Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих
Ауыл атауының бірінші бөлігі – Дейр ("монастырь") – ауылда монастырь және христиан халқы болған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Дегенмен, қазіргі кезде ауыл тұрғындары мұсылман. Ауыл тұрғындарының сөзіне сүйенсек, Османдық және Британдық Мандат кезеңіндегі қанаандық, израильдік және римдік кезеңдерге жататын ежелгі заттар табылған. Крестонос шабуылы дәуірінде бұл жер Касси деп аталған, ал 1183 жылы Годфри де Тор ауыл жерін Жоселин III-ге сатқандығы белгілі болды. 1220 жылы Жоселин III-тің қызы Беатрикс де Куртенэй және оның күйеуі Отто фон Ботенлаубен, Хеннеберг графы, Касси және жақын орналасқан Ройс (Хирбет Телл ‘ер Рувеса / Тел Рош) жерлерін Тевтон орденіне сатты. Аймақта мамлюк дәуірінен қалған іздер де табылды.
The first part of the village name, Dayr ("monastery") suggest that the village might have had a monastery and a Christian population. However, in modern times the population was Muslim. According to the residents of the village, ancient artifacts from the Canaanite, Israelite and Roman period were unearthed in the Ottoman and British Mandate period. In the Crusader era it was known as Cassie, and in 1183 it was noted that Godfrey de Tor sold the land of the village to Joscelin III. In 1220 Jocelyn III's daughter Beatrix de Courtenay and her husband Otto von Botenlauben, Count of Henneberg, sold their land, including Cassie and the nearby Roeis (Khirbet Tell ‘er Ruwesah/Tel Rosh), to the Teutonic Knights. Remains from the Mamluk era have been found in the area.
Осман дәуірі
Дейр әл-Касси 1517 жылы Осман империясына қосылды және ол Сафед Санжағының (Сафед ауданы) бөлігі болған Джираның нахиясына (кіші ауданы) қарасты. 1596 жылғы салық тізімінде Дейр әл-Кассиде 24 мұсылман шаңырауы тіркелді; шамамен 132 адам. Ауыл тұрғындары бидай мен арпа, сондай-ақ ешкілер мен ара уларына 25% мөлшерінде белгіленген салық төледі, жалпы сомасы 345 акче құрады. 18 ғасырдың басында Дейр әл-Касси жергілікті шейх (басшы) Абд әл-Халик Салих басқаратын бекітілген ауыл болды. 1740 жылы әл-Зайдина тайпасынан шыққан араб мутасаллимі (салық жинаушысы) шейх Захир әл-Умар, Ғалилеяда күші артып келе жатқандықтан, Дейр әл-Кассиді бақылауға алуға тырысты. Сол жылы ол шейх Салихтің қызына үйлену арқылы ауылды өзінің иелігіне көшірді, осылайша оның тайпасымен одақ құрды. 1767 жылдың соңында Захирдің ұлы, Сафадтың Әлиі, Dayr Hanna туралы өтініші қабылданбағаннан кейін әкесінен Дейр әл-Кассиді басқару құқығын сұрады. Захир бас тартқаннан кейін екеуі қарулы қақтығысқа түсті, оны Захир жеңіп шықты. Бірақ Захир Әлиге кешірім жасап, ауылды оған берді. 1838 жылы Дейр-эль-Каси Сафадтан батысқа қарай орналасқан Эль-Джебель ауданындағы мұсылман ауылы ретінде тіркелді. Виктор Герин 1875 жылы Дейр әл-Кассиге сапар шекті және ауылда 350 мұсылман тұрғыны бар екенін хабарлады. 1887 жылға қарай Деир-эль-Касиде 945 адам тұрды, олардың барлығы мұсылмандар еді.
Dayr al Qassi was incorporated into the Ottoman Empire in 1517 and it belonged to the nahiya (subdistrict) of Jira, part of the Safad Sanjak (District of Safed). In the 1596 tax records Dayr al Qassi had a population of 24 Muslim household; an estimated 132 persons. The villagers paid a fixed tax rated of 25% on a number of crops, including wheat and barley, as well as on goats and beehives; a total of 345 akçe. In the early 18th century, Dayr al Qassi was a fortified village controlled by a local sheikh (chief) named Abd al Khaliq Salih. In 1740, Sheikh Zahir al Umar, an Arab mutasallim (tax collector) from the al Zayadina clan whose strength was growing throughout the Galilee, struggled to gain control of Dayr al Qassi. Later that year, he made the village part of his domain by marrying Sheikh Salih's daughter, thereby sealing an alliance with the latter's clan. In late 1767, Zahir's son Ali of Safad requested control of Dayr al Qassi from his father after his request for Dayr Hanna was rejected. Zahir refused and the two entered into an armed conflict, which Zahir won. Nonetheless, Zahir pardoned Ali and ultimately ceded the village to him. In 1838, Deir el Kasy was noted as a Muslim village in the El Jebel district, located west of Safad. Victor Guérin visited Dayr al Qassi in 1875, and he estimated that the village had 350 Muslim inhabitants. A population list from about 1887 showed Deir el Kasy to have about 945 inhabitants, all Muslims.
Британдық мандат кезеңі
1922 жылы Палестинада британдық мандат кезінде өткізілген халық санағында Дайр-Вал-Касиде 663 адам тұрды, барлығы мұсылман. 1931 жылғы халық санағында Дайр-эль-Касидегі халық саны 865 адамға жетті, олардың барлығы мұсылман және 169 үйге орналасқан. Кейін Дейр әл-Касси көбінесе мұсылман болды, бірақ ірі палестиналық христиан азшылығы да болды. 1945 жылғы халық санағы бойынша, онда 1250 тұрғын болды: 370 христиан және 880 мұсылман. Фасута (қазіргі кезде бар) және әл-Мансура ауылдарымен бірге халық саны 2300 адамды құрады, ал жалпы жер көлемі 34 011 дунмға жетті. Оның ішінде 1607 дунм плантациялар мен суғаруға жарамды жерлерге, 6475 дунм астық дақылдарына, ал 247 дунм құрылыс (қалалық) жерлерге берілді.
At the time of the 1922 census of Palestine conducted by the British Mandate, Dair Wal Qasi had a population of 663, all Muslims, increasing in the 1931 census, when Deir el Qasi had a population of 865, still all Muslims, living in a total of 169 houses. Later, Dayr al Qassi was mostly Muslim but had a large Palestinian Christian minority. According to the 1945 census it had 1,250 inhabitants; 370 Christians and 880 Muslims. Together with the two villages of Fassuta (existent) and al Mansura, the population was 2,300 and their total land area was 34,011 dunums. 1,607 dunams were plantations and irrigable land, 6,475 used for cereals, while 247 dunams were built up (urban) land.
Израиль
1948 жылғы Араб-Израиль соғысы кезінде Дейр әл-Кассиді Араб азаттық армиясы қорғады, бірақ ауыл 1948 жылғы 30 қазанда Израиль армиясының «Хирам» операциясы барысында басып алынды. 1948 жылдың желтоқсан айында әл-Басса, Дейр әл-Касси және Таршихаға жаңа еврей иммигранттарын қоныстандыру туралы ұсыныс жасалды, бірақ Цислинг әскери жаттығудан өтпеген жаңа иммигранттарды жіберуге қарсылық білдірді. Дегенмен, 1949 жылдың қаңтарында Министрлер кабинеті «Галилеядағы барлық тастап кетілген ауылдарға ‘олим’ кіргізуді ынталандыруға» дауыс берді. Ауыл тұрғындары 1949 жылғы 27 мамырда (қайтадан) жер аударылды, көбі Ливанға қарай солтүстікке көшті. Елкош 1949 жылы құрылды және ауылдың бір бөлігін алып жатыр. 1966 жылы құрылған Нетуа, 1979 жылы құрылған Маттат және 1980 жылы құрылған Абирим де ауылдық жерлерде орналасқан. Нетуа әл-Мансура көршілес ауылына жақын орналасқан. 2000 жылы Ибрагим Халил Усман ауыл тарихы туралы кітап жариялады.
During the 1948 Arab Israeli War Dayr al Qassi was defended by the Arab Liberation Army but the village was occupied by the Israeli Army during its offensive Operation Hiram on October 30, 1948. In December, 1948, there was a suggestion of sending new Jewish immigrants to settle Al Bassa, Dayr al Qassi and Tarshiha, but Cisling objected to sending military untrained new immigrants there. However, in January, 1949, the Cabinet voted to "encourage introducing ‘olim into all the abandoned villages in the Galilee". The village's residents were (again) expelled on 27 May 1949 and most migrated north into Lebanon. Elkosh was established in 1949, and occupies part of the village site. Netu'a, founded in 1966, Mattat, founded in 1979 and Abirim, founded in 1980, are also on village land. Netu'a is near the neighboring village of al Mansura. In 2000, a book about the village history was published by Ibrahim Khalil Uthman.