Афенпиншер: Неміс тіліндегі маймылға ұқсайтын ит тұқымы

Кіріспе

Неміс ит тұқымы

Афенпиншер – неміс текті кішкентай ойыншық иттердің, Pinscher типті тұқымы. Бастапқыда егеуқұйрық аулау үшін шығарылған, қазір Афенпиншер бүкіл әлемде серіктес ретінде кеңінен таралған.

Тарих

"Affenpinscher" сөзі Affe деген неміс тіліндегі сөзден шыққан, ол "маймыл" немесе "қоры" дегенді білдіреді; бұл ит терьер емес, пиншер болғанымен, кейде "маймыл терьері" деп аударылады. Пиншер тұқымдас иттердің шығу тегі белгісіз. Бұл типтегі иттер, қатаң және тегіс жүнді, дәстүрлі түрде каретамен жүретін немесе сарайдағы иттер ретінде ұсталған, сондықтан оларды кейде Stallpinscher деп атаған; олар шебер кеміргіштерді аулаушылар болған. Он тоғызыншы ғасырдың соңына дейін қатаң және тегіс жүнді түрлер Deutscher Pinscher деп аталған және бір тектен шыққан; екі түрдің де балалары бір уақытта тууы мүмкін еді. 1880 жылы пиншер "Хундерассендер қауымдастығының" (Verein zur Veredelung der Hunderassen) "Неміс иттерінің тегі" (Deutschen Hundestammbuch) кітабына тіркелді. 1895 жылы Людвиг Бекманн пиншердің бес түрін сипаттады: қатаң және тегіс жүнді пиншер, қатаң және тегіс жүнді миниатюралы пиншер және Affenpinscher. 1895 жылы екі типті, қатаң және тегіс жүнді пиншерлер үшін "Пиншер-шнауцер клубы" атты тұқымдық қоғам құрылды. Affenpinscher тұқымдас иттер шамамен 1600 жылдан бері белгілі. Бастапқыда екі мөлшерде болған деп есептелді, үлкені қазір жойылған. Үлкенінің бойы шамамен 500 мм, ал түсі сұр, қоңыр, қара және қызыл болған. Ақ аяқтары мен кеудесі де жиі кездесетін. Бұл тұқым үйлердегі кеміргіштерді, сондай-ақ астық қоймалары мен сарайлардан кеміргіштерді қуып шығару үшін өсірілген. Алғашқы өсірушілер әртүрлі шнауцерлер мен пиншерлерді жақсы серіктес болатын кеміргіштерді өсіру мақсатымен шағылыстырған. Affenpinscher тұқымын өсіру үшін қолданылған тұқымдардың кейбіреулері – мопс, неміс пиншерлері, шнауцерлер және жібек пиншерлер. Бұл тұқым Брюссель гриффоны мен миниатюралы шнауцердің ата-тегі болып табылады, олар стандартты шнауцерлермен шағылыстырылған Affenpinscher-лерден шыққан деп саналады. Тұқым 1935 жылы AKC және 1955 жылы FCI тарапынан мойындалды. Банан Джо В Тани Казари, Джо, бес жасар Affenpinscher, 2013 жылы Нью-Йоркте өткен Вестминстер Кеннел Клубының иттер көрмесінде үздік деп танылды.

The word 'Affenpinscher' derives from Affe, German for 'ape' or 'monkey'; it is sometimes translated as 'Monkey Terrier', although the dog is a pinscher and not a terrier. The origins of the Pinscher group of dogs are unknown. Dogs of this type, both rough haired and smooth haired, were traditionally kept as carriage dogs or as stable dogs, and so were sometimes known as Stallpinscher; they were capable ratters. Until the late nineteenth century, both rough haired and smooth haired types were known as Deutscher Pinscher, and came from the same lineage; puppies of both types could occur in the same litter. In 1880 the Pinscher was recorded in the Deutschen Hundestammbuch of the Verein zur Veredelung der Hunderassen. In 1895 lt=Ludwig Beckmann described five varieties of Pinscher – the rough and smooth haired Pinscher, the rough and smooth haired Miniature Pinscher, and the Affenpinscher. In 1895 a breed society, the Pinscher Schnauzer Klub, was established for both types, both rough and smooth haired. Dogs of the Affenpinscher type have been known since about 1600. There were originally thought to be two sizes, the larger size is now extinct. The larger size was approximately , and came in colors of grey, fawn, black, tan, and red. White feet and chests were also common. The breed was created to be a ratter in homes, working to remove rodents from kitchens, and also granaries and stables. Early breeders crossed the various schnauzers and pinschers with the goal to create a mouser who also was a good companion dog. Some of the breeds that may have been included to produce the Affenpinscher are pugs, German pinschers, schnauzers and silky pinschers. The breed predates and is ancestral to the Griffon Bruxellois (Brussels Griffon) and Miniature Schnauzer which was thought to be from affenpinschers crossed with standard schnauzers in addition to other breeds. The breed was recognized by the AKC in 1935 and the FCI in 1955. Banana Joe V Tani Kazari, Joe, a five year old Affenpinscher, was named Best in Show at the 2013 Westminster Kennel Club Dog Show in New York City.

Сыртқы келбеті

Аффенпиншердің салмағы әдетте, ал құрлысы құйрық жиынында (withers) шамамен биік болады. Жұны қырқылмағанда қатаң әрі жалпақ болады, бірақ қырқылғанда жұмсақ әрі көлемді болуы мүмкін. Оның ерекше маймылға ұқсас мінезі бар (affe – неміс тілінде маймыл). Басы мен иығындағы жұны қалыңдап, жаға тәрізді болады, ал арқасы мен артқы жағындағы жұны қысқа болады. Дұрыс күтіммен қатаң және сым тәрізді болып сақталады. FCI және Ұлыбританияның Kennel Club тұқымдық стандарттарында жұны қара болуы керек делінген, бірақ Америка Kennel Club сұр, күміс, қызыл, қара-қоңыр және беже (қызыл, қоңыр, қара және ақ түстердің қоспасы) түстеріне де рұқсат береді.

Тендерлік

Аффенпиншерлердің ерекше сыртқы түрі бар, оны кейбіреулер терьерлермен байланыстырады. Дегенмен, олар FCI жіктемесінде "2-топ, 1-бөлім: пиншерлер мен шнауцерлер" тобына жатады, терьерлер тобына емес. Олар белсенді, орынды, қызығушылыққа толы және жауырынып алатын, бірақ сонымен бірге көңілді және ойнақы болады. Бұл тұқым өзіне сенімді, жанды, отбасы мүшелеріне мейрімді және оларды қорғауға бейім. Аффенпиншерлер өздеріне тиесілі ойыншықтары мен тағамына қатысты аумақтық болып келеді, сондықтан оларды өте кішкентай балалары бар үйлерге ұсынбау жақсы. Бұл ит көбінесе тыныш, бірақ оған шабуыл жасалса немесе қауіп сезінсе, қатты ызаланады және кез келген қарсыласына қорқыныш көрсетпейді.

Денсаулық

Ұлыбританияда жүргізілген зерттеуде осы тұқымның өмір сүру ұзақтығы 9,3 жылды құрайды, ал таза тұқымды иттерде бұл көрсеткіш орташа есеппен 12,7 жыл, ал будандастырылған тұқымдарда – 12 жылды шамамен құрайды. Көптеген шағын тұқымды иттер сияқты, олар трахеяның құлдырауы мен жамбас шығаруға (люксацияға) бейім. Кейбір Аффенпиншерлер ыстық ауа райында сүйек сынуына, аорта-өкпе артериясының ақауына (PDA), бассүйек сүйегінің ашық қалуына (ашық фонтанель) және тыныс алу проблемаларына ұшырауы мүмкін. Көз аурулары, мысалы катаракта да кездеседі. Соңғы уақытта ми қабығының сырымы (сирингомиелия) туралы алаңдаушылық артып келеді, бірақ оның қаншалықты жиі кездесетіні әлі белгісіз. Аффенпиншер иесіздер қыс айларында жамбас аймағындағы түктердің түсуіне (фланк алопециясына) көбірек бейім.