Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Орналасқан жері
Ауыл Уди Каркараның солтүстік жағалауында, Ливан шекарасынан оңтүстікке қарай 1 шақырымдай жерде орналасқан, және батыс жағынан Жерорта теңізін көруге болатын.
The village was located on the north bank of Wadi Karkara, about 1 km south of the Lebanese border, and with a view to the Mediterranean Sea in the west.
Осман дәуірі
1875 жылы Виктор Герин бұл жерді тексеріп, былай деп сипаттады: "Осы атпен белгілі қираған орындары төбенің етегі мен шыңына шашырап жатыр, оңтүстік жағынан Вэди-Керкераның терең шатқалымен шектелген. Бұрын адамдармен өңделген, ал қазір қалың бұталармен қапталған террасалар, бұрын тұрғын үйлермен жабылған, ал қазір олардың қалдықтары топырақты толықтырып тұр. Кейбіреулерінің негізі әлі де көрінеді. Олар кішкентай болғанмен, жақсы салынған, лайықты өлшемдегі тастармен қаланған. Біреуінің есігінде, әлі тұрған күйінде, нишаға орнатылған тең қарулары бар крест байқалады. Бұлардан өзге, батыстан шығысқа қарай жиырма алты қадам, солтүстіктен оңтүстікке қарай жиырма қадамдық ғимараттың қираған қалдықтары ерекше назар аударуға лайық. Ол мұқият өңделген тастардан, цементсіз салынған. Оңтүстік жағы осы есіктермен тесілген. Сол жақтағы жалғыз есік батыс жағының ортасында салынған; оның есік доғасы жерде жатыр. Шығыс жағында апсидасы бар, ішкі бөлігі сақталған. Бұл көне шіркеудің ішінде бұталардың арасында жартылай жасырылған бірнеше монолитті бағаналар бар; олардың ұзындығы 2,50 метр, диаметрі отыз бес сантиметр. Бастары мен негіздері жоқ, немесе көрінбейді. Бұл ғимараттың жанында дөңгелек аркасы бар таспен қапталған жер асты қоймасы бар. Ол ішінара толып жатыр. Төбеде қаланың іздерін тануға болады. Оған бірнеше сатырмен жетіп болды."
In 1875 Victor Guérin inspected the place, which he described: "The ruins of this name are scattered over the flanks and summit of a hill, bordered on the south by the deep ravine of Wady Kerkera. Terraces, once regulated by the hand of man and now overgrown with thick underwood, were formerly covered with dwelling houses whose remains cumber the soil. The foundations of some are still visible. They were small, but tolerably well built, with regular stones of fair dimensions. On the door, still standing, of one of them, we observe a cross with standing, equal arms set in a niche. Besides these, the ruins of a building measuring twenty six paces long from west to east, and twenty from north to south, deserve particular attention. It was built with cut stones worked in with much care and without cement. The southern facade was pierced with these
doors. Another door, the only one on that side, was constructed in the middle of the western facade; its lintel is lying on the ground. On the east was an apse, whose interior are in place. Within this ancient church are several monolithic columns half hidden by the bushes; they measure 2.50 metres in length, by thirty five centimetres in diameter. The capitals and the base are wanting, or at all events no longer visible. By the side of this building is observed a sort of subterranean magazine arched in stone with a circular arch. It is partly filled up. On the sumrnit of the hill the vestiges of a town can be recognised. It was approached by a number of steps.'
Британдық мандат дәуірі
1945 жылғы статистика бойынша, ауылдың (Араб әл-Арамиша, Джурдайх және Хирбат Идмит кіретін) халқы 360 мұсылманды құрады.
In the 1945 statistics, the village (including Arab al Aramisha, Jurdayh and Khirbat Idmith) had a population of 360 Muslims.
1948 ж. және содан кейінгі кезең
1948 жылғы Араб-Израиль соғысы кезінде, Израильдің Одед бригадасы 31 қазан 1948 жылы «Хирам» операциясы барысында оны басып алды. Соғыстан кейін бұл аймақ Израиль мемлекетінің құрамына енді. 1958 жылы ауылдың жерінде, ауыл орнының батысында Адамит кибуцы құрылды. Петерсен 1991 жылы бұл жерді тексеріп, ауылдың қалдықтары бір қабатты, шашыраңқы орналасқан тіктөртбұрышты үйлерден тұратынын анықтады. Көптеген үйлер құрғақ таспен салынған, бірақ кейбір жерлерде ескі, қатарлап кесек тас қалау іздері сақталған. Шатырлары жерден және қысқа бұтақтардан жасалған, көлденең аркаларға тіреліп тұрды.
During the 1948 Arab–Israeli War, it was captured by Israel's Oded Brigade on October 31, 1948, during Operation Hiram. Following the war the area was incorporated into the State of Israel. Kibbutz Adamit was founded in 1958 on village land, to the west of the village site. Petersen inspected the place in 1991, and found that the remains of the village consisted of several widely spaced rectangular houses, one storey high. Most houses were made of rough field stones laid dry, but with traces of older coursed masonry in places. The roofs were flat, made of earth on top of short branches, resting on transverse arches.