Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцарияның әдеби сыншысы және теологы (1797–1847)
Swiss literary critic and theologian (1797–1847)
Александр Родольф Винет (17 маусым 1797 – 4 мамыр 1847) – Швейцарияның әдеби сыншысы және теологы.
Alexandre Rodolphe Vinet (17 June 17974 May 1847) was a Swiss literary critic and theologian.
Әдеби сыншы
Ол Швейцарияның Лозанна қаласының жанында дүниеге келген. Протестант дін қызметкері болу үшін білім алған ол 1819 жылы Базель гимназиясында француз тілі мен әдебиетінен сабақ беруші болып тұрғанда дін қызметкеріне бекітілді; және өмірінің соңына дейін ол теолог сияқты әдеби сыншы да болды. Оның әдеби сын еңбектері оны Шарль Августин Сент-Бёвпен байланыстырды, ол үшін ол Лозаннаға лекция оқуға шақыруға қол жеткізді, бұл оның Порт-Рояль туралы атақты еңбегіне әкелді. Винедің 1829 жылғы «Француз хрестоматиясы», 1840–51 жылдардағы «Француз әдебиеті туралы зерттеулер» және 1881 жылғы «Француз әдебиеті тарихы», сондай-ақ «Паскаль туралы зерттеулер», «XVI және XVII ғасырлардағы моралистер туралы зерттеулер», «Франция реформаторлары арасындағы уағыз тарихы» және басқа да осымен байланысты еңбектері әдебиет туралы кең білімді, өткір әдеби талғамды және ерекше бағалау қабілетін көрсетті. Ол қарастырылып отырған еңбекке сәйкес теорияларын бейімдеді және әдеби стандарттарына сай келгенше ештеңеге кінә тақпады.
He was born near Lausanne, Switzerland. Educated for the Protestant ministry, he was ordained in 1819, when already teacher of the French language and literature in the gymnasium at Basel; and throughout his life he was as much a critic as a theologian. His literary criticism brought him into contact with Charles Augustin Sainte Beuve, for whom he obtained an invitation to lecture at Lausanne, which led to his famous work on Port Royal. Vinet's Chrestomathie française (1829), his Études sur la littérature française au XIXme siècle (1840–51), and his Histoire de la littérature française au XVIIIme siècle, together with his Études sur Pascal, Études sur les moralistes aux XVIme et XVIIme siècles, Histoire de la prédication parmi les Réformés de France and other related works, gave evidence of a wide knowledge of literature, acute literary judgment and a distinguished faculty of appreciation. He adjusted his theories to the work under review, and condemned nothing as long as it met his literary standards.
Теолог
Теолог ретінде Вине протестанттық теологияға жаңа серпін берді, әсіресе француз тілінде сөйлейтін елдерде, сондай-ақ Англияда және басқа да жерлерде. Лорд Эктон оны Ричард Ротемен бірдей санды. Оның философиясы негізінен ар-ожданға сүйенді, ол адамның Құдаймен тікелей жеке қарым-қатынастағы моральдық билігі ретінде, және ешбір нәрсе бұза алмайтын моральдық жекеліктің орны болып табылады. Ол діни сенімнің толық еркіндігін жақтады, және осы мақсатта шіркеу мен мемлекеттің формальды бөлінуін қолдады – Mémoire en faveur de la liberté des cultes (1826), Essai sur la conscience (1829), Essai sur la manifestation des convictions religieuses (1842) еңбектерінде. Осыған орай, 1845 жылы Во кантонындағы азаматтық билік шіркеудің автономиясына қол сұққанда, ол L'Église libre деген атпен бөлініп шыққан топқа жетекшілік етті. Бірақ ол 1831 жылдан бастап, өзінің «Діни тақырыптар туралы сөздері» (Nouveaux discours, 1841) жарияланғаннан кейін, дәстүрлі доктринаны жанды жеке тәжірибеге (Гастон Фроммельдің философиясын да қараңыз) сынап, өзінің кантонынан тыс діни ой-пікірге либералды және тереңдетуші әсер етуді бастады. Осы тұрғыдан ол Фредерик Уильям Робертсонға ұқсас болды, сондай-ақ уағыз айту стиліне енгізген өзгерістері мен оның ықпалының беріктігінде де. Вине Кларенс қаласында қайтыс болды. Оның көптеген еңбектері оның өлімінен кейін ғана жарық көрді.
As a theologian Vinet gave a fresh impulse to Protestant theology, especially in French speaking lands, but also in England and elsewhere. Lord Acton classed him with Richard Rothe. His philosophy relied strongly on conscience, defined as that by which man stands in direct personal relation with God as moral sovereign, and the seat of a moral individuality which nothing can rightly infringe. He advocated complete freedom of religious belief, and to this end the formal separation of church and state in Mémoire en faveur de la liberté des cultes (1826), Essai sur la conscience (1829), Essai sur la manifestation des convictions religieuses (1842). Accordingly, when in 1845 the civil power in the canton of Vaud interfered with the church's autonomy, he led a secession which took the name of L'Église libre. But already from 1831, when he published his Discours sur quelques sujets religieux (Nouveaux discours, 1841), he had begun to exert a liberalizing and deepening influence on religious thought far beyond his own canton, by bringing traditional doctrine to the test of a living personal experience (see also the philosophy of Gaston Frommel). In this he resembled Frederick William Robertson, as also in the change which he introduced into pulpit style and in the permanence of his influence. Vinet died at Clarens, Vaud. A considerable part of his work was not printed till after his death.