Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Кейп-Тайл (Anas capensis), сондай-ақ Кейп-Виджон деп те аталады, Сахара төңірегіндегі Африкадағы ашық сулы жерлерде кездесетін, 44–46 см ұзындықтағы суға батып жейтін үйрек.
The Cape teal (Anas capensis) also Cape wigeon or Cape widgeon is a 44–46 cm long dabbling duck of open wetlands in sub Saharan Africa.
Таксономия
Кейп көкжапырағы 1789 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің "Жаңа табиғат жүйесі" еңбегінің қайта қаралып, кеңейтілген басылымында ресми түрде сипатталды. Ол оны барлық үйректер, қаздар және аққуларды анас туысына жатқызып, *Anas capensis* есімді екі атауын берді. Гмелин өзінің сипаттамасын 1785 жылы ағылшын орнитологы Джон Лэтамның "Құстардың жалпы шолуы" атты еңбегінде сипатталған "Кейп виджионына" сүйенген. Табиғатты зерттеуші Джозеф Бэнкс Лэтамға Джеймс Кукты Тынық мұхитына жасаған екінші сапарында бірге ертіп келген Георг Форстер салған көкжапырақтың акварель суретін ұсынды. Бұл сурет 1773 жылы Жақсы Үміт мүйісінде салынған. Қазір бұл сурет түрдің голотипі болып саналады және Лондонның Табиғи тарих мұражайында сақтаулы. *Anas* атауы латын тілінде "үйрек" деген мағынаны білдіреді. *Capensis* атауы Жақсы Үміт мүйісін көрсетеді. Бұл түр монотипті, яғни оның ішкі түрлері танылмайды.
The Cape teal was formally described in 1789 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it with all the ducks, geese and swans in the genus Anas and coined the binomial name Anas capensis. Gmelin based his description on the "Cape widgeon" that had been described in 1785 by the English ornithologist John Latham in his A General Synopsis of Birds. The naturalist Joseph Banks had provided Latham with a water colour drawing of the teal by Georg Forster who had accompanied James Cook on his second voyage to the Pacific Ocean. His picture was drawn in 1773 at the Cape of Good Hope. This picture is now the holotype for the species and is held by the Natural History Museum in London. The genus name Anas is the Latin word for a duck. The specific epithet capensis indicates the Cape of Good Hope. The species is monotypic: no subspecies are recognised.
Сипаттама
Көптеген оңтүстік қаздар сияқты, олардың арасындағы айырмашылықтар көріне бермейді. Бұл қаз өте ақшыл және көбінесе сұр түсті, бірақ арқасы қоңыр, ал мүсізі қызғылт (жас құстарда қызғылт түс байқалмайды). Әдетте тыныш қаз, тек жұптасу кезінде ғана белсенді болады. Еркегі анық сыбызғымен дыбыстайды, ал аналығының дауысы әлсіз "қақ" етеді. Кейп-Тейл балдырығын өзінің ареалындағы басқа балдырлармен шатастыру мүмкін емес. Бұл түр көшіп-қонуға бейім емес, бірақ жаңбырмен байланысты мүмкіндік туғанда орын аударуы мүмкін. Жұқа таралған, бірақ кеңінен таралған қаз, көбінесе үлкен топта кездеспейді, тек қанатын ауыстыру кезінде 2000-ға дейін жететін топтарда болады. Кейп-Тейл су өсімдіктерімен және ұсақ жануарлармен (омыртқасыздар, шаяндар және қосмекенділер) қоректенеді, оларды судан сүзіп алады. Ұясы су жанындағы өсімдіктер арасында жерде орналасқан. Кейп-Тейл – Африка-Еуразиялық көшпелі су құстарын сақтау жөніндегі келісімге (AEWA) қолданылатын түрлердің бірі.
Like many southern ducks, the sexes are similar. It is very pale and mainly grey, with a browner back and pink on the bill (young birds lack the pink). This is a generally quiet species, except during mating displays. The breeding male has a clear whistle, whereas the female has a feeble "quack". The Cape teal cannot be confused with any other duck in its range. This species is essentially non migratory, although it moves opportunistically with the rains. It is a thinly distributed but widespread duck, rarely seen in large groups except the moulting flocks, which may number up to 2000. The Cape teal feeds on aquatic plants and small creatures (invertebrates, crustaceans and amphibians) obtained by dabbling. The nest is on the ground under vegetation and near water. The Cape teal is one of the species to which the Agreement on the Conservation of African Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA) applies.