Кіріспе
1883 жылғы Пол Лафаргтың кітабы «Жалқау болу құқығы» (фр. Le Droit à la paresse) – Пауль Лафаргтың 1883 жылы жарық көрген кітабы. Онда француз социалисі Лафарг, еңбекті кеңейту үшін емес, оны жою немесе кем дегенде шектеу үшін күрестегі жұмысшы қозғалысына қарсы шығады. Лафаргтың пікірінше, жалақылы еңбек – құлдықпен теңдес, ал жұмысшы қозғалысы ретінде құлдықтың таралуы үшін күресу – абсурд. Кітабында Лафарг жұмыс істеу құқығына қарама-қарсы, жалқау болу құқығын ұсынады, оны буржуазиялық идеология деп есептейді.
The Right to Be Lazy (French: Le Droit à la paresse) is a book by Paul Lafargue, published in 1883. In it, Lafargue, a French socialist, opposes the labour movement's fight to expand wage labour rather than abolish or at least limit it. According to Lafargue, wage labour is tantamount to slavery, and to fight as a labour movement for the extension of slavery is preposterous. In the book Lafargue proposes the right to be lazy, in contrast to the right to work, which he deems bourgeois.
Кіріспе
Готтольд Ефрем Лессингтің алғашқы цитатынан кейін ("Біз барлық нәрседе жалқау болғанды қалайық, махаббат пен ішуден басқа, жалқаулықтан басқа"), кітаптың кіріспесінде былай делінген: "Капиталистік өркениет үстемдік құрған елдердің жұмысшы табын ерекше жаңылыс билейді. Бұл жаңылыс екі ғасыр бойы қасіретті адамзатты мазалаған жеке және қоғамдық азабын өз ізінен сүйреп әкеледі. Бұл жаңылыс – еңбекке деген сүйіспеншілік, еңбекке деген ашкын құмарлық, тіпті адамның және оның ұрпағының тіршілік күшін сарқылуға дейін жетеді. Бұл сананың бұрмалуына қарсы тұрудың орнына, дін қызметкерлері, экономистер және моралистер еңбекке қасиетті нұр сыйлады."
Мазмұны
Лафаргтың пікірінше, адамдардың сегіз сағаттық жұмыс күні үшін күресуі – таза ақымақтық. Яғни, сегіз сағат құлдыққа, қанауға және қиындыққа толы болса, ал күресу керек – бос уақыт, қуаныш және өзіңді тану үшін, ал құлдыққа жұмсалатын уақытты мүмкіндігінше азайту үшін. Лафаргтың заманында қалыпты жағдайға жеткен автоматтандыру жұмыс уақытын күніне үш-төрт сағатқа дейін азайтуға болатын еді. Бұл бізге шындығында істегімі келетін нәрселерге, мысалы, достарымызбен уақыт өткізуге, демалуға, өмірден ләззат алуға және тіпті жалқаулыққа да жеткілікті уақыт берер еді. Лафаргтың айтуынша, машина адамзатты құтқара алады, егер ол босатқан жұмыс уақыты бос уақытқа айналса ғана. Бірақ босатылған уақыт көбінесе жұмыс сағаттарының артуына жұмсалады, ол оны ауыр еңбек пен шаршаумен салыстырады. Күнделікті көп сағат жұмыс істеу көбінесе адамды төмендетеді, ал аз жұмыс істеу керісінше, сергітеді және байытады, соның нәтижесінде жалпы прогреске, денсаулыққа, қуанышқа және қанағатқа жетелейді. Сондай-ақ, ол адам құқықтарына қарсы және оның орнына жалқау болу құқығын жоғары қояды.