Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Серб гончасы, бұрын Балқан гончасы деп белгілі болған, Сербиядан шыққан иіс іздейтін иттер тұқымы.
The Serbian Hound , previously known as the Balkan Hound , is a breed of scent hound from Serbia.
Сипаттама
Серб гончасы – орташа мөлшердегі гонча тұқымы. Тұқым стандартында еркектердің бойы арасында болуы керек, ал аналықтардың бойы одан сәл кішкенерей, арасында болуы тиіс, және олардың салмағы шамамен құрайды. Тұқымның қысқа, тығыз жүні бар, ол ерекше қызыл қоңыр түсті, кейде "түлкі түсі" деп сипатталады, үстінен қара күңгірт жалаты мен көздерінің үстінде қара белгілер болады. Олардың кең бас сүйегі мұрынға қарай біркелкі тарайды және құлақтары орташа ұзындықта, төмен қарап тұрады. Тұқымның денесі бойынан сәл ұзын, арқасы кең, түзу, ал құйрығы тік немесе сәл иілген. Серб гончасы жақсы тәртіпті, белсенді, жарасымды және көңілді мінезді деп сипатталады, олар жануарды іздейді де, содан кейін ұстайды; аң аулағанда олардың ерекше, жоғары дыбысты даусы бар. Бұл тұқым өте төзімді және қиын жерлерде аң аулау қабілетімен танымал.
The Serbian Hound is a medium sized hound breed, the breed standard states dogs should stand between with bitches being slightly smaller, standing between , and they typically weigh around The breed has a short, dense coat that is a distinctive reddish tan in colour, sometimes described as "fox coloured", with a large black saddle and black markings above the eyes. They have a broad skull which narrows evenly to the nose and medium length, hanging ears. The breed's body is slightly longer than they are tall, they have a broad, straight back and a straight or slightly curved tail. The Serbian Hound is described as well disciplined, energetic, tenacious and lively in nature, they both track game and capture it; when hunting they have a distinctive high pitched voice. The breed is known for its great stamina and ability to hunt over difficult terrain.
Тарих
Оңтүстік-Шығыс Еуропада аң аулаудың ұзақ тарихы бар, ал серб гоничі – аймақтың аң аулау қажеттіліктеріне бейімделіп өсірілген бірнеше аймақтық гонич (және жылқы) тұқымдарының бірі. Серб гоничі – ғасырлар бойы қалыптасқан тұқым. Олар Жерорта теңізі аймағында саудаланып жүрген гонич тұқымдарының қосындысы деп саналады, оның тегінде еуропалық және Солтүстік Африка иттерінің әсері бар. Серб гоничі дәстүрлі түрде үйірмен аң аулауға арналған, олардың негізгі олжасы – жабайы шошқа, бұғы, түлкі және қоян. Бұрын Балқан гоничі, Балканский Гонич (балкански гонич) деп белгілі болған, 1996 жылы Халықаралық кинологиялық федерация ресми түрде тұқымның атын серб гоничі, Srpski Gonič (Српски гонич) деп өзгертті.
There is a long tradition of hunting in South East Europe and the Serbian Hound is one of several regional hound (and horse) breeds that were bred to suit the hunting requirements of the region. The Serbian Hound is a centuries old breed, it is believed to be a composite of hound breeds that were traded around the Mediterranean, with European and North African dogs contributing to its ancestry. The Serbian Hound is traditionally kept as a pack hound, with its usual quarry being wild boar, deer, fox and hare. Previously known as the Balkan Hound, Balkanski Gonič (балкански гонич), in 1996 the Fédération Cynologique Internationale officially changed the breed's name to the Serbian Hound, Srpski Gonič (Српски гонич).