Постум – римдік император (260-269 жж.), Батавиялық тегінен. Галлия империясын басқарды: Галлия, Германия, Британия, Испания. Өмірі мен қазасы туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
260-269 жылдар аралығында Рим императоры
Roman emperor from 260 to 269
Маркус Кассианий Латиний Постумус (259 – 269) – батавиялық тегі бар римдік қолбасшы, қазіргі тарихшылар Галлия империясы деп білетін Рим империясының бөлініп шыққан мемлекетінің императоры ретінде билік жүргізді. Шамамен 260 жылы Галлиядағы рим армиясы Галлиенге адалдығын жойды, ал Постумус Галлия, Германия, Британия және Испания провинцияларында император титулын және өкілеттіктерін қабылдады. Ол өз әскері өлтіргенге дейін он жылға жуық билік етті.
Marcus Cassianius Latinius Postumus ( 259 – 269) was a Roman commander of Batavian origin, who ruled as emperor of the splinter state of the Roman Empire known to modern historians as the Gallic Empire. The Roman army in Gaul threw off its allegiance to Gallienus around the year 260, and Postumus assumed the title and powers of Emperor in the provinces of Gaul, Germania, Britannia, and Hispania. He ruled for the better part of ten years before he was murdered by his own troops.
Билікке көтерілу
Постумның ерте өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Ол батавиялық шығайынан болуы мүмкін; әрине, оның монеталары батавиялықтардың арасында танымал болған Геркулес Магусанус және Геркулес Deusoniensis құдайларын құрметтейді. Геркулес Магусанус, әдетте, герман құдайы Түнраздың римдік интерпретациясы болып саналады. Deusoniensis Батавия аумағында немесе оған жақын орналасқан Деузо қаласына сілтеме жасауы мүмкін, және ол қазіргі Диессенмен теңестіріледі; Постумның өзі Деузода туған деген болжам бар. Осылайша, Постум "кельттер арасында" рим әскерінің қолбасшысы болды. Оның нақты лауазымы белгісіз, бірақ император Валериан оны Төменгі Германияның императорлық легаты етіп тағайындаған болуы мүмкін. Постум сарайда жақсы қабылданған және Кёнигтің сөзінше, құрметті консулдыққа ие болған. 259 жылы Валериан шығыста парсыларға қарсы күресіп жатқанда, оның ұлы және әрі император Галлиен Дунай шебіндегі жағдаймен айналысты. Осыдан Галлиен өз ұлы Салонинді және Постум сияқты әскери қолбасшыларды Рейн өзенін қорғау үшін қалдырды. Аламанн мен франктардың шапқыншылығы кезінде, Валерианның жеңілісі мен тұтқындалуы туралы жаңалықтарға оқысқанда, Постум мен Маркус Симплициний Гениалис басшылығымен рим әскері ютунгтерді жеңіп, Постум олжаны өзі басқарған легиондарға бөліп берді. Әскерлер Постумды император деп жариялап, Колонияны қоршап алды, Салонин мен Сильванды тұтқындады. Кейін ол жеңісін мерекелеу үшін салтанатты арка тұрғызды.
Little is known about the early life of Postumus. He has been claimed as being of Batavian origin; certainly his coinage honors deities—Hercules Magusanus and Hercules Deusoniensis—who would have been popular among the Batavians. Hercules Magusanus was probably an interpretatio romana translation of the Germanic deity Þunraz. Deusoniensis may refer to the town of Deuso, located in or near Batavian territory and likely to be identified with modern day Diessen; it has been hypothesized that Postumus himself was born in Deuso. From these relatively obscure provincial origins, Postumus would have risen through the ranks of the army until he held command of the Roman forces " among the Celts". What his precise title was is not definitely known, though he may plausibly have been promoted by the emperor Valerian to the position of imperial legate of Germania Inferior. Postumus was evidently in favour at court, and, according to König, was granted an honorary consulship. By 259, Valerian was campaigning in the east against the Persians, while his son and co emperor Gallienus was preoccupied with the situation on the Danubian frontier. Consequently, Gallienus left his son, Saloninus, and military commanders, including Postumus, to protect the Rhine. Amid the chaos of an invasion by the Alamanni and Franks, and spurred on by news of the defeat and capture of Valerian, Under the command of Postumus and Marcus Simplicinius Genialis, the Roman army crushed the Juthungi, and Postumus proceeded to distribute the captured spoils to the legions he commanded. The troops accordingly proclaimed Postumus emperor and besieged Colonia, trapping Saloninus and Silvanus. Later he erected a triumphal arch to celebrate his victory.
Галлия империясының құрылуы
Постум Галлияда император ретінде бірден танылды (әлдебір Галлия Нарбоненсис провинциясын қоспағанда). Ол астанасын солтүстік Галлияда, шамасы Колония Клаудия Ара Агриппиненсиумде орнатып, өкіметін дәстүрлі римдік заңнамалық және атқарушылық құрылымдармен жабдықтады. Императорлық лауазымынан өзге, ол бірден әріптесі Онорацианмен бірге консул болып сайланды. Постумның басқаруындағы маңызды тұлғалар, мысалы, Викторин мен Тетрик, оның солтүстік Галлиядағы күш ошағынан алынған сияқты, және шындығында бүкіл әкімшілік тез арада галликтеріне айналды. Постум монеталарында өзін Галлияны қайта жаңғыртушы (Restitutor Galliarum) және провинцияларға амандық әкелуші (Salus Provinciarum) ретінде көрсетті; оның Испания және Британияның кен өндіру аймақтарын бақылауы осы тұрғыда маңызды болды, сондай-ақ Галлиенмен бірге Галлияға келген шебер монета соғушыларды жұмысқа тартуы да. Постум 262 және 263 жылдары франктар мен алеманндарға қарсы сәтті жорықтар жасады; 263 жылы оларға жеңіске жеткеннен кейін, оның монеталарында біраз уақыт бойы Фелицитас Аугусти сияқты бейбіт тақырыптар бейнеленді. Соңғы төрт жылдың көп бөлігін франктарды Галлиядан ығыстырумен өткізгеннен кейін, Постум басқа франктарға қарсы күресу үшін франк әскерлерін жалдады, олар, мүмкін, қолданыстағы рим армия бөлімдеріне таратылды. Ғалымдар Постумның бастапқыда Галлиенді Римнен қуғысы келгенін немесе тек батыс провинцияларын басқаруға қанағаттанғанын әлі де талқылауда.
Postumus was immediately recognized as emperor in Gaul (except perhaps for the province of Gallia Narbonensis He established his capital in northern Gaul, probably at Colonia Claudia Ara Agrippinensium and furnished his government with many of the traditional Roman legislative and executive structures. Apart from the position of emperor, he immediately assumed the office of consul alongside a colleague, Honoratianus. Like his imperial predecessors, he became the pontifex maximus of the state and a Pretorian Guard, The chief members of Postumus' administration, such as Victorinus and Tetricus, appear to have been drawn from his power base in northern Gaul, and indeed the entire administration rapidly became Gallicized. Postumus represented himself as the restorer of Gaul (Restitutor Galliarum) and the bringer of security to the provinces (Salus Provinciarum) on some of his coins; His control of the Spanish and British mining regions was presumably crucial in this regard, as was his employment of master minters who would have come into Gaul with Gallienus. Postumus fought successful campaigns against the Franks and Alemanni in 262 and 263; following his victory over them in 263, his coin types celebrated peaceful themes such as Felicitas Augusti for some time. After having spent much of the last four years pushing the Franks out of Gaul, Postumus then recruited Frankish troops to fight against other Franks, probably dispersed within existing Roman army units. Scholars continue to debate whether Postumus originally intended to dislodge Gallienus from Rome or was content to rule only the western provinces.
Галлиенмен бетпе-бет келу
Төрт жыл бойы Галлиен германдық шабуылдар мен шығыстағы басқа да узурпаторларға тым алаңдап, солтүстік және батыстағы жағдайды шешуге үлкермеді, бірақ 265 жылы ол Постумды жеңу үшін жорық бастады. Ауреол жаза ретінде шеннен төмендетілді, бұл оны 267 жылы Галлиенге қарсы көтеруіне әкелді. ), ол жараланып, шегінуге мәжбүр болды. Осыдан кейін Галлиен өзінің империясының қалған бөлігіндегі дағдарыстармен айналысып, Постуммен қайтадан бетпе-бет келмеді. 266 жылы Постум төртінші рет консул болды, оның әріптесі ретінде Галлиялық ақсүйек және жоғары әскери шенді Марк Пиавоний Викторин болды; оның осындай жоғары лауазымға тағайындалуы Постумның қолдаушылар базасын кеңейту әрекеті болуы мүмкін. 268 жылы Постумның сүйікті құдайының құрметіне «Геркулес еңбегі» атты алтын монеталар сериясы шығарылды. Сол жылдың соңында монета құнының күрт төмендеуі Постумның қаржылық қиындықтарға тап болғанын көрсетеді, бұл испан кен орындарында күміс өндірісінің тоқтауына немесе наразылық білдіріп жатқан әскерді сатып алу қажеттілігіне байланысты болуы мүмкін. Галлиеннің мүддесі үшін Медиолан (Милан) қаласын басқарған генерал Ауреол көтеріліс жасап, ақырында Постумға қосылды. 268 жылғы жаздың соңында Галлиен қаза тауып, оның орнына келген Клавдий II Ауреолды тұтқынға алып, өлім жазасын берді. Осы оқиғалар тізбегі Постумның Галлиядағы билігінің аяқталуына әкелді.
For four years Gallienus was too distracted by Germanic invasions and other usurpers in the east to address the situation to his north and west, but in 265 he launched a campaign to defeat Postumus. Aureolus was punished with demotion, eventually leading him to turn against Gallienus in 267. ), he was wounded and forced to withdraw. After this, Gallienus was occupied with crises in the rest of his empire and did not confront Postumus again. In 266, Postumus became consul for the fourth time, taking as his colleague Marcus Piavonius Victorinus, a Gallic noble who was also a senior military officer; his selection to such a high profile position may be seen as an attempt to broaden Postumus' base of support. The year 268 saw the issuing of the 'Labours of Hercules' series of gold coins in honour of Postumus' favourite god. A sudden debasement of the coinage later that year shows that Postumus was facing increasing financial difficulties, due perhaps to a disruption of silver production in the Spanish mines or the need to buy off an increasingly discontented army. Aureolus, the general who was in command of Mediolanum (Milan) in Gallienus' interest, rebelled and ultimately declared for Postumus. Before the end of summer in 268, Gallienus was assassinated, and his successor, Claudius II, captured and killed Aureolus. At the same time, a sequence of events began which would end Postumus' rule in Gaul.
Күз
Постум 1 қаңтарда 269 жылы бесінші консулдығын иеленді. Бірнеше айдың ішінде Постум Могонтиякумды жаулап алып, Лаэлианды өлтірді. Оның әскері жеңілген қаланы тонауды қалаған, ал Постум оларды ұстауға тырысқанда, сарбаздар оған бұрылып, оны өлтірді. Көтерілісшілер қарапайым сарбаз Мариусты император етіп қойды. Мариус қысқа ғана уақыт билік құрғаннан кейін, Постумның бұрынғы консул әріпреториандық гвардия трибуны болған Викторинус оны құлатты. Осы аралықта Галлия империясы Испанияны жоғалтты.
Postumus assumed his fifth consulship on 1 January 269, Within a few months, Postumus was able to capture Mogontiacum and kill Laelianus. His army wanted to sack the defeated city, and when Postumus tried to restrain them, the soldiers turned on him and killed him. The mutineers set up Marius, a common soldier, as emperor. Marius held sway for a short while before being overthrown by Victorinus, Postumus' erstwhile colleague in the consulship and tribune of the praetorian guard. In the meantime, the Gallic Empire lost Hispania.
Мұра
Постумның монеталары, оның шығарылымдарының жоғары сапасы мен салыстырмалы көптігіне байланысты, нумизматистер үшін ерекше қызығушылық тудырды. Оның «Геркулестің еңбектері» сериясы ерекше атақты.
Postumus' coinage has been of particular interest to numismatists, in light of the high quality and relative abundance of his coin issues. His ‘Labours of Hercules’ series is particularly renowned,
Тарихи дереккөздер
Постумға қатысты көне әдебиеттердің көп бөлігі "Энманнше кайзергезиште" (Аврелий Виктордың "Цезарьлар туралы қысқаша мақалалары", Евтропий және "Август тарихы") негізінде жазылған деп саналатын еңбектерден келген. Осы еңбектердің соңғысында Постум отыз тиранның бірі ретінде тізілген. Ол Зосим мен Зонараның еңбектерінде де айтылады.
Most of the ancient literary references to Postumus come from the works thought to be based on the Enmannsche Kaisergeschichte (Aurelius Victor, Epitome de Caesaribus, Eutropius, and the Historia Augusta, in the last of which Postumus is listed among the Thirty Tyrants). He also figures in the works of Zosimus and Zonaras.