Демóфил – Византия тарихындағы маңызды тұлға. Константинополь архиепископы, Ариандықтардың таңдауы. Өмірі, қызметі және діни дау-дамағдарлықтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Берея епискобы және Константинополь архиепискобы Демофил (Δημόφιλος; 386 жылы қайтыс болды) – 370 жылдан 380 жылға дейін, қуылғанға дейін Берея епискобы және Константинополь архиепискобы болды.
Bishop of Berea and archbishop of Constantinople
Demophilus (Δημόφιλος; died 386) was a bishop of Berea and an archbishop of Constantinople from 370 until he was expelled in 380.
Өмірбаян
Салоникада жақсы отбасында туған ол арийлер тарапынан Константинополь епископтығына сайланды. Бірақ халықтың пікірі қақтығысты болды. Православтық партия өз епископы ретінде Евагрийді таңдады, ал оны Антиохияның қуғынға ұшыраған епискобы Евстафий киялады. Бұл арийлердің күйреуіне себеп болды. Евстафий мен Евагрий император Валент тарапынан жер аударылды, ал олардың ізбасарлары қатал қудаланды. Билікке келгеннен кейін Демофил Дорофей немесе Гераклеялық Феодормен бірге Кизикке барып, Эуномийдің жер аударылуынан бос қалған арий епископын сайлауға тырысты. Дегенмен, Кизик халқы Аэтий, Эуномий және олардың ізбасарларын анафемаға салмағанша оларды мойындамады. Содан кейін олар халық таңдаған епископты киялауға рұқсат алды. Кияланған епископ бірден және анық түрде бір құдайлық сенімді үйретті. 380 жылы император Феодосий I Демофилдің патриархатын еске қалады. Феодосий Никеялық сенімін қабылдаса, оны лауазымында бекітуге уәде берді. Демофил бас тартты және бірден шіркеулерінен бас тартуға бұйрық берілді. Содан кейін ол өзінің ізбасарларын жинап, Александриялық Луций және басқалармен бірге қаладан тыс жердегі шіркеуге шегінді. Қырық жыл бойы арийлердің қолында болған Константинополь шіркеулері енді православиеге қайтарылды; және басқа қалаларда да осылай болды. Бұл, шын мәнінде, католицизмді қайта орнату болды. Филосторгий Демофилдің өз қаласына, Береяға кеткенін айтады; бірақ бұл кейін болған болуы керек, немесе ол жер аударылудан оралған болуы керек, өйткені ол 383 жылы Константинополь синодында арий партиясын өкілдік етті. Осы автордың айтуынша, Демофил әр нәрсені, әсіресе шіркеу доктриналарын шатастыруға бейім болған, және ол Константинопольдегі уағыздан келтірілген мысал келтіреді, онда ол Құтқарушының адамдық табиғаты құдайлық табиғатта жоғалғандай, теңізге құйылған сүттей екенін айтқан.
Born of good family in Thessalonica, he was elected by the Arians to the bishopric of Constantinople. The opinion of the populace, however, were much divided. The orthodox party chose Evagrius for their bishop, and he was ordained by Eustathius, the deposed bishop of Antioch. This was the signal for a furious outburst from the Arians. Both Eustathius and Evagrius were banished by the emperor Valens, and their followers bitterly persecuted. Soon after his accession, Demophilus went to Cyzicus with Dorotheus, or Theodorus, of Heraclea to procure the election of an Arian bishop, which was left vacant since the banishment of Eunomius. Nevertheless, the people of Cyzicus refused to acknowledge them until they had anathematized Aetius, Eunomius, and their followers. They were then permitted to ordain a bishop chosen by the people. The bishop who was ordained straightway and clearly taught the consubstantial faith. In 380 emperor Theodosius I made the patriarchate of Demophilus memorable. Theodosius offered to confirm him in his see, if he would accept the Nicene Creed. Demophilus refused, and was immediately ordered to give up his churches. He then called his followers together and retired, with Lucius of Alexandria and others, to a church outside of the city walls. The churches of Constantinople, which had for forty years been in Arian hands, were now restored to the orthodox; and similarly in other cities. It was in fact a re establishment of Catholicism. Philostorgius adds that Demophilus went to his own city, Berea; however this must have been some time afterwards, or he must have returned from exile, for he represented the Arian party at the synod in Constantinople in 383. The same writer says that Demophilus was wont to throw everything into confusion, especially the doctrines of the Church, and quotes from a sermon at Constantinople, in which he spoke of the human nature of the Saviour as lost in the divine, as a glass of milk when poured into the sea.