Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирандағы Марус (ماروس) ауылы – Жоғарғы Ғалилеядағы, Сафадтан солтүстік-шығысқа қарай 7 км жерде орналасқан палестиналық ауыл. Рим және орта ғасырлар дәуірінде оның халқы яһудилерден тұрған, ал 16 ғасырға қарай толығымен мұсылмандыққа көшкен. Бір кездері тастап кетілгеннен кейін, алжирлік арабтармен қайта қоныстандырылды. 1948 жылы «Хирам» операциясы барысында Израильдің «Шева» бригадасы шабуыл жасап, ауылды толықтай талқандады.
the village in Iran
Marus (ماروس) was a Palestinian village in Upper Galilee, 7 km northeast of Safad. In the Roman and medieval period it had Jewish population, and by the 16th century it became entirely Muslim. After a period of desertion, it was resettled by Algerian Arabs. It was depopulated in 1948 during the Operation Hiram by the Israeli attacking brigade Sheva' Brigade.
Археология
1875 жылы Виктор Герин мұнда ірі қираған орындары тапты. Ол бұл жерді қираған араб ауылы деп сипаттады. 1881 жылы PEF-тің Батыс Палестинаны зерттеуі мыналарды анықтады: "Қазіргі және ежелгі қираған үйлер; жартастан қазылған үңгірде бұлақ, үлкен тастардан жасалған ежелгі негіздер; қираған орынның шығыс бөлігінің батысында шағын тіктөртбұрышты ғимараттың негіздері. Кейбір жартастарда қабірлер және төбелерде көптеген үңгірлер бар". 1981 жылдан бастап Зви Илан 20-шы ғасырлық ауылдың жанындағы жерлерді әртүрлі бағытта қазды. Қазба жұмыстары ұзақ жылдар бойында өмір сүрген қауымның және кейбір кезеңдерде еврейлердің болғанын көрсетті. IV ғасырдың соңында немесе V ғасырдың басында салынған ежелгі синагог, VII ғасырдың бет-мидрашы, V-IX ғасырларға жататын монеталар қоймасы, бірінші ғасырдың некрополі және римдік кезеңнен Осман империясының басына дейінгі керамика сынықтары табылды. Үлкен тастардан салынған қорғаныс қабырғасының және қазылған ордың қалдықтары бар.
In 1875, Victor Guérin found major ruins here. He described the place as a destroyed Arab village. In 1881 the PEF's Survey of Western Palestine found here: "Modern and ancient ruins; a spring in a rock cut cave, ancient foundations of good sized stones; the foundations of a small rectangular building to the west of the eastern portion of the ruin. Some rock cut tombs and many caves in hills around." Starting in 1981 Zvi Ilan excavated in sites next to the 20th century village in different directions. Excavations revealed signs of a long standing community, and Jewish presence at some periods. An ancient synagogue built in the late 4th or early 5th century, and a related Beth midrash of the 7th century, a cache of coins ranging from the 5th to 9th centuries, a necropolis partly of the 1st century CE, and sherds from Roman to early Ottoman period. There are remains of a defensive wall of large stones, and a hewn moat.
Классикалық дәуір
Археологиялық жағдайлар мен Марус атауына сүйене отырып, археолог Цви Илан Марусты Мерот қаласымен теңестіру қажет деп ұсынды. Мерот (Μηρωθ) Жозефтің бірінші еврей-рим соғысында Яһуди Ғалилеясы мен Тирдің арасындағы шекаралық қала және соғыстың басында нығайтылған орын ретінде айтылады. Бұрынғы ұсыныстардың ішінде археологиялық сәйкестік аз болатын Марун әл-Рас және Меирон да бар. Атау, ықтимал, מערות (Me'arot, үңгірлер) сөзінен туындаған. Барлық ауыл тұрғындары мұсылман болған. 19 ғасырдың екінші жартысында Абделькадер Эль Джезаиридің алжирлік жақтастары алжирде француздардан жеңіліп, Осман империясының басқа бөлігінде пана іздеді. Оларға Османдық Сирияның түрлі аймақтарында, оның ішінде Марус, Дейшум, Аммука, Әл-Хусейния және Туляйл сияқты жерлер берілді.
Based on the archaeological findings and the name Marus, archaeologist Zvi Ilan suggested Marus is to be identified with the town Meroth. Meroth (Μηρωθ) is mentioned by Josephus as a border town between Jewish Galilee and Tyre in the First Jewish–Roman War, and a place fortified early in the war. Previous suggestions as to its location included Maroun al Ras, and Meiron, which show less archaeological parallels. The name possibly derives from מערות (Me'arot, caves). All the villagers were Muslim. In the second half of the 19th century Algerian followers of Abdelkader El Djezairi have been defeated by the French in Algeria, and sought refuge in another part of the Ottoman Empire. They were given lands in various locations in Ottoman Syria, including Marus, and the close by Dayshum, Ammuqa, Al Husayniyya, and Tulayl.
Британдық мандат дәуірі
Британдық мандат кезеңінде ауыл Палестинаның Газеттер индексі бойынша шағын елді мекен ретінде тіркелген. 1922 жылғы Палестина халқының санағында Марус ауылының халқы 45 адамды құрады, барлығы мұсылмандар. 1931 жылғы санақта халық саны 59 адамға жетті, барлығы мұсылмандар, жалпы 12 үй болды. 1945 жылғы статистика бойынша халық саны 80 мұсылманды құрады, ал 8 дунам жер құрылыспен ғана жабылған (қалалық) жер болып тіркелді.
In the British mandate period the village was classified as a hamlet by the Palestine Index Gazetteer. In the 1922 census of Palestine, Marus had a population of 45; all Muslims, increasing in the 1931 census to 59, still all Muslims, in a total of 12 houses. In the 1945 statistics the population was 80 Muslims, while 8 dunams were built up (urban) land.
Израиль билігі
Ауыл 1948 жылғы араб-израиль соғысының соңында, «Хирам» операциясы барысында Израиль қорғаныс күштерінің «Шева» бригадасы тарапынан басып алынды. Палестина тарихшысы Валид Халиди 1992 жылы ауылдың жерін сипаттай келе былай деді: «Жерде зәйтүн және інжір ағаштары, сонымен қатар қираған үйлердің тастары сақталған. Айналасындағы жер мал жаюға қолданылады».
The village was occupied by the Israeli Defense Force's Sheva' Brigade, during the Operation Hiram at the close of 1948 Arab Israeli war. According to the Palestinian historian Walid Khalidi, describing the village land in 1992: "The site contains some olive and fig trees as well as stones from ruined homes. The surrounding land is used for grazing."