Индонезияның Риау провинциясы

Кіріспе

Индонезия провинциясы – Суматра материгіндегі провинция. Ол Малакка бұғазының жанында, Суматраның орталық-шығыс жағалауында орналасқан. Провинция солтүстік-батыста Солтүстік Суматрамен, батыста Батыс Суматрамен, оңтүстікте Джамбимен және шығыста Риау аралдарымен және Малайзиямен теңіз шекарасымен шектеседі. Оңтүстік Суматрадан кейін Суматра аралындағы екінші ірі провинция және Иорданиядан сәл үлкен. 2020 жылғы халық санауы бойынша, Риаудың 89 935,90 км² жер аумағында 6 394 087 адам тұрады; 2022 жылдың ортасынан бастап халық санының ресми бағасы 6 614 384 адамды құрады. Провинция он аудан мен екі қаладан тұрады, олардың астанасы және ең ірі қаласы – Пеканбару. Тарихи тұрғыдан алғанда, Риау еуропалық отаршылдық билік келгенге дейін әртүрлі монархиялардың құрамына кірген. Муара Такус – буддалық ғибадатхана кешені, шамамен 11-12 ғасырлардағы Шривиджая буддалық империясының қалдығы деп саналады және Риау провинциясының Кампар ауданында орналасқан. 14 ғасырда ислам дінінің таралуынан кейін, аймақ Сиак-Шри-Индрапура, Индрагири және Джохор малай сұлтандықтарының бақылауында болды. Кейіннен бұл сұлтандықтар голландтардың протекторатына айналып, Голландтік Шығыс Индияның марионеттік мемлекеттеріне дейін төмендеді. 1945 жылы Индонезия құрылғаннан кейін Риау республиканың Суматра (1945–1948) және Орталық Суматра (1948–1957) провинцияларына қарасты. 1957 жылдың 10 тамызында Риау провинциясы құрылды, және ол 2004 жылға дейін Риау аралдарын қамтыды. Риау көбінесе малайлардың жері деп есептелсе де, ол өте алуан түрлі провинция. Халықтың үштен бірін малайлар құраса, басқа ірі этникалық топтарға явандықтар, минангкабау, батак және қытайлар кіреді. Риау провинциясының малай тілінің жергілікті диалектісі провинциядағы лингва франка болып саналады, бірақ индонезия тілі – малай тілінің стандартталған түрі ресми тіл ретінде және көптеген адамдар үшін екінші тіл ретінде қолданылады. Сонымен қатар, минангкабау, хоккьен және батак тілдерінің түрлері сияқты басқа да тілдерде сөйленеді. Риау Индонезияның ең бай провинцияларының бірі және мұнай, табиғи газ, каучук, пальма майы және талшық плантациялары сияқты табиғи ресурстарға бай. Риаудағы кең ауқымды орман шаруашылығы және плантация дамуы орманды жамылғының күрт төмендеуіне әкелді, ал осыған байланысты туындаған өрттер аймақтағы тұманға себепкер болды.

Province of Indonesia
the province in mainland Sumatra

Riau (Jawi: رياو) is a province of Indonesia. It is located on the central eastern coast of Sumatra along the Strait of Malacca. The province shares land borders with North Sumatra to the northwest, West Sumatra to the west, and Jambi to the south, and a maritime border with the Riau Islands and the country of Malaysia to the east. It is the second largest province in the island of Sumatra after South Sumatra, and is slightly larger than Jordan. According to the 2020 census, Riau had a population of 6,394,087 across a land area of 89,935.90 km²; the official estimate of population as of mid 2022 was 6,614,384. The province comprises ten regencies and two cities, with Pekanbaru serving as the capital and largest city. Historically, Riau has been a part of various monarchies before the arrival of European colonial powers. Muara Takus, a Buddhist temple complex believed to be a remnant of the Buddhist empire of Srivijaya c. 11th 12th century, is situated in Kampar Regency in Riau province. Following the spread of Islam in the 14th century, the region was then under control of Malay sultanates of Siak Sri Indrapura, Indragiri, and Johor. The sultanates later became protectorate of the Dutch and were reduced to puppet states of the Dutch East Indies. After the establishment of Indonesia in 1945, Riau belonged to the republic's provinces of Sumatra (1945–1948) and Central Sumatra (1948–1957). On 10 August 1957, the province of Riau was inaugurated and it included the Riau Islands until 2004. Although Riau is predominantly considered the land of Malays, it is a highly diverse province. In addition to Malays constituting one third of the population, other major ethnic groups include Javanese, Minangkabau, Batak, and Chinese. The local Riau dialect of Malay language is considered as the lingua franca in the province, but Indonesian, the standardized form of Malay is used as the official language and also as the second language of many people. Other than that, different languages such as Minangkabau, Hokkien and varieties of Batak languages are also spoken. Riau is one of the wealthiest provinces in Indonesia and is rich in natural resources, particularly petroleum, natural gas, rubber, palm oil and fibre plantations. Extensive logging and plantation development in has led to a massive decline in forest cover Riau, and associated fires have contributed to haze across the larger region.

Этимология

Риау сөзінің пайда болуының үш мүмкін түбірі бар. Біріншіден, португал тілінен алынған "rio" сөзі, ол "өзен" деген мағынаны білдіреді. 1514 жылы португалдық әскери экспедиция осы аймақта бар деп санайтын бір патшалықтың орнын табу және Малакка сұлтандығы құлағаннан кейін қашқан Сұлтан Махмуд Шахтың ізбасарларын қуу мақсатымен Сиак өзенінің бойымен жол іздеген. Екінші нұсқа бойынша, риау сөзі "риахи" сөзінен шыққан, ол "теңіз суы" дегенді білдіреді. Бұл сөздің "Мың бір түн" кітабындағы Синбад әл-Бахар кейіпкерінен туындағаны айтылады.

Тарихқа дейінгі дәуір

Риуаның б.з.д. 40 000 мен 10 000 жылдар аралығында мекенделгендігі болжанып жүр. 2009 жылдың тамызында Куантан Сингинги ауданындағы Сенгинги өзені маңынан плейстоцен дәуіріне жататын құралдар табылды. Табылған тас құралдардың ішінде: доңғалақ өзегі, жіп, тақтатас және ядролы тас балталар бар. Зерттеу тобы тас құралдардан да көне болған ағаш қазбаларын да тапты. Бұл құралдарды пайдаланғандардың Сангиранда (Орталық Ява) табылғандарға ұқсас Питекантроп эректус (кейіннен Homo erectus деп қайта жіктелген) болған деген күдік бар. Бұл құралдар Риуада тарихи алдындағы қоныстар болғанын дәлелдейді. 1860 жылы Кампарда Муара Такус ғибадатханасының табылуынан бұрын, бұл аймақта одан да ертерек қоныстану болған болуы мүмкін деп есептелді.

Ерте тарихи дәуір

Риуадағы малай патшалықтары бастапқыда буддалық Шривиджая империясына негізделген. Бұл туралы Риуадағы Шривиджая үкіметінің орталығы саналған Муара Такус ғибадатханасы куәландырады. Оның архитектурасы Үндістандағы ғибадатханаларға ұқсас. Сонымен қатар, француз тарихшысы Жорж Кодес Шривиджаяның мемлекеттік құрылымы мен 15 ғасырдағы малай сұлтандықтарының ұқсастығын анықтады. Малай әлемі туралы ең ерте мәтін – 1612 жылы Тун Шри Ланг жазған «Сулалату Салатин» (Малай жылнамалары). Жылнама бойынша, қазіргі Палембангтағы (Оңтүстік Суматра) Букит Сегунтанг жері Санг Сапурбаның дүниеге келген және оның ұрпақтарының бүкіл малай әлеміне тараған жері. Оның Санг Мутиара сияқты ұрпақтары Танжунгпурада патша болса, Санг Нила Утама Бинтанда патша болды, содан кейін Сингапурға көшті. Архипелагқа ислам келгенге дейін Риау аймағының көп бөлігі 7-14 ғасырлар аралығында Шривиджая империясының билігінде болды, оған индуизм-буддизм дәстүрі зор ықпал етті. Ислам діні бұл аймаққа Шривиджая махаражасы Мысырдағы Омейяд халифалығының халифасы Омар ибн Абд әл-Азизге ислам заңын таныстыру үшін елші жіберу туралы өтінішпен хат жіберген кезде келді.

Ислам сұлтандықтары

12 ғасырда ислам діні архипелагқа Ачехтегі Самудера Пасай сұлтандығы арқылы енді. Исламның таралуы сауда, неке және мұсылман дін қызметкерлерінің миссионерлік жұмысы арқылы жүзеге асты. Бұл факторлар исламның Малай әлемінде таралуына және күшеюіне әкелді. Малай халқының исламды қабылдауының себебі – теңдік принципі болды, ол индуизмдегі касталық жүйеден өзгеше, онда төменгі каста өкілдері жоғары каста өкілдерінен кем саналып келді. Аймақта исламның алтын ғасыры Малакка ислам сұлтандығына айналған кезде басталды. Малакка заңдарына, әсіресе Уданг Уданг Мелакаға (Мелакка заңы), саяси және әкімшілік ғылымдарды қоса алғанда, ислам заңдарының көптеген элементтері енгізілді. Малакка билеушісі «Сұлтан» атағын алып, өз мемлекетінде исламды сақтауға жауапты болды. 15 ғасырда ислам Мелакка аймағында, соның ішінде Малай түбегінің барлық бөлігінде, Риау аралдарында, Бинтан, Линга, Джамби, Бенкалис, Сиак, Рокан, Индрагири, Кампар және Куантан аудандарында тарады. Малакка Палембанг, Суматра, Таиландтың оңтүстігіндегі Патани, Солтүстік Калимантан, Бруней және Минданао сияқты басқа аймақтарға исламның таралуына ықпал етті. Малакка португалдықтар басып алғанға дейін олардың қарауында болды. Малакка Голландиялық Шығыс Индия компаниясының (VOC) билігіне өткеннен кейін Джохор сұлтандығы Сиакты өз аумағының бір бөлігі деп талап етті. Бұл Сұлтан Абдул Жалил Рахмат Шах немесе Раджа Кечил келгенге дейін жалғасты, ол кейін Сиак сұлтандығын құрды. «Сайр Перунг Сиак» еңбегінде Раджа Кечилге Бенкалис халқының келісімімен Сиакты билеуге рұқсат берілгені айтылады. Бұл Сиакты Джохор сұлтандығының ықпалынан босату мақсатын көздеді. «Хикаят Сиак» мәліметтеріне сәйкес, Раджа Кечил Жохор сұлтандығының тағына таласқанда жеңілген сұлтанның нағыз мұрагері деп есептелді. Сол кездегі Малаккадағы голланд генерал-губернаторымен Сұлтан Индермасияның хат алмасуында Сұлтан Абдул Жалилдің VOC ісімен айналысу үшін жіберілген ағасы екені айтылды. Сұлтан Абдул Жалил өзін Пагаруйунгтың Раджа Кецилі деп атап, голландтарға хат жазып, Жохор сұлтанының өлімі үшін кек алатынын мәлімдеді. 1718 жылы Раджа Кечил Жохор сұлтандығын басып алып, бірден өзін Жохор сұлтаны деп жариялады. 18 ғасырдың соңында Сиак сұлтандығы Суматраның шығыс жағалауындағы ең күшті мемлекетке айналды. 1780 жылы Сиак сұлтандығы Ланкат сұлтандығын басып алып, Дели және Серданг сұлтандықтарымен бірге оны өзінің протекторатына айналдырды. 1784 жылы Сиак сұлтандығы VOC-мен бірлесіп Селангор сұлтандығына шабуыл жасап, оны бағындырды. Бұрын олар Пеньенгат аралында Раджа Хаджи Фисабилланың көтерілісін басу үшін бірлесіп жұмыс істеген. Сиак сұлтандығы Малакка бұғазы арқылы сауданы бақылаудан және аймақтағы қарақшыларға қарсы күрестен пайда тапты. Сиак экономикасының өркендеуі голландтық жазбаларда көрсетілген, онда 1783 жылы Сиактан Малаккаға 171 сауда кемесі сапар шеккені айтылған. Сиак – Малаккадағы Нидерланды мен Пенангтағы Ұлыбритания арасындағы сауда орталығы болды. Бірақ Сиактың даңқы Ян Дипертуан Муданың ұрпақтарының қызғанышын тудырды, әсіресе Риау аралдарындағы билігінен айырылғаннан кейін. Сиак сұлтанға деген наразылық пен жаушылық «Тухфат әл Нафис» еңбегінде көрінеді, онда олар Сиак сұлтанын «дүниелік байлыққа құмар адам» деп сипаттаған. Сиак сұлтандығының Суматраның шығыс жағалауы мен Малай түбегіне ықпалы зор болды. Олар Малакка бұғазындағы сауда жолының бақылауын Джохордың ықпалынан алмастыра алды. Сонымен қатар, Сиак сұлтандығы Сиак, Кампар және Куантан өзендері арқылы Миңкабау тауларының кілтіне айналды, бұл бұрын Малакканың даңқына себеп болған. Алайда, Сиак экономикасының дамуы Падри соғысы деп аталатын Миңкабау ішкі аймағындағы қақтығыстардың салдарынан тоқтап қалды.

In the 12th century, the entry of Islam into the archipelago was carried through the Samudera Pasai Sultanate in Aceh which was the first Islamic sultanate in the archipelago. The process of the spread of Islam occurred through trade, marriage and missionary activities of Muslim clerics. These factors led to the spread and growth of Islamic influence throughout the Malay world. The strong acceptance of Islam by Malay people is the aspect of equality, which contrasted the caste system in Hinduism, where lower class caste people were less than members of a higher castes. The golden age of Islam in the region was when Malacca became an Islamic sultanate. Many elements of Islamic law, including political and administrative sciences were incorporated into Malacca law, especially the Udang Undang Melaka (Law of Melaka). The ruler of Malacca received the title 'Sultan' and was responsible for Islam in his kingdom. In the 15th century, Islam spread and developed throughout the Melaka region including the entire Malay Peninsula, Riau Islands, Bintan, Lingga, Jambi, Bengkalis, Siak, Rokan, Indragiri, Kampar, and Kuantan. Malacca is considered a catalyst in the expansion of Islam into other areas such as Palembang, Sumatra, Patani in southern Thailand, North Kalimantan, Brunei and Mindanao. became a Malacca vassal before being conquered by the Portuguese. Since the fall of Malacca to the Dutch East India Company (VOC), the Johor Sultanate has claimed Siak as part of its sovereign territory. This continued until the arrival of Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah or Raja Kecil who later founded the Siak Sultanate. In the Syair Perang Siak, it is told that Raja Kecil was asked to become the ruler of Siak for the consensus of the people in Bengkalis. This aims to release Siak from the influence of the Johor Sultanate. While according to the Hikayat Siak, Raja Kecil was also called the true inheritor of the throne of the Sultan of Johor who lost the power struggle. Based on the correspondence of the Sultan Indermasyah with the Dutch Governor General in Malacca at that time, it was mentioned that Sultan Abdul Jalil was his brother who was sent for business affairs with the VOC. Sultan Abdul Jalil then wrote a letter addressed to the Dutch, calling himself the Raja Kecil of Pagaruyung, that he would take revenge for the death of the Sultan of Johor. In 1718, Raja Kecil succeeded in conquering the Johor Sultanate, at the same time crowning himself as the Sultan of Johor with the title Yang Dipertuan Besar Johor. By the late 18th century, the Siak Sultanate had become the dominant power on the eastern coast of Sumatra. In 1780, the Siak Sultanate conquered the Sultanate of Langkat, and made the area its protectorate, alongside the Deli and Serdang Sultanates. Under the ties of a cooperation agreement with the VOC, in 1784 the Siak Sultanate helped the VOC attack and subdue the Selangor Sultanate. Previously they had collaborated to quell the Raja Haji Fisabilillah rebellion on Penyengat Island. The Siak Sultanate took advantage of the trade supervision through the Straits of Malacca, as well as the ability to control pirates in the region. The progress of Siak's economy can be seen from the Dutch records which stated that in 1783 there were around 171 merchant ships making a voyage from Siak to Malacca. Siak is a trading triangle between the Netherlands in Malacca and the United Kingdom on Penang. But on the other hand, the glory of Siak caused jealousy of the descendants of Yang Dipertuan Muda, especially after the loss of their power in the Riau Islands. The attitude of dislike and hostility towards the Sultan of Siak was, seen in the Tuhfat al Nafis, where in the description of the story they describe the Sultan of Siak as "a person who is greedy for the wealth of the world". The dominance of the Siak Sultanate towards the eastern coast of Sumatra and the Malay Peninsula was quite significant. They were able to replace the influence of Johor before on the control of the trade route in the Strait of Malacca. In addition, the Siak Sultanate also emerged as a key holder of the Minangkabau highland, through three main rivers, of Siak, Kampar, and Kuantan, which had previously been the key to the glory of Malacca. However, the progress of Siak's economy faded caused by the turmoil in the Minangkabau interior known as the Padri War.

Колониялық билік

Голландиялық отарлаудың Суматраның шығыс бөлігіне кеңеюі Сиак сұлтанының ықпалының әлсіреуіне алып келді, нәтижесінде Дели сұлтаны, Асахан сұлтаны, Лангкат сұлтаны және Индрагири сұлтаны тәуелсіздік алды. Сол сияқты, Джохорда да, Сингапурдағы британдықтардың қорғауындағы Туменггунг Джохордың ұрпақтарынан шыққан сұлтан таққа отырды. Голландтар Пеньенгат аралында Ян Дипертуан Муданың лауазымын қалпына келтірді, содан кейін Лингга аралында Риу-Лингга сұлтандығын құрды. Сонымен қатар, Нидерланды Танжунг-Пинангта орналасқан Голланд Шығыс Индиясы үкіметінің құрамына кіретін Риау резиденциясын (гол. Residentie Riouw) құру арқылы Сиак аумағын қысқартты. Малакка бұғазына британдық бақылаудың күшеюі 1840 жылы Сиак сұлтанын 1819 жылы жасалған келісімді жаңа келісіммен алмастыруға мәжбүр етті. Бұл келісім Сиак сұлтандығының аумағын кішірейте түсті және оны Ұлыбританияның қорғауындағы басқа шағын мемлекеттердің арасына қыстырып қойды. Сол сияқты, голландтар 1858 жылдың 1 ақпанында Сиак сұлтанын келісімге қол қоюға мәжбүрлегеннен кейін, сұлтандықты Голланд Шығыс Индиясының протекторатына айналдырды. Келісімге сәйкес, сұлтандық тәуелсіздігінен айырылды, ал жаңа сұлтанды тағайындау үшін Нидерландының келісімі қажет болды. Бұдан әрі, аймақтық бақылау аясында голландтар Бенкалис қаласында әскери бекет құрды және Сиак сұлтанына Голланд Шығыс Индиясы үкіметінің келісімінсіз шетелдік тараптармен келісімдер жасауға тыйым салды. Сыртқы күштердің мүдделері арасындағы күрес 1870-71 жылдардағы ағылшын-голландиялық келісімдерге қол қоюға әкеп соқты, бұл Сиакты әлсіз келіссөздер жүргізуге қойды. 1873 жылдың 26 шілдесіндегі келісімге сәйкес, Голланд Шығыс Индиясы үкіметі Сиак сұлтанын Бенкалис аймағын Риау резиденциясына беруге мәжбүр етті. Бірақ осы қысымға қарамастан, Сиак сұлтандығы Индонезияның тәуелсіздігіне дейін сақталды, тіпті жапондық оккупация кезінде Сиак сұлтандығының әскери күші маңызды болмады. Шамамен сол уақытта Индрагири сұлтандығы да голландтардың ықпалына түсе бастады, бірақ 1938 жылы ғана Батавияның бақылауына көшті. Кейіннен Сиактың голландтар бақылауына көшуі Ачех соғысының басталуына себеп болды. Жағалауда голландтар Батавия үкіметіне бағынбаған сұлтандықтарды таратуға асықты. Голландтар Таңжунг-Пинангта тұрғын тағайындады, ол жағалау аймақтарын бақылауға жауапты болды, және 1911 жылдың ақпан айында Риу-Лингга сұлтаны Сұлтан Абдул Рахман Муаззам Сяхты құлатуға жетті.

The expansion of Dutch colonialization into the eastern part of Sumatra caused the influence of the Siak Sultanate to wane, leading to the independence of the Deli Sultanate, the Asahan Sultanate, the Langkat Sultanate, and the Inderagiri Sultanate. Likewise in Johor, where a sultan of the descendants of Tumenggung Johor was crowned, under British protection in Singapore. While the Dutch restored the position of the Yang Dipertuan Muda on Penyengat Island, and later established the Riau Lingga Sultanate on Lingga Island. In addition, the Netherlands also reduced the territory of Siak, by establishing the Residency of Riouw (Dutch: Residentie Riouw) which was part of the Dutch East Indies government based in Tanjung Pinang. British control of the Straits of Malacca, prompted the Sultan of Siak in 1840 to accept the offer of a new treaty to replace the agreement they had made earlier in 1819. This agreement made the Siak Sultanate area smaller and sandwiched it between other small kingdoms which were protected by Britain. Likewise, the Dutch made the sultanate a protectorate of the Dutch East Indies, after forcing the Sultan of Siak to sign an agreement on 1 February 1858. From the agreement, the sultanate lost its sovereignty, then in the appointment of a new sultan, the sultanate must get approval from the Netherlands. Furthermore, under regional supervision, the Dutch established a military post in Bengkalis and banned the Sultan of Siak from making agreements with foreign parties without the approval of the Dutch East Indies government. A tug of war between the interests of foreign forces caused the signing of the Anglo Dutch Treaties of 1870–71 between the British and the Dutch, put Siak in a weak bargaining position. Then based on the agreement on 26 July 1873, the Dutch East Indies government forced the Sultan of Siak to hand over the Bengkalis area to the Riouw Residency. But in the midst of this pressure, the Siak Sultanate still remained until Indonesia's independence, even though during the Japanese occupation most of the military power of the Siak Sultanate was no longer significant. At about the same time, the Indragiri Sultanate also began to be influenced by the Dutch, but only came under the control of Batavia in 1938. Dutch control of Siak later became the beginning of the outbreak of the Aceh War. On the coast, the Dutch moved quickly to abolish the sultanates that did not submit to the government in Batavia. The Dutch appointed a resident in Tanjung Pinang to supervise coastal areas, and the Dutch succeeded in toppling the Sultan of Riau Lingga, Sultan Abdul Rahman Muazzam Syah in February 1911.

Жапондықтар басып алған жер

Голландиялық Шығыс Үндістігін жапондықтар басып алған кезде Риау маңызды стратегиялық мақсаттардың бірі болды. 1942 жылдың 31 наурызында жапон әскері Ренгат қаласын басып алды. Риаудың барлық аумағы жапондықтар тарапынан жылдам басылып алынды. Жапондық оккупацияның қалдығы – Батыс Суматрадағы Муаро Сиджунджунг пен Пеканбаруды байланыстыратын 220 шақырымдық темір жол желісі, ол қазір тасталып кеткен Пеканбару өлім темір жолы деп белгілі. Жапондықтар жобаны аяқтау үшін жүздеген мыңдаған Риау халқын жұмысқа мәжбүр етті. Жапония бұл темір жолдың құрылысын күштеп жұмыс істеуге тартылған жұмысшылар мен соғыс тұтқындарын пайдалана отырып жүргізді. Құрылыс 15 айға созылды, ол таулар, батпақтар және таяз өзендер арқылы салынды. Жапон әскері 6500 голландтық (көбінесе индоевропалықтар) және британдық соғыс тұтқындарын, сондай-ақ 100 мыңнан астам ромуша индонезиялықтарды (көбінесе явандықтарды) жұмылдырды. 1945 жылдың тамызында құрылыс аяқталған кезде, еуропалық тұтқындардың үштен бірі және индонезиялық жұмысшылардың жартысынан астамы қаза тапты. Бұл темір жол Пеканбарудан Суматраның батысындағы Муаро Сиджунджунгке көмір мен әскерлерді тасымалдау үшін арналған еді. Темір жолдың құрылысы 1945 жылдың 15 тамызында, жапондықтардың капитуляциясына дейін аяқталды. Бұл темір жол тек бір рет соғыс тұтқындарын аймақтан шығару үшін пайдаланылды. Кейіннен бұл желі тасталып кетті.

Тәуелсіздік және қазіргі заман

Индонезия тәуелсіздігінің алғашқы кезеңінде бұрынғы Риау резиденциясы Букиттингиде орналасқан Суматра провинциясымен біріктірілді. PRRI жақтастарына қарсы күреспен қатар Суматра үш провинцияға бөлінді: Солтүстік Суматра, Орталық Суматра және Оңтүстік Суматра. Орталық Суматра PRRI-ның бекінісіне айналды, бұл орталық үкіметтің PRRI қозғалысын әлсірету үшін Орталық Суматраны таратуына әкелді. 1957 жылы 1957 жылғы 19 нөміріндегі Төтенше жағдай заңына сәйкес Орталық Суматра үш провинцияға бөлінді: Риау, Джамби және Батыс Суматра. Жаңа құрылған Риау провинциясы Сиак Шри Сұлтандығының бұрынғы аумағынан, Индерапура және Риау резиденциясынан, сондай-ақ Кампардан тұрды. Риау Индонезия Республикасының Революциялық үкіметінің ықпалында болғандықтан, орталық үкімет бүліктерді басу үшін «Тегас» операциясын жүргізді. Кейіннен провинцияның губернаторы болған Кахаруддин Насутион басшылығымен PRRI жақтастарының қалдықтарын тарату жұмысы сәтті аяқталды. Содан кейін орталық үкімет провинциялық астананы Танжунг Пинангтан Пеканбаруға, орталықта орналасқан қалаға көшіруді қарастыра бастады. Үкімет 1959 жылдың 20 қаңтарындағы № 52/I/44-25 Кепмендагри арқылы Пеканбаруды жаңа провинциялық астана етіп белгіледі. Ескі тәртіп құлағаннан кейін Риау Жаңа тәртіптің экономикалық дамуының маңызды тірегіне айналды. 1944 жылы геолог Ричард Хоппер, Тору Оки және олардың командасы Сиактағы Минаста Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ең ірі мұнай кенішін тапты. Бұл кеніш бастапқыда Минас №1 деп аталды. Минас өте төмен күкірт мөлшеріне ие, сапалы Суматра жеңіл шикі мұнайымен (SLC) әйгілі. 1950 жылдардың басында Минас, Дури, Бенгалис, Пантаицермин және Петапахан жерлерінде жаңа мұнай кеніштері табылды. Риаудағы мұнай өндірісі 1963 жылдың қыркүйегінде Сиак блогында PT California Texas Indonesia (қазір Chevron Pacific Indonesia) компаниясымен жұмыс келісімшартына қол қоюмен басталды. Бұл провинция 1970 жылдары Индонезияның мұнай өндірісінің 70 пайызын құрады. Риау Сухарто әкімшілігі бастаған трансмиграция бағдарламасының да маңызды бағыты болды. Жавадан келген көптеген отбасы Риаудағы жаңадан ашылған пальма майы плантацияларына қоныс аударып, жеке қауымдастықтар құрды. 1999 жылы Салех Джасит Риау тумасы (Арифин Ахмадтан басқа) және провинциялық кеңес тарапынан сайланған алғашқы губернатор болып сайланды. Оның басшылығымен 2002 жылы Риау архипелагы Риау аралдары провинциясы болып бөлінді, нәтижесінде Риау тек материктік аумақтармен ғана қалды. 2003 жылы Индрагири Хиллирдің бұрынғы регенті Русли Зайнал губернатор болып сайланды және 2008 жылы халықтың тікелей сайлауы арқылы қайта сайланды. 2014 жылдың 19 ақпанынан бастап Риау провинциясын ресми түрде губернатор Аннас Маамун басқарды, ол 7 ай бойы басшылық етті. Аннас Маамун Куантанг Сингингі ауданындағы жерді пайдалану мәселесі бойынша Сыбайлас жемқорлыққа қарсы комиссия (KPK) ұстағаннан кейін қызметтен алынды.

At the beginning of Indonesia's independence, the former Riau Residency was merged and incorporated into the Sumatra Province based in Bukittinggi. Along with the crackdown on PRRI sympathizers, Sumatra was divided into three provinces, North Sumatra, Central Sumatra, and South Sumatra. Central Sumatra became a stronghold of the PRRI, this caused the central government to breakup Central Sumatra in order to weaken the PRRI movement, in 1957, based on Emergency Law Number 19 of 1957, Central Sumatra was divided into three provinces, Riau, Jambi and West Sumatra. The newly formed Riau province was composed of the former territory of the Siak Sri Sultanate of Inderapura and the Riau Residency as well as the Kampar. As Riau was one of the areas influenced by the Revolutionary Government of the Republic of Indonesia, the central government conducted Operation Tegas to quell the rebellion, under the leadership of Kaharuddin Nasution, who later became governor of the province, succeeded in quelling the remnants of PRRI sympathizers. Afterwards, the central government began to consider moving the provincial capital from Tanjung Pinang to Pekanbaru, which is more centrally located. The government established Pekanbaru as the new provincial capital on 20 January 1959 through Kepmendagri No. December 52 / I / 44–25. After the fall of the Old Order, Riau became one of the pillars of the New Order's economic development. In 1944, geologist Richard H. Hopper, Toru Oki and their team discovered the largest oil well in Southeast Asia, in Minas, Siak. This well was originally named Minas No. 1. Minas is famous for its Sumatra Light Crude (SLC) oil which is good quality as it has low sulfur content. In the early 1950s, new oil wells were found in Minas, Duri, Bengkalis, Pantaicermin, and Petapahan. Petroleum extraction in Riau began in the Siak Block in September 1963, with the signing of a work contract with PT California Texas Indonesia (now Chevron Pacific Indonesia). This province contributed 70% of Indonesia's oil production in the 1970s. Riau was also the main destination for the transmigration program launched by the Suharto administration. Many families from Java moved to the newly opened oil palm plantations in Riau, forming a separate community. In 1999, Saleh Djasit was elected as the second native Riaunese (besides Arifin Achmad) and first elected by the Provincial House of Representatives as governor. His administration saw the separation of the Riau Archipelago to become Riau Islands Province in 2002, leaving Riau with just the mainland territories. In 2003, former Regent of Indragiri Hilir, Rusli Zainal, was elected governor, and was re elected through direct elections by the people in 2008. Starting on 19 February 2014, Riau Province was officially led by the governor, Annas Maamun, leading for 7 months, Annas Maamun was removed after he was arrested by the Corruption Eradication Commission (KPK) in a case of land use change in Kuantan Singingi Regency.

География

Географиялық жағынан Риау 02°25' солтүстік ендік, 01°15' оңтүстік ендік және 100°03' – 104°00' шығыс бойлық аралығында орналасқан. Бұл аймақ кең және Суматра аралының орталық бөлігінде жатыр. Риау солтүстікте Солтүстік Суматра және Малакка бұғазы, оңтүстікте Джамби, батыста Батыс Суматра және шығыста Риау аралдарымен тікелей шектеседі. Облыс теңіз арқылы Сингапур және Малайзиямен шекаралас. Жалпы алғанда, Риау географиясы таулар, жазықтар және аралдардан құралған. Таулы аймақ Батыс Суматра шекарасына жақын Букит-Барисан тауларында, батыс бөлігінде орналасқан. Биіктік шығысқа қарай төмендеп, провинцияның орталық және шығыс бөлігінің көп бөлігін жазықтар алып жатыр. Шығыс жағалауында Малакка бұғазы жатыр, онда бірнеше арал бар.

Климат

Жалпы, Риу провинциясы ылғалды тропикалық климатқа ие, ол екі маусымның – жаңбырлы және құрғақ маусымның әсерімен қалыптасады. Риу провинциясына түсетін жауын-шашынның орташа мөлшері жылына 2000–3000 мм, ал орташа жылдық жауын-шашын күндері 160-қа жуық. Жаңбыр ең көп түскен аймақтар – Рокан-Хулу ауданы және Пеканбару қаласы. Ал ең аз жауын-шашын Сиак ауданында түседі. Риу провинциясының орташа ауа температурасы 25,9°C, ең жоғары температурасы 34,4°C, ал ең төменгі температурасы 20,1°C құрайды. Ең жоғары температура жағалаудағы қалаларда байқалады. Керісінше, ең төменгі температура биік таулар мен таулы аймақтарда тіркеледі. Ауаның ылғалдылығы шамамен 75%-ға жетеді. Шығыс аймақтағы аралдар аймағында теңіз климатының ерекшеліктерінен де әсер көрінеді. Индонезияның көптеген басқа провинциялары сияқты, Риу провинциясы да тропикалық жаңбырлы ормандар климатына (Кёппен жіктелуі бойынша Af) ие, бұл тропикалық муссондық климатқа жақын. Климат айналадағы теңіз бен бағытталған жел жүйесімен тікелей байланысты. Орташа температурасы және жауын-шашын мөлшері жоғары.

Экология

Риуаудың орманмен жабылған ауданы 1982 жылғы 78%-дан 2005 жылы 33%-ға дейін азайды. Бұл көрсеткіш жылына орташа есеппен 160 000 гектарға қысқарды, нәтижесінде 2009 жылы 22%, немесе 2,45 миллион гектар қалды. Орманды жоюмен байланысты өрттер провинцияда және Сингапур, Малайзияның Куала-Лумпур сияқты шығыс қалаларында ауаның ластануына себеп болды.

Индонезиядағы Суматрада орналасқан Гиам Сиак Кечил – Букит Бату биосфералық қорығы, тұрақты ағаш өндірісімен және Суматра жолбарысы, Суматра пілі, Малайя тапирі және Малайя күн аюы сияқты жануарларға мекен болатын екі жануарлар қорығын қамтиды. Биосфералық қорықтағы ғылыми зерттеулер флагмандық түрлерді бақылау және торф алқаптарының экологиясын терең зерттеуді қамтиды. Алғашқы зерттеулер жергілікті флора мен фаунаны пайдалану арқылы жергілікті тұрғындардың экономикалық игілігі үшін тұрақты экономикалық дамудың жоғары әлеуетін көрсетіп тұр. Cagar Biosfer Giam Siak Kecil Bukit Batu (CB GSK BB) – Индонезиядағы жеті биосфералық қорықтың бірі. Олар Риу провинциясының Бенкалис және Сиак аудандарында орналасқан. CB GSK BB – Риуаның 2009 жылғы 26 мамырда Оңтүстік Кореяның Чеджу қаласында өткен Адам және биосфераны халықаралық үйлестіру кеңесінің (ЮНЕСКО) 21-ші сессиясына ұсынған жобасы. CB GSK BB – 17 елдегі 22 ұсынылған орынның бірі болып таңдалды. Биосфералық қорық – қоршаған ортаны сақтау және дамытудың халықаралық деңгейде мойындалған жалғыз тұжырымдамасы. Осылайша, CB GSK BB-нің бақылауы мен дамуы бүкіл әлемдік деңгейде аймақтық мәселе болып табылады. CB GSK BB – Кампар түбегіндегі торфты батпақ орманының бірегей түрі (шағын батпақ аймағымен бірге). Тағы бір ерекшелік – CB GSK BB жеке сектор тарапынан бастама көтеріп, BBKSDA (Табиғи ресурстарды сақтау орталығы) арқылы үкіметпен бірлесіп жұмыс істеді, соның ішінде орманды жоюмен байланысты әрекеттерімен танымал Sinar Mas Group компаниясы, ол Индонезиядағы ең ірі қағаз және целлюлоза өндіруші компаниясы болып табылады.

Үкімет

Риау провинциясын губернатор басқарады, ол өзінің өкілімен тікелей 5 жылдық мерзімге сайланады. Губернатор облыстық үкіметтің басшысы болумен қатар, провинциядағы орталық үкіметтің өкілі немесе оның ұлтасы ретінде де әрекет етеді, оның өкілеттіктері 2004 жылғы №32 заңмен және 2010 жылғы №19 Үкімет қаулысымен реттеледі. Облыстық үкімет пен аудандық және қалалық үкіметтер арасындағы қарым-қатынас бағынышты емес болғанымен, осы аймақтық үкіметтердің әрқайсысы автономия және өзара басқару принципіне сәйкес мемлекеттік істерді басқарады және жүзеге асырады.

Әкімшілік бөлімшелер

Риу провинциясы 1957 жылғы 10 тамызда бұрынғы Орталық Суматра провинциясының бөлінуінен құрылғанда, ол төрт ауданнан – Бенкалис, Бинтан (қазір Риу аралдары провинциясын құрайтын теңіз архипелагтарын қамтиды), Индрагири және Кампар – және тәуелсіз Пеканбару қаласынан тұрды. 1965 жылғы 14 маусымда Индрагири ауданы Индрагири Хиллир және Индрагири Хулу аудандарына бөлінді. 1999 жылғы 4 қазанда осы аудандардың төртеуі толық қайта ұйымдастыру барысында бөлінді: Бенкалис ауданы Рокан Хиллир ауданына, Сиак ауданына және Думай қаласына, сондай-ақ кішірек Бенкалис ауданына бөлінді; Индрагири Хулу ауданынан Куантан Сингинг ауданы, ал Рокан Хулу және Пелалаван аудандары Кампар ауданынан бөлінді. Соңында, сол күні Бинтан ауданы да бөлінді, нәтижесінде Батам қаласы және Каримун мен Натуна аудандары құрылды; 2001 жылғы 21 маусымда Бинтан ауданының қалған бөлігінен Танжунг Пинанг қаласы бөлінді; алайда 2002 жылғы 24 қыркүйекте Риу аралдарының бес әкімшілік бірлігі Риу провинциясынан бөлініп, жеке Риу аралдары провинциясын құрды. Содан кейін 2008 жылғы 19 желтоқсанда қалған Бенкалис ауданынан жаңа Меранти аралдары ауданы бөлінді. Риу провинциясы он ауданға (кабупатен) және екі автономды қалаға (кота) бөлінеді, олардың аудандары мен 2010 және 2020 жылғы халық санауының, сондай-ақ 2022 жылдың ортасы бойынша ресми бағалаулардың мәліметтері төменде келтірілген. КодУилайх Қаланың немесе ауданның атауы Ауданы км² 2010 жылғы халық санауы 2020 жылғы халық санауы 2022 жылдың ортасы бойынша халық саны HDI 2014 жылғы бағалаулар 14.01 Кампар ауданы 10,352.80 688,204 841,332 878,210 Бангкинанг 0.707 14.02 Индрагири Хулу ауданы 7,871.85 363,442 444,548 464,076 Ренгат 0.671 14.03 Бенкалис ауданы 8,616.36 498,336 565,569 582,973 Бенкалис 0.708 14.04 Индрагири Хиллир ауданы 13,521.26 661,779 654,909 660,747 Тембилахан 0.638 14.05 Пелалаван ауданы 13,262.11 301,829 390,046 410,988 Пангалан Керинчи 0.686 14.06 Рокан Хулу ауданы 7,658.15 474,843 561,385 582,679 Пасир Пангараиан 0.670 14.07 Рокан Хиллир ауданы 9,068.46 553,216 637,161 658,407 Багансиапиапи 0.662 14.08 Сиак ауданы 7,805.54 376,742 457,940 477,550 Сиак Сри Индрапура 0.714 14.09 Куантан Сингинг ауданы 5,457.86 292,116 334,943 345,850 Телук Куантан 0.674 14.10 Меранти аралдары ауданы 3,623.56 176,290 206,116 213,532 Селат Панжанг 0.629 14.71 Пеканбару қаласы 638.33 897,767 983,356 1,007,540 Пеканбару 0.784 14.72 Думай қаласы 2,059.61 253,803 316,782 331,832 Думай 0.718

When the province of Riau was created on 10 August 1957 from the splitting of the former province of Central Sumatra, it consisted of four regencies Bengkalis, Bintan (covering the offshore archipelagoes now comprising the Riau Islands Province), Indragiri and Kampar together with the independent city of Pekanbaru. On 14 June 1965 the Indragiri Regency was divided into an Indragiri Hilir Regency and an Indragiri Hulu Regency. On 4 October 1999 four of these regencies were divided up in a wholesale reorganisation: Bengkalis Regency was split up into Rokan Hilir Regency, Siak Regency and a new city of Dumai, as well as a smaller Bengkalis Regency; a new Kuantan Singingi Regency was cut out of the Indragiri Hulu Regency, while Rokan Hulu Regency and Pelalawan Regency were cut out of Kampar Regency. Finally, on the same date, the Bintan Regency was split, with a new city of Batam and new regencies of Karimun and Natuna being split off; a further city of Tanjung Pinang was cut out of the residual part of Bintan Regency on 21 June 2001; however on 24 September 2002 the five Riau Islands administrations were split off from Riau Province to form a separate Riau Islands Province. Subsequently on 19 December 2008 a new Meranti Islands Regency was cut off the remaining Bengkalis Regency. Riau Province is subdivided into ten regencies (kabupaten) and two autonomous cities (kota), listed below with their areas and their populations at the 2010 and 2020 Censuses, and according to the official estimates as at mid 2022. KodeWilayah Name of City orRegency Area inkm2 Pop'ncensus2010 Pop'ncensus2020 Pop'nestimatemid 2022 Capital HDI2014 estimates 14.01 Kampar Regency10,352.80688,204841,332878,210Bangkinang 0.707 14.02 Indragiri Hulu Regency7,871.85363,442444,548464,076Rengat 0.671 14.03 Bengkalis Regency8,616.36498,336565,569582,973Bengkalis 0.708 14.04 Indragiri Hilir Regency13,521.26661,779654,909660,747Tembilahan 0.638 14.05 Pelalawan Regency13,262.11301,829390,046410,988Pangkalan Kerinci 0.686 14.06 Rokan Hulu Regency7,658.15474,843561,385582,679Pasir Pangaraian 0.670 14.07 Rokan Hilir Regency9,068.46553,216637,161658,407Bagansiapiapi 0.662 14.08 Siak Regency7,805.54376,742457,940477,550Siak Sri Indrapura 0.714 14.09 Kuantan Singingi Regency5,457.86292,116334,943345,850Teluk Kuantan 0.674 14.10 Meranti Islands Regency3,623.56176,290206,116213,532Selat Panjang 0.629 14.71 Pekanbaru City638.33897,767983,3561,007,540Pekanbaru 0.784 14.72 Dumai City2,059.61253,803316,782331,832 Dumai 0.718

Демография

Риуаудың жалпы халқы 2022 жылдың ортасына қарай он регенттік және екі қала бойынша 6 614 384 адамды құрады, оның ішінде 3 383 451 ер адам және 3 230 933 әйел адам бар. Регенттіктер/қалалар бойынша халық саны ең көп Пеканбару қаласында – 506 231 ер адам және 501 309 әйел адамды құрады, ал ең аз халық Кепулауан Меранти регенттігінде – шамамен 110 100 ер адам және 103 400 әйел адамды құрады. Риу провинциясындағы ең көп және ең аз халқы бар екі регенттік/қала бойынша қарағанда, ер адамдардың саны әйелдерден көп.

Этностық топтар

Риу этностық құрамы жағынан өте алуан түрлі провинция саналады. 2010 жылғы мәліметтер бойынша, Риу провинциясындағы этникалық топтар: малайлар (43%), явандықтар (25%), минангкабаулар (8%), батактар (12%), банджарлар (4%), қытайлар (2%) және бугистер (2%) құрайды. Риудағы минангкабаулардың көпшілігі саудагерлер болып жұмыс істейді және Пеканбару, Бангкинанг, Дури және Думай сияқты қалалық аймақтарда тұрады. Индонезияның басқа провинцияларынан көшіп келген көптеген басқа этникалық топтар да бар, мысалы, батак мандайлингтері, олар негізінен Солтүстік Суматрамен шектесетін аймақтарда, атап айтқанда Рокан Хулуда қоныстанған. Бүгінгі таңда көптеген мандайлингтер өздерін батак немесе минангкабау емес, малайлар деп есептейді. 19 ғасырда Оңтүстік Калимантанның банджарлары мен Оңтүстік Сулавесинің бугистері де Риуға жақсырақ өмір іздеп келе бастады. Олардың көпшілігі Индрагири Хиллир аймағына, әсіресе Тембилаханға қоныстанды. 1940 жылдары Румбайда Caltex мұнай компаниясының құрылуы елдің түкпір-түкпірінен Риуға көшіп келуге ынталандырды. Риуда явандықтар мен сундалықтардың көп саны қоныстанған. Явандықтар провинцияның екінші ірі этникалық тобын құрайды, олар жалпы халықтың 25,05% құрайды. Олардың көпшілігі Голланд Оңтүстік Индиясы кезінде басталған және Сохарто басшылығымен жалғасқан трансмиграция бағдарламасының нәтижесінде Риуға көшіп келді. Олардың көпшілігі аймақ бойынша тараған трансмиграциялық қауымдастықтарында тұрады. Қытайлар да минангкабауларға ұқсас, олардың көпшілігі саудамен айналысады. Көптеген Риу қытайлары астана Пеканбаруда тұрады, сонымен қатар Багансиапиапи, Селатпанжанг, Рупат және Бенкалис сияқты шығыс жағалау аймақтарында да кездеседі. Риудағы қытайлардың көпшілігі Хокло халқынан шыққан, олардың ата-бабалары 19 ғасырдың басынан 20 ғасырдың ортасына дейін қазіргі Фуцзянь провинциясының Кванчжоу қаласынан көшіп келген. Риу қытайларының кейбіреуі жақсы өмір мүмкіндіктерін іздеу үшін Индонезияның Медан және Джакарта сияқты басқа аймақтарына, ал кейбіреулері Сингапур және Тайвань сияқты шетелдерге көшіп кетті. Сонымен қатар, Риуда ауылдық жерлерде және өзендердің жағалауында тұратын жергілікті халықтардың топтары бар, мысалы, Сакай (Индонезия), Акит, Таланг Мамак және Оранг Лаут. Олардың кейбіреулері Риудың шалғайдағы аймақтарында көшпелі және аңшы-жинақшы өмір салтын сақтап келеді, ал көпшілігі индустрияландырудың дамуымен қатар ірі қалалар мен кенттерге қоныстанды.

Riau is considered a very ethnically diverse province. As of 2010, the ethnic groups in Riau consist of Malays (43%), Javanese (25%), Minangkabau (8%), Batak (12%), Banjar (4%), Chinese (2%), and Bugis (2%). Most Minang in Riau generally work as merchants and live in urban areas such as Pekanbaru, Bangkinang, Duri, and Dumai. There are many other ethnic groups migrating from other province of Indonesia, such as the Batak Mandailing people who mostly lives in areas bordering North Sumatra such as Rokan Hulu. Most of the Mandailing people now identify themselves as Malay rather than as Minangkabau or Batak. In the 19th century, the Banjarese of South Kalimantan and the Bugis of South Sulawesi also began arriving in Riau to seek better lives. Most of them settled in the Indragiri Hilir areas, especially around Tembilahan. The opening of Caltex oil mining company in the 1940s in Rumbai, encouraged people from throughout the country to migrate to Riau. There are sizeable Javanese and Sundanese population in Riau. Javanese forms the second largest ethnic group in the province, forming 25.05% of the total population. Most of them migrated to Riau due to the transmigration program dating from the Dutch East Indies and continued during the Soeharto administration. The majority of them lives in transmigration communities spread throughout the region. Likewise, the Chinese people are generally similar to the Minangkabau as many of them also work as merchants. Many Riau Chinese lives in the capital Pekanbaru, and many can also found in coastal areas in the east such as Bagansiapiapi, Selatpanjang, Rupat and Bengkalis. Most of the Chinese people in Riau are Hoklo people, whose ancestors migrated from Quanzhou in modern day Fujian from the early 19th century to the mid 20th century. Some of the Riau Chinese has migrated to other parts of Indonesia, such as Medan and Jakarta, to seek better life opportunities, while some have also migrated to other countries such as Singapore and Taiwan. There are also some groups of indigenous people who live in rural areas and riverbanks, such as the Sakai people (Indonesia), Akit, Talang Mamak and Orang Laut. Some of them still leading the nomadic and Hunter gatherer lifestyle in the remote interior of Riau, while most settled into major cities and towns in with the rise of industrialisation.

Тіл

Риуау тұрғындары көбінесе жергілікті малай және индонезия тілдерін, яғни Индонезияның ресми тілін қолданады. Малай тілі көбінесе Рокан Хилир, Бенкалис, Думай, Пелалаван, Сиак, Индрагири Хулу, Индрагири Хиллир және Риау жағалауындағы аралдардағы жағалау аймақтарында қолданылады. Риуада айтылатын малай диалектісі лингвистердің пікірінше, креол тілдерінен басқа, әлемдегі тілдердің ішіндегі ең қарапайым грамматикасының бірі болып табылады. Мысалы, "Аям макан" (мағынасы: "тауық жейді") фразасы контекстке қарай "тауық жеп жатыр", "мен тауық жедім", "тауық жеп жатқанда" және "тауық жеп жатқан кезде" сияқты әртүрлі мағыналарды білдіре алады. Мұның себебі, Риуа малай тілі осы аймақтағы әртүрлі адамдар арасындағы қарым-қатынас үшін лингва франка ретінде тарихи түрде қолданылған, ал мұндай шет тілдерін кеңінен қолдану тілдің грамматикасын жеңілдетуге бейім. Риуаудың дәстүрлі жазуы – яуи (Индонезияда жергілікті тұрғындар "араб мелаюы" деп атайды), араб әліпбиіне негізделген малай тіліндегі жазу. Кейде Риуа малай тілі қазіргі заманғы ұлттық тіл – индонезия тілінің негізі болған деп есептеледі. Алайда, ол негізінен классикалық малай тіліне негізделген, Джохор-Риау сұлтандығының сарай тілі, негізінен Риау архипелагы мен Малайзияның Джохор штатында қолданылатын, жергілікті материктегі Риау диалектісінен ерекшеленеді. Риуаудағы негізгі емес топтарға сакай (Индонезия), Оранг Асли, Оранг Акит және Оранг Лаут жатады. Риуа малай тілін екі суб-диалектіге бөлуге болады: ішкі және жағалау диалектілері. Ішкі диалектінің фонетикалық ерекшеліктері Минангкабау тіліне ұқсас, ал жағалау диалектісінің фонетикалық ерекшеліктері Малайзияның Селангор, Джохор және Куала-Лумпур аймақтарындағы малай тіліне жақын (өйткені Малайзияның басқа аймақтарындағы диалекттер өте әртүрлі). Қазіргі уақытта ол Индонезияның астанасы Пеканбару қаласында да лингва франка ретінде қолданылады. Риуа Минангкабауының айтылуы Пайакумбу Бтусангар диалектісіне ұқсас, тіпті Батыс Суматраның басқа диалекттерінен де ерекшеленеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, Пагаруюнг таулы аймағында қолданылған Минангкабау тілі қазір Батыс Суматрадан келген көші-қон толқындарынан кейін Сиак өзенінің төменгі алабында сөйленеді. Сонымен қатар, Хоккиен тілі де қытай қауымдастығында, әсіресе Пеканбару, Селатпанжанг, Бенкалис және Багансиапиапиде тұратын қытайлар арасында кеңінен қолданылады. Риуада сөйлейтін Хоккиен Риуа Хоккиен деп аталады, ол Джохор, Оңтүстік Малайзия және Сингапурдағы малайзиялық қытайлар сөйлейтін Хоккиенмен өзара түсінікті. Екеуі де Фуцзянь провинциясындағы Кванчжоу қаласынан шыққан Хоккиеннің Кванчжоу диалектісінен алынған. Риуа Хоккиені Медан Хоккиенімен толыққанды түсініспеушілік туындайды, өйткені соңғысы Хоккиеннің Чжанчжоу диалектісінен алынған, ол да Фуцзянь провинциясындағы Чжанчжоудан шыққан. Қазіргі уақытта Риуа Хоккиені жергілікті тілдерден, мысалы малай және индонезия тілдерінен көптеген сөздерді қабылдаған. Яван тілінде провинцияға көшіп келген явандықтар сөйлейді. Солтүстік Суматрадан келген батак иммигранттары батак тілінің бірнеше түрлерін қолданады.

The people of Riau generally uses the local dialect of Malay and Indonesian, the official language of Indonesia. Malay is commonly used in coastal areas such as Rokan Hilir, Bengkalis, Dumai, Pelalawan, Siak, Indragiri Hulu, Indragiri Hilir and around the islands off the coast of Riau. The dialect of Malay spoken in Riau is considered by linguists to have one of the least complex grammars among the languages of the world, apart from creoles, possessing neither noun declensions, temporal distinctions, subject/object distinctions, nor singular/plural distinction. For example, the phrase Ayam makan (lit. 'chicken eat') can mean, in context, anything from 'the chicken is eating', to 'I ate some chicken', 'the chicken that is eating' and 'when we were eating chicken'. A possible reason for this is that Riau Malay has been used as a lingua franca for communication between different people in this area during its history, and extensive foreign language speaker use of this kind tends to simplify the grammar of a language used. The traditional script in Riau is Jawi (locally known in Indonesia as "Arab Melayu"), an Arabic based writing in the Malay language. It is sometimes supposed that Riau Malay is the basis for the modern national language, Indonesian. However, it is instead based on Classical Malay, the court language of Johor Riau Sultanate, based primarily from the one used in the Riau Archipelago and the state of Johor, Malaysia, which is distinct from the local mainland Riau dialect. Non mainstream varieties in Riau include Sakai people (Indonesia), Orang Asli, Orang Akit, and Orang Laut. Riau Malay can be divided into two sub dialects, namely the inland dialect and the coastal dialect. The inland dialect has phonological features that are similar to Minangkabau, while coastal dialect has phonological features that are close to Malay in the regions of Selangor, Johor and Kuala Lumpur in Malaysia (because other Malaysian regions have very different dialects). It is also currently being the lingua franca of Pekanbaru, the capital city in addition to Indonesian. The pronunciation of Riau Minangkabau is similar to the Payakumbuh Batusangkar dialect, even differs from that of other dialects varieties of West Sumatra. Historically, Minangkabau language used in the Pagaruyung highlands is now spoken in the lower Siak River basin following the waves of migration from West Sumatra. In addition, Hokkien is also still widely used among the Chinese community, especially those living in Pekanbaru, Selatpanjang, Bengkalis, and Bagansiapiapi. The Hokkien spoken in Riau is known as Riau Hokkien, which is mutually intelligible to the Hokkien spoken by the Malaysian Chinese in Johor, southern Malaysia and Singapore. They are both derived from the Quanzhou dialect of Hokkien that originated from the city of Quanzhou in Fujian. Riau Hokkien is slightly mutually unintelligible with Medan Hokkien spoken in Medan since the latter is derived from the Zhangzhou dialect of Hokkien that originated from Zhangzhou, also in Fujian. Presently, Riau Hokkien has incorporated many words from the local language such as Malay and Indonesian. Javanese is spoken by the Javanese people who migrated to the province. While several varieties of Batak is spoken by Batak immigrants from North Sumatra.

Дін

Риу халқының құрамындағы әртүрлі әлеуметтік-мәдени, тілдік және діни ортаның болуы, негізінен Риу аймағы үшін мол байлық. Осы провинция тұрғындары ұстанатын діндердің қатарында ислам, протестантизм, католицизм, индуизм, буддизм және конфуциандық сияқты алуан түрлі діндер бар. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, ислам провинцияда басым дін болып табылады және жалпы халықтың 86,87% құрайды. Исламды, көбінесе малай, яван, минангкабау, банджар, буги, сунда және бірқатар батак тайпалары ұстанады. Протестантизм екінші ірі дін болып есептеледі, ол халықтың 9,74% құрайды, ал католиктер 1,02% құрайды. Протестантизм мен католицизмді ұстанатындардың көпшілігі батак этностарынан (әсіресе тоба, каро және сималунгун батактары), ниас, қытай және Шығыс Индонезиядан келген тұрғындар. Бұдан бөлек, буддизм халықтың шамамен 2,28% құрайды, ал конфуциандықтар халықтың 0,07% құрайды. Буддизм мен конфуциандық діндердің көпшілігі этникалық қытайлардың арасынан шыққан. Соңғысы ретінде, халықтың шамамен 0,01% индуизмді ұстанады, олардың көпшілігі бали және үнді текті индонезиялықтар.

Мәдениет

Риу малайлардың отаны болғандықтан, Риудың әдет-ғұрыптары мен мәдениеті көбінесе малай әдет-ғұрыптары мен мәдениетіне негізделген. Әрбір малай отбасы өз үйінде тұрады, бірақ жаңа үйленген жұбайлар әдетте бірінші балалары дүниеге келгенге дейін әйелінің үйінде тұруды қалайды. Сондықтан олардың тұрақты өмір салты реттелген деуге болады. «Жыныстық мүшелер» деп аталатын шағын отбасы әдетте әйел тұратын ауданда үй салады. Туыстық немесе әулеттік принцип аталық немесе екі жақты болуы мүмкін. Туыстық байланыс әдеттегі жергілікті лақап есімдермен жүзеге асырылады. Бірінші бала «ұзын» немесе «сулунг» деп, екінші бала «нгах/онгах» деп, одан төменгісі «чик» деп, ең кішісі «ку/уку» деп аталады. Әдетте, лақап есімге адамның физикалық ерекшеліктері қосылады, мысалы, егер адам терісі қара болса және ол «чик» немесе үшінші бала болса, оны «чик-итам» деп атайды. Тағы бір мысал, егер адам бірінші бала болса және бойы аласа болса, оны «нгах ундах» деп атайды. Бірақ кейде таныс емес немесе жаңа адамдармен сәлемдескенде, оларға жай ғана «абанг», «акак», «дек» немесе «нак» деп айтуы мүмкін. Бұрын малайлар өз ата-бабаларынан тараған тайпалар деп аталатын топтарда өмір сүрген. Бұл ұрпақтар тобы аталық туыстық желісін пайдаланады. Бірақ Суматра аралының құрлық бөлігінде тұратын Риу малайлары ішінара аналық тайпалық құрылымды қабылдады. Кейбіреулер осы тайпаны «хиндук» немесе «сикал бакал» деп атайды. Әр тайпаны басшы басқарады. Егер тайпа ауылда тұрса, басшы «Датук Пенгулу Кампунг» немесе «Кепала Кампунг» деп аталады. Әр басшыға «батин», «женанг», «туа туа дан монти» сияқты бірнеше адам көмектеседі. Ауылдағы діни басшылар «имам» және «хотиб» деп танылады.

Дәстүрлі киім

Малай мәдениетінде киім мен тоқыма өте маңызды, олар сұлулық пен күштің символы болып табылады. Hikayat Hikayat Melayu еңбегінде малай мәдениетінде тоқыманың маңыздылығы айтылған. Малай тоқыма өнеркәсібінің тарихы 13 ғасырға дейін жетеді, сол кезде Шығыс сауда жолдары Сун әулетінің ықпалымен қарқынды дамыды. Малай түбегіндегі жергілікті маталардың өндірісі мен кесте өнерінің дамуы туралы мәліметтер бірнеше қытай және үнді жазбаларында кездеседі. Бұл үйдің алдыңғы қабырғасында қайық пішіндес әшекей болады. Бұл үйдегі бағаналардың пішіні де әртүрлі: төртбұрыштар, алтыбұрыштар, жетібұрыштар, сегізбұрыштар және үшбұрыштар кездеседі. Бұл дәстүрлі үйдегі әр бағананың Риау халқы үшін ерекше мағынасы бар. Төртбұрышты бағана желдің төрт жағын, ал сегізбұрышты – оның нұсқауларын білдіреді, алтыбұрыш ислам дінінің бес тірегін символдайды. Rumah Salaso Jatuh Kembar Риау провинциясының символы және мәдени ескерткіші деп жарияланды. Бұл үйдің архитектурасы Балаи Саласо Джатухқа ұқсас, бірақ оны көбінесе жеке тұруға пайдаланады. Rumah Melayu Lipat Kajang әдетте Риау аралдары мен Риау жағалауында кездеседі. Бұл үйдің шатыры қайық пішіндес болғандықтан Липат Кажанг деп аталады. Ғимараттың шатыры жоғары қарай иілген және жергілікті тұрғындар оны lipat kejang немесе pohon jeramban деп атайды. Бұл дәстүрлі үйді Риау тұрғындары қазірде сирек немесе мүлдем пайдаланбайды. Мәдениеттің жоғалуына батыс архитектурасының күшті ықпалы және адамдардың оны салыстырмалы түрде қарапайым және оңай салуға болатындығы себеп болып отыр. Rumah Melayu Atap Limas Potong – малай дәстүрлі үйі, оны көбінесе Риау материгінде, бірақ Риау аралдарында сирек кездестіруге болады. Бұл үйдің шатыры қиылған пирамида пішіндес. Риаудың басқа дәстүрлі үйлері сияқты, бұл үй де rumah panggung тобына жатады. Үйдің едені жерден шамамен 1,5 метр биіктікте орналасқан. Үйдің көлемі иесінің қаржылық мүмкіндіктеріне және тілегіне байланысты.

In Malay culture, clothes and textiles are very important and it signify beauty and power. The Hikayat Hikayat Melayu mentioned the importance of textile in Malay culture. The history of the Malay woven industry can be traced back to the 13th century when trade routes in the East are rapidly expanding under the role of the Song dynasty. The description of locally made textiles and the development of the embroidery industry in the Malay Peninsula is expressed in several Chinese and Indian records. It is called so because this house has a decoration on the front wall of the house in the form of a boat. The shape of the pillars in this house also varies, there are rectangles, hexagons, heptagon, octagon and triangles. Each type of pole contained in this traditional house has meaning believed by the people of Riau. A rectangular pole can be interpreted as four corners of the wind, just like an octagon, and the hexagon symbolizes the number of pillars of Islam. Rumah Salaso Jatuh Kembar was declared an icon and symbol of the province of Riau. The architecture of this house is similar to the Balai Salaso Jatuh, but this house tends to be used for private homes. Rumah Melayu Lipat Kajang can usually found in the Riau Islands and the coastal part of Riau. It is called Lipat Kajangbecause the roof of this house has a shape resembling the shape of a boat. The top of this building is curved upwards and is often referred to lipat kejang or pohon jeramban by the locals. This traditional house is rarely or even no longer used by Riau residents. One reason for the loss of this culture is because of the increasing influence of western architecture, and people consider their building forms to be simpler and easier to build. Rumah Melayu Atap Limas Potong is a Malay traditional house that can usually be found in mainland Riau, but rarely in the Riau Islands. This house has a roof that is shaped like a cut pyramid. Like other Riau traditional houses, this house is also included in the rumah panggung group. The stage of this house has a height of about 1.5 meters above the ground. The size of the house depends on the ability and desires of the owner.

Дәстүрлі би

Риуаудың дәстүрлі билерінің көпшілігі малай мәдениетінің ықпалында қалыптасқан, бірақ Риуауға тән ерекше билер де бар. Мак-йон – малай қоғамының дәстүрлі театр өнері, ол көбінесе халықаралық форумдарда драма түрінде қойылады. Бұрын мак-йонгты күріш жинау аяқталғанда ауыл тұрғындары егістіктерде өткізген. Мак-йонгты кәсіби бишілер мен музыканттар тобы орындайды, олар діни рәсімдердің, пьесалардың, билердің, вокалдық немесе аспаптық музыканың және қарапайым мәтіндердің әртүрлі элементтерін үйлестіреді. Басты ер және әйел рөлдерін әйел бишілер сомдайды. Оқиғада комедияшылар, құдайлар, джинндер, сарай қызметкерлері және жануарлар да бейнеленеді. Индонезияда мак-йонг Линга қаласында дамыды, ол бір кезде Джохор-Риау сұлтандығының орталығы болған. Келантан-Паттани аймағындағы мак-йонгтан айырмашылығы, Риуаудағы мак-йонг корольдың, ханшайымдардың, қылмыскерлердің, жын-перілердің және рухтардың кейбір кейіпкерлері үшін маска қолданады, ал онда маскалар көбінесе қолданылмайды. Өткен ғасырдың соңында мак-йонг күнделікті қойылым ғана емес, сонымен қатар сұлтан үшін де қойылатын өнерге айналды. Тари-запин – Сиак регенттігінде пайда болған, көңіл көтеретін және діни және білім беру мазмұнына толы малай дәстүрлі биі. Бұл бидің ережелері мен регламенттері өзгертілмейді. Тари-запинге әдетте Риуаудың дәстүрлі музыкалық аспаптары – марвас пен гамбус сүйемелдейді. Бұл биде марвас деп аталатын кішкентай барабанға соққылардың ырғағымен жылдам аяқ қозғалыстары көрсетіледі. Арабтардың ықпалынан бұл би білім беруге бағытталған сезім тудырады, бірақ ойын-сауықтан айрылмайды. Әннің мәтінінде діни ойлар қамтылған. Әдетте би малай халқының күнделікті өмірі туралы айтылады. Бастапқыда тари-запинге тек еркек бишілер билеген, бірақ уақыт өте келе әйел бишілер де қатыса бастады. Кейде еркек және әйел бишілер бірге билейді. Бенгалис провинциясының Плауа Рупат Утара ауданында "тари-запин апи" деп аталатын тари-запиннің бір түрі бар. Тари-запин апиының ерекшелігі – отты пайдалану және мистикалық элементтерге баса назар аудару. Бұл би түрі 2013 жылы қайта жанданғанға дейін шамамен 40 жыл бойы тоқтап, жойылуға жақын болған. Тариан макан сирих ерекше малай музыкасымен бірге "Макан Сирих" әнімен қоса орындалады. Бишілердің киімдеріне келетін болсақ, еркектер әдетте шалбар, киім және копия сияқты дәстүрлі малай киімдерін киеді. Ал биші қыздар әдеттегідей, қыз киетін киім киеді, атап айтқанда, Бажу Курунг телюк беланга деп аталатын дәстүрлі киім. Басында гүл тәрізді әшекейлермен безендірілген тәж бар. Бишілердің төменгі бөліктері түрлі-түсті "сонгкет" матасымен оралған. Тариан макан сирихті ерлер де, әйелдер де орындайды. Бишілер малай биіндегі арнайы терминдерді білуге тиіс, мысалы, игал (қол және дене қозғалыстарын баса көрсету), лиук (денені иіп немесе тербету қозғалысы), ленгганг (қолдарды қозғалта жүру), тити батан (сабаққа өрлегендей қатарда жүру), гентам (аяқпен соғып билеу), чицинг (жогинг кезінде билеу), легар (180 градусқа айналып жүргенде билеу) және т.б. Орындау кезінде бишілердің бірі бетел жапырақтары салынған қорап алып келеді. Содан кейін қорап ашылып, ең құрметті деп саналатын қонақтарға құрмет көрсету үшін оны бірінші болып алуға мүмкіндік беріледі, содан кейін басқа қонақтар кезегі келеді. Сондықтан көптеген адамдар бұл биді тариан макан сирих деп атайды.

Most of Riau traditional dances are influenced by Malay cultures, but there are also some dances that are only unique to Riau. Mak Yong is a traditional theater art of Malay society that is often performed as a drama in an international forum. In the past, mak yong was held by villagers in the rice fields which had finished harvesting rice. The mak yong is performed by a group of professional dancers and musicians who combine

various elements of religious ceremonies, plays, dance, music with vocal or instrumental, and simple texts. The male and female main characters were both performed by female dancers. Other figures that appear in the story are comedians, gods, jinn, courtiers, and animals. mak yong performance is accompanied by musical instruments such as rebab, gendang, and tetawak In Indonesia, the mak yong was developed in Lingga, which was once the center of the Johor Riau Sultanate. The difference with the mak yong performed in the Kelantan Pattani region is that they usually does not use masks, as mak yong in Riau uses masks for some of the King's female characters, princesses, criminals, demons, and spirits. At the end of the last century, mak yong not only became a daily show, but also as performance for the sultan. The tari zapin is a Malay traditional dance originated from the Siak Regency that is entertaining and are full of religious and educational messages. This tari zapin has rules and regulations that cannot be changed. Tari zapin is usually accompanied by traditional Riau musical instruments namely marwas and gambus. This tari zapin shows footwork quickly following the pounding of punches on a small drum called marwas The rhythmic harmony of the instrument is increasingly melodious with stringed instruments. Because of the influence of the Arabs, this dance does indeed feel educative without losing the entertainment side. There is an insert of a religious message in the song lyrics. Usually the dance is told about the daily lives of Malay people. Initially, tari zapin was only danced by male dancers but along with developments, female dancers were also shown. Sometimes, there are both male and female dancers performing. There is a form of tari zapin performed in Pulau Rupat Utara in Bengkalis called tari zapin api. The identifying characteristic of tari zapin api is the incorporation of fire and strong focus on the mystical elements. The dance form was historically dormant and extinct for nearly 40 years before its revival in 2013. Tarian makan sirih is accompanied by distinctive Malay music accompanied by a song titled Makan Sirih. As for the costumes performed by dancers, they usually wore traditional Malay attire, such as pants, clothes, and kopiah for men. Whereas the female dancers wear the clothes that are usually worn by the bride, namely traditional clothes called the Baju Kurung teluk belanga. At the head, there is a crown equipped with flower shaped decorations. Meanwhile, the lower part of the dancers' bodies was wrapped in brightly coloured songket cloth. Tarian makan sirih is performed by both men and women. The dancers are obliged to understand special terms in Malay dance, such as igal (emphasizing hand and body movements), liuk (movement of bowing or swinging body), lenggang (walking while moving hands), titi batang (walking in a line as if climbing the stem), gentam (dancing while stomping on the feet), cicing (dancing while jogging), legar (dancing while walking around 180 degrees), and so on. During the performance, one of the dancers in the offering dance will bring a box containing betels. The box would then be opened and the guests who are considered the greatest are given the first opportunity to take it as a form of respect, then followed by other guests. Therefore, many people call this dance as tarian makan sirih.

Дәстүрлі музыка

Риуада салтанатты шараларда қолданылатын бірнеше музыкалық аспап бар. Малайдың дәстүрлі аккордеоны, Германиядан шыққан Кристиан Фридрих Людвиг Бушманн жасаған аккордеонға ұқсас. Аккордеон – сырттай қарапайым болғанымен, ойнау қиын музыкалық аспап. Аккордеон диатоникалық гаммаларды шығарады, ол өлеңдердің ұйқасты мәтініне өте сай келеді. Аккордеонды екі қолмен ұстап, сол қолымен аккорд түймелерін, ал оң қолымен ойналып жатқан әннің мелодиясын ойнайды. Көбінесе, жаттығудан өткен музыканттар қолдарын оңай алмастырады. Ойнағанда, аккордеон ішіндегі ауа қозғалысын реттеу үшін созылады және қысылады, ауаның шығуы (аккордеон тілі арқылы) дыбыс тудырады. Дыбысты музыканттың саусақтарымен реттеуге болады. Гамбус – Риуаның дәстүрлі музыкалық аспаптарының бірі, ол тарту арқылы ойналады. Бұрын Гамбус діни шараларда қолданылған. Қазір Гамбус функциясын өзгертіп, тари-запинге сүйемелдеуші аспап болды. Гамбус Риуада балық аулайтын қайықтағы балықшыларға көңіл көтеру үшін жеке тұлғалар орындайды. Компанг – малайлар арасында кең танымал Риуаның дәстүрлі музыкалық аспаптарының бірі. Компанг соғып ойналатын дәстүрлі музыкалық аспаптар тобына жатады. Әдетте, компанг жасау үшін малдың терісі қолданылады. Компанг жасау – домбыра немесе басқа да музыкалық аспаптар жасауға ұқсас, жануарлардың терісінен (мысық, сиыр, т.б.) жасалған былғары домбыраларға да қатысты. Компангтың соғылатын бөлігіне бұрын аналық ешкінің терісі қолданылған, бірақ қазір серпімділігі жоғары сиырдың терісі қолданылады. Күшті дыбыс шығару үшін, екі теріні тығыз және шегеден оңай ажыраспайтын етіп жасау тәсілі бар (ойнағанда қауіпті болуы мүмкін). Ребана уби – қолмен соғып ойналатын домбыраның бір түрі. Ребана уби барабан тобына, сондай-ақ соққылы аспаптарға жатады. Ребана убидің диаметрі қалыпты домбыралардан үлкен, ең кішкентайы 70 см, ал биіктігі 1 метрге жетеді. Ребана убиді көлденең іліп қоюға немесе еденге қойып ойнауға болады. Ежелгі заманда Ребана уби жергілікті тұрғындардың тойларын немесе қандай да бір қауіпті (мысалы, қатты жел) хабарлау үшін қолданылған. Ребана убиді биік жерге орнатып, ойыншы жеткізгісі келген ақпаратқа қарай белгілі бір ырғақпен соғады.

There are several musical instruments in Riau that is used for ceremonial events. The traditional Malay accordion is almost the same as the accordion founded by Christian Friedrich Ludwig Buschmann from (Germany). accordion includes a musical instrument that is quite difficult to play even though it looks easy. accordion produces diatonic scales that are very in accordance with the song lyrics in the form of rhymes. The accordion player holds the instrument with both hands, then plays the chord buttons with the fingers of the left hand, while the fingers of the right hand play the melody of the song that is being performed. Usually players who have been trained are very easy to change hands. When played, the accordion is pulled and pushed to adjust the air movement inside the instrument, the movement of the air coming out (to the tongue of the accordion) will produce sound. The sound can be adjusted using the player's fingers. Gambus is a type of traditional Riau musical instrument that is played by picking. Formerly, Gambus was used for events related to spiritual matters. At this time Gambus switched functions to be an accompaniment for the tari zapin. Gambus Riau is played by individuals as entertainment for fishermen on boats who are looking for fish. Kompang is a type of traditional Riau musical instrument that is quite well known among Malays, Kompang is included in the group of traditional musical instruments which are played by being beaten. In general, kompang uses materials derived from the skin of livestock. Making kompang is more similar to making dhol or other musical instrument or other leather drum that uses animal skin such as buffalo, cattle, and others. Kompang a uses female goat ski on the part that is hit, but now uses a cow which is believed to be more elastic. To produce a loud sound, there is a technique to make the paired skin become very tight and not easily separated from the nail (which can be dangerous when played). Rebana ubi is a type of Tambourine that is played by being hit by hand. Rebana ubi is included in the drum group as well as percussion instruments. Rebana ubi has a larger size than ordinary tambourines because Rebana ubi has the smallest diameter of 70 cm and a height of 1 meter. Rebana ubi can be hung horizontally or left on the floor to be played. In ancient times, Rebana ubiwas believed to be a tool to spread the news such as the wedding ceremony of local residents or the danger that came (such as strong winds). Rebana ubi is placed in the highlands and beaten with a certain rhythm depending on the information the player wants to convey.

Дәстүрлі қару-жарақ

Клеванг – Риауға тән дәстүрлі қару. Клеванг – ұшы кеңейтілген жүзі бар бір түрі шабар. Бұрын клевангты патша әскері соғыста қолданған. Дегенмен, қазіргі уақытта оны көбінесе фермерлер күріш далаларында жұмыс істеу кезінде немесе ауыл шаруашылығы құралдары ретінде пайдаланады. Осы функциясының арқасында клеванг басқа Риау қаруларына қарағанда ұзақ сақталды. Беладау – Риау қоғамы мәдениетінде кездесетін шұқыл тәрізді қару. Бұл қарудың бір жағы өткір пышақ болып келеді. Беладауды жалпы пышақтан ерекшелейтін нәрсе – оның сап тамыры қисайған, сондықтан сапты ұстап, итеру оңай. Ұзындығы 24 см болатын бұл дәстүрлі Риау қаруы көбінесе жақын арадағы шабуылдардан өзін қорғау үшін қолданылады. Педанг-дженави – малай патшаларының жауларымен шайқасқанда жиі қолданған қаруы. Оның ұзындығы шамамен 1 метрге жетеді, сондықтан оны жақын арадағы соғыста пайдаланған. Көріп тұрғаннан, педанг-дженави жапон катанасына ұқсайды. Сондықтан көптеген тарихшылар мен мәдениет мамандары бұл қарудың ежелгі жапон мәдениетінен шыққандығын, ол малай мәдениетімен сіңісіп кеткенін айтады. Бұл пікірлерден бөлек, қазіргі уақытта педанг-дженави Риау малай қауымының символы екені анық. Крис – ғасырлар бойы қолданылып келе жатқан мұра. Крис Риауда ғана емес, Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ақсүйектер де қолданған. Крис – мәртебе мен өзін-өзі қорғау белгісі. Бұл қару жақын арада шабуыл жасау үшін қолданылады. Кристің тарихтағы мәртебелі символы екені даусыз, патшалықта ол өзін-өзі қорғаудың және мақтаныш сезімінің көрінісі болған. Тіпті қазіргі заманда да оның функциясы тарихи зат ретінде дамуда, сонымен қатар жасалған кезеңі мен қолданылған материалдарына байланысты тарихты анықтауға көмектеседі. Бүгінгі күнге дейін Риаудағы малай салты мен мәдениетінде крис әр киіммен бірге ұрпақтан ұрпаққа беріліп келе жатқан толықтырушы қару ретінде қолданылады. Дегенмен, кристің явалық салтынан айырмашылығы, егер явалықтар кристі белдің артына тығып алса, Риау және малай халқы кристі алға қояды.

Klewang is a traditional weapon from Riau. klewang is a kind of machete with the tip of an enlarged blade. In the past, klewang was used by royal soldiers when in war. However, in the present, it is more widely used by farmers in their activities in rice fields or as agricultural tools. Because of this function, klewang has remained sustainable compared to other types of traditional Riau weapons. Beladau is a skewer type weapon found in the culture of Riau society. This weapon is a sharp dagger on one side. what makes this beladau different from the dagger in general is that beladau tends to have curvature at the base of the handle, so the handle is easier to hold and push when used. In accordance with its length of only 24 cm, this traditional Riau weapon is often used as a means of self protection from melee attacks. Pedang jenawi is a weapon that was often used by Malay royal warlords when facing their enemies. Its size is quite long, which is about 1 meter making it used in close range warfare. At a glance, pedang jenawi looks like a typical Japanese katana. Therefore, many historians and cultural experts argue that this weapon originated from ancient Japanese culture which experienced acculturation with Malay culture. Apart from these opinions, what is clear at this time is that pedang jenawi has been regarded as the identity of the Riau Malay community. Kris is a heritage weapon that has been used for centuries. Not only in Riau, keris is generally used by nobles in Southeast Asia. Kris is a symbol of honor and self defense. This weapon is used to stab at close range. The position of the kris in history as a symbol of honor is undeniable, that in the kingdom it was clearly seen as a form of self protection, as well as pride. Even in modern history, the function continues to develop as an object of history, and can also be a determinant of history based on the period of manufacture and the type of material used. Up to now in Riau Malay customs and culture, always cooperating with kris in every dress as a complementary weapon from generation to generation. However, what is different in the form of kris from adat in Java is, if the use of kris in Java is tucked in the back of the waist, in Riau and the Malay people, in general, the use of kris is in front.

Экономика

Риу экономикасы 2006 жылы Индонезияның орташа көрсеткішінен (6,04%) тез өсті (8,66%), және ол негізінен шикі мұнай (600 000 баррель/күн), пальма майы, резеңке ағаштары және басқа да орман өнімдері сияқты ресурстарға негізделген экономика. Жергілікті биліктің кірісі 2004 жылғы орталықсыздандыру заңына сәйкес, салық түсімдерінің (әсіресе шикі мұнайдан түсетін) үлесі артуының нәтижесінде көбейді. Аймақта жер қойнауындағы мұнай мен газ, алтын, сондай-ақ орман өнімдері мен плантациялар сияқты табиғи ресурстар мол. Аймақтық автономияны іске қосумен бірге, орталық және жергілікті бюджет арасындағы қаржылық теңгерімді немесе нәтижелер жүйесін енгізу де біртіндеп басталды. Жаңа ережелер инвесторлардың міндеттемелерін, ресурстарды пайдалануды және қоршаған ортамен кірістерді бөлісуді нақты шектейді. 2017 жылдың бірінші тоқсанында Риу экономикасы 2,82% өсті, бұл өткен жылдың осы кезеңімен (2,74% - жылдық өсім) салыстырғанда жақсаруды көрсетті. Бұл өсімге барлық бизнес салаларының өсуі ықпал етті, тек тау-кен және қазба жұмыстары 6,72% төмендеді. Ең жоғары өсімді Корпоративтік қызметтер саласы (9,56%), одан кейін Өңдеу өнеркәсібі (7,30%) және Мемлекеттік басқару, қорғаныс және міндетті әлеуметтік қамсыздандыру (6,97%) көрсетті. 2017 жылдың бірінші тоқсанында Риу экономикасы 2016 жылдың төртінші тоқсанымен салыстырғанда 4,88% қысқарды. Бұл төмендеуге Ауыл шаруашылығы, орман шаруашылығы және балық шаруашылығы саласындағы маусымдық факторларның (-5,04%) әсері тиді. Сонымен қатар, төмендеуге бірнеше бизнес салаларының көрсеткіштерінің төмендеуі де себеп болды, олар: Тау-кен және қазба жұмыстары (-3,50%); Өңдеу өнеркәсібі (-5,41%); Ірі сауда және бөлшек сауда, автомобильдер мен мотоциклдерді жөндеу (-2,46%); және Құрылыс (-8,94%).

Энергия және табиғи ресурстар

Энергетика және минералдық ресурстар секторы провинцияның дамуында маңызды рөл атқарады. Риуа провинциясының энергетика және минералдық ресурстар секторындағы басты тауарлар – электр энергиясы және кен өндірісі. Қазіргі кезде электр энергиясы адам өмірі үшін аса маңызды. Электр энергиясы болмаса, құрылыс саласының көптеген салалары тоқтап қалуы мүмкін. Риу провинциясындағы электр энергиясының басым бөлігі әлі де Perusahaan Listrik Negara (PLN) компаниясы арқылы жеткізіледі. 2013-2015 жылдар аралығында өндірілген электр қуаты: су электр станцияларында – 114 кВА/кВт·сағ, дизельдік электр станцияларында – 94,6 кВА/кВт·сағ, газдық электр станцияларында – 131,2 кВА/кВт·сағ. Электр қуатының көлемі электр энергиясын өндіруші станциялардың санына пропорционалды түрде өспейді немесе азаймайды. Риу провинциясында 1 гидроэлектр станциясы, 65 дизельдік және 6 газдық электр станциясы бар. Жаңа терминал 17 000 шаршы метр аумақты алып жатыр және 10 кең корпусты ұшақты қабылдай алатын, ескі алаңнан екі есе үлкен ұшақ тұрақтарын қамтиды. Жаңа терминал малай және заманауи сәулет өнерінің үйлесімді комбинациясымен жобаланған. Ғимараттың сыртқы пішіні Риу провинциясына тән, Сериндит құстары сияқты ұшатын фаунадан шабыттандырылған. Әлемдік деңгейдегі әуежайдың техникалық талаптарына сәйкес келу үшін әуежайдың ұшу-қону жолағы 2200 метрден 2600 метрге, содан кейін 3000 метрге дейін ұзартылды. Риу провинциясында аймақтық немесе чартерлік рейстерге қызмет көрсететін тағы да бірнеше кішкентай әуежайлар бар, мысалы, Думайдағы Пинанг Кампай әуежайы, Пасир Пангарайандағы Туанку Тамбусай әуежайы, Ренгаттағы Жапура әуежайы, Тембиландағы Сей Пакнинг әуежайы, Сунгай Пакнингтегі Сей Пакнинг әуежайы және Пангалан Керенчидегі Сұлтан Сяриф Харун II әуежайы. Транс-Суматра тас жолы провинцияның барлық бойымен өтеді. Риу провинциясы тас жолдың торабы болып табылады, солтүстікте Солтүстік Суматра, оңтүстікте Джамби және батыста Батыс Суматрамен шектеседі. Көптеген жолдар асфальтталған, бірақ кейбір бөліктерінің жағдайы нашар. Жолдардың зақымдануы Риу провинциясынан Солтүстік Суматраға немесе кері бағытта палма майын тасымалдайтын көптеген жүк көліктерінің өтуіне байланысты деп есептеледі. Транс-Суматра тас жолдары бағдарламасының аясында үкімет қазіргі уақытта 131,48 км ұзындықтағы Пеканбару-Думай тас жолын салуда, ол провинцияның әкімшілік орталығы Пеканбару мен Малакка бұғазындағы порты қаласы Думайды байланыстырады. Пеканбару мен Минас арасындағы бірінші бөлігінің 2019 жылдың желтоқсан айында пайдалануға берілуі, ал толыққанды тас жолдың 2020 жылы пайдалануға берілуі күтілуде. Сонымен қатар, Батыс Суматрадағы Пеканбару мен Паданг қалаларын байланыстыратын тағы бір тас жол жоспарлануда. Батыс Суматра жағындағы жерді тазарту мәселесіне байланысты Риу провинциясы жағынан құрылыс жұмыстары басталады деп күтілуде. Жоба сонымен қатар Паякумбу аймағында 8,95 км ұзындықтағы туннель салуды қамтиды, ол Букит-Барисан тауларынан өтеді және Индонезиядағы ең ұзын туннель болады. Думай порты провинцияның ең ірі порты болып табылады. Ол жолаушылар мен жүк тасымалдауға қызмет көрсетеді. Порт Батам және Танжунг Пинанг аралдарына, сондай-ақ Сингапур, Джохор және Малайзияның Малакка сияқты халықаралық бағыттарға паромдармен қызмет көрсетеді. Өзен көлігі де Риу провинциясында маңызды рөл атқарады, өйткені провинция арқылы көптеген ірі өзендер өтеді. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Пеканбару темір жолы тоқтатылғаннан кейін, қазіргі уақытта Риу провинциясында белсенді темір жол желісі жоқ. Алайда, Суматра аралдасының батыс жағалауындағы Пеканбару мен Паданг қалаларын байланыстыратын Пеканбару-Батыс Суматра темір жолын қайта іске қосу, сондай-ақ Риу провинциясымен Солтүстік Суматрадағы қолданыстағы темір жол желісін байланыстыратын Пеканбару-Дури-Рантау Прапат темір жолын салу, және Риу провинциясымен Джамби және Оңтүстік Суматрадағы қолданыстағы темір жол желісін байланыстыратын Пеканбару-Джамби-Бетунг-Палембанг темір жолын салу ұсынылған. Жалпы алғанда, бұл темір жол жүйесі Транс-Суматра темір жолын құрайтын болады.

The energy and mineral resources sector is one sector that plays a major role in the development of the province. The leading commodities in the energy and mineral resources sector in Riau include electricity and mining. Electricity is an important commodity for human life at this time. Without electricity, almost certainly many construction sectors will be paralyzed. Most of the electricity in Riau Province is still supplied by the Perusahaan Listrik Negara (PLN). From 2013 to 2015, the electricity capacity produced was 114 Kva/Kwh in hydropower, 94.6 Kva/Kwh in diesel power and 131.2 Kva/Kwh in the gas power. The amount of this electricity capacity does not increase or shrink as well as the number of power generating units. Throughout Riau Province there are 1 unit of hydroelectric power plants, 65 units of diesel power plants and 6 units of gas power plants. The new terminal spanning 17,000 square meters and a more spacious aircraft apron which can accommodate 10 wide body aircraft, twice the capacity of the old apron. The new terminal is designed with a mix of Malay and modern architecture. The physical form of the building is inspired from the typical flying fauna form of Riau, Serindit birds. To meet the technical requirements of a world class airport, the airport runway is extended from 2,200 meters to 2,600 meters and then to 3,000 meters. There are other smaller airports in Riau which mostly serves regional or charter flights, such as Pinang Kampai Airport in Dumai, Tuanku Tambusai Airport in Pasir Pangaraian, Japura Airport in Rengat, Sei Pakning Airport in Tembilahan, Sei Pakning Airport in Sungai Pakning and Sultan Syarief Haroen II Airport in Pangkalan Kerinci. The Trans Sumatran Highway runs along the length of the province. Riau serves as a junction of the highway, with North Sumatra to the north, Jambi to the south and West Sumatra to the west. Most of the roads have been paved, but there are some sections that is in poor condition. Road damage was allegedly due to the large number of trucks carrying palm oil crops passing from Riau to North Sumatra or vice versa. As part of the Trans Sumatra Toll Road program, the government is currently constructing the 131,48 km long Pekanbaru–Dumai Toll Road, which would connect Pekanbaru, the provincial capital and the port city of Dumai on the Strait of Malacca. The first section between Pekanbaru and Minas is expected to begin operation in December 2019 and the whole toll road is expected to begin operation in 2020. Another toll road connecting Pekanbaru and Padang in West Sumatra is also under the planning stage. Construction is expected to start on the Riau side due to land clearing issue on the West Sumatran side. The project would also include the construction of the construction of an 8.95 km tunnel in the Payakumbuh area that will penetrate the Bukit Barisan Mountains, which would be the longest tunnel in Indonesia. The Port of Dumai is the largest port in the province. It serves both passengers and cargo. The port serves ferries to Batam and Tanjung Pinang in the Riau Islands, as well as international destinations such as Singapore, Johor and Malacca in Malaysia. River transportation is also important in Riau, as the province is crossed by many large rivers. After the Pekanbaru Railway was abandoned at the end of World War II, there is currently no active railway line in Riau. However, there has been a proposal of reactivating the Pekanbaru West Sumatra railway to connect Pekanbaru and Padang on the western coast of Sumatra, as well as building the Pekanbaru Duri Rantau Prapat railway which would connect Riau and the existing railway line in North Sumatra, as well as building the Pekanbaru Jambi Betung Palembang railway which would connect Riau with Jambi and th existing railway line in South Sumatra. Overall, this railway system would form the Trans Sumatra Railway.

Туризм

Риуаудың басты туристік тартымдылықтарын табиғи ортаға, сондай-ақ Риуау малайларының мәдениеті мен тарихына бөлуге болады. Риуаудағы туристік орындар алуан түрлі, теңіз туризмінен бастап, себебі Риуау тікелей Малакка бұғазына қарап орналасқан. Облыстың ұзақ тарихы бар және ол бүкіл провинция бойынша кездеседі, осылайша оның тарихи және мәдени туризмін әртүрлі және танымал етеді. Риуаудағы әр ауданның өзіне тән туристік тартымдылықтары бар. Индрагири Хиллир ауданының голланд отарлау кезеңінен бұрынғы ұзақ тарихы бар, Кеританг патшалығынан (шамамен 6 ғасыр АД), Кемунинг патшалығы, Батин Енем Суку патшалығы және Индрагири патшалығына дейінгі билік алмасулар тізімі бар. Индрагири Хиллир ауданында да бірнеше туристік орындар бар, олардың ішінде Риуаның басты туристік орындарының бірі болып табылатын Солоп жағажайы бар. Индрагири Хиллир бұрын Индрагири сұлтандығының орталығы болғандықтан, аймақтың барлық жерінде, мысалы Ренгаттағы Индрагири патшаларының зиратында және малай сәулетімен ерекшеленетін дәстүрлі үйлерде солтандықтан қалған көптеген іздерді табуға болады. Сонымен қатар, Индрагири Хиллир көптеген сарқырамаларымен де танымал. Индрагири Хиллир сияқты Индрагири Хулу ауданы да сарқырамалар мен ежелгі малай патшалықтарының қалдықтары сияқты көптеген туристік орындарға толы. Сонымен қатар, Индрагири Хулу Букит Тигапулух ұлттық паркіне қақпа ретінде де қызмет етеді. Кампар ауданының Батыс Суматра провинциясымен тікелей шектес орналасуы оның мәдениетіне Минангкаба халқының мәдениетінің үлкен әсерін тигізеді. Кампар ауданында Муара Такус будда ғибадатханасы сияқты бірнеше танымал және тарихи орындар бар. Сондай-ақ, Кампардың барлық жерінде көптеген әдемі сарқырамалар орналасқан. Сонымен қатар, Кампарда малай және Минангкаба патшаларының қабірлері де бар. Бангкинанг қаласында табиғат, тарих, дін және гастрономияның ерекшелігі бар көптеген туристік орындар бар, оларды Индонезияның басқа ешбір жерінде кездестіре алмайсыз. Кепулау Меранти ауданында теңіз туризміне арналған түрлі бағыттар бар. Сондықтан, ол Риуадағы туристік орындарға үлкен үлес қосады, жыл сайын отандық және шетелдік туристерді тартады. Елорда Селат Панжангтың халқының көп бөлігі қытайлар, бұл оны осы сипаттағы сирек қалалардың бірі етеді. Бұл Селат Панжангтың және бүкіл Кепулау Мерантидің мәдениетінің қытай және малай мәдениетінің әсеріне ұшырауының себебін түсіндіреді. Сонымен қатар, Селат Панжанг пен оның айналасында Ху Эн Кионг ғибадатханасы сияқты бірнеше қытай ғибадатханалары бар, ол Селат Панжангтағы ең көне қытай даосистік ғибадатханасы болып табылады. Куантан Сингингi ауданы, көбінесе Куансинг деп аталады, Батыс Суматрадан келген Минангкаба халқы үшін көші-қон аймағы болып табылады. Сондықтан Куансингтің мәдениеті мен әдет-ғұрыптарына Минангкаба мәдениетінің үлкен әсері бар. Екінші жағынан, Куансингте көптеген туристік бағыттар бар. Куансинг өзінің мәдени фестивалімен танымал, ол әдетте Рамазан айты мен Багандуанг қайық фестивалі сияқты басқа мерекелерде өтеді. Багандуанг қайық фестивалі алғаш рет 1996 жылы фестиваль ретінде өткізілді. Кейін бұл қайықтарда елтаңбалар, кокос жапырақтары, шатыршалар, ұзын маталар, тығырлар, президент пен вице-президенттің суреттері және дәстүрлі рәміздер бар басқа да заттар орнатылады. Мысалы, күріш - ауыл шаруашылығының құнарлылығын, ал бұқа мүйіз - мал шаруашылығын бейнелейді. Фестиваль барысында қонақтар түрлі ойын-сауық түрлерін тамашалады, соның ішінде Рарак Калемпонг, Панжек Пинанг және Потанг Толуг. Багандуанг қайығын жасау процесі әдетте малай рәсімдерімен бата алады. Куансингте тағы бір фестиваль - Паку Джалур фестивалі. Паку Джалур - Куантан Сингингi ауданының халқы үшін, әсіресе Куантан өзенінің жағалауында орналасқан астанасы Куантан Талугында өтетін ең үлкен жылдық фестиваль. Бастапқыда бұл мейрам исламның Маулид немесе Жаңа жыл мерекесі сияқты мерекелерін атап өту үшін өткізілген. Бірақ Индонезия тәуелсіздік алғаннан кейін, Паку Джалур қазір Индонезия Республикасының Тәуелсіздік күнін атап өту үшін өткізіледі. Паку Джалур - бұл ұзақ қайықта жүзу жарысы, көршілес Малайзия мен Сингапурдағы Аждаһа қайығы жарысына ұқсас, ол ұзындығы 25-40 метрге жететін ағаштан жасалған қайық немесе каноэ. Талуқ Куантан аймағында жергілікті халық мерекеде қолданылатын қайықты "Жалур" деп атайды. Қайықпен жүзіп жүретін командада 50-60 адам болады. Пелалаван ауданының тарихы ұзақ, тіпті Пелалаван атауы бұрынғы Пелалаван патшалығының атынан алынған. Ал Пелалаван патшалығы 1725 жылы жеңіске жетіп, сол кездегі солтан Сайид Абдуррахман Фахрудинмен өте танымал болды. Тарихынан басқа, Пелалаван да көптеген туристік орындарды сақтайды. Пелалаванның ескі патшалығының қалдықтарын бүкіл ауданда көруге болады, мысалы Пелалаван қанатындағы сарай, онда бұрынғы Пелалаван сұлтаны тұрған. Пелалаван қанатының ішінде қылыштар, найзалар және сарайдың орталық бөлмесіне орналастырылған басқа да көптеген жәдігерлер бар. Тағы бір қалдық - Пелалаван сұлтандарының қабірі. Көптеген туристер қабірге жиі келеді және кейбір күндері қабірге көптеген паломниктер жиналады. Сонымен қатар, Пелалаван Тессо Нило ұлттық паркіне қақпа ретінде де қызмет етеді. Рокан Хиллир ауданы, Риуаудағы Малакка бұғазына тікелей қарап орналасқан аудандардың бірі, бұрын Индонезиядағы ең ірі балық өндіруші болды. Голланд отарлау кезеңінен бері Рокан Хиллир, елордасы Багансиапиапимен, басқа аймақтардан, әсіресе сауда саласында көбірек дамыған. Рокан Хиллирдегі туризм индустриясы да ұлттық және халықаралық деңгейде жақсы танымал. Рокан Хиллир өзінің туристік орындарымен және фестивальдарымен танымал, мысалы, Junk құйрық фестивалі. Жергілікті Риуа Хоккиен тілінде «Лонгконг» деп белгілі, Junk құйрық фестивалі Багансиапиапи қауымдастығының жылдық салты, ол шетелде жақсы танымал және Индонезия туризмінің туристік тізіміне енген. Жыл сайын бұл ритуал Малайзия, Сингапур, Тайланд, Тайвань және Қытайдан келетін туристерді тарта алады. Қазір бұл жылдық шара Рокан Хиллир ауданының үкіметімен туризмнің көзі ретінде белсенді түрде насиятталуда. Фестивальдің бастапқы тарихы Багансиапиапиде тұратын қытай халқының ата-бабаларын еске алу және Құдай Кие Онг Яға алғыс айту үшін басталды. Басқа нәрселерден басқа, Багансиапиапи мен оның айналасында бар көптеген қытай ғибадатханаларын да аралап көруге болады. Рокан Хулу ауданы «Мың Сулуқтың жері» деген лақап атын алған. Аудан екі провинциямен, яғни Солтүстік Суматра және Батыс Суматрамен шектеседі. Рокан Хулу ауданындағы мәдениеттердің араласуы әдет-ғұрыптар мен дәстүрлерден бастап әртүрлі болғаны сөзсіз. Рокан Хулуда көптеген көлдер, сарқырамалар мен үңгірлер бар, олар аймақтың барлық жеріне таралып орналасқан. Рокан Хулуда әлі де тұрған тарихи мүліктердің бірі - Рокан Хулу сарайы. 200 жылдан астам уақыттан бері сақталған бұл сарай Нагари Туо сұлтандығының жәдігері. Кейбір бөліктері жөнделгенімен, сәулеті сақталған және ағаштағы ою-өрнектер де анық көрінеді. Сиак ауданы Риуадағы Бенкалис ауданынан кейін екінші орында тұратын ең бай аудан болып табылады. Сиак ауданының басты экспорты мұнай, ол оны провинциядағы екінші ең бай ауданға айналдырады. Екінші жағынан, аудан қазір көбірек келушілерді тарту үшін туризм секторын дамытуда. Сиак бұрын Сиак Сри Индрапура сұлтандығының үйі болғандықтан, ауданда сақталған сұлтандық қалдықтары бар, мысалы Сиак Сри Индрапура сарайы. Сарай кешенінің ауданы шамамен 32 000 шаршы метрді құрайды, онда 4 сарай бар, атап айтқанда Сиак сарайы, Лима сарайы, Паджанг сарайы және Жаңа сарай. Әрқайсысы...

The prime tourist attractions of Riau can be divided into natural environment, as well as the culture and history of the Riau Malay people. Tourist attractions in Riau are diverse, ranging from marine tourism, because of the location of Riau which is directly facing the Strait of Malacca. The province has a long history and is present throughout the province, thus making its historical and cultural tourism diverse and well known. Each of the regencies in Riau has a tourist attraction within. The Indragiri Hilir Regency has a long history before the Dutch colonial period, with a series of power shifts starting from the Keritang Kingdom (c. 6th century AD), Kemuning Kingdom, Batin Enam Suku Kingdom to the Indragiri Kingdom. The Indragiri Hilir Regency also has a number of tourist attractions, and among them is Solop Beach which is a mainstay tourist attraction in Riau. As Indragiri Hilir was once the seat of the Indragiri Sultanate, there are many remnants from the sultanate than can be still found throughout the region, such as the Indragiri Kings Cemetery in Rengat and traditional houses with typical Malay architecture. Moreover, Indragiri Hilir is also known for its many waterfalls. Similar to Indragiri Hilir, the Indragiri Hulu Regency is filled of many tourism spots, such as waterfalls and remnants of ancient Malay kingdoms. Furthermore, Indragiri Hulu also serves as the gateway to the Bukit Tigapuluh National Park. The location of Kampar Regency which is directly adjacent with the province of West Sumatra allows its culture to be greatly influenced by the culture of the Minangkabau people. Kampar Regency also has some famous and historical attractions, such as the Muara Takus Buddhist Temple. There are also many spectacular waterfalls spread throughout Kampar. Moreover, there are also tombs of Malay and Minangkabau kings in Kampar. The city of Bangkinang has many tourist attractions that have nuances of nature, history, religion and culinary that cannot be found in any parts of Indonesia. The Kepulauan Meranti Regency has a variety of marine tourism destinations. Therefore, making it one of the biggest contributors to tourist attractions in Riau that attract both domestic and international tourists each year. The capital Selat Panjang has a Chinese majority population, making it one of the few cities to have this characteristic. This explains why the culture of Selat Panjang as well as the whole of Kepulauan Meranti is highly influenced by both Chinese and Malay culture. Moreover, there are several Chinese temples that can be found in Selat Panjang and the surrounding area, including the Hoo Ann Kiong Temple, which is the oldest Chinese Taoist temple in Selat Panjang. Kuantan Singingi Regency, commonly known as Kuansing, is a rantau (migration) area for the Minangkabau people from West Sumatra. Therefore, the culture and customs of Kuansing is highly influenced by Minangkabau culture. On the other hand, Kuansing also contains many tourist destinations. Kuansing is known for its cultural festival that usually happens during the Eid al Fitr and other holidays such as the Baganduang Boat Festival The Baganduang Boat Festival was first held as a festival in 1996. These boats are then decorated with flags, coconut leaves, umbrellas, long cloths, pumpkins, photos of the president and vice president, and other objects that have traditional symbols. For example, rice symbolizes agricultural fertility and buffalo horns that symbolize livestock. In the festival, guests were presented with a variety of entertainment, including Rarak Calempong, Panjek Pinang, and Potang Tolugh. The process of making a baganduang boat is usually blessed with a Malay ceremony. Another festival in Kuansing is the Pacu Jalur Festival. Pacu Jalur is the largest annual festival for the people of the Kuantan Singingi Regency, especially in the capital, Taluk Kuantan, which is along the bank of the Kuantan River. Originally, the festival was held to commemorate the Islamic holidays such as the Mawlid, or the commemoration of the New Year's Eve. But after the Indonesian independence, Pacu Jalur is now usually held to celebrate the Independence Day of the Republic of Indonesia. Pacu Jalur is a long rowing boat race, similar to the Dragon Boat race in neighboring Malaysia and Singapore, which is a boat or canoe made of wood that can reach 25 to 40 meters in length. In the Taluk Kuantan area, the native people called the longboat used in the festival as Jalur. The boat rower team ranges from 50 to 60 people. Pelalawan Regency has a long history, even as the name Pelalawan was taken from the name of the former Pelalawan Kingdom. And the Pelalawan Kingdom was once victorious in 1725 and was very famous with its Sultan Syed Abdurrahman Fachrudin. Apart from its history, Pelalawan also stores quite a lot of tourist attractions besides its history. Remnants of the old Pelalawan Kingdom can still be seen throughout the regency, such as Sayap Pelalawan palace where the former Sultan of Pelalawan reside. Inside the Pelalawan Wing Palace there are many relics, such as keris weapons, spears, and various other relics placed in the palace central room. Another remnants is tomb of the sultans of Pelalawan. Most of the tourist who frequented the tomb are usually pilgrims and certain days the tomb is quite crowded with pilgrims. Moreover, Pelalawan serves as the gateway to the Tesso Nilo National Park. Rokan Hilir Regency as one of the regencies in Riau which is directly facing the Strait of Malacca, was once the largest fish producer in Indonesia. Since the Dutch colonial era, Rokan Hilir with its capital Bagansiapiapi has already become more advanced than other region especially in terms of trade. The tourism industry in Rokan Hilir is also quite well known both on a national and international scale. Rokan Hilir is known for its tourist spots and festival such as the Junk burning festival. Known in the local Riau Hokkien as , the Junk burning festival is an annual ritual of the community in Bagansiapiapi which has been well known overseas and is included in the Indonesian tourism tourist. Every year this ritual can attract tourists from Malaysia, Singapore, Thailand, Taiwan to Mainland China. Now this annual event is heavily promoted by the government of Rokan Hilir Regency as a source of tourism. The initial history of the festival was started by Chinese people who lived in Bagansiapiapi to commemorate their ancestors and also as a gesture of gratitude to the God Kie Ong Ya. Other than that, Bagansiapiapi and the surrounding area has many Chinese temples that can be visited. The Rokan Hulu Regency has the nickname Negeri Seribu Suluk. The district is bordered by two provinces, namely North Sumatra and West Sumatra. It is certain that the acculturation of culture in Rokan Hulu Regency has become more diverse, starting from customs and traditions. Rokan Hulu contains many lakes, waterfalls and caves that is spread throughout the region. One of the historical assets that is still standing firmly in Rokan Hulu, is the Palace of Rokan Hulu. This palace, which is already 200 years old, is a relic of the Nagari Tuo Sultanate. Although there are some parts of the repair but the architecture is still intact and also the carvings on the wood are still clearly visible. Siak Regency is the number two richest district in Riau after Bengkalis Regency. The main export of Siak Regency is petroleum which finally can deliver it to become the second richest regency in the province. On the other hand, the regency is currently boosting the tourism sector to attract more visitors. As Siak was once the house of the Sultanate of Siak Sri Indrapura, the regency contains remnants of the sultanate that is still well preserved, such as the Siak Sri Indrapura Palace. The palace complex has an area of about 32,000 square meters consisting of 4 palaces namely Istana Siak, Istana Lima, Istana Padjang, and Istana Baru. Each of the palace including Siak Palace itself has an area of 1,000 square meters. The palace contains royal ceremonial objects, such as a gold plated crown set with diamonds, a golden throne and personal objects of Sultan Syarif Qasyim and his wife, such as the Komet, a multi centennial musical instrument which is said to have been made only two copies in the world. Presently, the komet is still functioning and is used to play works by composers such as Beethoven, Mozart and Strauss. Siak is also home to the tomb of Sultan Syarif Kasim II, the last Sultan of Siak. Dumai is a city located in Riau whose location is very strategic especially for international trade because of its location in the Strait of Malacca. In addition, Dumai is the largest city in Indonesia at this time. Dumai is home to many beaches and mangrove forests. The capital of Riau, Pekanbaru, contains several tourist attractions. The Idrus Tintin Art Building is named after an Indonesian artist named Idrus Tintin. Judging from the architecture of the Idrus Tintin Art Building almost looks like a Malay Royal Palace, even though this building functioned as an art performance venue. Various works by Indonesian artists are displayed in the building. The An Nur Great Mosque is the pride of Pekanbaru. An Nur Great Mosque is one of the grandest mosques in Indonesia. An Nur Great Mosque was built in 1968 from the side of its architecture which is similar to the Taj Mahal in India. Therefore, many people Riau called the mosque as the "Taj Mahal of Riau". Soeman H. S Library is named after Soeman H. S, a novelist from Riau and his name is immortalized as the name of the library in downtown Pekanbaru. The architectural style of the building is similar to open books or like a rehal (folding lecterns for the Qur'an). This tourist spot in Riau has quite a collection of books, and has even been the largest library in Asia.

Ас мәзірі

Риуаудың тағамдары малай және минангкабау тағамдарының күшті ықпалында, сонымен қатар қытай және яван тағамдарының шағын ықпалында қалыптасқан. Риуаудағы ас үй Малакка бұғазының ар жағындағы Малай түбегіндегі ас үйге ұқсас. Риуаудағы дәстүрлі малай асханасы Малай әлемінің басқа бөліктеріндегі малай асханаларымен және Суматра асханасымен көп ортақ нәрсеге ие, ол әдетте дәмдеуіштер мен кокос сүтін дәмді, майлы және қою карри жасау үшін пайдаланады. Көптеген тағамдар негізгі ингредиенттер ретінде балықты қолданады – пангасиус, мистус, анчоус, испан скумбриясы, шағалалар және креветкалар, сондай-ақ жиі бұқа немесе сиыр еті қолданылады. Қосымша қолданылатын ингредиенттердің бірі – белакан. Көптеген малай тағамдары ақ күрішпен немесе наси-лемакпен бірге беріледі және көбінесе қолмен желінеді. Наси-лемак – кокос сүтімен пісірілген күріш түріндегі Риуаудың дәстүрлі тағамы, ол керемет дәм мен хош иіс береді. Наси-лемак әдетте жұмыртқа, қуырылған анчоус, чили соусы, қияр кесінділері және басқа да қосымша тағамдармен бірге ұсынылады. Бұл наси-лемақты Пеканбарудағы дүкендер мен мейрамханалардан оңай табуға болады. Индонезияның Риау аралдары сияқты архипелаг аймақтарында наси-лемакпен бірге теңіз өнімдері жиі қолданылады, мысалы, икан билис (анчоус), икан тамбан (Sardinella longiceps), икан селар кунинг (Selaroides leptolepis), сотонг немесе куми куми (кальмар) немесе кішкентай креветкалар. Риау аралдарындағы дәстүрлі наси-лемак Малайзиялық нұсқасына өте ұқсас: ол банан жапырағына оралған кокос күріш табағы ретінде, қияр кесінділерімен, кішкентай кептірілген анчоустармен (икан билис), қуырылған жержаңғақпен, қайнатылған жұмыртқамен және ыстық дәмді соуспен (самбал) беріледі. Алайда, Риау аралдарындағы нұсқа жергілікті икан тамбан деп аталатын кішкентай балықпен бірге келеді, ол әдетте самбал чили пастасымен қуырылады және өте хрустящий, бүкіл балық жеуге жарамды. Креветкалар мен кальмарлар да көбінесе самбал уданг немесе самбал куми ретінде чили пастасында қуырылады. Индонезияда наси-лемакқа көбінесе баланг-горенг (жаңқалы қуырылған шалут) себіледі. Суматра провинциясының Риау провинциясының Пеканбару қаласында тұщы су өзен балықтары наси-лемакпен бірге лаук ретінде жиі қолданылады. Тұщы су балықтарына икан селаис (Kryptopterus cryptopterus) және икан патин (Pangasius) жатады. Басқа балықтар, мысалы, икан ломек (Harpadon nehereus) да жиі қолданылады. Бұл балықтар әдетте Минанг стиліндегі ладо ижо (жасыл чили) пісіріледі, ұсақталады және перкедель икан ретінде қуырылады немесе жай ғана қуырылады. Гулай икан патин (күлте балық сорпасы) өте дәмді және күшті дәмге ие және оны Пеканбарудың көптеген жерлерінен табуға болады. Гулай икан патин – Пеканбарудың дәстүрлі тағамы, оның сорпасы күлте балықтарын жабуға жеткілікті сары түсті. Риау тұрғындары, әсіресе Пеканбару тұрғындары, көбінесе күлтеден басқа да ингредиенттерді тұтынады. Тағамға қосымша пісірілген ямс, жапырақтар және басқа да қосымша тағамдар беріледі. Гулай икан патиннің дәмін жақсарту үшін көбінесе этлингера элатиор қолданылады. Асам педас (немесе Минангкабауда Асам падех) – Риау және оның айналасында кездесетін малайлық-минангкабау тағамы. Бұл қышқыл және дәмді балық сорпасы. Асам педастың негізгі ингредиенттері әдетте теңіз немесе тұщы су балықтары болып табылады. Олар тамаринд жемісінің шырынында, чили мен дәмдеуіштермен пісіріледі. Тамаринд жемісін жұмсақ болғанша суға батырып, сосын шырынын сығып алады. Ыңғайлылық үшін ассам пастасын қолдануға болады. Теронг немесе баклажан (индиялық баклажандары), окра және қызанақ сияқты көкөністер қосылады. Балық және теңіз өнімдері – мысалы, скумбрия, скумбрия туны, туна, кальян, қызыл снайпер, гурами, пангасиус, хемибагрус немесе сепия – бүкіл балық немесе кейде тек балықтың басы ғана қосылып, дәмді және қышқыл балық сорпасын жасайды. Балық пісіру кезінде бүтін қалпын сақтауы маңызды, сондықтан балық соңғы болып қосылады. Риау аймағында асам педаста ең көп қолданылатын балық – тонколь (скумбрия туны). Негізгі тағамнан басқа, Риау мейрамханаларында жергілікті тағамдар да ұсынылады. Мысалы, роти-джала. Роти-джала – малай мәдениетінің ықпалымен Риаудың дәстүрлі тағамы. Роти-джала әдетте тойлар сияқты үлкен шараларда беріледі. Бұл тағам ұннан жасалады, одан кейін дюриан соусымен бірге беріледі, оны тәтті тағамды жақсы көретіндер жейді. Соуспен бірге берілуден басқа, роти-джала көбінесе тауық, қой еті немесе сиыр етімен бірге желінеді. Роти-джала үшбұрышты пішінде болады, ол қалыптан жасалады. Әдетте ақ түсті болса да, кейбір шебер аспаздар роти-джалаға панданус сияқты бояу қосып, оны жасыл түске бояйды. Роти кана – Риаудың дәстүрлі тағамы. Бұл нанның дәмі мен жеу әдісінен басқа, Үндістан мен Сингапурдағы роти пратаға ұқсас көптеген ерекшеліктері бар.

The cuisine of Riau is heavily influenced by Malay and Minangkabau cuisines, and also slightly influenced by Chinese and Javanese cuisines. The cuisine in Riau is somewhat similar to the cuisine in the Malay Peninsula across the Strait of Malacca. Traditional Malay cuisine in Riau has much in common with other Malay cuisines in other part of the Malay world and Sumatran cuisine which generally uses spices and coconut milk to produce spicy, fatty and thick curry Most dishes use basic ingredients of fish, from pangasius, mystus, anchovy, Spanish mackerels, rays, and prawns, and often uses buffalo or ox meat. Additional ingredients commonly used are Belacan. Almost every Malay dish is served with white rice or with nasi lemak and is usually eaten using hands. Nasi Lemak is a typical Riau food in the form of rice cooked with coconut milk to provide a savory flavor and fragrant aroma. Nasi Lemak is generally served with side dishes such as eggs, fried anchovy, chili sauce, cucumber slices and other side dishes. This nasi lemak is easily found in stalls and restaurants in Pekanbaru. In archipelagic region like the Riau Islands province of Indonesia, usually seafood are used to accompany nasi lemak, such as ikan bilis (anchovy), ikan tamban (Sardinella longiceps), ikan selar kuning (Selaroides leptolepis), sotong or cumi cumi (squid) or small prawns. The Riau islands traditional nasi lemak is quite similar to Malaysian version; it comes as a platter of coconut rice wrapped in banana leaf, with cucumber slices, small dried anchovies (ikan bilis), roasted peanuts, hard boiled egg, and hot spicy sauce (sambal). The Riau islands version however, comes with an addition of small fish locally known as ikan tamban, usually fried with sambal chili paste and very crispy, the whole fish is edible. Prawns and squids are also commonly stir fried in chili paste as sambal udang or sambal cumi. In Indonesia, nasi lemak is often sprinkled with bawang goreng (crispy fried shallot granules). In Pekanbaru city in Sumatran province of Riau however, freshwater river fishes are commonly used as lauk to accompany nasi lemak. The freshwater fishes includes ikan selais (Kryptopterus cryptopterus) and ikan patin (Pangasius). Other fish such as ikan lomek (Harpadon nehereus) is also commonly used. These fishes are usually cooked in Minang style lado ijo (green chili pepper), minced and fried as perkedel ikan, or just plainly fried. The Gulai Ikan Patin (Catfish soup) has a very delicious and powerful taste and it can be easily be found around Pekanbaru. Gulai Ikan Patin is a typical Pekanbaru food that has a deep yellow sauce to soak the pieces of catfish. The people of Riaum especially Pekanbaru, generally also consume other ingredients other than the catfish. There are sidedishes accompanying the dish, such as boiled yams, leaf tops and more. Gulai Ikan Patin is usually cooked with the etlingera elatior to enhance the flavouring. Asam pedas (or Asam padeh in Minangkabau) is a Malay Minangkabau dish that can be found in Riau and the surrounding area It is a type sour and spicy fish stew dish. The main ingredients in asam pedas are usually seafood or freshwater fish. They are cooked in asam (tamarind) fruit juice with chilli and spices. The cooking process involves soaking the pulp of the tamarind fruit until it is soft and then squeezing out the juice for cooking the fish. Asam paste may be substituted for convenience. Vegetables such as terong or brinjals (Indian eggplants), okra and tomatoes are added. Fish and seafood – such as mackerel, mackerel tuna, tuna, skipjack tuna, red snapper, gourami, pangasius, hemibagrus or cuttlefish – either the whole body or sometimes only the fish heads are added to make a spicy and tart fish stew. It is important that the fish remain intact for serving so generally the fish is added last. In the Riau region, the most common fish used in asam pedas is tongkol (mackerel tuna). Aside from the main dish, typical Riau restaurant also serves local snacks. An example is the roti jala. Roti jala typical Riau food which is influenced by Malay culture. Roti jala is a dish that is generally present at large parties such as weddings. This food is made from the basic ingredients of flour which, after being cooked, will be served with a spill of durian sauce for those who like sweet foods. Aside from being served with sauce, roti jala is also commonly eaten with curry chicken, mutton or beef. Roti jala has a triangular shape that is produced from a mold. Although it is usually white in colour, some creative cooker also gives food colouring such as pandanus to make the roti jala green in colour. Roti cane is a typical Riau food. This bread has much in common with roti pratha in India and Singapore aside from the taste and eating method.

Спорт

Риуаудың Пэканбару қаласындағы Кахаруддин Насутион стадионында орналасқан PSPS Пеканбару футбол командасы бар. Сондай-ақ, жергілікті PS Siak футбол командасы да бар. 2012 жылы Риуауда Ұлттық спорт ойындары (Pekan Olahraga Nasional) өтті. 2021 жылы Риуау Ұлттық спорт ойындарында (Pekan Olahraga Nasional) қылышбазарудан алтын медаль жеңіп алды, бұл медальді Ниса Афрауасих және оның туыстары жеңіп алды.