Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық виолончельші және перформанс-артист (1933–1991)
American cellist and performance artist (1933–1991)
Мадлен Шарлотта Мурман (18 қараша 1933 – 8 қараша 1991) – американдық виолончельші, перформанс-артист және авангардтық музыканы қолдаушы. "Жаңа музыканың Жанна д'Арк" атанған ол Нью-Йорктің жыл сайынғы Авангард фестивалінің негізін қалады және корей-американдық суретші Нам Джун Пайкпен тығыз байланыста жұмыс істеді.
Madeline Charlotte Moorman (November 18, 1933 – November 8, 1991) was an American cellist, performance artist, and advocate for avant garde music. Referred to as the "Jeanne d'Arc of new music", she was the founder of the Annual Avant Garde Festival of New York and a frequent collaborator with Korean American artist Nam June Paik.
Ерте өмір
Мадлен Шарлотта Мурман 1933 жылғы 18 қарашада Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында дүниеге келген. Он жасында виолончель ойнауды бастады. 1951 жылы Литтл-Рок орта мектебін бітіргеннен кейін Луизиана штатының Шревепорт қаласындағы Centenary колледжінде музыка бойынша стипендия алды. 1955 жылы ол музыка бакалавры дәрежесін алды. 1958 жылдан 1963 жылға дейін ол Джейкоб Гликтің Boccerini Players тобының мүшесі болды. Бұл оның авангардтық өнер суретшілерінің Fluxus қозғалысына байланысуына әкелді. Кейін ол оның көптеген өкілдерімен тығыз жұмыс істеді, Fluxus рухында ашық түрде жазылған жұмбақ ноталарды түсіндірді. 1966 жылы Fluxus-пен байланысы бар Бёйс оның құрметіне Infiltration Homogen für Cello атты, матамен жабылған виолончель туындысын жасады. Алайда, Мурман, оның жақын досы Шнеманн сияқты, көптеген басқа әйел суретшілермен бірге Fluxus ұйымдастырушысы Джордж Мачунас тарапынан себептері белгісіз "қара тізімге" енгізілді.
Madeline Charlotte Moorman was born on November 18, 1933, in Little Rock, Arkansas. At the age of ten she began to study cello. After her graduation from Little Rock High School in 1951 she had a music scholarship to attend Centenary College in Shreveport, Louisiana. She attained her B. A. in music in 1955. From 1958 1963 she was also a member of Jacob Glick's Boccerini Players. This led to her loose involvement with the Fluxus movement of avant garde performance artists. She later worked closely with many of its protagonists to interpret enigmatic scores written in the open ended spirit of Fluxus. In 1966, Beuys, then associated with Fluxus, created his work Infiltration Homogen für Cello, a felt covered violoncello, in her honor. However, Moorman, like numerous other female artists including her close friend, Schneemann, was "blacklisted" by Fluxus organizer George Maciunas for reasons that remain unclear.
Нью-Йорктің жыл сайынғы авангард фестивалі
1963 жылы Мурман Нью-Йорктегі жылдық Авангард фестивалін құрды, ол Флюкс тобының эксперименталды музыкасын және Хэппенингтерді перформанс, кинетикалық өнер және бейне өнермен бірге ұсынды. Фестиваль атауында «жылдық» делінгенімен, ол әр жыл сайын өткізілмеді. 1963 жылдан 1980 жылға дейін он бес фестиваль өтті.
In 1963 Moorman founded the Annual Avant Garde Festival of New York, which presented the experimental music of the Fluxus group and Happenings alongside performance, kinetic art, and video art. Despite the event's title the festival was not held annually. There were fifteen festivals from 1963 to 1980.
Нам Джун Пайкпен ынтымақтастық
Екінші Авангард фестивалінде Мурман Карльхайнц Стокгаузенді өзінің алғашқы әріптесі Нам Джун Пайкты пайдалана отырып, өзінің "Originale" атты өнер туындысын қайта қоюға көндірді. Осы кездесу Мурман мен Пайк арасындағы ондаған жылға созылған ынтымақтастықтың бастауы болды, олар мүсін, өнер, музыка мен қойылымды біріктірді. Осы қойылымда Мурман виолончельде әртүрлі жалаңаш күйлерде қимылдар орындады. Мурманның қазасынан кейін Пайк 1995 жылы Мурманның өмірі мен авангардтық қойылымдары туралы "Жаланаш виолончелист" деген фильм жасады. 2001 жылы Солтүстік-Батыс университетінің кітапханасы оның мұрағатын иеленді. Мұрағаттағы фотосуреттердің, ноталардың, құрал-жабдықтардың және костюмдердің бір бөлігі 2016 жылы Мэри мен Ли Блок өнер мұражайында, Грей өнер галереясында және 2017 жылдың басында Зальцбургтегі Музей дер Модернеде көрмеге қойылды.
At the Second Avant Garde Festival, Moorman convinced Karlheinz Stockhausen to restage his performance piece, Originale, using his original collaborator Nam June Paik. This meeting began the decades long collaboration between Moorman and Paik in which they fused sculpture, performance, music and art. For this performance, Moorman was to perform movements on the cello in various states of nudity. Following Moorman's death, Paik made a film entitled Topless Cellist (1995) about Moorman's life and avant garde performances. In 2001, Northwestern University Library acquired her archive. A portion of the archive's photographs, scores, props, and costumes were exhibited at the Mary and Leigh Block Museum of Art and the Grey Art Gallery in 2016 and the Museum der Moderne Salzburg in early 2017.
Өлім
1970 жылдардың соңында оған сүт безі қатерлі ісігі диагнозы қойылды. Ол мастэктомиядан өтіп, қосымша емделді, ауырсыну мен денсаулығының нашарлауына қарамастан 1980 жылдары өнер көрсетуді жалғастырды. Ол 1991 жылдың 8 қарашасында Нью-Йорк қаласында 57 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды.
In the late 1970s she was diagnosed with breast cancer. She underwent a mastectomy and further treatment, to continue performing through the 1980s in spite of pain and deteriorating health. She died of cancer in New York City on November 8, 1991, aged 57.