Тинтагель қамалы: Орта ғасырлық бекініс және ежелгі тарихы
Tintagel Castle
Тинтагел қамалы: Англияның Солтүстік Корнуоллдағы ортағасырлық бекініс. Тарихы, археологиялық жадылар, корольдік резиденция және 13 ғасырдағы құрылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Корнуоллдағы ортағасырлық бекініс, Англия
Medieval fortification in North Cornwall, England
Тинтегел қамалы /t//ɪ//n/'t//æ//dʒ//əl/ – бұл Ұлыбританияның Солтүстік Корнуолл аймағындағы Тинтегел (Тревена) ауылына жақын, Тинтегел аралының жарым аралында орналасқан ортағасырлық бекініс. Бұл жерде римдік-британдық кезеңде қоныс болған болуы мүмкін, себебі осы кезеңге жататын көптеген артефакттар жарым аралда табылған, бірақ әзірге рим дәуірінде мұнда құрылыс болғаны дәлелденбеді. Ол ерте ортағасырлық кезеңде қоныстанды, сол кезде ол Dumnonia аймақтық патшасының маусымдық резиденцияларының бірі болған. 13 ғасырда, жоғарғы орта ғасырларда Корнуоллдың 1-ші графы Ричард осы жерде қамал салды. Кейін ол уақыт өте келе құлдырап, қирады. Қамал туристік орынға айналғандықтан, 19 ғасырда оның археологиялық зерттеулері басталды, көптеген адамдар Ричардтың қамалының қираған қалдықтарын көруге келді. 1930 жылдардағы қазба жұмыстары Рим империясының соңғы кезеңінде Жерорта теңізімен сауда байланыстары болған, жоғары мәртебелі елді мекеннің маңызды іздерін ашты. 2016 және 2017 жылдары Тинтегел қамалында жүргізілген екі қазба жұмысы 5-ші немесе 6-шы ғасырдың басында (ерте ортағасырлық кезең) салынған сарайдың жоспарын көрсетті, сонымен қатар Испаниядан және Жерорта теңізінің шығыс жағынан әкелінген жазулар мен заттардың болуын растады. Корнуолл археологиялық бөлімі және АҚШ-тағы PBS. Тинтегел қамалы 19 ғасырдың ортасынан бері туристер арасында танымал орын. Қамал Корнуолл герцогтігінің жер иелігінің бір бөлігі ретінде Уэльс принці Уильямға тиесілі болғанымен, оны «Ағылшын мұрасы» басқарады.
Tintagel Castle /t//ɪ//n/'/t//æ//dʒ//əl/ is a medieval fortification located on the peninsula of Tintagel Island adjacent to the village of Tintagel (Trevena), North Cornwall in the United Kingdom. The site was possibly occupied in the Romano British period, as an array of artefacts dating from this period have been found on the peninsula, but as yet no Roman era structure has been proven to have existed there. It was settled during the early medieval period, when it was probably one of the seasonal residences of the regional king of Dumnonia. A castle was built on the site by Richard, 1st Earl of Cornwall in the 13th century, during the High Middle Ages. It later fell into disrepair and ruin. Archaeological investigation into the site began in the 19th century as it became a tourist attraction, with visitors coming to see the ruins of Richard's castle. In the 1930s, excavations revealed significant traces of a much earlier high status settlement, which had trading links with the Mediterranean world during the Late Roman period. Two digs in 2016 and 2017 at Tintagel Castle uncovered the outlines of a palace from the 5th or early 6th century (the early medieval period), with evidence of writing and of articles brought in from Spain and from the eastern end of the Mediterranean Sea. The Cornwall Archaeological Unit and another in the US by PBS. Tintagel Castle has been a tourist destination since the mid 19th century. While the castle is in the possession of William, Prince of Wales as part of the landholdings of the Duchy of Cornwall, the site is managed by English Heritage.
Рим-британ дәуірі
Біздің заманымыздың 1-ші ғасырында Оңтүстік Британияға Рим империясы шапқындап, басып алды. Қазіргі Корнуолл аумағы римдік әкімшілік аймағына – civitas Dumnoniorum-ға бөлінді, ол жергілікті британдық тайпалар тобының атымен аталып, римдіктер оларды Dumnonii деп атады. Сол кезде, Британияның оңтүстік-батыс ұшындағы бұл аймақ "алыс, сирек қоныстанған және демек, рим билігі үшін маңызсыз болды, бірақ 3-ші ғасырда жергілікті қалайы өндірісі назар аудартты". Археологтар Корнуоллда римдік-британдық кезеңде орнатылған бес шақырым тасын немесе жол көрсеткішін біледі. Олардың екеуі Тинтегель маңында, яғни сол жерден жол өткенін көрсетеді. Осыған қарамастан, осы жерде римдік-британдық керамикасы табылды, сондай-ақ римдік үлгідегі, Тетрикус I (270–272) мен Констанций II (337–361) патшалықтары аралығындағы он төмен номиналды римдік монетасы бар былғары қалта да табылды. Бұл "аралдың немесе кейінгі қамалдың (немесе екеуінің де) құрлықтағы бөлігі 3-4 ғасырлардағы тұру орыны болғанын" көрсетеді, тіпті осы кезеңге жататын ешқандай құрылыс іздері табылмаса да. Томас сондай-ақ 1933–1938 жылдардағы қазбаларда табылған кейбір римнен кейінгі жәдігерлердің "Темір қақпа" деп аталатын қабырғаға жақын екенін атап өтті. Оның пікірінше, мұндай тауарларды тасымалдаған кемелер Тинтегель шығанағының қауіпті жағажайларына емес, осы шығанаққа түсірген болуы мүмкін.
In the 1st century AD, southern Britain was invaded and occupied by the Roman Empire. The territory of modern Cornwall was assigned to the Roman administrative region of civitas Dumnoniorum, named after the local British tribal group whom the Romans called the Dumnonii. At the time, this south westerly point of Britain was "remote, under populated and therefore also unimportant [to the Roman authorities] until, during the 3rd century AD, the local tin streaming industry attracted attention." Archaeologists know of five milestones or route markers in Cornwall erected in the Romano British period. Two of these are in the vicinity of Tintagel, indicating that a road passed through the locality. Despite this, a quantity of apparently Romano British pottery has been unearthed on the site, as has a Roman style drawstring leather purse containing ten low denomination Roman coins dating between the reigns of Tetricus I (270–272) and Constantius II (337–361). This suggests that "at face value either the Island or the landward area of the later Castle (or both ) formed the scene of third fourth century habitation" even if no evidence has been found of any buildings dating from this period. Thomas also noted that some of the post Roman finds in the excavations of 1933–38 were close to the wall known as the Iron Gate which guards access to the plateau from the adjacent cove. He suggests that the vessels bringing such goods might have come to unload at this cove rather than on the dangerous beach of Tintagel Haven.
Ерте ортағасырлық кезең
V ғасырдың басында Батыс Рим империясының құлдырауынан кейін Оңтүстік Британиядағы римдік билік күйреп, әрқайсысы өз басшысы немесе патшасы бар түрлі патшалықтарға бөлінді. Бұрынғы римдік civitas Dumnoniorum ауданы, көрінетіндей, 5-8 ғасырлар аралығында өзінің монархиясымен басқарылған Думнония Корольдігіне айналды. Осы аймақтық жағдайда Тинтегел қамалында қоныстану жалғасты, археологтар бұл жерді II кезең деп атайды. Алайда, археологтар арасында Тинтегел аралының осы кезеңде қандай мақсатта қолданылғаны туралы пікірталас туды. 20 ғасырдың ортасында бұл жерде кельт христиан монастыры болған деп есептелген, бірақ "80-жылдардан бастап бұл теориядан бас тартуға тура келді", қазіргі археологтар бұл жерде жергілікті күшті әскери басшы немесе тіпті думнониялық патшалық өкілдері тұрған элиталық қоныс болған деп санайды. Девон археологы Рэлег Радфорд 1933 жылдан 1938 жылға дейін қазба жұмыстарын жүргізіп, Тинтегел қамалының II кезеңінде монастырь болған деген гипотезаны алға қойды. Ол бұл тұжырымға Тинтегел қамалының ерте ортағасырлық элементтері мен Йоркширдегі Уитби аббаттығы орнындағы 7 ғасырлық монастырь арасындағы кейбір ұқсастықтарға сүйенді. Алайда, қазіргі археологтар бұл көзқарасты қабылдамайды. Олардың пікірінше, бұл ерте ортағасырлық кезеңдегі думнониялық патшалық әулеті мен олардың жанындағы адамдардың тұрған элиталық қоныс болған. Археолог және тарихшы Чарльз Томас олардың Тинтегелде жыл бойы тұрмағанын, жыл сайын көшіп-қонып жүргенін айтты: "Патша әдетте отбасымен, туыстарымен, асыраушыларымен, тұтқындарымен, лауазымды тұлғаларымен, сарайдың ілесушілерімен және жеке милициясымен немесе соғыс жасаушы тобымен – барлығы жүзден үш жүз адамға дейін, кем дегенде, ауыр жабдықтарымен бірге жүреді; әсіресе тайпааралық науқандармен немесе басқыншылар мен қарақшыларды қайтарумен айналыспағанда." Осы кезеңге жататын түрлі сәндік заттар табылды, атап айтқанда, Африкадан және Фокеядан келген қызыл шүберектер, олар Жерорта теңізінен алынған. Осы керамиканы зерттеген Чарльз Томас "Тинтегелден табылған импорттық керамиканың саны Ұлыбритания мен Ирландиядағы 450-600 жылдарға дейінгі кез келген басқа да бір жерден табылған керамикадан әлдеқайда көп" екенін айтты. Одан әрі, Тинтегелден импортталған керамиканың саны "Британия мен Ирландиядағы осы кезеңдегі барлық белгілі жерлерден табылған керамиканың жиынтығынан асып түседі; және аралдың қолжетімді бетінің шамамен 5 пайызы ғана қазылған немесе зерттелгенін ескерсек, бастапқы импорттың жалпы көлемі бір немесе бірнеше кемемен жүктелген болуы мүмкін, ал әрбір кеме алты немесе жеті жүз амфорадан артық жүк тасымалдауы мүмкін." Бұл дәлелдер оны Тинтегелдің ерте орта ғасырларда Оңтүстік Еуропадан жүктерін түсіретін кемелердің тоқтаған жері болғанына сендірді. 2016 және 2017 жылдары English Heritage қаржыландырған Cornwall Archaeological Unit Тинтегел қамалында 5- немесе 6-ғасырға жататын сарайдың жоспарын, амфора сынықтарын және жазуы бар тақтатасты тапты, бұл Рим империясының құлдырауынан кейін осы дәуірде оқу мен жазуды білмейтін адамдар болды деген пікірді жоққа шығарды. Бес жылдық жоба 2021 жылы аяқталып, есеп жариялануы күтілуде. Ол English Heritage арқылы сайтта көрмеге қойылды. BBC Two 2018 жылы осы қазба орнындағы жаңалықтар туралы деректі фильм көрсетті. 1233 жылы граф Ричард бұл жерде Артурий аңыздарымен байланысты орнату үшін және ол Корнуолл патшаларының дәстүрлі орны ретінде танылғандықтан сарай салды. Ол бұрынғыдан да ескі көрінуі үшін сол заманға сәйкес келмейтін ескі стильде салынды. Алайда, граф Ричардтың кезеңіне жасалған түзетулер граф Редстайнвиллге қамалдың ең алғашқы элементтерін, ал граф Ричардқа кейінгі элементтерін жатқызған Рэлег Радфордтың түсіндірмесін жоққа шығарды. Сидни Той "Қорғану тарихының қысқаша шолуы: б.з.д. 1600 жылдан б.з.д. 1600 жылға дейін" (Лондон: Heinemann, 1939) еңбегінде қамалдың одан да ертерек салынғанын айтады. Джон Холланд, Эксетердің 1-ші герцогы 1389 жылы Тинтегел қамалының констеблі болып тағайындалды. Ричардтан кейін Корнуоллдың келесі графтары қамалға қызығушылық танытпады, ол Корнуоллдың жоғары шерифіне берілді. Жатақхананың бір бөлігі түрме ретінде пайдаланылды, ал жер жайылым ретінде жалға берілді. Қамал уақыт өте келе қирады, 1330 жылдары Ұлы залдың шатыры алынып тасталды. Содан кейін қамал одан әрі қирады және қамал мен құрлықты жалғастырған томшаның эрозиясынан зардап шекті. Джон Лиланд 1540 жылдардың басында бұл жерге келді және аралға ағаш діңгектерінен жасалған уақытша көпір арқылы өтуге болатынын көрді. 1580 жылдары Испаниядан шабуыл қаупі туған кезде Iron Gate-те қорғаныс күшейтілді. 1650 жылдардағы Commonwealth үкіметі Тинтегел меншігін Корнуолл герцогтығының мүлігі ретінде тартып алды, 1660 жылғы жаңару кезінде герцогтыққа қайтарылды. Қой шаруашылығына жалға беру 19 ғасырға дейін жалғасты.
Roman control collapsed in southern Britain following the fall of the Western Roman Empire in the early 5th century and it split into various different kingdoms, each with its own respective chief or king. The former Roman district of civitas Dumnoniorum apparently became the Kingdom of Dumnonia, which would have been ruled over by its own monarchy during this early medieval period between the 5th and 8th centuries. It was in this regional background that settlement continued at Tintagel Castle, with the creation of what is known by archaeologists as Period II of the site. However, there has been some dispute amongst archaeologists as to what the site of Tintagel Island was used for in this period. In the mid 20th century, it was typically thought that there was a Celtic Christian monastery on the site, but "since about 1980 [this] thesis has had to be abandoned", with archaeologists now believing that it was instead an elite settlement inhabited by a powerful local warlord or even Dumnonian royalty. The Devon archaeologist Ralegh Radford excavated at the site from 1933 through to 1938, and he pioneered the hypothesis that Tintagel Castle had been a monastery during Period II. He came to this conclusion based upon some similarities in the structures of the early medieval elements of Tintagel Castle and the 7th century monastery at the site of Whitby Abbey in Yorkshire. Archaeologists no longer accept this viewpoint, however. Instead, they now believe that this was an elite settlement in the early medieval period that was inhabited by Dumnonian royalty and their entourage. Archaeologist and historian Charles Thomas believed that they did not stay at Tintagel year round but that they moved around: "A typical king with his family, relatives, dependants, resident hostages, officials and court followers, and a private militia or war band—in all, probably between a hundred and three hundred souls at least—moved around with his cumbersome entourage; at least, when not busy with inter tribal campaigning or in repelling invaders and raiders. "Various luxury items dating from this period have been found at the site, namely African and Phocaean red slip, which had been traded all the way from the Mediterranean. Examining this pottery, Charles Thomas remarked that "the quantity of imported pottery from Tintagel [was] dramatically greater than that from any other single site dated to about 450–600 in either Britain or Ireland". Carrying on from this, he noted that the quantity of imported pottery from Tintagel was "larger than the combined total of all such pottery from all known sites [of this period in Britain and Ireland]; and, given that only about 5 per cent of the Island's accessible surface has been excavated or examined, the original total of imports may well have been on a scale of one or more complete shiploads, with individual ships perhaps carrying a cargo of six or seven hundred amphorae." This evidence led him to believe that Tintagel was a site where ships docked to deposit their cargo from southern Europe in the early medieval period. Archaeological digs by the Cornwall Archaeological Unit funded by English Heritage in 2016 and 2017 at Tintagel Castle uncovered the outlines of a palace from the 5th or 6th century, more amphora shards, and slate with writing on it, dispelling notions that no one knew how to read and write in this era following the collapse of the Roman Empire. The five year project expects to finish and publish a report in 2021. it has been put on display at the site by English Heritage. BBC Two aired a documentary in 2018 about the findings at this dig site. A castle was built on the site by Earl Richard in 1233 to establish a connection with the Arthurian legends that were associated by Geoffrey of Monmouth with the area and because it was seen as the traditional place for Cornish kings. The castle was built in a more old fashioned style for the time to make it appear more ancient. However, the dating to the period of Earl Richard has superseded Ralegh Radford's interpretation which attributed the earliest elements of the castle to Earl Reginald de Dunstanville and later elements to Earl Richard. Sidney Toy suggests an earlier period of construction in Castles: a short history of fortifications from 1600 B. C. to A. D. 1600 (London: Heinemann, 1939). John Holland, 1st Duke of Exeter was appointed constable of Tintagel Castle in 1389. After Richard, the following Earls of Cornwall were not interested in the castle, and it was left to the High Sheriff of Cornwall. Parts of the accommodation were used as a prison and the land was let as pasture. The castle became more dilapidated, and the roof was removed from the Great Hall in the 1330s. Thereafter, the castle became more and more ruinous and there was progressive damage from the erosion of the isthmus that joined the castle to the mainland. John Leland visited in the early 1540s and found that a makeshift bridge of tree trunks gave access to the Island. England was threatened with invasion from Spain in the 1580s, and the defences were strengthened at the Iron Gate. The manor of Tintagel was among those seized by the Commonwealth government of the 1650s as Duchy of Cornwall property, returning to the Duchy upon the Restoration of 1660. The letting for sheep pasture continued until the 19th century.
19 және 20 ғасырлар
Виктория дәуірінде Артур туралы аңыздарға қызығушылық артып, қамалдың қираған қалдықтары туристерді қызықтыратын орынға айналды. Қазіргі Тинтегель ауылы 1850 жылдарға дейін Тревена деп аталып келді, содан кейін Пошта басқармасы ауылдың есімінен гөрі приходтың есімін пайдалануды тиімді деп тапты. Тинтегель – бұл жартастың ғана атауы, ал Тинтегель жартасы Кастл аралының оңтүстік-батыс ұшында орналасқан, қамалдың қираған қалдықтары ішінара аралда, ішінара жатас материкте жатыр. Аралдың теңізге қарай созылған бөлігі Пен-Диу ("Қара бас") деп аталады. Пастор Р. Б. Кинсман (1894 жылы қайтыс болған) құрметті констебль болды және аула қабырғасын салдырды, ал келушілерді қамалға бастап жүру үшін гид жалдады. Оның заманына дейін, аралдың екі жағындағы баспалдақтар қауіпті болды, бірақ осы жерде қой шабатындар таулы жерге жете алатын. 1870 жылдан бастап Мерлин үңгіріне жақын жерде қысқа мерзімге қорғасын кеніші жұмыс істеді. 20 ғасырда бұл орынды Жұмыс кеңсесі және оның ізбасарлары (1929 жылдан бастап) күтіп ұстады. 1975 жылы аралға қатынау жолы ағаш көпір салу арқылы жақсартылды. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында тек ғибадатхана ғана қазылып зерттелді, сондықтан бақтың зират болғаны және Артур патшаның іздерінің құрлыққа секіруге арналған жер болғаны сияқты ойлар пайда болды. "Артур патшаның іздері" – Тинтегель аралының оңтүстік жағындағы ең биік нүктедегі жартастағы ойық. Ол толығымен табиғи емес, белгілі бір кезеңде адамдармен қалыптастырылған. Бұл орынның тарихы ежелгі заманға дейін созылады, сондықтан ол патшалар мен басшыларды тағайындау рәсімі үшін пайдаланылған болуы мүмкін. 1999 жылы Тинтегель қамалы және Корнуоллдағы басқа да орындар "Ағылшыз мұрасы" басқаруында болғандықтан дау туды. "Жаңартылған Корнуолл қалай заңдары" тобының мүшелері бірнеше белгілерді алып тастады, себебі олар "Ағылшыз мұрасы" атауын қолдануға қарсы болды, Корнуолл өз алдына жеке мемлекет екенін мәлімдеді. Белгілерді алып тастауға қатысқан үш адам бір жылға 500 фунт стерлингтік кепілдік беруге міндеттелді және "Ағылшыз мұрасына" 4500 фунт стерлинг өтемақы төлеуге бұйырылды. Жобаға сонымен қатар дөңгелек үстелге сілтеме жасайтын компас мүсіні және Рубин Эйнонның Галлос деп аталатын алып мүсіні де кірді. Галлос корнуолл тілінде "билік" дегенді білдіреді, ал мүсіннің мағынасы қасақана түсініксіз, себебі ол Артур патшаны немесе Тинтегельдің бұрынғы патшалық өткенін білдіруі мүмкін. Жергілікті кеңес мүшесі "Ағылшыз мұрасы" қоры орынның археологиялық және ландшафтын жойғалы жатыр деп айыптады, бірақ көптеген жергілікті тұрғындар осы бейнеге қанағаттанды. 2017 жылы Артурдың қылышын еске түсіретін (Ней & Партнерлер және Уильям Мэтьюс Ассошиэйтс) жобаланған Тинтегель аралы мен материкті байланыстыратын болаттан жасалған көпірдің жоспарлары мақұлданды және көпір 2019 жылдың 11 тамызында көпшілікке ашылды. Тинтегель қамалының аяқ көпірі 2021 жылы RIBA South West Award сыйлығын алды және 2021 жылы RIBA Stirling Prize сыйлығының финалисі болды. Тинтегель "Ағылшыз мұрасының" ең танымал бес орынының бірі болып саналады, оны жылына шамамен 200 000 адам, ал жазғы маусымда күніне 3000-ға дейін келушілер тамашалайды. Алыпбасарлар қауымдастығының мәліметтері бойынша, 2019 жылы Тинтегель қамалын 154 996 адам барды. 2022 жылдың қыркүйегінде "Ағылшыз мұрасы" теңіз деңгейінің көтерілуі және жиі дауылдар салдарынан жағалау эрозиясының күшеюіне байланысты Тинтегель қамалының жойылу қаупі бар екенін анықтады. Тинтегель қамалының бөліктері тарихи түрде теңізге құлаған, бірақ 2022 жылға қарай эрозия келушілер орталығының алдыңғы жағына жетті, сондай-ақ жағалаудағы жаяу жолдың және көру алаңының бөліктері теңізге құлап кетті. Джеффридің тарихында Тинтегель қамалы Артурдың тұжырымдалған жері ретінде айтылады, бірақ "Артур Тинтегельде туылған деп, не ол кейінірек өмірде сол жерге барған деп, не қандай да бір мағынада бекініс оның меншігіне айналған деп ешкім айтпайды". Алайда, аңыз бен кітап өте танымал болды, орта ғасырдың соңында Британияға тарады, Артур туралы мәтіндер көбейген кезде, олардың көптегені Артурдың өзі Тинтегельде дүниеге келген деген ойды таратты. Дегенмен, көптеген адамдар бұл аңыздарға қарсы пікір білдіруді жалғастыруда. Мысалы, археолог К. А. Рэлег Радфорд аңызға және барлық байланыстарға сенуден бас тартып, 1935 жылы "Қаланың Артур патшамен аңыздық байланысын растайтын нақты дәлел әлі табылмаған" деп мәлімдеді. Корнуолл тарихының маманы Чарльз Томас нақты байланыстарды таба алмады, себебі аңыздар мен әңгімелер осы кезеңде ауызша беріліп келген. Томас 1993 жылы "Тинтегельде Артурдың ешқандай тәуелсіз растамаланған байланысы жоқ, ол кез келген жасқа немесе қызметке ие болған" деді. Көптеген адамдар оған келіспейді, аңыздық тұлғаның ерте орта ғасырлық британдық басшы болғанын, сол кезде Британияға қоныстанған англосакстармен күрескенін айтады. Тинтегельде табылған Артoгнуо тасының бетінде PATERN[ ] COLI AVI FICIT ARTOGNOU деген жазу бар, және кейбір адамдар оны тарихи Артурдың дәлелі ретінде қарастырады, бірақ көптеген тарихшылар бұл пікірмен келіспейді. Ақын Альфред, лорд Теннисон "Идиллиялар" поэмасында Тинтегельді Артур мифологиясының ортасы ретінде пайдаланады. Летиция Элизабет Лэндонның 1832 жылғы поэмалық иллюстрациясы "Тинтегель қамалының аңызы", Томас Алломның картинасына арналған, Ланселот пен Элейн туралы әңгіменің тағы бір нұсқасы. Алджернон Чарльз Суинберннің "Лионесс Тристан" поэмасы – Тристан мен Изольда аңызының әдеби нұсқасы, оның кейбір оқиғалары Тинтегельде орын алады. Томас Хардидің "Лионесс королевасының танымал трагедиясы" пьесасы (1923 жылы жарияланған), Тинтегельде орын алатын осы аңыздың тағы бір нұсқасы (кітапта Тинтегель қамалының сол кезеңдегі қияли суреті бар).
There was a fascination with the Arthurian legends during the Victorian era, and the ruins of the castle became a tourist destination. The modern day village of Tintagel was known as Trevena until the 1850s when it was found convenient by the Post Office to use the name of the parish rather than the name of the village. Tintagel is only the name of the headland; Tintagel Head itself is the extreme southwest point of Castle Island and the castle ruins are partly on the 'island' and partly on the adjoining mainland. The head of the island pointing out to sea is Pen Diu ( "Black Head"). The Rev. R. B. Kinsman (d. 1894) was honorary constable and built the courtyard wall and a guide was employed to conduct visitors into the castle. Until his time, the steps were unsafe on either side of the isthmus, though the plateau could be reached by those who grazed sheep there. From 1870, a lead mine was worked for a short time near Merlin's Cave. In the 20th century, the site was maintained by the Office of Works and its successors (from 1929 onwards). In 1975, the access across the isthmus was improved by the installation of a wooden bridge. In the late 19th and early 20th centuries nothing had been excavated except the chapel, and so ideas were given currency such as the garden being a cemetery and King Arthur's Footprint being a place for King Arthur to leap to the mainland. "King Arthur's Footprint" is a hollow in the rock at the highest point of Tintagel Island's southern side. It is not entirely natural, having been shaped by human hands at some stage. It may have been used for the inauguration of kings or chieftains, as the site has a long history stretching back to the Dark Ages. In 1999, there was some controversy regarding Tintagel Castle and other sites in Cornwall under the management of English Heritage. Members of the pressure group Revived Cornish Stannary Parliament removed several signs because they objected to the use of the name "English Heritage", stating that Cornwall is rightfully a nation on its own. Three men involved in removing the signs were bound over for a year for £500 each and ordered to pay English Heritage £4,500 compensation. The project also includes a compass sculpture referencing the Round Table and a larger than life statue called Gallos, by Rubin Eynon. Gallos is Cornish for power and its meaning is deliberately ambiguous as the statue could represent King Arthur or Tintagel's older royal past. A local councillor accused English Heritage of degrading the site's archaeology and landscape, although many local people are content with the image. Plans for a cantilevered steel footbridge to link Tintagel Island and the mainland, designed (by Ney & Partners and William Matthews Associates) to evoke Arthur's sword, were approved in 2017, and the bridge was opened to the public on 11 August 2019. Tintagel Castle Footbridge received an RIBA South West Award 2021, and was an RIBA Stirling Prize 2021 finalist. Tintagel is one of English Heritage's top five attractions, with around 200,000 visitors a year and up to 3000 a day in the peak summer season. According to figures released by the Association of Leading Visitor Attractions, 154,996 people visited Tintagel Castle in 2019. Tintagel Castle was one of six identified by English Heritage in September 2022 as being at risk of destruction due to coastal erosion, the rate of which they said had worsened in the last few years due to rising sea levels and frequent storms. Portions of the Tintagel Castle complex have historically fallen into the sea but by 2022, erosion had reached the front of the visitor centre, and parts of a coastal footpath and a viewing area had fallen into the sea. Geoffrey's History mentions Tintagel Castle as the site of Arthur's conception, but "it nowhere claims that Arthur was born at Tintagel, or that he ever visited the place in later life, or that in any sense the stronghold became his property when he was king." However, the legend and the book continued to become hugely popular, spreading across Britain in the Late Medieval period, when more Arthurian texts were produced, many of them continuing to propagate the idea that Arthur himself was actually born at Tintagel. However, many continue to argue against these legends. For example, archaeologist C. A. Ralegh Radford refused to believe in the legend and all of the associations, declaring in 1935 that "no concrete evidence whatsoever has yet been found to support the legendary connection of the Castle with King Arthur". Charles Thomas, a specialist in Cornish history, was unable to find solid links, mainly because legends and stories would have been handed down only orally during this period. Thomas stated in 1993 that "there simply is no independently attested connection in early Cornish folklore locating Arthur, at any age or in any capacity, at Tintagel." Many others disagree, maintaining that the legendary figure would essentially have been an Early Medieval British leader, involved in fighting the migrating Anglo Saxons who were settling in Britain at that time. The Artognou stone was found at Tintagel bearing the inscription PATERN[ ] COLI AVI FICIT ARTOGNOU , and it has been claimed by some to provide evidence for a historical Arthur, but most historians reject this view. Tintagel is used as a locus for the Arthurian mythos by the poet Alfred, Lord Tennyson in the poem Idylls of the King. Letitia Elizabeth Landon's 1832 poetical illustration, A Legend of Tintagel Castle, to an engraving of a painting by Thomas Allom is another variation on the story of Lancelot and Elaine. Algernon Charles Swinburne's Tristram of Lyonesse is a literary version of the Tristan and Iseult legend in which some events are set at Tintagel. Thomas Hardy's The Famous Tragedy of the Queen of Cornwall at Tintagel in Lyonnesse, a one act play which was published in 1923, is another version of the same legend with events set at Tintagel (the book includes an imaginary drawing of Tintagel Castle at the period).
Қазба жұмыстары
1930 жылдары осы жерде ауқымды археологиялық қазба жұмыстарын бастау туралы шешім қабылданды, сондықтан HM Office of Works қызметкері, Девон археологы Куртенэй Артур Рэлег Радфордты (1900–1999) қазба алаңының директоры ретінде жұмысқа алды. Ол 1929 және 1934 жылдар аралығында Уэльсте және Монмутширдегі Ежелгі ескерткіштер инспекторы болып қызмет еткен, ал 1936 жылдан бастап Римдегі Британ мектебінің директоры болды. Қазба жұмыстары 1933 жылы басталды, ал 1935 жылы Рэлег Радфорд аралық есеп және «Тинтегел қамалы» атты нұсқаулық жазды, оны HM Stationery Office баспасы шығарды. Қазба жұмыстарында бұрын тас карьерінде жұмыс істеген жұмысшылар (соңғы Тинтегел жартас карьері 1937 жылы жабылды) тартылды, олар тәжірибелі шебердің басшылығында жұмыс істеді. Оларға аралдағы жерді тазалау, кездесетін қабырғаларды іздеу және ашыққа шығару, сондай-ақ табылған заттарды сақтау тапсырылды. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін қазба жұмыстары тоқтатылды. Радфорд соғысқа қатысу үшін шетелге аттанды, ал оның Эксетердегі үйі Люфтваффе бомбалаған кезде көптеген бастапқы қазба есептері жойылды. 1998 жылы латын тіліндегі жазуы бар «Артонью тасы» аталған шиыршық тас табылғаннан кейін, Рим Британиясы құлағаннан кейін де осы аймақта латын әліпбисінің сақталғаны мәлім болды. Бұл олардың Шығыс Жерорта теңізінен әкелінген шарап ішкенін және Солтүстік Африка мен Галлиядан әкелінген тағам ыдыстарын қолданғанын көрсетеді.
In the 1930s, it was decided to begin a major archaeological excavation at the site, and so HM Office of Works employed Devon archaeologist Courtenay Arthur Ralegh Radford (1900–1999) to work as site director. He had been employed as the Inspector of Ancient Monuments in Wales and Monmouthshire from 1929 and 1934, and from 1936 was Director of the British School at Rome. Excavation began in 1933, and in 1935 Ralegh Radford wrote an interim report and a guidebook entitled Tintagel Castle, published by HM Stationery Office. The excavators employed former quarry workers (the last Tintagel cliff quarry was closed in 1937) who worked under a trained foreman. They were instructed to clear the land on the island, following and exposing any walling that they came across and keeping any finds. Excavation ceased in 1939 due to the outbreak of the Second World War. Radford was required to take part in the war effort abroad, and many of the original site reports were destroyed when his house in Exeter was bombed by the Luftwaffe during the conflict. In 1998, the "Artognou stone", a slate stone bearing an incised inscription in Latin, was discovered on there, demonstrating that Latin literacy survived in this region after the collapse of Roman Britain. drinking wine imported from the eastern Mediterranean and using food vessels from North Africa and Gaul.