Кіріспе

Жозеф Бонифаций де Ла Моле (шамамен 1526 – 30 сәуір 1574) – француз аристократы. Ол Марсельдіктің Ла Моле және Колобриер мырзалары Жак Бонифацийдың ұлы болды.

Өмір

Ла Моль Маргарита де Валуаның провансальдық сүйіктісі болды, оның ішінде оның Наварра королі Генрих III-ге, болашақ Франция короліне үйленген кездің басында. Ол Франсуа Анжу мен Аленсон герцогы, Маргаританың ағасы және Франция королі Генрих II мен Екатерина Медичидің кіші ұлы Франсуаға қызмет етті. 1572 жылы Англия королевасы Елизавета I-мен неке келіссөздерін жүргізу кезінде герцог д’Аленсонның өкілі ретінде тағайындалды. 1574 жылы ол Аленсон герцогының қолдауымен, ауыр сырқатқа шалдыққан патша Карл IX-қа қарсы болған қастандыққа қатысты. Ол патшаның өміріне қол сұққан деп айыпталды, себебі оның үстінен астролог Козимо Руггериден алған, инелермен тігілген балауыз мүсіні табылды. Тергеу мен азаптаудан кейін ол өлім жазасына кесілді. Ол өзінің серіктесімен бірге Париждегі Грев алаңында төртке бөлініп, басы кесілді. Маргарита Ла Мольдің басын балсамдап, зергерлік сандыққа сақтап қойды деген әңгіме тарады.

Танымал мәдениетте

Уильям Шекспир бұл оқиға туралы естігендей. «2 Генрих VI» пьесасының IV актісі, I көрінісінде Суффолк герцогы және королева Маргареттің сүйіктісі Уильям де ла Поле талқандалады. IV көріністе Маргарет оның басын сарайдағы кеңеске әкеледі, онда ол оны жылап құшақтайды. Александр Дюманың «Каралева Марго» романының маңызды кейіпкері ла Моле, Жозеф Гьясинте Бонифаций де Лерак де ла Моле болып өзгереді, ол Сент-Бартоломей күні қырғыны кезінде королева Маргарита құтқарған протестант ақсүйек. Королеваның жатын бөлмесіне келіп, құтқарылған адам, шындығында, қырғынға қатысқан ла Моле емес, М. де Тейан есімді джентльмен болды. Ла Моленің ойдан шығарылған ұрпақтары Стендальдың «Қызыл және қара» романында да маңызды рөлде көрінеді. Оны «La Reine Margot» фильмінде швейцариялық актер Винсент Перес, ал «La Reine Margot» («Королева Марго» (1996)) орыс мини-сериалында Дмитрий Харатьян сомдайды.