Кіріспе

Құс түрлері

Қызыл кеуделі мерген (Mergus serrator) – Солтүстік жарты шардың көп бөлігінде таралған үйрек түрі. Бұл түрдің атауын беретін қызыл кеудесі тек көбелек кезеңіндегі еркектерде байқалады. Олар жылдам ұшып, су астындағы жануарларды қуу арқылы су бетінен сүңгіп тамақтанады, ал тісті қанатымен сырғақты балықтарды ұстайды. Олар жыл сайын көлдер мен өзендердегі көбелек орындарынан қыстау үшін көбінесе жағалау аймақтарына көшіп барады, бұл оларды Mergus туысының тұзды суды жиі пайдаланатын жалғыз түрі етеді. Көбелек маусымынан тыс кезде олар көбінесе шағын, бірақ 100-ге дейін жететін топтарды құрайды. Бұл түрдің дүниежүзілік саны тұрақты, бірақ кейбір аймақтарда мекендеу ортасының жоғалуы және басқа да факторлар оларға қауіп төндіреді.

Этимология

Mergus тұқымдас атауы – Плиний және басқа римдік авторлар белгісіз су құсына қатысты қолданған латын сөзі. Serrator сөзі латынша "тісті ара" деген мағынаны білдіреді және "serra" сөзінен туындаған, ол "тіс" немесе "ара" дегенді білдіреді. Бұл құстың мүсініндегі ара сияқты тістеріне сілтеме жасайды, олардың арқасында ол сырғанақ балықтарды ұстай алады, олар оның ең көп жейтін азығы. Қызыл кеуделі мерген – Карл Линнейдің 1758 жылы жарық көрген "Systema Naturae" кітабының 10-шы басылымында сипатталған көптеген құс түрлерінің бірі және оған Mergus serrator есімді екі атау берілген.

Дауыс

Сүйісу кезінде аналық кеулесін қырқыратып, «прак прак» деп дыбыстайды, ал еркек мысықтай ғарылдайды. Ұшу кезінде аналық қатаң «грук» деп дыбыстайды. Басқа уақытта бұл түр көбінесе үнсіз болады.

Тамақ және азықтандыру

Қызыл кеуделі қазтар суға сүңгіп, су астында жүзеді. Олар негізінен ұсақ балықтармен қоректенеді, бірақ сондай-ақ су жәндіктері, құрттар, шаяндар және қосмекенділерді де жейді.

Қорғау

Қызыл кеуделі мергендер Африка-Еуразиялық көшпелі су құстарын қорғау жөніндегі келісімге (AEWA) қолданылатын түрлердің бірі болып табылады. Бұл түр сондай-ақ АҚШ пен Канада арасындағы көшіп-қонушы құстар туралы шарт бойынша аңшылық құсы болып саналады. Бұл түрге белгілі бір деңгейде қорғау қарастырылғанын білдіреді, бірақ Солтүстік Америкадағы жергілікті аңшылық ережелерімен белгіленген маусымдар мен аймақтарда оны аулауға рұқсат етіледі. Дегенмен, осы түрге қызығушылық танытқан аңшылар аз, және салыстырмалы түрде аз құстар ауланады. Түр кеңінен таралған және IUCN бойынша "қауіпсіз" санатына жатады, бірақ кейбір аймақтардағы популяциясы төмендеуі мүмкін. Оған қауіп төндіретін факторлар: ылғалды жерлерді жою арқылы мекендеу ортасының жойылуы, пестицидтер мен қорғасын сияқты зиянды заттарға ұшырау, сондай-ақ коммерциялық балық аулау кезінде кездейсоқ ұсталып қалуы.