерін үйреткен болуы мүмкін. Венецияда оған Милан герцогының сарай суретшісі қызметі ұсынылды, бірақ ол одан бас тартты.
Antonello went to Venice in 1475 and remained there until the fall of 1476. His works of this period begin to show a greater attention to the human figure, regarding both anatomy and expressivity, indicating the influence of Piero della Francesca and Giovanni Bellini. His most famous pictures from this period include the Condottiero (Louvre), the San Cassiano Altarpiece and the St. Sebastian. The San Cassiano Altarpiece was especially influential on Venetian painters, as it was one of the first of the large compositions in the sacra conversazione format which was perfected by Giovanni Bellini (Antonello's surviving work in Vienna is only a fragment of a much larger original). It is also likely that Antonello passed on both the techniques of using oil paints and the principles of calmness on subjects' faces and in the composition of paintings to Giovanni Bellini and other Venetian painters during that visit. While in Venice he was offered, but did not accept, the opportunity to become the court portrait painter to the Duke of Milan.
Мессинаға оралу және өлім
Антонелло 1476 жылдың қыркүйегінде Сицилияға оралды. Өмірінің соңына таман жасаған туындыларының ішінде Палермодағы Палаццо Абателисте сақталатын әйгілі "Жарияланған Мария" және Сан Грегорио полиптихы бар. Ол 1479 жылы Мессинада қайтыс болды. Оның өсиетнамасы сол жылдың ақпан айында жасалған, ал екі айдан кейін ол қайтыс болғаны анықталды. Оның кейбір соңғы жұмыстары аяқталмаған күйде қалды, бірақ оларды ұлы Якобелло аяқтады.
Antonello had returned to Sicily by September 1476. Works from near the end of his life include the famous Virgin Annunciate, now in the Palazzo Abatellis in Palermo, and the San Gregorio Polyptych. He died at Messina in 1479. His testament dates from February of that year, and he is documented as no longer alive two months later. Some of his last works remained unfinished, but were completed by his son Jacobello.
Стил және мұра
Антонеллоның стилі итальяндық қарапайымдылық пен фламандтық бұлшық еттерге дейін егжей-тегжейлілікке назар аударудың үйлесімділігімен ерекшеленеді. Ол итальяндық сурет өнеріне фламандтық жаңалықтарды әкелу арқылы ғана емес, сонымен қатар фламандтық бағыттарды тарату арқылы зор әсер етті. Дегенмен, оның қайтысынан кейін, сицилиялық Марко Костанцодан басқа, ешқандай сурет мектебі құрылмады.
Antonello's style is remarkable for its union of Italian simplicity with Flemish concern for detail. He exercised an enormous influence on Italian painting, not only by the introduction of the Flemish invention, but also by the transmission of Flemish tendencies. However, no school of painting formed after his death, with the exception of the Sicilian Marco Costanzo.