Кіріспе

Америкалық саясаткер (1843–1902)

Дуайт Мэй Сэбин (25 сәуір, 1843 – 22 желтоқсан, 1902) – американдық саясаткер, Миннесота штатынан АҚШ сенаторы және Миннесота заң шығарушы органында қызмет еткен. Ол Сеймур, Сабин және Ко компаниясы мен Солтүстік-Батыс вагон компаниясының кәсіби жобаларымен танымал. Бұл кәсіпорындар 1870 жылдары Миннесота штатының үкіметімен келісілген, өте табысты түрме еңбек келісімшарттарына байланысты болды. 1883 жылы федералдық лауазымға сайлануы Миннесота штатының Сенатындағы ұзақ және қиын кезеңнен кейін болды, сол кезде қолданыстағы сенатор Уильям Уиндом «штат тарихындағы ең нашар сайлау кампаниясынан» кейін қайта сайланудан бас тартты. Дуайттың әкесі Хорас, Коннектикут штатының Виндэм округінен шыққан, Марсель, Иллинойс қаласының жанында өз иелігін құру үшін батысқа көшіп келді. 1853 жылы ол Иллинойс-Мичиган каналының аяқталуын күтіп, канал қалашығы ретінде құрылды. Хорастың кәсібі сәтті болды, бірақ 1857 жылы Сабиндер ауруға шалдығып Коннектикутқа оралды, онда отбасы Сабиндерлердің тарихи үйіне көшіп барды, ол Коннектикуттың түпнұсқа Нью-Роксбери грантының бөлігі болды және 1686 жылға дейін аймақтың алғашқы ақмекендеушілерінен таратылды. 1862 жылы әкесінің қайтысынан кейін Сабин Филипс академиясына түсіп, азаматтық инженерия мен математиканы оқыды, бір жылдық оқудан кейін Американдық Азамат соғысында Одақ әскеріне қатысу үшін мектепті тастады. 1883 жылғы өмірі мен мансабына шолу жасағанда, ол 1863 жылдың шілдесінде Геттисбургке «шайқастың шешуші және қорқынышты екінші күніне», Республика армиясындағы Миннесотадан келген жалғыз полк қабірстан төбесінде батырлықпен күресіп жатқанда келгені айтылды. Бірақ бұл Миннесотаға сілтеме және Сабинге қатысты оның маңызы, бұл мақала жарық көрген кезде АҚШ Сенатына оның жақында сайлануына саяси ишара болуы мүмкін. Федералдық армияда қызмет еткен кезде Сабин генерал Плезантонның кавалериясының бас дәрігерінің көмекшісі болды, бірақ бірнеше айлық «далада болғаннан» кейін оны анықталмаған өкпе ауруы шалдықты, ол оны лагерьтік қызметтен АҚШ Қаржы министрлігіндегі «Үшінші аудитор кеңсесіне» (Соғыс министрлігінің аудиторы) кеңсе қызметкері етіп жіберді. 1864 жылы әкесі қайтыс болғанда, жиырма жастағы Сабин қызметтен босатылып, анасына әкесінің мүлкін басқаруға көмектесу үшін Коннектикутқа оралды. Сабин Виндэм округіндегі отбасылық иелікті басқаруды өз мойнына алды, ал анасы ағасы Джеймен бірге Иллинойсқа оралып, Иллинойс шаруашылығын басқаруды қолға алды. Келесі үш жыл «орманды жерлерін кесіп, ағаштарын сатумен» өтті. 1868 жылы түрме бастығы алғаш рет бұл жүйенің қанаушылық аспектілеріне наразылық білдіріп, ең болмағанда «қамаудағылар мемлекеттің игілігі үшін, жеке мүдделер үшін емес, жұмыс істеуге рұқсат етілсін» деп талап етті. 1876 жылы фирма астық бастыратын машиналарды шығара бастады және көп ұзамай әлемге әйгілі «Minnesotan Chief» астық бастыратын машинасының ең ірі өндірушісі болды. 1881 жылы пайда үш жүз мың долларды құрады. 1882 жылы Сабин «5 000 000 доллар капиталмен Солтүстік-Батыс вагон компаниясын ұйымдастырушы болды» (оның құрамында «ірі теміржол мүдделерін білдіретін белгілі бір бай адамдар» бар еді).

Дауыс берудің бірінші кезеңі (АҚШ сенаторлары сол кезде штаттық палата арқылы сайланды) 1883 жылдың 16 қаңтарында өтті және кворумға жетпегенімен (63 дауыс) төмендегідей есептелді:
|William Windom (R) 45
Thomas Wilson (D) 25
Mark H. Dunnell (R) 7
Gordon E. Cole (R) 6
Charles F. Kindred (R) 4
Cushman K. Davis (R) 2
Lucius F. Hubbard (R) 2
Thomas Armstrong (R) 2 және теміржолдар, ардагерлер зейнетақысы және Су шлюздарын дамытуға қатысты заңнамаға қатысты (оның біреуі оның құрметіне аталған). Ол «сөз сөйлеуге ұмтылмады және сөз сөйлейтін сенатор ретінде танылмады, бірақ мемлекетінің мүддесі үшін, әсіресе көлік саласында еңбекқор мүше болды». 1888 жылы партиясы оны қайта ұсынбады және ол өзінің кәсіби ісіне оралды. Сабин дауыс беруге параның әсер еткенін айтты, бірақ бұл айыптамалар ешқашан расталмады.

Жеке өмір

Сэбин екі рет үйленді, бірінші әйелі Элен Амелия Хатчинс Коннектикут штатының Дэниелсон қаласынан келген дәрігердің асырап алған қызы болды. Ол Дуайтқа соғыстан оралғаннан кейін және Миннесотаға кеткенге дейін үйленді. Дуайт пен Элен отбасы үшін алдымен Бланш пен Этельді (Фарго қаласының Джон Б. Реймондтың қыздары, бұрынғы Дакота конгресс делегаты) асырап алды. Кейіннен олар Сабиннің туысының кішкентай қызы Ада Чемберсті отбасына қосты. "Стиллвотердегілердің бәрі оларды бақытты жұп деп есептейтін" еді. "Нью-Йорк Таймс" газеті "Сабин ханым – өте тартымды әйел" деп хабарлады, "Вашингтонда ол апта сайын қабылдаулар өткізетін, ол қаладағы ең танымал қабылдаулардың бірі болды және ең беделді адамдар қатысты". Оның қаржылық амалдары туралы жазғандар осы қайғылы оқиғаға шынайы жанашырлықпен қарады. Бұл сол кездегі басқа хабарламалармен қарама-қайшы болды, онда миссис Сабиннің еркіне қарсы жасалған қылмысқа қатысты екені айтылды. "Сенатор Сабин оның қазіргі және болашақ тұрмысын қамтамасыз етуде жомарттық танытты". Миссис Сабин де, оның достары мен туыстары да бұл талапқа қарсы болмады. Сабиннің осы мәселедегі әрекеттері "осы қайғылы жағдайда күтілгендей болды". Ол 1902 жылдың 22 желтоқсанында Аудиторияның қосымшасында "күтпеген жүрек жетіспеушілігінен" қайтыс болған кезде Чикагода Сабинмен бірге болды. Ол қызы Этельдің үйіне жақын жерде, қазір Т.С.Филипске үйленген болатын. Сабин ханым Дулутке оралғаннан кейін, әсем Сабин сарайы бос қалды және 1918 жылы ағаш үшін бұзылды.