Кіріспе

Пісіру техникасы

Қуыру немесе табада қуыру – грильдеу, пісіру, сөндіру, қуыру, қайнату және т.б. сияқты әдістерде қолданылатын техника. Бұл техникада тағамның беті (әдетте, сиыр еті, құс еті, шошқа еті немесе теңіз өнімдері сияқты) қоңыр қабық пайда болғанға дейін жоғары температурада пісіріледі. Қоңырлау және қарарту сияқты ұқсас техникалар әдетте белгілі бір ет, балық, құс еті және т.б. барлық жақтарын пісіруді аяқтамас бұрын қуыру үшін қолданылады. Қажетті қоңыр немесе қара қабықты алу үшін ет бетінің температурасы 150 °C (302 °F) жоғары болуы керек, сондықтан қуыру үшін ет беті 100 °C (212 °F) шамасында қайнайтын судан мүлдем таза болуы тиіс. Көптеген жағдайларда "ылғалды сақтап қалады" немесе "шырынын тоқтатады" делінеді, бірақ шындығында, қуыру ішкі температурасы бірдей болған кезде қуырылмаған пісіруге қарағанда көбірек ылғалдың жоғалуына әкеледі. Дегенмен, бұл ет пісіруде бірнеше себептерге байланысты маңызды техника болып табылады:

Қоңырлау Майяр реакциясы арқылы қалаулы дәмдерді жасайды. Тағамның сыртқы түрі әдетте жақсы қоңырланған қабықпен жақсартады. Қабық пен ішкі бөлік арасындағы дәм мен текстураның контрасты тағамды қызықтырақ етеді. Қуыру кармелизацияға әкелмейді, ол тек қанттарға немесе қарапайым көмірсуларға әсер етеді; Майяр реакциясы аминқышқылдары мен кейбір қанттар арасындағы реакцияларды қамтиды. Әдетте, грильде тағам өте жоғары отта қуырылады, содан кейін пісіруді аяқтау үшін грильдің төмен температуралы аймағына көшіріледі. Сөндіру кезінде, қуырылған бет пісіру сұйықтығына дәм мен түс береді.

Кері күйдіру

Кері күйдіру әдісінде пісіру реті кері болады. Бірінші кезекте пісірілетін тағам, әдетте стейк, ортасы қажетті температураға дейін жететінше төмен отта пісіріледі; содан кейін сыртын Майяр реакциясын қолдану үшін жоғары температурада күйдіреді. Бұл техника көбінесе қалың ет кесектері үшін ұсынылады, немесе қалыңдығына байланысты, сыртқы қабаты ғана күйіп, ішкі температураның біркелкі болуына мүмкіндік береді.

Сүтінде тұмшалау

Етті қуыру арқылы "шырынын ішке қамап қояды" деген сенім кең тараған және әлі де жиі айтылады. Бұл теорияны алғаш рет Либиг ұсынған.

Сұйық және бу түріндегі ылғал қуырылған еттен шыға беруді жалғастырады. Осы себепті, кейде пісіру процесінің соңында Мейяр реакциясының дәмдік қасиеттерін, сондай-ақ ылғалдылығы жоғарырақ ұзақ пісірудің пайдасын алу үшін ет қуырылады.