Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даниялық суретші, жазушы және ситуационист теоретик Йорген Нэш (16 наурыз 1920 – 17 мамыр 2004) – ситуационизмнің маңызды идеологы, суретші және жазушы.
Danish artist, writer, and Situationist theoretician
Jørgen Nash (March 16, 1920 – May 17, 2004) was a Danish artist, writer and central proponent of Situationism.
Өмір
Ол Данияның Ютланд аймағындағы Вейрум қаласында туған, Асгер Йорнның інісі, Йорген Аксель Йоргенсен болып шомылдырылды. Кейіннен ол өз тегін Йоргенсеннен Нэшке өзгертті. Ол үш рет үйленген және алты баласы бар. Соңғы некесі суретші Лис Цвикпен болды және ол 2004 жылы қайтыс болғанға дейін осы некеде тұрды. Өмірінің соңғы қырық жылын ол Швецияның Эрккельюнга қаласының жанындағы Drakabygget суретшілер ұжымында өткізді. 1948 жылдан 1951 жылға дейін ол CoBrA қозғалысына қатысты. Ол Ситуационисттер халықаралық ұйымына қосылды. 1959 жылы Йорн суреттерімен безендірілген "Stavrim, Sonetter" атты поэзия кітабын жариялады. 1960 жылы ол Йорнмен бірлесіп Drakabygget фермасында Ситуационист Баухаусын құрды. Ол өнер және әлеуметтік философия туралы "Drakabygget" журналының редакторы болды. 1963 жылы Дания Корольдік өнер академиясының құрметті суретшісі атанды.
He was born in Vejrum, Jutland, Denmark, baptized Jørgen Axel Jørgensen, the brother of Asger Jorn. He later changed his family name from Jørgensen to Nash. He was married three times and had six children. His last marriage was with the painter Lis Zwick and would last until his death in 2004. The last forty years of his life he lived in the artist collective Drakabygget outside Örkelljunga, Sweden. From 1948 to 1951 he was involved with CoBrA. He went on to join the Situationist International. In 1959 he produced Stavrim, Sonetter a book of poetry illustrated by Jorn. In 1960 he founded the Situationist Bauhaus based at the farm Drakabygget with Jorn. He was the editor of Drakabygget, a journal about art and social philosophy. In 1963 became an honorary artist of the Royal Danish Academy of Art.
SI-ден шығару
1962 жылдың 10 ақпанында Нэш Ситуационист Интернационалының Орталық Кеңесінің көпшілігімен бірге Спур тобын шығаруға дауыс берді. Көпшілік 5:1 есебімен дауыс берді, Дитер Кунцельман ғана қарсы болды. Нэш Спур тобына жауаптыларды сынап, бастапқыда олардың өтемалдау жариялауын қолдады, бірақ шығару талабын қоймады. Бірақ бұл мәселе бойынша пікір алмасып болғаннан кейін, Нэш шығару туралы шешім қабылдады. Ситуационист Интернационалының пікірінше, бұл құйрық тігушіліктің дамуы, сөзсіз, оң қанатты Спур тобының жақында таратылуынан туды, олар Нэшистердің қолдауына сүйенген. Нэш, Ансгар Элде және Жаклин де Йонгпен бірге, Спур тобын (Эрвин Эйш, Лотар Фишер, Дитер Кунцельманн, Рене Неле, Хеймрад Прем, Гретель Штадлер, Хельмут Штурм және Ханд Петер Циммер) сынауға негіздер болуы мүмкін екенін, бірақ олардың шығарылу жолы және Ситуационист Интернационалының өзі тоталитарлық болғанын мәлімдеді. Дегенмен, шешім пікір-таластан кейін көпшіліктің 5:1 дауысымен қабылданды, Нэш те оған дауыс берді. Нэш сондай-ақ Ансгар Элде Кеңесте болғанын және Жаклин де Йонг оның құрамында болғанын айтты, бұл рас емес еді. Ситуационист Интернационалы, Жеппесен Виктор Мартиннің тапсырмасымен, қуылғандарды «нэшистер» деп сипаттады. 1964 жылдың 24 сәуірінде Нэш, Баухаус Ситуационистің басқа мүшелерімен бірге Копенгаген портындағы «Кішкентай теңіз қызы» мүсілінің басын кесіп тастады. Бұл акция тұтынушылық қоғамға қарсы күрестің бір бөлігі болды. Шығарылғаннан кейін ол Екінші Ситуационист Интернационалына қатысты және 1974 жылы Ситуационист Антинационалын құруға атсалысты.
On 10 February 1962, Nash voted with the majority of the Central Council of the Situationist International, for the exclusion of the Spur group. The majority was 5 to 1, with Dieter Kunzelmann be the only opposer. Nash rebuked those responsible for Spur, was initially in favor of them publishing a retraction, but stopped short of demanding an exclusion. After a debate on this subject, however, Nash decided on the option of exclusion. According to the SI, the development of this conspiracy was no doubt precipitated by the recent elimination of the SI's right wing, the Spur group, on whose support the Nashists had relied. Nash, with Ansgar Elde and Jacqueline de Jong, stated that although there may be grounds to criticise the Spur group (Ervin Eisch, Lothar Fischer, Dieter Kunzelmann, Renee Nele, Heimrad Prem, Gretel Stadler, Helmut Sturm and Hand Peter Zimmer), the way they had been expelled, and the SI itself, were totalitarian. However, the decision followed a debate and was voted by the majority 5 to 1, with Nash also voting in favor of it. Nash also implied that Ansgar Elde was present at the Council and that Jacqueline de Jong was part of if, which was false. The SI, at the behest of Jeppesen Victor Martin, described those they had expelled as nashists. On 24 April 1964 Nash with other members of Bauhaus Situationniste decapitated the statue of The Little Mermaid in Copenhagen harbour. This manifestation was part of the movements campaign against consumerist society. Following his exclusion he became involved in the Second Situationist International and the creation in 1974 of the Situationist Antinational.