Генри Уитон: Американ заңгері, дипломаты және судьясы

Кіріспе

Американдық судья (1785–1848)

Генри Уитон (27 қараша 1785 – 11 наурыз 1848) – американдық заңгер, құқықтанушы және дипломат. Ол АҚШ Жоғарғы Сотының шешімдерін тіркеушінің үшіншісі, Даниядағы бірінші АҚШ елшісі және Пруссиядағы екінші АҚШ елшісі болды.

Өмірбаян

Ол Род-Айленд штатының Провиденс қаласында дүниеге келген. 1802 жылы Род-Айленд колледжін (қазіргі Браун университеті) бітірді, 1805 жылы адвокаттыққа қабылданды, ал екі жыл бойы Пуатье мен Лондонда шетелде оқығаннан кейін Провиденсте (1807-1812) және Нью-Йоркте (1812-1827) заңгерлік қызмет атқарды. 1812-1815 жылдары ол әкімшілік партиясының органы – "Ұлттық жақтас" газетін басқарды. Ол сол кездегі Англиямен соғысқа байланысты бейтараптық құқығы мәселесі туралы маңызды мақалалар жариялады. 1814 жылдың 26 қазанында ол армияның дивизия судьясы, адвокаты болды. 1821 жылы Нью-Йорк штаты үшін жаңа конституцияны қалыптастыруға арналған конвенцияға мүше болып сайланды, 1824 жылы Нью-Йорк штатының Ассамблеясының (Нью-Йорк округі) мүшесі болды, ал 1825 жылы Джон Дюер және Бенджамин Ф. Батлермен бірге Нью-Йорк штатының заңнамасын қайта қарау жөніндегі комиссияға қатысты. Ол сонымен қатар маңызды істерге қатысты және банкроттық және төлем қабілетсіздікке қатысты мемлекеттік және федералды заңнаманың шектерін белгілеген істе Дэниел Вебстердің жалғыз серіктесі болды. 1835 жылы ол Пруссияға министр болып тағайындалды, 1837 жылы толық өкілетті министр болды. Көп ұзамай ол Цолльверенмен келісім жасасуға толық өкілеттік алды және осы мәселені келесі алты жыл бойы шешті. 1844 жылдың 25 наурызында ол Германиямен келісімге қол қойды, бұл үшін президент Тайлер және мемлекеттік хатшы Джон Кэлхуннан жоғары баға алды. Бұл келісім АҚШ Сенатынан қабылданбады, бірақ кейінгі келісімдердің негізі болды. 1843 жылы Француз институтының корреспондент мүшесі, ал 1846 жылы Берлин Корольдік академиясының мүшесі болып сайланды. Бұл оның ең маңызды еңбегі, оның 6-шы басылымын автордың соңғы түзетулерімен және естеліктерімен Уильям Бич Лоуренс (Бостон, 1855) және 8-ші басылымын Ричард Генри Дана-младший (Бостон, 1866) дайындады. 8-ші басылымның мазмұны Лоуренс пен Дана арасындағы дауға себеп болды (Лоуренс бұрынғы басылымдардан алынған жазбалары дұрыс көшірілмегенін мәлімдеді). Скандинавия тарихы, Эндрю Крайтонмен (1838) – Солтүстік халықтары тарихының жалғасы. Histoire du progrès des gens en Europe depuis la paix de Westphalie jusqu'au congrès de Vienne, avec un précis historique du droit des gens européens avant la paix de Westphalie, 1838 жылы Француз моральдық және саяси ғылым академиясы ұсынған сыйлық үшін жазылған және 1845 жылы В. Б. Лоуренс аударған «Еуропа мен Америкадағы халықтар құқығының тарихы», Нью-Йорк: Gould, Banks & Co. Бұл еңбек бірден тақырыбы бойынша жетекші еңбектердің бірі саналды. «Америкалық кемелерді, құл саудасымен айналысқан деген күдікпен тексеру және іздеу құқығына британдық талаптың заңдылығы туралы сауал» (Филадельфия және Лондон, 1842; 2-ші басылымы, 1858). Уитон Наполеон кодексін аударды, бірақ қолжазба өртте жойылды. Ол сондай-ақ «Солтүстік Америка шолуы» және басқа да мерзімді басылымдарға көптеген саяси, тарихи және әдеби мақалалар жазды.

He was born at Providence, Rhode Island. He graduated from Rhode Island College (now Brown University) in 1802, was admitted to the bar in 1805, and, after two years' study abroad in Poitiers and London, practiced law at Providence (1807 1812) and at New York City (1812 1827). From 1812 to 1815, he edited National Advocate, the organ of the administration party. There he published notable articles on the question of neutral rights in connection with the then existing war with England. On October 26, 1814, he became division judge advocate of the army. He was elected a member of the convention to form a new constitution for New York in 1821, was a member of the New York State Assembly (New York Co.) in 1824, and in 1825 was associated with John Duer and Benjamin F. Butler in a commission to revise the statute law of New York. He also took part in important cases, and was the sole associate of Daniel Webster in that which settled the limits of the state and federal legislation in reference to bankruptcy and insolvency. In 1835 he was appointed minister to Prussia, being promoted to minister plenipotentiary in 1837. He soon received full power to conclude a treaty with the Zollverein, which he pursued for the next six years. On March 25, 1844, he signed a treaty with Germany, for which he received high commendation from President Tyler and John C. Calhoun, the secretary of state. This was rejected by the U. S. Senate but served as the basis for subsequent treaties. He was made a corresponding member of the French Institute in 1843, and a member of the Royal Academy of Berlin in 1846. This is his most important work, of which a 6th edition with the last corrections of the author and a memoir was prepared by William Beach Lawrence (Boston, 1855) and an 8th by Richard Henry Dana Jr. (Boston, 1866). The contents of the 8th edition were the source of controversy between Lawrence (who claimed his notes from earlier editions had been improperly copied) and Dana. History of Scandinavia, with Andrew Crichton (1838) A sequel to History of the Northmen. Histoire du progrès des gens en Europe depuis la paix de Westphalie jusqu'au congres de Vienne, avec un précis historique du droit des gens européens avant la paix de Westphalie, written in 1838 for a prize offered by the French Academy of Moral and Political Science, and translated in 1845 by W. B. Lawrence as A History of the Law of Nations in Europe and America, New York: Gould, Banks & Co The History took rank at once as one of the leading works on the subject of which it treats. An Enquiry into the Validity of the British Claim to a Right of Visitation and Search of American Vessels suspected to be engaged in the Slave Trade (Philadelphia and London, 1842; 2d ed., 1858)

Wheaton translated the Code of Napoleon, but the manuscript was destroyed by fire. He also contributed numerous political, historical, and literary articles to the North American Review and other periodicals.