Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Осман дәуірі
1875 жылы келген Виктор Герин оны Хурбет Серуэ деп атаған қираған орын ретінде сипаттады. Герин былай деп жазды: "Бұл қираған орын төбенің үстін жабады. Ең биік жерінде өте көне, төртбұрышты мұнараның қалдықтарын көрдік, әр қабырғасы он төрт қадамдық, ал төменгі қатарларында цементсіз, дөңгеленбеген үлкен тас блоктары орналасқан. Ішінде ұқсас блоктар шатақтап үйілген, олардың арасында теребинт ағаштары мен анор жемістерінің тамырлары өсіп шыққан. Бұл мұнараның жанындағы бірнеше ескі үйлер Метавиледен келген төрт отбасыға пана болды. Осы үйлердің бірінің есік қалқасында дөңгелек ішінде жазылған төртбұрышты крест әлі де көрініп тұр. Басқа үйдің террасаларын римдік немесе, кемінде, византиялық дәуірде салынған, жақсы кескен тастан жасалған аркалармен ұстап тұр. Сонымен қатар, көптеген қираған үйлердің қалдықтары, тасқа қазылған оншақты құдық, жерде жатқан бір бағана және саркофагтың бөліктері де бар". 1881 жылы PEF-тің Батыс Палестинаны зерттеу тобы (SWP) Сурухты "дөңгелектің үстінде орналасқан, шамамен тоқсан мұсылман тұратын, зәйтүн ағаштары мен егістік жерлері бар шағын ауыл деп сипаттады; үш тасқа қазылған құдық бар. Тұрғындары ауыл шаруашылығымен және мал өсірумен айналысқан, ал 112 дунам жер құрылыс (қалалық) жер болып табылды."
An 1875 visitor, Victor Guérin, describes it as a ruin, which he called Khurbet Seroueh. Guérin noted; "These ruins cover the summit of the hill. At the highest point we observed the remains of a very ancient square tower, measuring fourteen paces on each side, the lower courses consisting of very large blocks, roughly squared and without cement. The interior is full of similar blocks, piled up in confusion, in the midst of which terebinths and pomegranates have taken root. Near this tower a few old houses served as an asylum to four families of Metawileh. On the lintel of the door of one of these houses a square cross inscribed in a circle can still be traced. The terraces of another house are supported in the interior by arched arcades in good cut stone of Roman, or at least Byzantine, date. There are also the remains of numerous houses which have been destroyed, a dozen cisterns cut in the rock, a column lying on the ground, and the fragment of a sarcophagus." In 1881, the PEF's Survey of Western Palestine (SWP) described Suruh as "a small village, containing about ninety Moslems, situated on a ridge, with olives and arable land round; there are three rock cut cisterns. The residents lived by agriculture and raising live stock. while 112 dunams were built up (urban) land.
1948 ж. және содан кейінгі кезең
1948 жылғы араб-израиль соғысы кезінде Израиль әскерлері Сурух тұрғындарына, Наби Рубиннің көршілес кіндігіне және Тарбиханың басты ауылына жер аудару бұйрықтары берді. Көптеп сунни мұсылмандары тұратын Сурух және Наби Рубин, негізінен шииттер тұратын Тарбиханың қарасты ауылдары еді. Сурухтың көптеген тұрғындары мен көршілес елді мекендердің халқы Ливанға қашқан. 1992 жылы ауыл орны былай сипатталды: "Тек қираған үйінділер, ағаштар, кактустар, бұталар мен шөптер көрінеді. Жердің көп бөлігі мал жаюға пайдаланылады."
During the 1948 Arab Israeli war, the inhabitants of Suruh, the neighbouring hamlet of Nabi Rubin and the main village of Tarbikha, were given expulsion orders by Israeli forces. A predominantly Sunni Muslim hamlet, Suruh and Nabi Rubin were satellite hamlets of Tarbikha, a largely Shi'ite village. Most of Suruh's inhabitants and those the neighbouring localities ended up leaving to Lebanon. In 1992 the village site was described: "Only rubble, trees, cactuses, shrubs, and weeds are visible. Most of the site is used for grazing."