Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичиган штатының Жоғарғы жарты аралындағы аймақ, АҚШ. Мыс өлкесі – Мичиган штатының Жоғарғы жарты аралындағы аймақ, оған Кивинау округі, Хоутон, Барага және Онтонагон округтері, сондай-ақ Маркетт округінің бір бөлігі кіреді. Аймақ осылай аталуына себебі, 1845 жылдан 1960 жылдардың соңына дейін мұнда мыс өндіру кеңінен дамыған, ал бір шахта (Ақ қарағай шахтасы) 1995 жылға дейін жұмыс істеген. 19 ғасырдың соңғы жартысы мен 20 ғасырдың басында бұл аймақ әлемдегі ең ірі мыс өндіруші болып табылды.
Region in the Upper Peninsula of Michigan, US
The Copper Country is an area in the Upper Peninsula of Michigan in the United States, including Keweenaw County, Michigan, Houghton, Baraga and Ontonagon counties as well as part of Marquette County. The area is so named as copper mining was prevalent there from 1845 until the late 1960s, with one mine (the White Pine mine) continuing through 1995. In its heyday in the latter half of the 19th century and the early 20th century, the area was the world's greatest producer of copper.
Жергілікті мыс
Мыс өңірі басқа мыс өндіру аудандарынан өте ерекшеленеді, себебі мұнда өндірілген мыстың көп бөлігі қосылыстар (көбінесе оксидтер мен сульфидтер) емес, элементтік ("табиғи") күйінде болған. Бұл басқа барлық мыс өндіру аудандарының мыс кенінің негізін құрайды.
Copper Country is highly unusual among mining districts in that the copper mined was predominantly in its elemental ("native") form, rather than in the form of compounds (mostly oxides and sulfides) that form the basis of the copper ore at almost every other copper mining district.
Тарих
Американың түпкілікті халқы Супериор көлінің суларымен қоршалған бұл түбекте мысты б.з.д. 3000 жылдан бері кішкентай шұңқырлардан қазып шығарған. 1800 жылдардың ортасында Мичиган штатының геологы болған, кейін Детройт қаласының мэрі атанған Дуглас Хоутон 1841 жылы мыс кен орындары туралы есеп берді. Алғашқы табысты мыс кені – Клиф кені 1845 жылы жұмыс істей бастады. Бостон және Шығыс жағалауының басқа инвесторларынан келген венчурлік капиталдың арқасында көптеген басқа кендер де осы іске қосылды. Ең өнімді кен орны – Калумет конгломератының өндірісі 1865 жылы басталды. Кен қазу жұмыстары 100 шақырымға жуық оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа дейін созылған белдеу бойында жүргізілді. Мыс өңіріндегі кен өндірісі бүгінге дейін жалғасып келеді, бірақ бұрынғы көлемінен әлдеқайда төмендеді, ал туризм мен орман шаруашылығы аймақтың ең ірі салаларына айналды.
Native Americans mined copper from small pits as early as 3000 B. C. on this peninsula surrounded by the waters of Lake Superior. Douglass Houghton, the State Geologist of Michigan in the mid 1800s and later to become mayor of Detroit, reported on the copper deposits in 1841. The first successful copper mine, the Cliff mine, began operations in 1845, and spurred by venture capital from Boston and other East Coast investors, many other mines quickly followed. Mining of the most productive deposit, the Calumet conglomerate, began in 1865. Mining took place along a belt that stretched about 100 miles southwest to northeast. While mining in Copper Country continues to this day, it is on a much smaller scale than before, with tourism and logging having taken over as the area's largest industries.
Мыс еліндегі көшіп келушілер
Бастапқыда, жарым аралда мыс өндіру үшін ирланд, корн, француз-канад және неміс иммигранттары келді. Олардан кейін көптеген финдер, шведтер, даниялықтар, саамдар және норвегиялықтар Жоғарғы жарым аралға, әсіресе Кивинау жарым аралына, шахталарда жұмыс істеуге көшіп келді. Финляндиядан иммиграция 1899 жылдан Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін ең жоғары деңгейге жетті. Словениялықтар, хорваттар және итальяндықтар шамамен 1880 жылдан бастап көшіп келді, ал бұл екі топ кейде олардың отаны Австрия империясының құрамында болғандықтан австриялықтар деп те аталатын. Поляктар да осы табысты кен аймағына тартылды. Осы өркендеу кезеңіндегі үлгі алдымен жергілікті американдықтар, Ұлыбритания аралдары, француз Канадасы және Батыс Еуропадан келген адамдар, содан кейін скандинавиялық елдерден, одан кейін Оңтүстік және Шығыс Еуропадан келген адамдар болды. Финдерлер әсіресе мыс шахталары жабылғаннан кейін де қалып, өркендеді, ал көпшілігі басқа кен аймақтарына көшіп кетті немесе басқа Орта Батыс штаттарында қоныс аударды. Этностық топтар тізіміне жоғарыда аталған скандинавиялық халықтар, қытайлар; корн халқы; хорваттар; француз канадалықтары; немістер; ирландтар; итальяндықтар; жергілікті американдықтар; поляктар; және словендер кірді.
Initially, Irish, Cornish, French Canadian and German immigrants came to mine copper on the peninsula. They were followed by large numbers of Finns, Swedes, Danes, Sámi and Norwegians who immigrated to the Upper Peninsula, especially the Keweenaw Peninsula, to work in the mines. The immigration of people from Finland peaked from 1899 to World War I. Slovenes, Croatians, and Italians emigrated from about 1880, the first two groups sometimes called Austrians as their homelands were then part of the Austrian Empire. Polish people also were attracted to this successful mining area. Thus the pattern in this boom period was first the Native Americans and people from the British Isles, French Canada and Western Europe, followed by people from the Nordic countries, and then by people from Southern and Eastern Europe. The Finns in particular stayed on and prospered even after the copper mines closed, while most moved on to other mining areas or homesteaded in other Midwestern states. The list of ethnic groups included the aforementioned Nordic peoples, Chinese; Cornish; Croatians; French Canadians; Germans; Irish; Italians; Native Americans; Poles; and Slovenes.