Кіріспе

Кішкентай жабайы мысық

Ириомоте мысығы (Prionailurus bengalensis iriomotensis) – тек Жапонияның Ириомоте аралында ғана кездесетін барс мысығының (леопард мысығының) бір түрі. 2008 жылдан бері Халықаралық табиғатты қорғау одағының (IUCN) Қызыл тізімінде жоғары қауіпті түр ретінде тіркелген, себебі оның жалғыз популяциясы 250-ден аз ересек жекелеген мысықтардан тұрады және олардың саны азайып бара жатыр.

Сипаттама

Ириомоте мысығының жүні көбінесе қара сұр және ашық қоңыр түсті, ал құрсағы мен аяқ-қолдарының ішкі жағындағы түктері ақшыл. Жағындағы түктері ақ болады. Оның құйрығы тамырынан ұшына дейін қалың және ұзын. Ириомоте мысығының анальды бездері анусқа сырттан орналасқан, бұл басқа мысық түрлерінен өзгеше, оларда бұл бездер анус ішінде болады.

Тарату

Ириомоте мысығы Жапонияның Ириомоте аралына тән. Аралдың басым бөлігі субтропикалық мәңгі жасыл ормандардан тұрады, олардың биіктігі әртүрлі, сондай-ақ су жолдары бойындағы кең мангр белдеулерін қамтиды. Бұл әлемдегі кез келген жабайы мысық түрінің ең кішкентай ареалы. Ириомоте мысығы негізінен аралды жауып тұрған субтропикалық ормандарда мекендейді. Ол өзендерге жақын, орман шеттерінде және ылғалдылығы төмен жерлерді ұнатады. Ириомоте мысықтары аумақтық жануарлар. Сүтқоректілердің жеміне қара тышқандар, Рюкю жеңілқанатты тышқандары және жас Рюкю жабайы шошқалары кіреді. Олардың жеміне шығыс далалық үйрек, аяқты құс, еуразиялық кіші сұрғыр, ақшыл кескіш және ақ төсті сутас сияқты көптеген құстар да кіреді. Олар сондай-ақ Сакисима күріш бақаларын, сары дақты жәндіктерді және шабақтарды аулайды. Маусымдық тамақтану өзгерістері байқалған. Олар жыл бойы тышқандар мен бақаларды жейді, жаз және көктемде - кескіштерді, ал күз және қыс айларында көбірек - шегірткелер мен жартастарды жейді. Жұптасу маусымынан тыс уақытта мысықтар жалғыз өмір сүреді, бірақ көбейе бастағанда олар жұптасып әрекет етеді. Бала туу және оларды өсіру үшін таңдалған жерлер құрғақ және жақсы желдетіледі.

Ашылу

Ириомоте мысығын 1965 жылы жануарлар туралы шығармаларға маманданған автор Юкио Тогава (戸川幸夫) ашқан. Оны алғаш рет 1967 жылы Токиодағы Ұлттық табиғат және ғылым мұражайының зоология бөлімінің директоры Иосинори Имаидзуми сипаттады. Ғылыми тұрғыдан анықталғанға дейін Ириомоте мысығы жергілікті тұрғындарда әр түрлі атаулармен белгілі болған: "таудағы мысық"; ヤママヤー; yamamayaa, "тауда жарқырайтын"; ヤマピカリャー; yamapikaryaa. Ириомоте мысығын аралдағы басқа мысықтардан ажырату үшін жергілікті тұрғындар басқа мысықтарға ピンギマヤ; үйсіз мысықтарға арналған пингмайя және マヤ; майя немесе マヤグヮー; майагва деген лақаптар берді. Дегенмен, басқалары Ириомоте мысығын жабайы мысық деп санайтын. 1965 жылдың мамыр айында, Тогава аралға қайтып келгенге дейін, Охара бастауыш мектебінің бір тобы аралдың оңтүстік бөлігіне экскурсияға шыққанда, Хаэмита жағалауындағы шағын Маари шарлауығының түбінде әлсіреп, жарақат алған еркек Ириомоте мысығын тапты. Балаларды бақылайтын мұғалім мысықты алып кетті. Тағы бір мұғалім терісін формалинге салып, сүйектерін мектептің артындағы ағаш қорапқа көміп қойды. Тогава сүйектерді қазып алды, осы мысық түрдің прототипі болды. Содан кейін мысықтар мұражайға бақылауға жіберілді. Еркек мысық 1973 жылдың 25 сәуірінде, ал аналық мысық 1975 жылдың 13 желтоқсанында қайтыс болды. Еркек мысықтың терісі уақытша толғанды, қан хромосомалық зерттеуге жіберілді, ал денесінің қалған бөлігі формальдегидпен сақталды. Әйел мысықты толғандырып, музейге қойып қойды. Имаидзумидің ерекшеліктері туралы пікірлеріне қарамастан, басқа зерттеушілер Ириомоте мысығының оның ашылуынан бері жеке түр екендігі туралы ойды қатты даулап келеді. Бұл зерттеуге бас сүйектері мен тістері, тірі жануарлар мен жануарлардың үлгілері, сондай-ақ генетикалық зерттеулер қатысты. Ириомоте мысығының кариотипі, рибосомалық РНК (rRNA) шектеу фрагментінің ұзындығы және митохондриялық 12S rRNA және цитохром b молекулалық филогенетикалық талдаулары леопард мысығымен бірдей немесе дерлік бірдей екені дәлелденді. Екі мысық өте жақын туыс деп есептеледі, олардың айырмашылықтары түр ішіндегі өзгерістер немесе жеке мутациялар ретінде жіктеледі. Сондай-ақ, цитохром b-нің негіз жұп алмасу жылдамдығы мен оның әртүрлілігіне қарай, Ириомоте мысығы 180 000 – 200 000 жыл бұрын леопард мысығынан бөлініп кеткен деп бағаланады. Теңіз геологтарының мәліметінше, Рюкю аралдары Азиямен 20 000 жыл бұрыннан 240 000 жыл бұрынға дейін құрлық көпірі арқылы байланысқан. Ғалымдар осы кезеңде Ириомоте мысығы аралдарға көшіп келген деп есептейді.

Қауіптер

Өнеркәсіптік жобалардың салдарынан тіршілік ортасының жойылуы, иттің жыртқыштығы, жол апаттары және жабайы шошқа мен крабтарға қойылған тұзақтар – барлығы Ириомоте мысықтарының санының азаюына себеп болады. Үкімет Ириомоте аралындағы қаңғыбас мысықтардың санын жоюда сәттілікке жетті. Басты қауіп – жабайы немесе жартылай жабайыға айналған үй мысықтары, бірақ олардың арасындағы байланыстарды бақылау жүргізілмеген. Тамақ үшін бәсекелестік, мысық иммуножеткіліксіздігі вирусын (FIV) және басқа жұқпалы ауруларды жұқтырған үй мысықтарымен қарым-қатынас, сондай-ақ гибридтену нәтижесінде популяцияның азаюы – Ириомоте мысығы үшін маңызды мәселелер. Аурудың таралуына қатысты қорқыныштан туындап, 2001 жылдан бастап Такетоми қаласы барлық тұрғындардан үй жануарларын тіркеуді талап ететін Мысық шаруашылығы ережесін қабылдады. 2008 жылдың маусым айында ережеге міндетті FIV тестілеуі мен вакцинациялау, стерилизация және микрочип салу енгізілді. Сонымен қатар, бір иеге рұқсат етілген үй жануарларының санына жаңа шектеу қойылды. Бұдан бөлек, құлақ бездерінен улы сұйықтық бөлетін қанақ бақа да аралда пайда болды. Ириомотенің одан әрі ластануын болдырмау мақсатында Ишигаки аралының тұрғындары 2008 жылы оларды жою жөніндегі шараларды бастады.

Мәртебе

2008 жылдан бері Ириомоте мысығы IUCN ұйымы тарапынан "өте қауіпті" санатында тіркелген. 1972 жылдың 15 мамырында Окинаваның қайта құрылуымен бірге ол ұлттық табиғи ескерткіш ретінде мойындалды. 1977 жылдың 15 наурызында оған табиғи ескерткіштер ішінде арнайы мәртебе берілді, ал 1994 жылы «Түрлерді қорғау туралы» заңмен жабайы флора мен фаунаның ерекше қорғалатын ұлттық түрлері деп белгіленді. Аталған заң 28 қаңтарда қабылданды және 1 наурызда қолданысқа енгізілді.

Жобалар мен іс-шаралар

1977 жылы Эдинбург герцогы Филипп ханзадасы Акихито ханзадасына Ириомоте мысығын сақтау туралы хат жазды. Хатқа қоса берілген (профессор Лейхаузен жазған) баяндамада аралға одан әрі көшіп келуге және жерді өңдеуге тыйым салу ұсынылды. Осы күш-жігерге қарамастан, теңіз деңгейінен 200 метрден төмендегі мысықтардың табиғи мекендейтін жерлерінің көлемі жеткіліксіз болды. 1995 жылы Ириомоте жабайы табиғатты сақтау орталығы құрылды, ол сақтау жұмыстарын күшейту, зерттеулер жүргізу және мысықтың экологиялық қажеттіліктерін жақсырақ түсіну үшін құрылды. Алайда, көптеген тұрғындар Ириомоте мысығы мен аралдағы басқа да түрлерді қорғау мақсатындағы шараларға байланысты жерді өңдеу мен жақсартуға қойылған шектеулерге қарсылық білдірді. Апаттан кейін ол өздігінен қозғала алмады, бірақ Ишигаки аралында жүру қабілетін қайта алды. 31 тамызда ол оңалту үшін Ириомоте жабайы табиғатты сақтау орталығына жеткізілді. Бастапқыда W 48 деп белгіленді, себебі ол аралдың батыс бөлігінде Ириомоте мысығын көрген қырық сегізінші адам болды, бірақ кейін Йон деп аталды. Такетоми қаласы 2015 жылы «Ириомоте жабайы мысық күнін» атап өтуді бастады. 2016 жылдың шілдесінде Такетоми Цусимамен ортақ эндемикалық жабайы мысықтарының болуына байланысты ынтымақтастық туралы келісімге келді. Цусимада леопард мысығының тағы бір түрі – Цусима мысығы мекендейді. Аралда Ириомоте мысығын бейнелейтін бірнеше мүсін бар. Аралдың оңтүстік-шығысында, Накама өзенінен өтетін Накама көпірінің екі жағында әртүрлі поздағы мысықтың екі тас мүсіні орналасқан. 2017 жылы Такетоми қаласы екі қола мүсінді ашты: біреуі Ириомоте аралының батыс жағалауындағы демалыс орнында, екіншісі аралдың солтүстігіндегі көпірдің басында. «Азуманга Дайо» комедиялық манга сериясы және Киёхико Азуманың оған жасаған анимациялық бейімделуінде Мая атты Ириомоте мысығы бейнеленеді. Окинаваға сапарға барған сынып оқушылары Ириомоте аралына баруға шешім қабылдады, онда Сакаки Маямен дос болып, оны өсірді. Рейко Йошида мен Миа Икумидің «Токио Мью Мью» манга сериясында басты кейіпкерлерге жойылып бара жатқан түрлердің ДНК-сы енгізіліп, оларға үстіміздік қабілеттер сыйлады. Басты кейіпкер Ичиго Момомияға Ириомоте мысығының ДНК-сы сіңіріліп, ол мысық қызға айналды.

Жамапқария

Жалпы, ямапикария сияқты атаулар Ириомоте мысығына қатысты қолданылады, бірақ кейбір жергілікті тұрғындар аралда басқа түрдегі мысық көргендерін айтады. Бұл мысық үй мысығынан екі есе ірі болып сипатталады, оның құйрығы 60 сантиметрге жетеді және түсі Ириомоте мысығынан мүлдем өзгеше. Ол бірнеше рет көрінген. 1965 жылы Тогава жергілікті аңшымен сөйлесіп, жолбарыс терісіне ұқсас жүні бар үлкен мысықты өлтіргенін естіген. Аңшы денесін жойған, ал дене тасталған жері – аралдың оңтүстігіндегі Хаеми ауданы іздеуге алынған. Ал Тадааки Имаидзуми 1994 жылы бір аңшымен сөйлесіп, ол үлкен жабайы мысықтың бас сүйегін көрсеткен. Тадааки Имаидзуми оның үй мысығына жататындығын анықтады.