Кіріспе

Жүзім сорттары: тағы бір тейнтуриер жүзім сорты, ұқсас аты бар

Аликанте Буше немесе Аликанте Анри Буше – 1866 жылдан бері кеңінен өсіріліп келе жатқан шарап жүзімінің сорты. Бұл Petit Bouschet (өзі Teinturier du Cher және Aramon ескі сорттарының қосылысы) және Grenache сорттарының буданы. Аликанте – қызыл ет тәрізді қабығы бар жүзім. Бұл Vitis vinifera түріне жататын сирек тейнтуриер жүзімдердің бірі. Оның терең түсі шарапты ашық қызыл түсті шараптармен араластыруға мүмкіндік береді. Калифорнияда шектеу кезінде Шығыс жағалауға экспорттау үшін көп мөлшерде егілді. Жүзімінің қалың қабығы тасымалдау кезінде шіруден сақтады. Тыйым кезінде шарапты көбейтуге де көмектесті, себебі оны сыртқы түрін өзгертпей сұйытуға болатын. 21-ші ғасырдың басында Аликанте Буше Францияда ең көп егілген қызыл шарап жүзімінің 12-ші сорты болды, Лангедок, Прованс және Коньяк аймақтарында кең аумақта өсірілді. 1958 жылы Аликанте Буше 24 168 гектар жерді (негізінен Францияның оңтүстігінде) қамтыды; 2011 жылы егілген аумақ 4000 гектардан асты. Еуропаның басқа аймақтарында және Португалияның оңтүстігінде бұл көрсеткіш керісінше өсті, онда оның шараптары жоғары бағаланады және дәстүрлі жергілікті сорттардан көбінесе жоғары сапалы болып табылады.

Тарих және селекция

Жүзімді алғаш рет Францияда 1866 жылы Анри Буше Petit Bouschet және Grenache сорттарын будандастыру арқылы өсірген. Petit Bouschet жүзімін оның әкесі Луи Буше жасаған. Бұл будандастырудың нәтижесінде түсі терең, сапасы Teinturier du Cher жүзімінен жоғары жүзім алынды. Аликанте Буше жүзімінің әртүрлі сапада бірнеше сорттары шығарылды. Жүзімнің жоғары өнімділігі мен күтіміне қарағанда оңай болуы француз шарапшылары арасында оның танымалдылығын арттырды, әсіресе филоксера эпидемиясынан кейінгі жылдары. 19 ғасырдың соңына қарай Аликанте Буше Бордо, Бургундия, Луара аңғары және Португалияның Алентежу аймақтарында өсірілді.

Прогибиция жылдарында бұл жүзім АҚШ-та кең танымал болды. Калифорнияның Орталық аңғарындағы жүзім өсірушілер оның қабығының өте етті және шырынды екенін анықтады, тіпті үшінші сығудан кейін де ашытуға жарамды шырын алуға болады. Ал Шардоне және Мерло сияқты жүзімдерден жасалған шараптар көбінесе тек бірінші және екінші сығудан алынған шырынды қамтиды. Жүзімнің қалың қабығы оның Калифорниядан Нью-Йорк қаласындағы Пенсильвания вокзалына дейін ұзақ теміржолмен тасымалдану кезінде сақталуына мүмкіндік берді, онда жүзімдер аукционда сатылатын бөлмелер орналасқан. Бұл сорттың тасымалдануының жоғары деңгейі 1920 жылғы 25 шілдедегі Ішкі кірістер қызметінің Вольстед заңына қатысты шешіміне байланысты болды, ол әр үй шаруасында жылына 200 галлонға дейін үйде жасалған шарапқа рұқсат берді, тек үй ішінде тұтыну үшін. 1928 жылы бір аукциондық лотқа 225 вагон жүзімді бір сатып алушы сатып алды. Жүзімнің мөлшері шарап жасауға жеткілікті болды.

Шарап өсіретін өңірлер

Францияда жүзім тарихи түрде Арамонмен араластырылатын, бірақ соңғы кезде жеке сорт ретінде өндіріле бастады. Дегенмен, жаңа жүзімдіктердің отырғызылуы тұрақты түрде азайып келеді. Францияның кейбір аймақтарында бұл жүзімнің өсірілуі тоқтатылған. Халықаралық шарап сарапшысы және Master of Wine атанған Жансис Робинсонның пікірінше, Аликанте Бушет өзінің идеалды орнын Португалияның Алентежу аймағында тапқан, онда ол алғаш рет 1800 жылдардың соңында Herdade do Mouchão шарап зауытында отырғызылған. Бүгінде Алентежу шарап аймағында кеңінен өсіріледі (1990 жылдардың соңынан бастап танымалдылығы экспоненциалды түрде өсті), көбінесе қымбатқа сатылады және басқа асыл сорттардың сапасы мен ерекшелігінен асып түседі. Осы жоғары сапалы шараптар "қайраттылығы", тығыз түсі және фенолдық құрамы үшін бағаланады. Чилиде бұл жүзім Каберне Совиньонмен араластырылып, концентрленген сорттық шараптар жасауға қолданылады. Калифорнияда шарапқа тыйым салынған кезеңде үй шарапшылары арасында танымал болды және бүгінде де Напа, Сонома, Мадера және Калаверас округтерінде өсіріледі. Аликанте Бушеттің маңызды өсірілетін басқа аймақтарына Алжир, Израиль және Италияның орталық және оңтүстік бөліктері жатады. Испанияда Alicante Bouschet garnacha tintorera немесе negral деп аталады және 2015 жылы 22 572 гектар (55 776 акр) жерге отырғызылған қызыл жүзім сорттарының бес ең көп таралған сорттарының бірі болып табылады.

Жүзім шаруашылығы және шарап өсіру

Көптеген адамдар бүгінде Аликанте Бушені асыл қызыл сорт ретінде таниды (әсіресе Оңтүстік Иберияда), ол терең қара түсімен ерекшеленеді – Арамонға қарағанда 15 есе, ал Grand Noir de la Calmette-ке қарағанда екі есе қара. Белгілі бір жағдайларда жүзімнен 80 гектарға дейін өнім алуға болады. Ол маусымның басында және ортасында гүлдейді, піседі, нәтижесінде алкогольге толы шараптар шығады, әсіресе дәмділік бағаланатын және ұзақ пісіру кезеңдері қолданылатын жерлерде. Шараптардың бастапқы хош иісі әдетте нашар болады және жас кезінде мінез-қасиеттері мен күрделілігі жеткіліксіз болуы мүмкін. Аликанте Буше нақты жағдайларда және ескіргенде үшінші дәмілер басым болатын жағдайларда ең жақсы нәтижелер береді. Жүзім өсімдігі антракноз, қызыл шөп және сирек жағдайларда жиналғанда шоғырлардың шіруі сияқты жүзім ауруларына бейім деп есептеледі. Аликанте Бушенің жапырақтары күздің соңында әдемі күлгін түске боялады.