Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жердің толық меншік нысаны
Form of freehold land ownership
Ағылшын құқығында, толық меншік немесе толық меншік абсолютті – бұл жердегі мүлік, толық меншіктің бір түрі. "Төлем" – жерді иеленудің қазіргі, мұрагерлік құқығы. "Толық төлем" – жалпы құқық бойынша уақытпен шектелмеген (яғни, мәңгілік) жылжымайтын мүлік, ал меншіктің ең жоғары түрі – "толық төлем абсолютті", ол жерді пайдалану бойынша ешқандай шектеулерсіз болады (мысалы, жердің белгілі бір мақсатта пайдаланылуына тыйым салатын немесе меншік құқығының тоқтауына әкелетін шарттар немесе талаптар). Толық төлем иесінің құқықтары үкіметтің салық салу, міндетті түрде сатып алу, полиция билігі және мүліктің иесіз қалған жағдайда мемлекетке өтуі (есхеат) өкілеттіктерімен шектеледі, сондай-ақ, келісімшарттағы белгілі бір міндеттемелермен немесе шарттармен де шектелуі мүмкін, мысалы, жерді қоғамдық саябақ ретінде пайдалануды талап ететін шарт, және егер шарт орындалмаса, ол құқық берушіге қайтарылады; бұл шартты толық төлем.
In English law, a fee simple or fee simple absolute is an estate in land, a form of freehold ownership. A "fee" is a vested, inheritable, present possessory interest in land. A "fee simple" is real property held without limit of time (i. e., permanently) under common law, whereas the highest possible form of ownership is a "fee simple absolute", which is without limitations on the land's use (such as qualifiers or conditions that disallow certain uses of the land or subject the vested interest to termination). The rights of the fee simple owner are limited by government powers of taxation, compulsory purchase, police power, and escheat, and may also be limited further by certain encumbrances or conditions in the deed, such as, for example, a condition that required the land to be used as a public park, with a reversion interest in the grantor if the condition fails; this is a fee simple conditional.
Тарих
"Фия" сөзі феодалдық жер иелігін білдіретін "феод" терминімен байланысты. Феодалдық жерлерді ұстаудың түрлі нұсқалары болды, олардың көпшілігінде жерді пайдаланушы өз иесіне қандай да бір қызмет көрсетуді талап етті, мысалы, рыцарлық қызмет (әскери қызмет). Егер жерді пайдаланушының иесі патша болса, онда бұл соғыс кезінде жылқы беру сияқты көптеген түрлі қызметтерді немесе патшаның ресми шарапшысы болуды талап етуі мүмкін. Бұл феодтар жер иесі мен жерді пайдаланушы арасындағы күрделі қарым-қатынасты тудырды, онда екі тараптың да міндеттері болды. Мысалы, жер иесі жерді пайдаланушының адалдығын немесе құрметін алғанда, оны қорғауға міндетті болды. Феодалдық жер иелену жойылғаннан кейін, барлық феодтар шарты жоқ, қарапайым иелікке айналды.
The word "fee" is related to the term fief, meaning a feudal landholding. Feudal land tenures existed in several varieties, most of which involved the tenant having to supply some service to his overlord, such as knight service (military service). If the tenant's overlord was the king, grand serjeanty, then this might require providing many different services, such as providing horses in time of war or acting as the king's ceremonial butler. These fiefs gave rise to a complex relationship between landlord and tenant, involving duties on both sides. For example, in return for receiving his tenant's fealty or homage, the overlord had a duty to protect his tenant. When feudal land tenure was abolished, all fiefs became "simple", without conditions attached to the tenancy.
Жалпы құқық
Ағылшын ортақ құқығы бойынша, Корольдің Англиядағы барлық жерлерге радикалды құқығы немесе аллодийі болды, яғни ол бұрынғы феодалдық дәуірдегі барлық жерлердің түпкілікті "иесі" саналды. Аллодалық құқық азаматтық құқық жүйесінде үкіметтерге тиесілі. Дегенмен, Король жердің иелігі деп аталатын абстрактілі құқықты бере алады, ол жердің өзі емес, оның құқықтық бейнесі болып табылады. Басқаша айтқанда, иелікке берілетін нәрсе – жердің өзі емес, оған құқық. Жабық иелік құқығы "жабық иелік құқығы", "жабық иелік атағы" немесе кейде Англия мен Уэльсте жай ғана "еркін иелік" деп те аталады. Нормандар кезінде Англияға феодализм енгізілгеннен бастап, феодты ұстаған адам немесе "иеленуші" оны жоғары тұрған иесінің рұқсатынсыз (сатуға) бере алмайтын. Алайда, иеленуші жердің бір бөлігін бөліп алып, оны өзінің кіші иеленушісіне бағынышты феод ретінде бере алатын, бұл процесс суб-енфеодация немесе "суб-инфеудация" деп аталады. 1290 жылғы Quia Emptores заңы суб-инфеудацияны жойды және оның орнына жабық иелік құқығын сатуға рұқсат берді. Уильям Блэкстон жабық иелік құқығын адамға жер берілгенде және оның мұрагерлеріне толығымен берілгенде, оның құқығына ешқандай шектеу қойылмағандағы жерге иелік ету құқығы деп анықтады. Жабық иелік құқығымен ұсталатын жерді оның иесі қалаған адамға беруге болады, оны кепілге салуға немесе ипотекаға беруге болады. Жабық иелік құқығымен жылжымайтын мүліктің иелері өмір бойы мүлікке құқықтарын пайдалану мүмкіндігіне ие және әдетте олардың қайтыс болғаннан кейін мүлікке кім ие болатынын анықтауға қатысады. Тарихи тұрғыдан алғанда, иелік құқығы уақыт бойынша шектелуі мүмкін. Көбінесе қолданылатын уақыттық шектеулерге өмірлік иелік кіреді, ол грант алушының (немесе басқа адамның) қайтыс болуымен тоқтатылады, тіпті жер үшінші тарапқа берілген болса да, немесе белгілі бір мерзімге жалға алу, мысалы, жылдық иелік. Иелік құқығы мұрагерлік тәсілі арқылы да шектелуі мүмкін, мысалы, "тасымалдау" арқылы, ол жабық иелік құқығын құрады. Дәстүр бойынша, жабық иелік құқығы "N. және оның денесінен туған еркек мұрагерлеріне" деген сияқты сөздермен жасалды, бұл мүлікті мұраға алуға болатын адамдарды шектеді. Егер мұрагер табылмаса, мүлік бастапқы грант берушінің мұрагерлеріне қайтарылады. Көптеген ортақ құқық елдері заңмен тасымалдауды жойды.
In English common law, the Crown had radical title or the allodium of all land in England, meaning that it was the ultimate "owner" of all land in the past feudal era. Allodial title is reserved to governments under a civil law structure. However, the Crown can grant ownership in an abstract entity – called an estate in land – which is what is owned rather than the land it represents. The fee simple estate is also called "estate in fee simple" or "fee simple title", or sometimes simply "freehold" in England and Wales. From the start of the Norman period, when feudalism was introduced to England, the tenant or "holder" of a fief could not alienate (sell) it from the possession of his overlord. However, a tenant could separate a parcel of the land and grant it as a subordinate fief to his own sub tenant, a process known as sub enfeoffing or "subinfeudation". The 1290 Statute of Quia Emptores abolished subinfeudation and instead allowed the sale of fee simple estates. William Blackstone defined fee simple as the estate in land that a person has when the lands are given to him and his heirs absolutely, without any end or limit put to his estate. Land held in fee simple can be conveyed to whomsoever its owner pleases; it can also be mortgaged or put up as security. Owners of real property in fee simple have the privilege of interest in the property during their lifetime and typically have a say in determining who gets to own an interest in the property after their death. Historically, estates could be limited in time. Common temporal limitations include life estate, a land ownership that terminates upon the grantee's (or another person's) death even if the land had been granted to a third party, or a term of years, a lease for a specified term, such as in an estate for years. A fee also could be limited through the method of its inheritance, such as by an "entailment", which created a fee tail. Traditionally, fee tail was created by words of grant such as "to N. and the male heirs of his body", which would restrict those who could inherit the property. If no heirs could be found, then the property would revert to the original grantor's heirs. Most common law countries have abolished entailment by statute.
Ұзақтығы
Жеке меншік құқығы – заң бойынша берілуге болатын жерге қатысты ең толық құқықты білдіреді; ол жерге қатысты барлық мүмкін құқықтардың, өкілеттіктердің, артықшылықтардың және иммунитеттердің ең ірі жиынтығы болып табылады. Жеке меншік құқығының үш негізгі белгісі: оны бөлуге болады, мұрагерлікке қалдыруға болады және ұрпақтан ұрпаққа ауыстыруға болады.
An estate in fee simple denotes the maximum ownership in land that can be legally granted; it is the greatest possible aggregate of rights, powers, privileges and immunities available in land. The three hallmarks of the fee simple estate are that it is alienable, devisable and descendible.
Тарифті құру және оның сипаттамасы
АҚШ-та жалпы мұрагерлік туралы сөздерді қолдану арқылы толық меншік құқығын беруді талап ететін ережелер заңмен жойылды. Ортақ құқық бойынша толық меншік құқығын беру үшін, келісімшартта немесе өсиеттамада "Б-ға және оның мұрагерлеріне" деп көрсетілуі керек. Осы сөздерден кемірек қолданылса, мүлік көлемі шектеулі болар еді. Қазіргі заманғы келісімшарттар көбінесе стандартталған үлгіні ұстанады. Егер өсиеттамада мүліктің кішірек көлемде берілуі туралы ниет білдірілмесе, мүлік иесінің мүлкін толық меншік құқығымен беруге ниеттенгені болжанады, мысалы, өмір бойына пайдалану құқығы сияқты.
Rules requiring words of general inheritance to create fee simple by conveyance have been abolished by statute in the United States. To convey an estate in fee simple at common law, the deed or will must state "to B and his heirs". Anything short of those words transferred a smaller estate. Modern deeds usually follow a standardized form. There is a presumption that the testator intends to convey his or her property in fee simple unless the will indicates an intention to transfer a smaller estate, such as a life estate.