Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Константинополь патриархы Максимиан (грекше: Μαξιμινιανός; 12 сәуір 434 жылы қайтыс болды) – 431 жылдың 25 қазанынан бастап 434 жылдың 12 сәуірінде қайтыс болғанға дейін Константинополь архиепископы болды.
Patriarch of Constantinople
Maximianus (Greek: Μαξιμινιανός; died 12 April 434) was the archbishop of Constantinople from 25 October 431 until his death on 12 April 434.
Өмірбаян
Максимиан Римде бай және ізгі ниетті ата-аналардың отбасында дүниеге келді. Ол діни тақуалық өмір салған және дін қызметкерлерінің қатарына кірген; өз қаражатымен қасиетті адамдардың қабірлерін салғандығы үшін қасиеттілікке ие болды. Константинополь епископы Сисинний оны пресвитер етіп тағайындады. Бірінші Эфес соборы Константинополь шіркеулерінде үлкен жаңжал тудырды. Қала тұрғындарының көп бөлігі Несторийді қолдады; дін қызметкерлері бірауыздан анафема жариялады. Оның қызметтен алынуы даусыз факт болған соң, ізбасарды сайлау мәселесі талқылауға түсті. Төрт айдан кейін Максимианды сайлау туралы келісімге қол жеткізілді. Ол принциптерімен бұрынғы архиепископтар – Хризостом, Аттик және Сисиннийдің ізбасын ұстанды. Рим папасы Целестин I оның тағайындалуына байланысты мақтауға толы хат жазды. Тағайындау дін қызметкерлерінің, императордың және халықтың бірауыздан дауыс беруімен жасалды. Максимианның папаға өзінің ізбасарлығын хабарлаған хаты жоғалды, бірақ Александриялық Кириллға жолданған хаты сақталған, онда Кириллдің Исаның ісін қорғаудағы табандылығына жоғары баға берілген. Дәстүр бойынша, маңызды шіркеулердің басшылары сайланғаннан кейін христиан әлемінің ең беделді епископтарына синодтық хат жіберіп, олардың қауымдастығына кепілдік беруді сұрайтын. Максимиан өз синодикалық хатын шығыс шіркеулеріне, сондай-ақ басқаларына да жіберді. Тарс епископы Хелладий және, болжам бойынша, Тианалық Евтерий, Никомидиялық Гимерий және Мартианополь епископы Дорофей, Максимиан оларды қызметтен шеттетуіне байланысты қауымдастықтан бас тартты. Антиохия патриархы Иоанн Тарс епископының бас тартуын мақұлдады және оның Максимианның есімін шіркеуінің диптихтеріне енгізбеуі үшін мақтады. Максимианның қайта бірігуге деген шын ниеті жалғасты. Рим папасы Сикст III оған бірнеше рет хат жазып, мүмкіндігінше көп адамды қайтаруға шақырды. Максимиан ешқандай күш жұмсамады, және ол Кириллмен тығыз байланыста болса да, қайта бірігуге кедергі келтіретін анафемалардан бас тартуға оны қатты итермеледі. Ол тіпті императордың хатшысы Аристолаусқа, бейбітшілік мәселесіне қызығушылық танытқан, Кириллге бұл мәселеде жеткілікті қысым жасамағанына шағымданып, хат жазды, сондай-ақ өзінің архидиаконы Эпифанийге де жазды. Бірлік қалпына келтірілгеннен кейін Антиохиялық Иоанн және басқа шығыс епископтары Максимианға оның сайлануына және Несторийдің қызметтен алынуына келісімін білдіретін хат жазды. Кирилл оған хат жазып, осы сәтті нәтижеге оның дұғаларының күші себеп болғанын айтты. Мартианополь епископы Дорофей Максимианға Аристолаустың хатын оқыды, бірақ ол хатты жалған деп жариялады, өйткені ол Максимианның жағын анық қолдады. Максимиан қызмет бабында қайтыс болды. Оның барлық хаттарының арасында тек Кириллға жолданған хаты ғана сақталған.
Maximianus was born in Rome from wealthy and pious parents. He had led a monastic life and had entered presbyteral orders; his action in building, at his own expense, tombs for the remains of holy men had obtained for him a reputation of sanctity. Sisinnius of Constantinople ordained him presbyter. The action of the First Council of Ephesus had thrown the churches of Constantinople into direst confusion. A large proportion of the citizens held strongly to Nestorius; the clergy, with one voice, agreed in the anathema. When the deposition became a fact no longer to be disputed, the excitement was continued about the election of a successor. After four months, agreement was arrived at in the election of Maximian. In principles he followed the former archbishops, Chrysostom, Atticus, and Sisinnius. Pope Celestine I wrote to him in highly complimentary terms on his elevation. The appointment was made by the unanimous vote of clergy, emperor, and people. The letter of Maximian announcing to the pope his succession is lost, but that to Saint Cyril of Alexandria remains, with its high eulogium on Cyril's constancy in defending the cause of Jesus. It was the custom for occupants of the principal sees on election to send a synodical letter to the most considerable bishops of the Christian world, asking for the assurance of their communion. Maximian sent his synodical to the Easterns as to the others. Communion was refused by bishop Helladius of Tarsus; and, we may conclude, by Eutherius of Tyana, Himerius of Nicomedia, and Dorotheus of Martianopolis, as Maximian deposed them. Patriarch John of Antioch approved the refusal of the bishop of Tarsus, and praised him for having declined to insert the name of Maximian in the diptychs of his church. Maximian's earnest appeal for reunion continued. Pope Sixtus III wrote to him several times, urging him to extend his charity to all whom he could possibly regain. Maximian spared no effort, and although he was in closest harmony with Saint Cyril, he pressed him strongly to give up his anathemas, which seemed an insurmountable obstacle to reunion. He even wrote to the emperor's secretary Aristolaus the tribune, who was greatly interested in the question of peace, almost complaining that he did not press Cyril enough on the point, and to his archdeacon Epiphanius. Harmony being restored, John of Antioch and the other Eastern bishops wrote Maximian a letter of communion indicating their consent to his election and to the deposition of Nestorius. Cyril wrote to him, attributing the blessed result to the force of his prayers. A letter to Maximian from Aristolaus, which Maximian caused to be read in his church to his people, was pronounced spurious by Dorotheus of Martianopolis, evidently because it took the side of Maximian so decidedly. Maximianus died in office. Of all his letters, only that to Saint Cyril is extant.