Кіріспе

Есірткіге байланысты бұзылыстар, сондай-ақ заттарды қолдану бұзылыстары деп те аталады, үлкен әлеуметтік проблемаларға алып келуі мүмкін. Бұл бұзылыс 18-25 жас аралығындағы адамдарда ең көп кездеседі, ерлерде әйелдерге қарағанда, ал қала тұрғындарына қарағанда ауыл тұрғындарына қарағанда жиірек болады. Медициналық мекемелердегі пациенттердің шамамен 22% есірткіге байланысты бұзылыстармен ауырады, бұл кейіннен психикалық ауруларға әкелуі мүмкін. Заттарды қолдану бұзылыстары бар адамдардың 50% астамы "екілік диагноз" алады, яғни олар заттарды қолданумен қатар психиатриялық диагноз да қояды, ең көп таралғандары – үлкен депрессия, тұлғалық бұзылыстар, ұайқас бұзылыстары және дистимия. Заттарды қолдану, сондай-ақ есірткі қолдану, дегеніміз – пайдаланушының өзін немесе басқаларды зиянды жағдайға түсіретін мөлшерде немесе тәсілмен зат (дәрі) қолдануы. Қолданылатын дәрі-дәрмектер көбінесе медициналық әсерлерге қатысы жоқ, шешім қабылдау, сезім қабылдау, назар және денелік бақылауды өзгертетін заттың улану деңгейімен байланысты. Көбінесе негізгі қолданылатын заттар заңсыз есірткілер мен алкоголь деп есептелсе де, қазіргі кезде рецепт бойынша берілетін дәрі-дәрмектер мен темекі де кең таралған проблемаға айналуда.

Жіктеу және терминология

Есірткіге байланысты бұзылулар бастапқыда "эсірткі пайдалану бұзылулары" (SUD) және "эсірткі шақырылған бұзылулар" (SID) деп жіктемеленген. DSM IV екеуінің арасында нақты айырма жасағанмен, SID көбінесе SUD аясында дамиды.

Есірткі әсерінен пайда болған аурулар

Заттардың әсерінен туындаған бұзылыстар – заттарды қолданумен тікелей байланысты медициналық жағдайларды қамтиды. Осы жағдайларға мас болу, абстиненттік синдром, заттардың әсерінен туындаған делирий, заттардың әсерінен туындаған психоз және заттардың әсерінен туындаған көңіл-күй бұзылыстары жатады.

Есірткілік заттардың әсерінен пайда болған бұзылулар

Есірткілерді қолдану бұзылыстары есірткілерді пайдалану және оған тәуелділікті қамтиды. DSM-IV бойынша бұл жағдайлар жеке-жеке диагностикаланатын, бірақ DSM-V екеуін де "Есірткілерді қолдану бұзылысы" деп аталатын бір жағдайға біріктіру ұсынылып отыр.

Жіктеудегі өзгерістер

Жақында жарияланған DSM-5 есірткіге құмарлықты және есірткіге тәуелділікті бір жалғасымдылық ретінде біріктірді; бұл жай ғана есірткі пайдалану бұзылысы деп аталады және диагноз қою үшін көбірек белгілердің болуын қажет етеді. Сондай-ақ, әр түрлі заттарды ортақ негізгі критерийлерге сүйене отырып, жеке бұзылыс ретінде қарастырады. Бұдан бөлек, тәуелділік пен нашақорлық арасындағы айырмашылықты екі бөлек бұзылыс ретінде ажыратады, оларды бірімен-бірін шатастырмау керек.

Асқынулар

Массаң қолданудың көптеген мүмкін болатын салдары бар, мысалы, ауыр физиологиялық зақымдану, психологиялық өзгерістер және көбінесе қанағаттандырмайтын әлеуметтік өзгерістер. Физиологиялық зақымдану көбінесе ең айқын болып табылады, ол организмнің денесіне әсер ететін қалыптан тыс жағдай ретінде көрінеді: Мысалы, алкогольден туындаған бірнеше ауру белгілі (мысалы, алкогольдік гепатит, алкогольдік бауыр ауруы, алкогольдік кардиомиопатия). Массаң қолдану жиі ерте қартаюмен, сүексіздік мәселелерімен, мидың зақымдануымен және әлсіреген иммундық жүйеге байланысты жұқпалы аурулардың жоғары тәуекелімен байланысты. Ұзақ мерзімді қолдану депрессия, паранойя, алаңдаушылық сияқты жеке тұлғаның өзгеруімен байланысты, бұл психологиялық ауруларға қатысты болуы мүмкін. Көптеген жағдайларда, массаң қолдану шекаралық жеке тұлғалық бұзылысы сияқты жеке тұлғалық бұзылулармен бірге жүреді деген хабарлар бар. Сондай-ақ, бұл мидың ауыр зақымдануына әкелуі мүмкін, бұл мінез-құлқын бақылау қабілетінің жоғалуына алып келеді, бұл массаң қолданушылардың көптегенінің неліктен тәуелділікке ұшырағанын түсіндіруге болады. Қоғам массаң қолдануды көбінесе жағымсыз деп қарастырады, сондықтан мұндай іс-әрекеттерге қатысқандар әлеуметтік кемсітуге ұшырауы мүмкін. Көптеген есірткілерді қолдану, есірткінің өзі заңсыз болса да немесе оларды қолданушылар заттарын қаржыландыру үшін заңсыз әдістерді қолданса да, қылмыстық айыптауларға әкелуі мүмкін. Сондай-ақ, есірткінің әсерімен адамдар қылмыстық немесе қоғамға қарсы әрекеттерге бару ықтималдығы жоғары.