Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз канонисті және епископы Гийом Дюран, немесе Уильям Дюран (шамамен 1230 – 1 қараша 1296), сондай-ақ Дюрандус, Дюранти немесе Дюрантис деп те белгілі, ол кейде өзі қол қойған Durandi filius итальяндық түрінен, француз канонисті және діни ғұрыптарды жазушы, Менде епискобы болған.
French canonist and bishop
Guillaume Durand, or William Durand (c. 1230 – 1 November 1296), also known as Durandus, Duranti or Durantis, from the Italian form of Durandi filius, as he sometimes signed himself, was a French canonist and liturgical writer, and Bishop of Mende.
Өмір
Дюран Безие қаласына жақын Пуимиссон жерінде, Лангедоктың ақсүйек отбасында дүниеге келді. Ол Болоньяда Бернард Ботонскиймен бірге заңды оқыды, ал шамамен 1264 жылы Моденада канондық құқықтан сабақ берді. Франциялық тағы бір азамат – папа Клемент IV оны пап сарайының аудиторы және шаплині ретінде шақырды. 1274 жылы ол Клементтің орнын басып кірген папа Григорий X-ке еріп, Лиондағы екінші кеңеске қатысты, оның қаулыларын жасауға көмектесті. Әулие Петрдің мұрасының рухани және әлемдік легаты ретінде ол 1278 жылы папа атынан Болонья мен Романьяның басқа қалаларының құрметтерін қабылдады. Папа Мартин IV оны 1281 жылы рухани викарий етіп тағайындады, содан кейін Романья және Анкона маркасының губернаторы (1283) қызметтерін тапсырды. Гюльфтер мен Гибеллиндер арасындағы күрес кезінде Дюран дипломатиялық және әскери жолдармен пап территориясын сәтті қорғады. Папа Хонорий IV оны лауазымдарында қалдырды, және 1286 жылы Менде епископы болып сайланғанымен, ол 1291 жылға дейін Италияда болды. 1293 жылы ол крест жорығына қатысу үшін рәсім жасады, "Қасиетті жерге көмекке бару" үшін. 1294 жылдың қыркүйегінде ол Бурж епископы Симон төрағалық еткен Орлеандағы провинциялық кеңесте болды. 1295 жылы ол папа Бонифаций VIII ұсынған Равенна архиепископтығынан бас тартты, бірақ бұрынғы провинциялары Романья және Анкона маркасын бейбіттендіру міндетін қабылдады. 1296 жылы ол Римге көшіп, сол жерде қайтыс болды. Оның қабірі Санта-Мария-сопра-Минерва шіркеуінде сақталған. Дюранның туысы, сонымен қатар Гийом Дюран да канонист болды. Кейінірек Менде епископы болған кіші Гийом Дюран Вена кеңесінде шіркеу реформасын қолдады.
Durand was born at Puimisson, near Béziers, of a noble family of Languedoc. He studied law at Bologna, with Bernard of Botone, and by about 1264 was teaching canon law with success at Modena. Pope Clement IV, another Frenchman, called him to the pontifical court as a chaplain and auditor of the palace, and in 1274 he accompanied Clement's successor, Pope Gregory X, to the Second Council of Lyons, the constitutions of which he helped draw up. As spiritual and temporal legate of the patrimony of St. Peter, he received in 1278, in the pope's name, the homage of Bologna and the other cities of Romagna. Pope Martin IV made him vicar spiritual in 1281, then governor of Romagna and of the March of Ancona (1283). In the midst of the struggles between Guelfs and Ghibellines, Durand successfully defended the papal territories, both by diplomacy and by arms. Pope Honorius IV retained him in his offices, and although elected bishop of Mende in 1286, he remained in Italy until 1291. In 1293 he created a rite for all those who were taking up the cross to participate in the crusades, “to go in aid of the Holy Land”. In September 1294 he was present at Orleans at the Provincial Council presided over by Simon, Bishop of Bourges. In 1295 he refused the archbishopric of Ravenna, offered him by Pope Boniface VIII, but accepted the task of pacifying his former provinces of Romagna and the March of Ancona. In 1296 he withdrew to Rome, where he died. His tomb is in the church of Santa Maria sopra Minerva. Durand's nephew, also called Guillaume Durand, was also a canonist. Guillaume Durand the Younger, a later bishop of Mende, was an advocate of ecclesiastical reform at the Council of Vienne.