Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шааб (شعب; "Тікен" деген мағынаны білдіреді) – Израильдің Солтүстік округіндегі араб қаласы және жергілікті кеңес. Оның құрамында 5442 дунам жер бар. - жылы оның халқы құрады.
Sha'ab (شعب; ; meaning "The spur") is an Arab town and local council in the Northern District of Israel. It has an area of 5,442 dunams of land under its jurisdiction. In its population was .
Тарих
Француз ғалымы Виктор Герин Шаабты бірінші ғасырдағы еврей тарихшысы Иосиф Флавий есімдерін атаған Саабқа байланыстырды. Мидраш Рабба (Левит Рабба 20,9) Шаабтан шыққан Мани атты бір раввин, сондай-ақ Сахниннің Йехошуасы және раввин Иоханан бар Наппаха туралы айтады. 14 ғасырда ауылдан алынған салық кірісі Мысырдағы Шафии Манжак медресесі мен мазартастың вакфына берілді.
French scholar Victor Guérin associated Sha'ab with Saab, a place mentioned by 1st century Jewish historian Josephus. The Midrash Rabba (Leviticus Rabba s. 20,9) mentions a certain Rabbi Mani of Sha'ab, together with Yehoshua of Sakhnin and Rabbi Johanan bar Nappaha. In the 14th century, the tax income from the village was given to the wakf of the madrasah and mausoleum of the Shafi'i Manjaq in Egypt.
Осман дәуірі
1517 жылы Шааб Палестинаның қалған бөлігімен бірге Осман империясына қосылды. 1573 жылы (981 хижри жылы) Шааб Ғалилеядағы Осман империясына қарсы көтерілген бірнеше ауылдың бірі болды. 1596 жылы ауыл Осман салық тізімінде Акраның нахиясында, Сафад санджағының бір бөлігі ретінде тіркелді. Ауылда 102 шаңырақ және 37 жалғыз ер адам болды, барлығы мұсылмандар. Ауыл тұрғындары бидай, арпа, жеміс ағаштары, "ешкі және ара" үшін 33,3% мөлшерінде белгілі бір салық төледі, сонымен қатар "қосымша кірістер" де болды; барлығы 14 354 акче. Кірістің 3/4 бөлігі уақфқа бөлді. Жергілікті дәстүр бойынша, ауыл Осман империясына қарсы көтерілісші Захир әл-Умардың тұсында гүлденді (шамамен 1768 жыл). 1859 жылы халық саны 1500-ге жуық деп есептелді. Олардың бір бөлігі католик, көпшілігі мұсылман. Егістік жерлердің көлемі 80 федданға бағаланды. 1870 жылдары Гюрин ауылдың төрт кварталдан тұратындығын жазды. Оның мәліметінше, ауылда көбінесе 800-ге жуық мұсылман және шамамен 20 "схизматик грек" отбасылары тұрды. Мұсылмандардың екі мешіті және екі уәлісі болды. 1881 жылы Шааб өзен сағасындағы зәйтүн тоғайларымен және оның артындағы төбенің бір бөлігінде жүгері егілгендігі сипатталды.
In 1517, Sha'ab was incorporated into the Ottoman Empire along with the rest of Palestine. In 1573 (981 AH) Sha'ab was one of several villages in Galilee which rebelled against the Ottomans. In 1596, the village appeared in Ottoman tax registers as being in the Nahiya of Acre, part of Safad Sanjak, with a population of 102 households and 37 bachelors, all Muslims. The villagers paid a fixed tax rate of 33,3% on wheat, barley, fruit trees, "goats and bees", in addition to "occasional revenues"; a total of 14,354 akçe. 3/4 of the revenue went to a Waqf. According to local tradition, the village started to flourish under anti Ottoman rebel Zahir al Umar (c. 1768). In 1859, the population was estimated to be 1,500. Some were Catholic, the majority Muslim. The cultivated fields were estimated to be 80 feddans. Guérin visited in the 1870s, and wrote that the village of Sh'aib consisted of four quarters. The inhabitants, he wrote, were for the most part Muslim, about 800, and some 20 "Schismatic Greek" families. The Muslims had two Mosques and two walis. In 1881, Sha'ab was described as being in a valley with fine olive groves, while part of the hill behind it was cultivated in corn.
Британдық мандат дәуірі
1922 жылы Палестинада британдық мандат билігі жүргізген халық санағында Шаабтың 1206 тұрғыны болды; 1166 мұсылман және 40 христиан, олардың ішінде 15 православие және 25 мелкит дінін ұстанғандар болды. 1931 жылғы санақта халық саны сәл өсіп, 1297 адамға жетті: 1277 мұсылман, 19 христиан және 1 яһуди, барлығы 284 үйде тұрды. 1936 жылы Палестинадағы көтеріліс кезінде британдық армия Шаабқа шабуыл жасап, ауылдағы 190 үйді қиратты. Көзі куәгер болған адамның айтуынша, британдықтар жол жиегіндегі жарылғыш құрылғыны орнатып, төрт британдық сарбазды өлтіріп, үш сарбазды жарақаттаған бүлікшіге жасырынғандықтары үшін ауылды жаппай жазалады. Үйлерді бұзудан бір күн бұрын әскер шамамен 200 ер адамды жинап, ауыл сыртындағы аңғарға алып барды. Оларды қатарға тізіп тұрғанда, жақын төбедегі көтерілісші жауынгерлер дауыс көтеріп, әуеге оқ атып, сарбаздарды шатастырып, Шаабтың ұсталған адамдарын хаостық түрде таратуға итермеледі. Осы оқиғада Хасан Хадж Хатиб есімді тұрғын қаза тапты. 1945 жылғы статистика бойынша, Шаабта 1740 тұрғын болды; 30 христиан және 1710 мұсылман. Олардың жалпы иелігінде 17 870 дунам жер болды, ал 121 дунам жер мемлекеттік меншікте болды. 3248 дунам жер плантациялар мен суармалы жерлерге, 6602 дунам жер астық егісіне, ал 231 дунам жер құрылысқа (қалалық) пайдаланылды.
In the 1922 census of Palestine conducted by the British Mandate authorities, Sha'ab had a population of 1,206; 1,166 Muslims and 40 Christians, where the Christians were 15 Orthodox and 25 Melkites. The population increased slightly in the 1931 census to 1,297; 1,277 Muslims, 19 Christians and 1 Jew, in a total of 284 houses. During the 1936 revolt in Palestine, the British Army attacked Sha'ab, demolishing 190 houses in the village. According to an eyewitness account, the British collectively punished the village for harboring a rebel who allegedly set off a roadside explosive that killed four British soldiers and injured three. A day prior to the demolition of the homes, the army rounded up around 200 of its adult male residents and led them to a valley outside the village. As they were being lined up, a rebel fighter positioned on a nearby hill began yelling and firing into the air, confusing the soldiers and causing Sha'ab's detained men to disperse chaotically. One resident named Hassan Hajj Khatib was killed. In the 1945 statistics, Sha'ab had 1,740 inhabitants; 30 Christians and 1,710 Muslims. They owned a total of 17,870 dunams of land, while 121 dunams were public. 3,248 dunams were used for plantations and irrigable land, 6,602 dunams for cereals, while 231 dunams were built up (urban) land.
Израиль мемлекеті
Шааб 1948 жылғы араб-израиль соғысы кезінде 19 шілдеде Израиль күштері (ИДФ) тарапынан басып алынды. Ауыл тұрғындары қарсылық көрсетпей берілді, ал олардың ауылы палестиналықтарды қуып шығару кезінде толықтай босатылды. Дегенмен, 1948 жылдың желтоқсанында ИДФ-ның Тоғызыншы бригадасы Шаабта әлі де адамдар тұратынын анықтады және тұрғындар жаяу қуып шығарылды. Бұл ауыл соғыс кезіндегі ең тиімді жергілікті жасақтардың бірінің басшысы Әбу Ис’афтың штабы және туған жері болды, ол аймақтағы көптеген арабтар үшін батыр саналды. Шаабтың түпкі тұрғындарының көпшілігі жақын маңдағы араб ауылдарына, әсіресе Мадж әл-Крум мен Сахнинге қоныс аударған, ішкі көшкін босқындарға айналды. Осы арада 1948 жылы әл-Бируа, әл-Дамун және Ми’ар ауылдарынан келген босқындар Шаабқа қоныстанды, ал 1953 жылы Хула аңғарындағы Кирад әл-Ганнам мен Кирад әл-Баққарадан келген босқындар да қосылды. Шаабтың алғашқы тұрғындары өз жағдайларына наразылық білдіріп, соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай өз үйлеріне оралу науқанына кірісті. Олар Хула аңғары мен әл-Бируадан келген босқындардың көпшілігінен қолдау тапты, бірақ әл-Дамун мен Ми’ардың бұрынғы тұрғындарынан қарсылыққа тап болды. 1950 жылға қарай Шаабтың түпкі тұрғындарының шамамен 10% ауылға оралды, ал кейіннен көптеген адамдарға қайта қоныстануға рұқсат берілді.
Sha'ab was captured by the Israel Forces (IDF) on 19 July 1948 during the 1948 Arab–Israeli War. The villagers surrendered without a fight, and their village was subsequently depopulated in the Palestinian expulsions. Still, Sha'ab was found by the IDF's Ninth Brigade still to be inhabited in December 1948, and the residents were expelled on foot. The village was the headquarters and hometown of Abu Is'af, leader of one of the most effective local militias during the war and someone viewed as a hero by many Arabs in the area. Most of Sha'ab's original residents became internally displaced refugees, settling in nearby Arab villages, predominantly in Majd al Krum and Sakhnin. Meanwhile, many refugees from the depopulated villages of al Birwa, al Damun and Mi'ar were settled in Sha'ab in 1948 and were joined by refugees from Kirad al Ghannam and Kirad al Baqqara in the Hula Valley in 1953. The original residents of Sha'ab protested their circumstances and launched a campaign soon after the end of the war to return to their homes. They gained the sympathy of most of the refugees from the Hula Valley and al Birwa, but faced resistance from the former residents of al Damun and Mi'ar. By 1950, roughly 10% of Sha'ab's original inhabitants returned to the village and eventually many more were given permission to resettle.
Захир әл-Өмір мешіті
Захир әл-Умар мешіті ескі ауылдың орталығында орналасқан. 1933 жылы Палестинаның көнеліктер мұражайынан Наим Махули оны тексерді және мешіттің Захир әл-Умар заманында салынғанын анықтады. 1933 жылы мешіт тозыққан күйде болды. Сол кездегі суреттерде екі қатар арка көрініс табады: біреуі төрт аркадан тұрады және қабырғамен жалғасқан, олардың арасында екі бағана орналасқан. Қайта пайдаланылған иониялық капитал көзге түсті, ал есік үстінде қайта пайдаланылған римдік қасқа (алғаш рет 1870 жылдары Герин байқаған) орналасқан. 1994 жылы ислам архитектурасына маманданған археолог Эндрю Петерсен мешітті зерттеді. Ол қазіргі мешіттің 1980 жылдары салынғанын және ол ескі ғимаратты қамтығанын анықтады. Ескі бөлігі – намаз залы, оның кіреберісі солтүстікке қараған. Бұл зал шаршы пішіндес және күмбезбен жабылған. Күмбез үлкен шұңқырларға тіреледі, ал шұңқырлар консольдермен қолдауға алынған. Петерсеннің сөзіне сәйкес, күмбезді намаз залы 18 ғасырда салынған болуы мүмкін.
The mosque of Zahir al Umar is situated in the centre of the old village. In 1933 it was inspected by Na'im Makhouly from the Palestine Antiquities Museum, who found that the mosque dated from the time of Zahir al Umar. In 1933 the mosque was in disrepair. Pictures from the time show two arcades: one had four arches connected with the side wall, with two columns in the centre. A reused Ionic capital could be seen, and above the doorway was a reused Roman lintel (first noticed by Guérin in the 1870s). Andrew Petersen, an archaeologist specialising in Islamic architecture, surveyed the mosque in 1994. He found that the present mosque, built in the 1980s, encased the old building. The old part is the prayer hall, has an entrance to the north. This hall is square, covered with a dome. The dome rests on large squinches, which are supported by corbels. According to Petersen, the domed prayer hall is consistent with an 18th century construction date.
Шейх Аламидің қабірі
Шейх Алами Мақамы мешіттің оңтүстігінде, оның аумағында орналасқан. Ол жердің оңтүстікке қарай көтерілетін еңісінде салынған. Шығыс жағында екі кіреберіс бар: мақамға және жер асты су қоймасына. Ғимарат тікбұрышты, 10 x 20 метр, ішкі жағы екі бөлікке бөлінген. Оңтүстік бөлігінде михраб орналасқан және күмбезбен жабылған. Солтүстік бөлігі күмбезбен жабылған, сонда екі үлкен кенотаф бар. Петерсеннің сөзінше, ғимараттар ортағасырлық сипатта көрінеді.
The Maqam Shaykh Alami is situated south of the mosque, within its enclosure. It is built at a slope, where the ground rises to the south. On the east side there are two entrances; to the maqam, and to an underground cistern. The building is rectangular, 10 x 20 m, with an interior divided into two. The southern part contains a mihrab and is covered with a barrel vault. The northern end is covered with a dome, and has two large cenotaphs. According to Petersen, the buildings appear medieval.