Кіріспе
Британдық инженер сэр Герберт Найджел Гресли (19 маусым 1876 – 5 сәуір 1941) – британдық теміржол инженері. Ол Ұлыбританияның ең белгілі бу локомотив инженерлерінің бірі болды және Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының (LNER) бас механикалық инженері (CME) лауазымына жетті. Ол Ұлыбританиядағы ең танымал бу локомотивтерінің авторы, соның ішінде LNER Class A1 және LNER Class A4 4 6 2 Pacific локомотивтері. A1 Pacific, Flying Scotsman, жолаушылар тасымалы кезінде 100 миль/сағ жылдамдыққа жеткен алғашқы бу локомотиві болды, ал A4, 4468 Mallard нөмірі әлемдегі ең жылдам бу локомотивінің рекордын (126 миль/сағ) қазірге дейін сақтап тұр. Греслидің локомотивтері эстетикалық және механикалық тұрғыдан да әдемі деп есептелді. Оның екі жиынтық Walschaerts клапандық механизмімен үш цилиндрлі конструкциясы – Gresley біріктірілген клапандық механизмі – тегіс жұмыс істеуді және төмен шығынмен жоғары қуатты қамтамасыз етті, бұл дәстүрлі үш жиынтық Walschaerts механизмімен қол жеткізілгеннен артық.
Sir Herbert Nigel Gresley (19 June 1876 – 5 April 1941) was a British railway engineer. He was one of Britain's most famous steam locomotive engineers, who rose to become Chief Mechanical Engineer (CME) of the London and North Eastern Railway (LNER). He was the designer of some of the most famous steam locomotives in Britain, including the LNER Class A1 and LNER Class A4 4 6 2 Pacific engines. An A1 Pacific, Flying Scotsman, was the first steam locomotive officially recorded over 100 mph in passenger service, and an A4, number 4468 Mallard, still holds the record for being the fastest steam locomotive in the world (126 mph). Gresley's engines were considered elegant, both aesthetically and mechanically. His invention of a three cylinder design with only two sets of Walschaerts valve gear, the Gresley conjugated valve gear, produced smooth running and power at lower cost than would have been achieved with a more conventional three sets of Walschaerts gear.
Өмірбаян
Гресли Шотландияның Эдинбург қаласында анасы гинекологқа емделген кезде дүниеге келді, бірақ Англияда, Дербиширдің Нетерсил қаласында өсті. Ол Сюссекстегі және Марлборо колледжіндегі мектептерде оқыды, содан кейін Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының Крю жұмыстарында шәкірт болды, ал кейін Ланкашир және Йоркшир темір жолының (L&YR) Хорвик бөлімшесінде Джон Аспиналлдың шәкірті болды. L&YR-де бірнеше маңызды емес қызметтерден кейін, 1901 жылы ол Көлік және вагон бөлімінде Сыртқы көмекші болып тағайындалды; 1902 жылы Ньютон-Хит депосында Жұмыс менеджерінің көмекшісі, ал келесі жылы – Жұмыс менеджері болды. 1904 жылы L&YR Көлік және вагон бөлімінің Көмекші инспекторы, ал бір жылдан кейін Ұлы Солтүстік темір жолына (GNR) Көлік және вагон инспекторы болып ауысты. 1911 жылдың 1 қазанында ол Генри А. Иваттың орнын басып, GNR-дің Бас инженері (CME) болды. 1923 жылғы топтастыру кезінде ол жаңа құрылған LNER-дің Бас инженері болып тағайындалды (бастапқыда бұл лауазым қартайған Джон Г. Робинсонға ұсынылған, бірақ ол бас тартты және әлдеқайда жас Греслиді ұсынды). 1930 жылдары сэр Найджел Гресли Гертфордширдегі Сент-Олбанс қаласының жанындағы Солсбери-Холлде тұрды. Ол жабайы құстар мен қаздарды, соның ішінде Маллард қаздарын өсіруге қызығушылық танытты. Қазірде Холл жеке тұрғын үй ретінде сақталған және екінші дүниежүзілік соғыс кезінде даңқты Mosquito ұшағының дизайнымен байланысы бар де Гавиленд Ұшақ мұражайының жанында орналасқан. 1936 жылы Гресли Манчестер мен Шеффилд арасындағы Вудхед желісін электрлендіру жобасы үшін 1500 В тұрақты токпен жұмыс істейтін локомотивтерді жобалады. Екінші дүниежүзілік соғыс жобаны кейінге шегерді, ол 1950 жылдардың басында аяқталды. Эдгар Клэкстон осы жобаның барлық кезеңінде Греслидің көмекшісі болды, қуат беру, жабдықтар және жүйелерді жетілдірумен қатар сынақтарды жүргізді. Гресли 1920 жылы CBE орденімен марапатталды және 1936 жылы Король Эдуард VIII-нің туған күніне орай рыцарь атағын алды. Сондай-ақ сол жылы Гресли Манчестер университетінің құрметті ғылым докторы (DSc) атағын алды және IMechE-нің төрағасы болды. Гресли 1941 жылдың 5 сәуірінде аурудан кейін қайтыс болды және Дербиширдің Нетерсил қаласындағы Санкт-Петер шіркеуінің қосымша бейістігіне жерленді. Ол сол кезде Корольдік инженерлер теміржол корпусының подполковнигі болып қызмет етіп жатқан еді. LNER Бас инженері лауазымына Эдвард Томпсон тағайындалды.
Ескерткіштер
2001 жылы Эдинбургтің Уэверли теміржол вокзалында Греслидің жетістіктеріне арналған ескерткіш тақта ашылды. Ол Гресли қоғамымен құрылған және оның «Flying Scotsman» және «Mallard» локомотивтерінің сызбаларын қамтиды. Бұрын Донкастер колледжі орналасқан жерді қайта жаңартудан кейін, жаңа Донкастер қалалық кеңесінің кеңсесі мен «Cast» театры жанындағы алаң Донкастер тұрғындарының қоғамдық сауалнамасы нәтижесінде, Донкастер зауытында салынған ең танымал бу локомотивтерінің авторының құрметіне «Сэр Найджл Гресли алаңы» деп аталды. «Сэр Найджл Гресли алаңы» 2012 жылдың мамыр айында Королеваның Алмаз мерейтойына орай, Донкастер қаласының әкімі Питер Дэвис және Найджл Греслидің екі немересінің қатысуымен көпшілікке ашылды. LNER Class A4 4498 «Сэр Найджл Гресли» локомотиві оның авторының атымен аталады. Греслидің мүсіні оның қайтыс болғанының 75 жылдығына орай 2016 жылдың 5 сәуірінде Лондонның Кингс-Кросс станциясында ашылды. Мүсінші Хейзел Ривз бастапқыда Греслидің су құстарын өсіру хоббиіне және «Mallard» сияқты құс аттары бар локомотивтеріне сілтеме жасай отырып, оның қасына үйрек қосуды жоспарлаған, бірақ Греслидің екі немересі бұл бейнеленуді «абыройсыз» деп есептегендіктен соңғы нұсқадан алынып тасталды. Дербиширдегі Свадлинкоттегі «Wetherspoons» пабы оның құрметіне «Сэр Найджл Гресли» деп аталды. Ол 2023 жылы Шотландияның Инженерлік Даңқ залына енгізілді.