Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Леопард адамының әңгімесі" - Джек Лондонның қысқа детективтік әңгімесі. Ол алғаш рет 1903 жылғы тамыз айында "Леслидің апталығында" жарияланған, ал 1906 жылы "Ай жүзі және басқа да әңгімелер" жинағына қосылған.
"The Leopard Man's Story" is a short mystery story by Jack London. It was first published in the August 1903 issue of Leslie's Weekly and, in 1906, included in Moon Face and Other Stories.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
"Леопард адам", қолдарында көзге көрінетін жаралары бар, мінезі өте батыл кәсібіне кері келген, қайғылы барс жаттықтырушысы, баяндаушыға "басқа бір адам жек көрген арыстан бағыттап ұстаушы" туралы әңгіме айтады. Аталған адам, арыстан бағыттап ұстаушыны жек көріп, оның "үлкен ойынында" – арыстанның бағыттап ұстаушының басын жұлып қоятынын көру үшін әрбір қойылымға қатысқан, басын арыстанның аузына тығып алатын. Соңғы күні ол осыған куә болды. Мұндай іске шыдамдылық танытқанын айтқаннан кейін, Леопард адам Де Виль туралы әңгімеге көшті, ол өзінің тез ашуланғыштығымен танымал, "қылыш жұтып, жонглерлікпен айналысатын француз" еді. Де Виль барлығын, бірақ біреуін – "Король" Уоллесті, арыстанның аузына басын тығып бағыттап ұстаушыны қорқытты. Бір күні Де Виль Уоллестің әйелі, мадам де Вильге қарап тұрғанын көрді. Де Вильдің мінезі туралы ескертулерге қарамастан, Уоллес бір күні қаскөйлік сезімге беріліп, Де Вильдің басын пастаға тықты. Де Виль өзін тазалап, бірнеше ай бойы екеуі арасында ештеңе болған жоқ. Сан-Францискодағы қойылымда Леопард адам қалта пышағын іздеп, Уоллес пен шатырдың қалған тұрғындарына қарады, бірақ Де Вильден басқа, ол Уоллеске жеккөрушілікпен қарап, трапеция шеберлерінің арасындағы дауды бақылады. Оқиғаны әлі де бақылап тұрған Леопард адам Де Вильдің орамалын алып, Уоллеспен бірге жүріп, бетіндегі терді сүртіп жатқандай қимыл жасағанын байқады. Өнер көрсету кезінде Уоллес қамшысын салып, басын сүйікті арыстаны, Августустың аузына тықты. Уоллестің басын аузына тығып, Августустың жауырыны жабылды. Оқиғадан кейін Леопард адам Уоллестің басын иіскеп, жұмсады. Де Виль шашына тамақ дақтарын сепкен, Августус жұмсады.
The "Leopard Man", a saddened leopard trainer who bore visible scars on his arms and whose personality diametrically opposed his daring profession, tells a tale of a "lion tamer who was hated by another man" to the narrator. The unnamed man, who hated the lion tamer, attended every performance in hopes of watching the lion crunch down on his tamer during his "big play", sticking his head in the lion's mouth. Finally, one day he witnessed it. After pointing out the patience of such a task, the Leopard Man jumped to a story about De Ville, a small "sword swallowing and juggling Frenchman" known for his quick temper. De Ville struck fear in all but one, 'King' Wallace, a lion tamer known for sticking his head in the lion's mouth. One day, De Ville caught Wallace looking at Madame de Ville, his wife. Despite warnings about De Ville's temperament, Wallace, while feeling belligerent one day, pushed De Ville's head into a paste bucket. Calm, De Ville cleaned himself off and nothing transpired between the two for several months. At a San Francisco show, the Leopard Man, looking for his pocket knife, oversaw Wallace and the rest of the tent occupiers, except for De Ville who glared with hatred at Wallace, watching a quarrel between some trapeze artists. Still watching the events, the Leopard Man noticed De Ville, with his handkerchief drawn, walk past Wallace and feign wiping sweat off his face. During his performance, Wallace cracked his whip and put his head inside the mouth of Augustus, his preferred lion. With Wallace's head in his mouth, Augustus' jaws clamped together. After the event, the Leopard Man went over to smell Wallace's head and sneezed. De Ville had placed snuff in his hair; Augustus had sneezed.