Тарих

Ауыл атауының бірінші бөлігі – Дейр ("монастырь") – ауылда монастырь және христиан халқы болған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Дегенмен, қазіргі кезде ауыл тұрғындары мұсылман. Ауыл тұрғындарының сөзіне сүйенсек, Османдық және Британдық Мандат кезеңіндегі қанаандық, израильдік және римдік кезеңдерге жататын ежелгі заттар табылған. Крестонос шабуылы дәуірінде бұл жер Касси деп аталған, ал 1183 жылы Годфри де Тор ауыл жерін Жоселин III-ге сатқандығы белгілі болды. 1220 жылы Жоселин III-тің қызы Беатрикс де Куртенэй және оның күйеуі Отто фон Ботенлаубен, Хеннеберг графы, Касси және жақын орналасқан Ройс (Хирбет Телл ‘ер Рувеса / Тел Рош) жерлерін Тевтон орденіне сатты. Аймақта мамлюк дәуірінен қалған іздер де табылды.

Осман дәуірі

Дейр әл-Касси 1517 жылы Осман империясына қосылды және ол Сафед Санжағының (Сафед ауданы) бөлігі болған Джираның нахиясына (кіші ауданы) қарасты. 1596 жылғы салық тізімінде Дейр әл-Кассиде 24 мұсылман шаңырауы тіркелді; шамамен 132 адам. Ауыл тұрғындары бидай мен арпа, сондай-ақ ешкілер мен ара уларына 25% мөлшерінде белгіленген салық төледі, жалпы сомасы 345 акче құрады. 18 ғасырдың басында Дейр әл-Касси жергілікті шейх (басшы) Абд әл-Халик Салих басқаратын бекітілген ауыл болды. 1740 жылы әл-Зайдина тайпасынан шыққан араб мутасаллимі (салық жинаушысы) шейх Захир әл-Умар, Ғалилеяда күші артып келе жатқандықтан, Дейр әл-Кассиді бақылауға алуға тырысты. Сол жылы ол шейх Салихтің қызына үйлену арқылы ауылды өзінің иелігіне көшірді, осылайша оның тайпасымен одақ құрды. 1767 жылдың соңында Захирдің ұлы, Сафадтың Әлиі, Dayr Hanna туралы өтініші қабылданбағаннан кейін әкесінен Дейр әл-Кассиді басқару құқығын сұрады. Захир бас тартқаннан кейін екеуі қарулы қақтығысқа түсті, оны Захир жеңіп шықты. Бірақ Захир Әлиге кешірім жасап, ауылды оған берді. 1838 жылы Дейр-эль-Каси Сафадтан батысқа қарай орналасқан Эль-Джебель ауданындағы мұсылман ауылы ретінде тіркелді. Виктор Герин 1875 жылы Дейр әл-Кассиге сапар шекті және ауылда 350 мұсылман тұрғыны бар екенін хабарлады. 1887 жылға қарай Деир-эль-Касиде 945 адам тұрды, олардың барлығы мұсылмандар еді.

Британдық мандат кезеңі

1922 жылы Палестинада британдық мандат кезінде өткізілген халық санағында Дайр-Вал-Касиде 663 адам тұрды, барлығы мұсылман. 1931 жылғы халық санағында Дайр-эль-Касидегі халық саны 865 адамға жетті, олардың барлығы мұсылман және 169 үйге орналасқан. Кейін Дейр әл-Касси көбінесе мұсылман болды, бірақ ірі палестиналық христиан азшылығы да болды. 1945 жылғы халық санағы бойынша, онда 1250 тұрғын болды: 370 христиан және 880 мұсылман. Фасута (қазіргі кезде бар) және әл-Мансура ауылдарымен бірге халық саны 2300 адамды құрады, ал жалпы жер көлемі 34 011 дунмға жетті. Оның ішінде 1607 дунм плантациялар мен суғаруға жарамды жерлерге, 6475 дунм астық дақылдарына, ал 247 дунм құрылыс (қалалық) жерлерге берілді.

Израиль

1948 жылғы Араб-Израиль соғысы кезінде Дейр әл-Кассиді Араб азаттық армиясы қорғады, бірақ ауыл 1948 жылғы 30 қазанда Израиль армиясының «Хирам» операциясы барысында басып алынды. 1948 жылдың желтоқсан айында әл-Басса, Дейр әл-Касси және Таршихаға жаңа еврей иммигранттарын қоныстандыру туралы ұсыныс жасалды, бірақ Цислинг әскери жаттығудан өтпеген жаңа иммигранттарды жіберуге қарсылық білдірді. Дегенмен, 1949 жылдың қаңтарында Министрлер кабинеті «Галилеядағы барлық тастап кетілген ауылдарға ‘олим’ кіргізуді ынталандыруға» дауыс берді. Ауыл тұрғындары 1949 жылғы 27 мамырда (қайтадан) жер аударылды, көбі Ливанға қарай солтүстікке көшті. Елкош 1949 жылы құрылды және ауылдың бір бөлігін алып жатыр. 1966 жылы құрылған Нетуа, 1979 жылы құрылған Маттат және 1980 жылы құрылған Абирим де ауылдық жерлерде орналасқан. Нетуа әл-Мансура көршілес ауылына жақын орналасқан. 2000 жылы Ибрагим Халил Усман ауыл тарихы туралы кітап жариялады.