Иоганн Христиан Вильгельм Аугусти: Немец дінтанушысының өмірі мен еңбектері
Johann Christian Wilhelm Augusti
Йоханн Христиан Вильгельм Аугусти (1772-1841) – неміс дінтанушысы, еврей тегінен шыққан. Йена және Бреслау университеттерінде оқытқан, шығыс тілдерін зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иоганн Кристиан Вильгельм Августи (27 қазан 1772 – 28 сәуір 1841) – неміс дінтанушысы.
Johann Christian Wilhelm Augusti (27 October 1772 – 28 April 1841) was a German theologian.
Өмір
Ол Готқа жақын Эшенберген қаласында дүниеге келген. Августи еврей тегінен шыққан, оның әкесі дінге келген раввин болған. Ол Готта гимназиясында және Йена университетінде білім алған. Йенада ол шығыс тілдерін зерттеді және 1803 жылы онда профессор болды. Кейіннен ол Бреслау университетінде теология профессоры (1812) болды, сондай-ақ біраз уақыт ректорлық қызметін атқарды. 1819 жылы ол Бонн университетіне теология профессоры болып ауысты. 1828 жылы Кобленцте консистория кеңесінің бас мүшесі болып тағайындалды. Кейіннен ол Пруссиядағы евангелистік шіркеудің Рейн консисториясының директоры болды. Ол Кобленцте қайтыс болды. Августи догманың қазіргі философиялық интерпретацияларына ықылас танытпады және дәстүрлі сенімді ұстанып қалды. Оның теология саласындағы еңбектері (Lehrbuch Der Christlichen Dogmengeschichte, 1805) – фактілердің қарапайым баяндамасы; олар өз тақырыптарын спекуляциялық тұрғыдан қарастыруға тырыспайды. 1809 жылы ол ВМЛ де Веттемен бірлесіп Ескі Ғаһиднаманың жаңа аудармасын жариялады. Оның басқа еңбектеріне "Ескі Ғаһиднамаға тарихи-сын тұрғысынан кіріспе" (1806), "Ескі Ғаһиднаманың түсіндірмелік нұсқаулығы" (1797–1800) және "Апокрифтер" (1804) кіреді. Бұлардан өзге, оның ең маңызды жазбалары – "Христиан археологиясынан естеліктер", 12 томдық (1817–1831), материалдардың ішінара жинақталған класы және "Христиан археологиясының нұсқаулығы" (1836–1837), үлкен жұмыстың мазмұнын тығыз және жүйелі түрде ұсынады.
He was born at Eschenbergen, near Gotha, Augusti was of Jewish descent, his grandfather having been a converted rabbi. He was educated at the gymnasium of Gotha and the University of Jena. At Jena he studied oriental languages, of which he became a professor there in 1803. Subsequently, he was professor of theology (1812), and for a time rector, at the University of Breslau. In 1819 he transferred as a professor of theology to the University of Bonn. In 1828 he was appointed chief member of the consistorial council at Koblenz. There he was afterwards made director of the Rhenish Consistory of the Evangelical Church in Prussia. He died at Koblenz. Augusti had little sympathy with the modern philosophical interpretations of dogma, and he held to the traditional faith. His works on theology (Lehrbuch Der Christlichen Dogmengeschichte, 1805) are simple statements of fact; they do not attempt a speculative treatment of their subjects. In 1809 he published in conjunction with WML de Wette a new translation of the Old Testament. His other works include, Grundriss einer historisch kritischen Einleitung in's Alte Testament (1806), Exegetisches Handbuch des Alten Testaments (1797–1800) and an edition of Die Apochryphen des A. T. (1804). In addition to these, his most important writings are the Denkwürdigkeiten aus der Christlichen Archäologie, 12 vols. (1817–1831), a partially digested class of materials, and the Handbuch der christlichen Archäologie, (1836–1837), which gives the substance of the larger work in a more compact and systematic form.