Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын пэрі
English peer
Роджер Бигод (шамамен 1245 – 6 желтоқсанға дейін 1306) Норфолк графының 5-ші ұрпағы болған.
Roger Bigod (c. 1245 – bf. 6 December 1306) was 5th Earl of Norfolk.
Шығу тегі
Ол Хью Бигодтың (1211–1266), Justiciar ұлы болды және 1270 жылы әкесінің үлкен ағасы, Норфолк графы Роджер Бигодтың (1209–1270) орнына Норфолк графының 5-ші титулын алды.
He was the son of Hugh Bigod (1211–1266), Justiciar, and succeeded his father's elder brother Roger Bigod, 4th Earl of Norfolk (1209–1270) as 5th Earl of Norfolk in 1270.
Мансап
Бигод 1297 жылы король Эдуард I-мен болған жанжалдың батыры, ол корольдің Бигод Франция короліне қарсы Гасконияда қызмет етуі керек деген бұйрығынан туындады, ал Эдуард өзі Фландрияға аттанды. Бигод өзінің жерлерінің феодалдық құқығы бойынша, ол теңіз арқылы тек корольдің өзімен бірге қызмет етуге міндетті екенін мәлімдеді. Сонда Эдуард: "Аллаға ант етеймін, граф, қатысың не барасың, не асыласың", - деді, ал Бигод оған: "Осы антқа сөз беремін, патша, бармаймын да, асылмаймын да", - деп жауап берді. Бигод өз ниетіне қол жеткізді, ал Эдуард Францияға кеткен соң, Херафордтың 3-графы Хамфри де Боунмен бірге, Бигод соғысқа қаржы жинауға тыйым салды және Эдуардты 1297 жылы және 1301 жылы жарғыларды бекітуге мәжбүр етті. Тарихшы Уильям Стаббс Бигод пен Бохунды "күшті әкелерінің құлдыраған ұлдары, олардың патриотизмінен гөрі мүмкіндіктері артық" деп санады. Бигод бұрын патшаға адал қызмет еткен. Мысалы, 1282 жылдың тамызында ол "патшаның тапсырмасымен Уэльске барғаны" туралы мәліметтерде көрсетілген. Ирландияда болмаған кезде Бигод Реджинальд Ливет пен Уильям Каделді сол жылға Англиядағы өзінің өкілдері ретінде тағайындаған хаттар жіберді. Реджинальд Ливет, мүмкін, Гилберт де Ливеттің ұлы, ол XIII ғасырдың басында бірнеше рет Дублиннің лорд-мэрі болған және Пемброктың 1-графы Уильям Маршалдың жақтасы болған. Кейбір ғалымдар Англияның Ирландиядағы билігі әлсіреген кезде Бигод пен Кларлар сияқты ағылшын барондарының ирланд жерлерін қалай сақтап қалғанын таң қалдырады. Бұл құпияның бір бөлігі – өкілеттік беру болды, мысалы, Бигодтың өзінің лейтенанттары Ливет пен Каделге бергені.
Bigod is the hero of an altercation with King Edward I in 1297, which arose from the king's command that Bigod should serve against the King of France in Gascony, while Edward himself went to Flanders. Bigod asserted that by the feudal tenure of his lands he was only compelled to serve across the seas in the company of the king himself, whereupon Edward said, "By God, Earl, you shall either go or hang," to which Bigod replied, "By the same oath, O king, I will neither go nor hang." Bigod gained his point, and after Edward had left for France, together with Humphrey de Bohun, 3rd Earl of Hereford, Bigod prevented the collection of an aid for the war and forced Edward to confirm the charters in this year of 1297 and again in 1301. The historian William Stubbs reckoned Bigod and Bohun as "but degenerate sons of mighty fathers; greater in their opportunities than in their patriotism." Bigod had done good service for the King in the past. In August 1282, for instance, contemporary accounts record Bigod "going to Wales on the king's service." During his absence in Ireland, Bigod had sent letters nominating Reginald Lyvet and William Cadel to act as his attorneys in England for the year. Reginald Lyvet was probably the son of Gilbert de Lyvet, who was Lord Mayor of Dublin for several terms in the early thirteenth century, and was a partisan of William Marshal, 1st Earl of Pembroke. Some scholars have wondered how English barons like Bigod and the Clares kept such a tight hold on their Irish lands during a time when the English grip on Ireland was starting to weaken. Apparently part of the secret was the delegation of authority, as in this case by Bigod to his lieutenants Lyvet and Cadel.
Некелер
Бигод ең алдымен Хью ле Деспенсердің жесірі Алина Басетке үйленді. Ол 1-ші барон ле Деспенсердің (1265 жылы қайтыс болған) жесірі және Кембриджширдегі Сохам қаласының сэр Филипп Басеттің қызы және мұрагері, оның бірінші әйелі Хавис де Ловейннің қызы болды. Ол екінші рет Генрих, Люксембург графы және Рош, Арлон маркгравының қызы Филиппиннен туған Элис де Эноға үйленді, одан балалары болмады.
Bigod married firstly Aline Basset, widow of Hugh le Despencer, 1st Baron le Despencer (d. 1265), and daughter and heiress of Sir Philip Basset of Soham, Cambridgeshire, by his first wife Hawise de Lovaine, daughter of Sir Matthew de Lovaine, by whom he had no issue. He married secondly Alice of Hainault, daughter of John II de Avenes, Count of Hainault, by Philippine, daughter of Henry, Count of Luxembourg and Roche, Marquis of Arlon, by whom he had no issue.
Өлім
Бигод 1306 жылдың 6 желтоқсанында қайтыс болды.
Bigod died on 6 December 1306.
Мұрагерлік
1302 жылы қарт және баласыз Бигод корольге графтығын тапсырып, оны "өз ұрпақтарына" қайтарып алды. Бұл оның інісі Джонның мұрагерлік құқығын жоя бастады. Осылайша, Роджер 1306 жылғы желтоқсанда баласыз қайтыс болғаннан кейін, оның лауазымы тоқтатылып, оның жерлері коронаға өтті және ақырында Норфолк графы Томас Бротхертонға берілді.
In 1302 the elderly and childless Bigod surrendered his earldom to the king and received it back entailed "to the heirs of his body". This had the effect of disinheriting his brother John. Thus, when Roger died without issue in December 1306, his title became extinct, and his estates escheated to the crown and were eventually bestowed on Thomas of Brotherton, 1st Earl of Norfolk.