Кіріспе

Француз велоспортшысы Бернард Хино (bɛʁ. naʁ i. no; 1954 жылдың 14 қарашасында туған) – француз бұрынғы кәсіби велосипедші. 147 кәсіби жеңісімен, оның ішінде бес рет «Тур де Франс» жарысын жеңгендігімен, ол барлық уақыттағы ең ұлы велосипедшілердің қатарында саналады. Карьерасында Хино барлығы он үш «Гранд-тур» жарысына қатысқан. Ол бір жарыстан көшбасшы ретінде шығып кеткен, екі рет екінші орынға ие болған, ал қалған он жарысты жеңіп, Меркстің көрсеткішінен бір кем қалды. Хинодан кейін ешбір велоспортшы жеті жеңіске жеткен емес. Хино өз туған жері Бретаньде велосипедпен әуесқой ретінде айналыса бастады. Сәтті әуесқой карьерасынан кейін, ол 1975 жылы кәсіби спортқа өту үшін «Gitane–Campagnolo» командасымен келісімшарт жасады. 1977 жылы ол «Liège–Bastogne–Liège» классикасы мен «Critérium du Dauphiné Libéré» көпкүндік жарысында маңызды жеңіске жетті. 1978 жылы ол өзінің алғашқы екі «Гранд-тур» жарысын жеңіп алды: «Вуэльта-а-Испания» және «Тур-де-Франс». Келесі жылдары ол ең табысты кәсіби велосипедші болды, 1979 жылы тағы бір «Тур де Франс» жеңісін және 1980 жылы «Джиро д’Италия» жарысында жеңіске жетті. Тізе жарақаты салдарынан 1980 жылғы «Тур де Франс» жарысынан бас тартуға мәжбүр болғанымен, ол сол жылы әлем чемпионатының жол жарысында жеңіске жетті. 1981 жылы ол тағы бір «Тур де Франс» жеңісін қосып, 1982 жылы алғашқы «Джиро-Тур» екілігін жеңіп алды. 1983 жылғы «Вуэльта-а-Испания» жарысын жеңіп алғаннан кейін, тізесінің қайта жаралануы оны сол жылы командаласы Лоран Финьон жеңген «Тур де Франс» жарысынан шеттетуге мәжбүр етті. «Renault» командасы ішіндегі қайшылықтар оның команданы тастап, «La Vie Claire» командасына қосылуына әкелді. Жаңа командасымен ол 1984 жылғы «Тур де Франс» жарысына қатысты, бірақ Финьоннан он минуттан астам қалып қойды. Келесі жылы ол командаласы Грег Лемондтың көмегімен тағы бір «Джиро-Тур» екілігін жеңіп алды. 1986 жылғы «Тур де Франс» жарысында ол Лемондпен команда ішінде бәсекелестікке түсті, ол үш «Тур» жеңісінің біріншісін жеңіп алды. Хино маусым соңында карьерасын аяқтады. 2022 жылғы деректер бойынша, ол «Тур де Франс» жарысын жеңген соңғы француз спортшысы. Велоспорттық карьерасынан кейін Хино 2016 жылға дейін «Тур де Франс» жарысын ұйымдастырушылардың құқық қорғау міндеттерін орындаған кезде фермерлікпен айналысты. Карьерасы бойы Хино «Le Blaireau» («Барсук») деген лақап атымен танылды; ол өзін осы жануармен байланыстырды, өйткені барсук агрессивті мінез-құлқымен ерекшеленеді, ол велосипедтегі өзінің мінезін көрсете білді. Пелотон ішінде Хино меценат рөлін атқарып, қатысқан жарыстарда билік жүргізді.

Жас шағы мен отбасы

Хино 1954 жылдың 14 қарашасында Бретань аймағындағы Иффиняк ауылында дүниеге келді. Ол төрт баланың екінші ұлы, оның ата-анасы Жозеф мен Люси Хино болды. Отбасы Хино дүниеге келгеннен кейін салынған Ла Клотур деген шағын үйde тұрды. Оның ата-анасы фермерлер болғандықтан, балалары жинау кезінде көмектесуге міндетті болды. Кейін әкесі ұлттық теміржол компаниясы SNCF-те рельс төсеуші болып жұмыс істеді. Хино "гиперактивті" бала ретінде сипатталды, анасы оны "кішкентай бұзақы" деп лақап тақты. Хино жақсы оқушы болмады, бірақ инженерлік мамандық алу үшін Сент-Брюдегі техникалық колледжге барып оқыды. Ол сол жерде жеңіл атлетикамен айналысып, жүгіруші болды және 1971 жылы Франция жасөспірімдер кросс-кантри чемпионатында оншы орынды иеленді. 1974 жылдың желтоқсан айында, кәсіби спортқа қадам баспас бұрын, Хино Мартинге үйленді. Олар бір жыл бұрын отбасылық тойда танысқан еді. 1975 жылы олардың тұңғыш ұлы Микаэль, ал 1981 жылы екінші ұлы Александре дүниеге келді. Хино кәсіби велосипедші болып жұмыс істеген кезде отбасымен Иффинякқа жақын орналасқан Кессой қаласында тұрды. Зейнетке шыққаннан кейін олар Бретаньдағы фермаға көшіп кетті. Хино 1983 жылы Калорген маңындағы жерді сатып алған. Кейін Мартин Калорген қаласының мэрі болды. Олардың туған жері мен тегі бірдей болғанымен, Хино Себастьен Хино атты жас велосипедшімен туыс емес.

Әуесқой мансап

Хинол велосипед спортына өзінің туысы Рене арқылы келді, ол демалыс күндері жарыстарға қатысатын. Бастапқыда ол отбасылық велосипедті пайдалануға мәжбүр болды, оны ынтамен жүргізді. 15 жасқа келгенде мектеп емтихандарын сәтті тапсырғаны үшін жеке велосипед алды және оны колледжге бару үшін пайдаланды. 1971 жылдың жазында ол Ренемен бірге жаттығулар жасады, тәжірибелі әуесқой болғанына қарамастан, он алты жасар Бернардың қарқынына ілесе алмады. 1971 жылдың сәуір айының соңында Хинол «Олимпик Бриошин» клубынан жарысқа қатысуға лицензия алды және 2 мамырда Плангюенуальде өткен алғашқы жарысына қатысты. Тек басқа жарысқа қатысушылармен бірге жүруге кеңес берілген Хинол жарысты жеңіп алды. Хинол алғашқы бес жарысында жеңіске жетіп, жыл соңына қарай жиырма жарыстан он екісінде жеңіске жетті. 1971 жылдың жазында Хинол әкесімен велосипед спортын мансап етіп таңдауына байланысты келіспеушіліктер болды. Жозеф Хинол ұлы үш күн үйден қашып, ағайын-туыстарымен бірге сарайда шөп үстінде ұйықтағаннан кейін ғана келісімге келді. 1972 жылы Хинолға 18 жастан асқандармен жарысуға рұқсат берілді. Хиллионде өткен жарыста ол Ренемен бірге топтан бөлініп, финиш сызығына жеке жетті. Жарыс ұйымдастырушыларын қынжырлатқан жеңісті бөлісу үшін олар бірге финиш сызығынан өтті. Жас Хинолға «Олимпик Бриошин» клубындағы жаттықтырушысы Роберт Ле Рудың үлкен әсері болды, ол бұрын 1965 жылғы әлем чемпионы Том Симпсонмен жұмыс істеген. Хинол аматор ретінде екінші маусымында он тоғыз жарыста жеңіске жетті, оның ішінде ұлттық жасөспірімдер чемпионатында өзінен бір жас үлкен қарсыластарына, болашақ кәсіби Бернар Валле сияқты қарсыластарына қарсы жеңіске жетті. 18 жасқа келгенде әскерге шақырылды және 1973 жылы жарыстарға қатыспады. Ол армияның жас спортшыларға арналған оқу орталығына қосыла алмады, орнына 21-ші теңіз жаяу әскер полкімен Сиссоннеде қызмет етті. Жарысқа артық салмақпен оралған Хинол 1974 жылы алғашқы жарысын жеңіп алды. Бұл оның аматор ретіндегі соңғы маусымы болды және ол қайтадан үлкен жетістіктерге қол жеткізді, оның ішінде жыл соңында туған қаласы Иффинякта жеңіске жетті, онда төрт басқа жарысқа қатысушыдан құралған одақ оны тоқтатуға күш жеткізбеді. Ол трек велосипед спортында да қатысып, ұлттық қуғын-сүргін чемпионатында жеңіске жетті. Жолда ол әуесқойлар мен жас кәсіпқойлар үшін ашық жарысқа – «Étoile des Espoirs» қатысты. Хинол жалпы есепте бесінші орынды алды және уақыт сынағында ағымдағы қуғын-сүргін әлем чемпионы Рой Шуйтеннен кейін екінші орын алды. Маусым соңында Хинол беделді «Athletic Club de Boulogne Billancourt» клубымен жарысуға жасалған ұсыныстан бас тартып, 1975 жылы кәсіби спортқа көшуді шешті.

1975-1977: Гитан

1975 жылдың қаңтарында Хино бұрынғы әлем чемпионы Жан Стаблински басқаратын «Гитане-Кампаньоло» командасында ай сайын 2500 франк жалақымен кәсіпқой болып қатарға қосылды. Кәсіби спортқа салыстырмалы түрде ерте көшуінің себебі, егер Хино 1975 жылғы маусымды әуесқой ретінде өткізгенде, француз велосипед федерациясы оның 1976 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына дейін кәсіби спортқа айналуына кедергі келтіруі мүмкін еді, осылайша француз құрамасының құрамына ілесе алмауы ықтимал еді. Басында ол пелотонның жазылмаған ережелерін сақтауға қызығушылық танытпады, оған сәйкес жас жүргізушілердің ересектерге құрмет көрсетуі күтілді. 1975 жылдың тамызында өткен критерийлік жарыста ол жүлде қорының бөлігін өздеріне бөліп алуға шешім қабылдаған ересек жүргізушілердің коалициясына қарсы тұрды. Эдди Меркстің бес мәрте «Тур де Франс» жеңімпазы Хино келісімге қол қойғанын жариялағанға дейін Хино барлық аралық ақшалай сыйлықтарды жеңіп алды. Оның алғашқы маусымдағы нәтижелері әсерлі болды: «Париж-Ницца» жарысында жетінші орынды иеленді және «Circuit de la Sarthe» жарысында жеңіске жетті, соның нәтижесінде Франциядағы ең жақсы жаңа кәсіби спортшыға берілетін «Promotion Pernod» сыйлығына ие болды. Алайда Хино Стаблинскиден велосипед спортының негізгі тәсілдерін үйренуге құлшынбады, көбінесе жарыстың басында қашып кететін, пелотон ішінде қалай жүруді үйренбеген. Стаблинскидің Хиноны тым көп жарысқа қатыстыруы екеуінің арасындағы қақтығысқа әкелді. 1976 жылы Хино «Гитане» командасында қалды, ал велосипед спортынан зейнеткерлікке шыққан бұрынғы кәсіби спортшы Сирил Гимар команданы басқарып, спорттық директор болды. Гимар мен Хино жақсы қарым-қатынаста болды, ал соңғысы 1976 жылы жоғары деңгейдегі жарыстардан тыс қалды, оның орнына «Париж-Камбер» сияқты аз танымал жарыстарда тұрақты жақсаруға назар аударды, ол жеңіске жетті. Сол жылы Гимар Лусьен Ван Импеге «Тур де Франс» жарысындағы жалғыз жеңісіне қол жеткізуге көмектесті. Хиноның жетістігі байқалады, ол «Circuit de la Sarthe» жарысында екінші рет жеңіске жетіп, «Grand Prix du Midi Libre» жарысында үшінші орынды иеленді және «Tour de l'Aude» жарысында жеңіске жетті, соның нәтижесінде маусымның ең жақсы француз жүргізушісіне берілетін «Prestige Pernod» сыйлығына ие болды. Жалпы, Хино 1976 жылы 15 жарыста жеңіске жетті. Жыл соңында ол Әлем чемпионатының жол жарысында алтыншы орын алды, Эдди Мерккске 5-ші орын үшін тікелей бәсекелес болды. 1977 жылғы көктемгі классикалық маусымда Хино жаңбыр мен суық әсер еткен, тас төселген жолдардағы жарыста денсаулығын қауіпке тігуге ұмтылмастан, тіпті басталмас бұрын Фландрия турінен бас тартты. Бұл оның мінез-құлқы үшін Гимардан ресми ескерту алды. Үш аптадан кейін Хино финишке жақын шабуылдан кейін «Gent-Wevelgem» жарысын жеке жеңіске жетті. Бес күннен кейін «Лиеж-Бастонь-Лиеж» жарысында Хино сүйікті Андре Дирикстің шабуылына еріп, оны екі адамнан тұратын спринтте жеңіп, велосипед спортының «монументтерінің» бірінде алғашқы жеңісін алды. Гимардың Хиноны баяу дамыту жоспарына сәйкес, ол «Тур де Франс» жарысына қатыспады. Алайда ол «Турдың» ең маңызды дайындық шарасы ретінде қаралатын «Critérium du Dauphiné Libéré» жарысын бастады. Гренобльге дейінгі соңғы кезеңде көшбасшы футболкасын киген Хино Порт жотасына шабуыл жасап, Ван Импе мен Бернар Тэвенеттен 1:30 минутқа озып кетті. Ол таудан түсіп бара жатқанда, бұрылысқа дұрыс баға бермегендіктен, таудың етегіне құлап түсті. Бір ағаш оны құлап кетуден сақтап қалды, ал оның велосипеді жоғалып кетті. Содан соң Хино қайтадан жолға шығып, жаңа велосипедке отырды да, ешбір күмәнсіз, жолды жалғастырды. Гренобльдегі финишке көтерілгенде, ол қысқа уақытқа дейін, әлі де өлімге жақын тәжірибеден шоқпай, велосипедін шамамен 300 метрге дейін итеріп, қайта көтеріліп, Ван Импеден сексен секунд алдымен жеңіске жетті. Бұл оған «Турдың» жеңімпазы Тевенеттің алдында жалпы жеңіс сыйлады. Бұл оқиға Тим Краббенің «De Renner» (Жолаушы) кітабында жартылай кәсіби спортшының көзқарасынан айтылған, өйткені басты кейіпкер «Tour de Mont Aigoual: Curves» жарысында Col-тен түсіп бара жатыр. Мен қорқамын, және жақсы себеппен. Үш апта бұрын ғана «Даффин Либер» кезінде жас және болашақ Хино бұрылыстан шығып, сағаға ұшты. Жоғалды. Сол сәтте француз теледидар көрермендерінің оның сол жерде арқасы сынған күйінде жатқандығын болжауға барлық негіздері болды. Содан кейін ол жоғары көтеріліп, тағы бір велосипедті алды, әрі қарай жүріп, этапты жеңіп, «Дофине Либере» жарысында жеңіске жетті. Мәңгілік жұлдыз. Хино сол ойысқа ат үстінде кірген, бірақ ол vedette шықты, және бүкіл операция он бес секундтан аспай тұрды. Маусым соңында Хино жеке уақыт сынағында «Grand Prix des Nations» жеңімпазы атанды, ол 3:15 минуттық айырмашылықпен фаворит Жооп Зоетемелктен алды.

1978: Гранд-турдағы жетістік

1978 жылдың басында «Гитан» командасын аналық компаниясы – мемлекеттік автокөлік өндіруші «Рено» сатып алды. Содан кейін ол Critérium National de la Route жарысына қатысты. Реймонд Мартинді соңғы уақыт сынағынан екі минуттан артық уақыт қалдырып, ол өзінің елеулі кемшілігін өтеді және жарыста жеңіске жетті. Содан кейін Хино өзінің алғашқы үш апталық Гранд-турында, сәуір айының соңында өткен Испанияның «Вуэльтасында» жарысты. Ол Хихон қаласында өткен алғашқы уақыт сынағында жеңіске жетті, бірақ кейін көшбасшылықты Ферди Ван ден Хаутке берді. Ол 11b кезеңінде, Барселонадағы тау сайысында жеңіске жетті және келесі күні жарыста көшбасшылықты қайтарып алды, ол командаласы Жан Рене Бернодомен бірге қашып кеткеннен кейін La Tossa de Montbui кезеңінде жеңіске жетті. Ол 18-ші кезеңді Амурриодан жеңіп, жалпы жеңісінің кепілі болды. Осы сәтте ол бұрын Хинодан шабуылға рұқсат сұрап келген қашқан Андрес Гандариасқа көпір салды. Хино Гандариастың команда мүшелерінің біріне шабуыл жасады деп шағымданды және оны финиш сызығына дейін алып баруды ұсынды. Алайда испандық өзінің дөңгелегінен жүре алмады: «Бұл жігіт мені ит сияқты азаптап қалды, ол Эдди Меркстен де мықты!» Жалпы алғанда, Хино «Вуэльтаның» бес кезеңінде жеңіске жетті. Grand Tour-дың соңғы күні алтыншы жеңіске жол берілмеді, ол күні түстен кейін Сан-Себастьян қаласында Баск елінде қысқа уақыт сынағы өтті. Сахнада басктардың сепаратистік тобы ETA-ның жақтастары наразылық білдіріп, кедергі келтірді. Хиноның өзіне көздеріне құм лақтырылды, бірақ, айналадағы жағдайларға байланысты нәтижелер есептелмейтінін білу үшін, сахнаны жеңді. Алғашқы «Тур де Франсқа» дейін Хино Швейцария «Турында» жарысты, бірақ ол атақты орынға ие болмады. Содан кейін ол Сарребур қаласында өткен француз жол жарысы чемпионатына барды. Ол жалғыз өзі жүгіріп, соңғы айналымның басында қалған бәсекелестерінен алты минуттан артық алдыда болды. Алайда ол жеткілікті тамақтануды ұмытып, жарыстың соңғы бөлігінде гипогликемиядан зардап шекті, финиш сызығынан өтіп, қатты әлсіреп, титулды иеленді. Жеңісі оған келесі жылы француз триколорлық футболкасын киюге мүмкіндік берді. «Тур де Франста» Хино командалық уақыт сынағында Мерсьеге екі минуттан кейін «Рено» Зоэтемелк қарсыласына ерте қалды. 8-ші кезеңде, ең алғашқы жеке уақыт сынағында, Хино Зоэтемелкке 59 секунд алды, ал алдыңғы екі «Тур» жеңімпаздары Ван Импе мен Тевенет көп уақыт жоғалтып, жалпы жеңіс мүмкіндігінен айырылды. Хино Пиренейлерде Зоэтемелкке қарсы қашықтықта болу үшін консервативті түрде аттанды. 12а кезеңінде Тарбтан Валенс-д'Агенге дейін ол өзінің билігін жарысқа қатты бағындырды, бірақ атпен емес. Жарыскерлер 12 шілдеде болғандай, бір күнде бірнеше кезең өткізілетінін айтып, наразылық білдірді. Олар финиш қаласына жеткенде, велосипедтерінен түсіп, аяқпен марафонға қарай жүрді. Аймақ басшысы Геноны өз әріптестері сайлауға жіберді. Журналист Феликс Магуан: «Бүгінгі ереуілге дейін адамдар «Турдың» басшысы бар ма деп сұрайтын. Бүгін бұл сұрақтың жауабы табылды. Оның есімі – Хино». Шабуылдан кейін Хиноның ұйықтауы қиын болды және келесі күні Массив-Центральдегі кезеңнен қашып, командасын ұзақ қууға мәжбүр етті. Осылайша, велосипед ауыстыру кезінде көрермендердің кедергісімен әлсіреп, баяулады, ол келесі күні тау басына уақыт сынағында Зоетемелкке 1:40 минут жоғалтты. Хино келесі күні 15-ші кезең кезінде Сент-Этьенге бара жатқанда қарсылық білдірді, ол Хенни Куйперден бөлініп кетті. Финишке қарай екеуі артқа тартылды, бірақ Хино финиш спринтіне қатысып, кезеңді жеңіп алды. Келесі күні 16-шы кезең Альп-д'Хьюзге дейін Зоэтемелк, Хино және жалпы сыныптаманың уақытша көшбасшысы және осылайша сары футболка киген Мишель Полентьемен 18 секундқа ғана бөлінді. Алайда, Полентье допинг тестісін алдау үшін дисквалификацияланды, осылайша Хино мен Зоетемелк жалпы жеңіске жету үшін күресті. Соңғы тау сатысында Хино өзінің қарсыласын қысымға алды, бірақ уақытты қалпына келтіре алмады. Ол содан кейін соңғы уақыт сынағында сары футболканы жеңіп алды, ол өзінің алғашқы «Тур де Франсын» 3:56 минуттық артықшылықпен жеңу үшін төрт минуттан астам уақыт алды. «Турдағы» жеңісінен кейін ол әлем чемпионатында бесінші орынды иеленді, кейін тағы да Grand Prix des Nations жеңіп алды, бұл жолы Франческо Мозерден алды.

1979: екінші Тур жеңіс және классикалық табыстар

1979 жылғы маусым Хинальдың нашар формада болуына байланысты баяу басталды. Ол сәуір айында Ла Флеш Валон классикасында Джузеппе Саронни мен Бернт Йоханссонның қашып кетуіне жетіп, оларды басып озу арқылы жарысты жеңіп алды. Содан кейін ол "Дофин Либере" жарысында төрт кезеңді жеңіп, Зоетемелк командасын жеңді. Ол жарыста он минуттан астам айырмашылықпен жеңіске жетіп, ұпайлар және тау классификацияларын иеленді. Турға дейінгі апталарда ол командаластарына адалдықтарын қамтамасыз ету үшін көмектесуге дайын екенін көрсетті, Лусьен Дидьеге Люксембург турінде жеңіске жетуге көмектесті және Ұлттық чемпионатта Роланд Берландтан кейін екінші орын алды. "Тур де Франс" тағы да Хиналь мен Зоетемелк арасындағы екі жақты күрес болды. Прологта Хиналь голландықпен бірдей уақытта төртінші орын алды. Тау кезеңдері дереу басталды, Хиналь 2-ші кезеңдегі тау сағаттық жарысында жеңіске жетіп, сары жейдеге ие болды. Ол сондай-ақ Пауға дейінгі келесі кезеңді де жеңіп алды. 4-ші кезеңдегі командалық уақыт сынағында Зоетемелк командасы Хиноның "Рено" командасынан 41 секундқа озып кетті. Зоетемелк енді Хинальдан 12 секунд қана артта қалды. 8-ші кезеңдегі тағы бір командалық уақыт сынағында "Рено" жақсы өнер көрсетіп, Хиналь өзінің басымдығын 1:18 минутқа дейін арттырды. Бірақ келесі күні, тас жолдармен өтетін кезеңде, Хиналь екі рет тесіліп, төрт минут жоғалтып, жарыс көшбасшылығын Зоетемелкке өткізді. Ол Брюссельдегі уақыт сынағында 36 секундті қайтарып алды, содан кейін 15-ші кезеңдегі тауға көтерілетін уақыт сынағында жарыс көшбасшылығын қайта иеленді. Осы кезеңде ол Зоетемелкіден 1:48 минутқа озып кетті, ал үшінші орындағы Куйпер 12 минуттан астам артта қалды. Хиналь 16-шы кезеңде тағы бір минутты иеленді, ал үш күннен кейін Зоетемелк Альп-д'Юзде 47 секундті қайтарып алды. Турдың соңғы уақыт сынағында Хиналь тағы да жеңіске жетіп, өзінің басымдығын тағы 69 секундқа арттырды. Ол сондай-ақ келесі кезеңді де сәл көтеріліп, спринтпен аяқтады. Париждегі Елисей алаңына қарайғы соңғы кезеңде, дәстүрлі түрде шабуылдарсыз салтанатты шара ретінде, Зоетемелк пен Хиналь қашып кетіп, өзгелерден озып, Хиналь тағы бір кезеңді жеңіп алды. Зоетемелк Хинальдан 3:07 минутқа артта қалды, бірақ допинг тестісінде сәтсіз болғаны үшін оның уақытына он минут қосылды. Алдыңғы орынды иеленген Жоаким Агостиньо жеңімпаздан жарты сағатқа артта қалды. Маусым соңында Хиналь өзінің екінші велосипедтік монументін – Ломбардияның Жиросын жеңіп алды. Ол финиш сызығына қашып кетті, бірақ кейін басқа шабандоздар да қосылды. Тек Сильвано Контини ғана онымен бірге аяқтады, ал келесі топ үш минуттан астам артта қалды. Бұл жеңіс Хинальдің төрт рет қатарынан Super Prestige Pernod International жарыстарында бірінші рет жеңіске жеткенін де қамтамасыз етті, бұл марапат маусымның ең жақсы шабандозына беріледі.

1980: Үшбұрышты таққа ұмтылу

1980 жылы Хиналь маусымды жайпақ бастады, Париж-Ниццадан бас тарды. Содан кейін ол Париж-Рубайға қатысты, ішінара алдағы Тур де Франстағы тасты жолдарға дайындалу үшін, және төртінші орынды иеленді. Бір аптадан соң ол Лиеж-Бастонь-Лиеж жарысында ең есте қаларлық жеңістерінің бірін тойлады. Жарысқа шыққандар Лиеж қаласынан шыққанда, қар жауа бастады, жақын арада қырау болып айналды. Хиналь, көптегендер сияқты, командасынан бір ғана адамды қалдырып, жарыстан шығуды ойлады. Ол Бастоньдегі тамақтану станциясына дейін жалғастыруға көндірілді, онда қар жаңбырға айналды. Осы уақытқа дейін 21 велошпортшы ғана қалды. Хиналь жаңбыр плащын шешіп, қарсы шабуыл жасады, көшбасшыларды қуып жетіп, өзі жалғастырды, Куйперден шамамен он минут көшті. Жеңіс теңдеусіз болды, өйткені оң жақ бармақ және ортаңғы саусақтары үшкірден бірнеше апта бойы сақайнады және бірнеше жыл бойы ауырсынуға себеп болды. Содан кейін Хиналь мен Гимар оның әлі жеңіп алмаған жалғыз Гран-турға – Италияның Джиросына назар аударды. Олар Хинальдің 1974 жылы Эдди Меркстің көрсеткен жетістігін қайталай алатынына үміттенді, яғни Джиро, Тур және Әлем чемпионатын бір жылдың ішінде жеңу. Бұл велосипед спортында «Үштік тәж» деп аталады. Хиналь Джиро д'Италияны фаворит ретінде бастады, жергілікті шабандоздар Франческо Мозер мен Джузеппе Саронниге қарсы, олардың үйде жанкүйерлерінің қолдауы болды. Генуядағы прологта төртінші орын алғаннан кейін, Хиналь Фаусто Коппидің Кастелланиядағы үйіне өздігінен барып, Джиро мен Турды бір жылдың ішінде жеңген алғашқы шабандозға құрмет көрсетті. 5-кезеңде, Пизаға уақытқа қарсы жарыста, Хиналь жарыс көшбасшысының қызыл жейдесін иеленді. Бірақ ол Роберто Висентиниге көшбасшылықты өткізді, ол соңғы жеңіске үміткер деп есептелмеді. 14-кезеңде ол аралық спринттен кейін пелотон тынышталғанда шабуыл жасап, жарысты бастаған Владимиро Паниццадан алда кезеңді жеңіп алды. Содан кейін Хиналь 20-кезеңде жарыстың шешуші қадамын жасады, ол Стелвио өткелінің қиын көтерілісінде шабуыл жасады. Ол командаласы Бернодоға жетіп, екеуі де кезеңнің қалған бөлігін бірге аяқтады. Хиналь кезең жеңісін командаласына сыйлады, ал ол жалпы есепте Паниццадан шамамен алты минут көшті. Тур де Франста Хиналь тағы да Жооп Зоетемелкпен дуэльге дайындалды, ол үлкен командаға ауысқан еді. Хиналь Германияның Франкфурт қаласында прологты жеңіп алды, Герри Кнетеманнан бес секунд көшті. Лиежден Лиллге дейінгі 5-кезеңде, Париж-Рубайда қолданылған тасты жолдар болды, жағдай жаңбыр мен қатты желдің салдарынан нашар болды. Хиналь алаңға баяу темппен шығуға шақырды, бірақ Зоетемелк командаласы Ян Раас шабуыл жасағанда, ол оның соңынан түсті. Ақырында ол бірнеше басқа шабандоздармен бірге топта болды, ал Зоетемелк алыстады. Финиш сызығына жеткенше, ол Куйпердің тағы бір шабуылына жауап беріп, спринтте жеңіске жетті. Келесі кезеңде көбірек тасты жолдар болжаныпты, бірақ Хинальдің наразылығы бойынша ең нашар бөліктерінің көп бөлігі алынып тасталды. Алайда, Лиллге дейінгі кезеңде Хинальдің сол тізесі зақымданды. Хиналь 11-кезеңнің жеке уақытқа қарсы жарысында тек бесінші орынды иеленді, оны Зоетемелк жеңіп алды. Ол сары жейдеге қайта ие болса да, Зоетемелк екінші орында болды, ол 21 секундқа артта қалды. Тендинит ауруы нашарлағандықтан, ол 12-кезеңнің соңына дейін жарысты жалғастырды, бұл жарыстың Пиренейдегі алғашқы биік тауларына баруға аз қалған еді. Сол түні Хиналь мен Гимар жарыс ұйымдастырушылары Жак Годдет пен Феликс Левитанға ол әлі де көшбасшы болып тұрса да, жарыстан бас тартатынын айтты. Ол түнде жарыстан шығып, баспасөзді хабардар етпеді, бұл баспасөзбен ұзақ жылдарға созылған жанжалға әкелді. Хинальдің қатысуынсыз Зоетемелк өзінің жалғыз Тур де Франс жеңісін тойлады. Зоетемелк жеңісі Хинальдің қатысуынсыз сыйлық болғаны туралы айыптауларға Хиналь өзі қарсылық білдірді: «Менің проблемаларым өзімнен туындады. Әрқашан жоқ болған шабандоз кінәлі. Мен жоқ едім, ол менің орнымды алды». Хиналь Турдағы көңілі толмағаннан кейін Әлем чемпионатына қатысты, ол Францияның Салланш қаласында өте қиын трассада өтті, көбінесе бұл жарыстың тарихындағы ең қиын трасса деп аталады. Хиналь финишқа жақын жерде бірнеше шабандоздармен бірге үзіліске шықты. Соңғы айналымда ол ең тік көтерілістегі соңғы серігі Джанбатиста Барончеллиді тастап, жеңіске жетті. Бұл жарыс талқандау болды, 107 шабандоздың тек 15-і ғана финиш сызығына жетті.

1982 ж.: "Жиро-Тур" жеңімпазы

Хино 1982 жылы Жироға оралды. Алғашқы екі аптадан кейін ол жеңіске үміткер болды, 3-кезеңдегі уақыттық жарыс пен 12-кезеңдегі Кампителло Матезеге жеңіс одісқаннан кейін айтарлықтай көшбасшылыққа ие болды. Алайда, 17-кезеңде Боарио Термеге дейін Гвимар мен Рено командасы көтерілістің қиындығын дұрыс бағаламады, нәтижесінде Хино Сильвано Континиге көшбасшылықты жоғалтты. Ол келесі күні Монтекампионға дейінгі кезеңді жеңіп, жарысты өз артынан керді. "Ең оқиғасыз Туры" аталған бұл жарыста Хино "Тур де Франс" турнирінде "Жиро" екілігін аяқтауға бағытталғанда ешқандай қиындыққа тап болған жоқ. Швейцарияның Базель қаласындағы прологты жеңіп алғаннан кейін, көшбасшылық қысқа мерзімге Лудо Питерс пен Фил Андерсонға көшті. Хино бірінші уақыттық жарыстан кейін сары жейдеге қайта ие болды және жалпы есепте жеңіске жетті. Ол төрт кезеңді жеңіп алды, оның ішінде Елисей алаңындағы соңғы кезеңді де топтық спринттен жеңіске жеткізді. Оның соңғы кезеңдегі спринтке қатысуы сыншыларға берілген жауап ретінде қарастырылды, олар Хиноның Турына сәнсіздікпен қатысқанына қайта-қайта өкініш білдірген еді. Зоетемелк тағы да екінші орынды иеленді, Хинодан алты минуттан астам қалып қойды. Маусым соңында Хино Grand Prix des Nations жарысында да жеңіске жетті.

1983: Екінші Вюльта және Финьонға көтерілу

1981 жылдан бері, Хинаулға Renault командасында екі жас дарын – Лоран Финьон мен америкалық Грег Лемонд қосылды. Екеуі де Вуэльта а Эспанья жарысына Хинаулмен бірге қатысты, онда ол Марино Лежаррета, Джулиан Гороспе және Альберто Фернандес сияқты жергілікті велошабандыздардан күшті қарсылық көрді. Жарыс басталар алдында алты күн бұрын, ол екінші рет «Флеш Валонн» жарысын жеңіп алды. Вуэльтаның 4-кезеңінде Финьон шабуылдап жеңіске жетті, бірақ қорғаудағы чемпион Лежаррета оны қуып жеңіп, Хинаулдан уақыт алды. Хинаул келесі күні Кастеллар-де-н’Уг тау кезеңінде көшбасшылыққа шықты. Бірақ бір күннен кейін испандық командалар бірігіп шабуылдады, Лежаррета Хинаулдан 22 секундқа озып кетті. Бальнеарио-де-Пантикосадағы тауға көтерілетін уақытты сынауда ол қиындыққа тап болып, Лежарретадан екі минуттан астам қалып қойды. Хинаул Куйпер мен Сароннимен бірігіп, 10-кезеңде Сорияға шабуыл жасады, бұл кезеңде көлденең жел болды. Ол 14-кезеңде қайта қиындыққа ұшырады, себебі тізесіндегі ауырсыну қайтадан күшейді; бір кезде ол қарсыластарынан бес минуттан астам қалып қойды, бірақ қайтадан жете алды. Вальядолид маңындағы 15b-кезеңдегі уақытты сынауда Хинаул жеңіске жетті, енді ол жалпы есептегі жаңа көшбасшы Гороспеден он секунд қана артта қалды. Келесі күні таудың соңғы кезеңі өтті, Renault командасы Гороспеге бастапқыда қысым жасады. Хинаул, Лежаррета және Висенте Бельда қосылып, Гороспеден жиырма минуттан астам озып кетті, ал Хинаул Авила қаласында жеңіске жетіп, екінші Вуэльта жеңісін растады. Хинаул мен оның испандық қарсыластары арасындағы қатаң күреске байланысты 1983 жылғы жарыс Вуэльтаның сайтында «ең әдемі және керемет» жарыстардың бірі деп сипатталды. Вуэльта кезінде Хинаулдың сіңір қабынуы қайтадан пайда болды. Жарыс аяқталғаннан кейін ол жарысқа оралуға екі рет әрекет жасады, бірақ ақырында Тур де Франсқа қатыспайтынын мәлімдеді. Оның болмауына байланысты, командаласы Финьон бірінші рет бұл жарыста жеңіске жетті. Хинаул Турдан кейінгі критерийде тағы бір рет оралуға тырысты, бірақ ауырсыну қайтадан күшейді және ол маусымның қалған бөлігінде жарысқа қатыспады.

1984: Финьонның қолынан жеңіліс

1983 жылы Хино мен Гимар арасындағы қарым-қатынас олардың «соғыс» деп сипаттаған деңгейге дейін нашарлады. Хино «Рено» командасына өзін босатуды немесе Гимарды қызметтен шеттетуді талап етті. Команда спорттық директоры Гимармен қалуға шешім қабылдады, соның салдарынан Хино жаңа команда іздеуге мәжбүр болды. Ол бизнесмен Бернард Тапимен бірігіп, жаңа құрама құрды. Олардың спорттық директоры инновациялық және тиімді жаттығу әдістерімен танымал швейцариялық жаттықтырушы Пол Кёхли болды, ол Хиноға үлкен еркіндік берді, сонымен қатар оның прогресін ғылыми тұрғыдан бағалады. Тапимен байланысының аясында Хино Тапиге тиесілі тағы бір компания – «Look» жасаған клипсіз педальды әзірлеуге де атсалысты. Хино «Волта а ла Коммунитат Валенсиана» жарысына оралып, соңғы кезеңде жеңіске жетті. Одан кейін Дюнкерктегі төрт күндік жарыста да жеңіске қол жеткізді. Бірақ көктемгі маусымында айқын жетістіктерге жете алмады. «Дофине Либере» жарысында ол Мартин Рамиреске екінші орынды иеленді, кейін Рамирес Хино мен оның командасы жарыстың соңғы кезеңінде оны қорқытуға тырысқанын мәлімдеді. «Париж-Ницца» жарысында ол жалпы есепте үшінші орынды алды. Ла-Сейне-сюр-Мердегі 5-ші кезеңде Хино бірнеше фавориттермен бірге жетекші топта келе жатқанда, Ла-Сиотадағы кеме құрылысы зауытының жабылуына наразылық білдірген наразылар жолды тосқан. Басқа шабандар тоқтағанда, Хино наразылардың қатарына тікелей кіріп, велосипедінен түсіп, өзіне ең жақын тұрған наразыны ұрып соқты. Содан кейін болған төбелес кезінде Хино қабырғасы сынды. «Тур де Франс» жарысы Франция чемпионатында жеңіске жеткен Финьон мен Хино арасындағы басты бәсеке ретінде танылды. Хино прологты жеңіп алды, бірақ «Рено» командасы командалық уақыт сынағында 55 секундқа басымдық танытты. Алғашқы ұзақ жеке уақыт сынағында ол Финьоннан тағы 49 секунд қалып қойды, бұл бұрынғысы Хиноның үстемдік танытқан саласы еді. Екінші уақыт сынағынан кейін Хино жалпы есепте жетінші орынға түсіп, қарсыласынан екі минутқа артта қалды. Келесі кезең Альп-д’Юзға жеткізді. Хино Лаффри пандусынан шабуыл жасады, бірақ Финьон жауап берді. Екеуі де көтерілу барысында бір-біріне шабуылдады, бірақ Хино аңғарда шамамен бір минуттық ерекшелікке қол жеткізді. Альп-д’Юзде оны кезеңнің болашақ жеңімпазы Луис Эррера басып өтті. Ол баяулағанда, Финьон оған жетіп, ақырында Хиноны артта қалдырды, ол тағы үш минут жоғалтты. Нәтижесінде Хино «Турды» екінші орында аяқтады, Финьоннан он минутқа қалып қойды. Хино күзде «Турдағы» жеңілісінен кейін қайта өркендеді. Қыркүйек айының соңында ол «Гран-при де Нэйшнс» жарысында бесінші және соңғы жеңісін тойлады, уақыт сынағын сол кездегі рекордтық жылдамдықпен аяқтады. Финьон екі минуттан астам уақытқа төртінші орынды иеленді. Содан кейін ол Мозермен бірге қатысқан екі адамдық уақыт сынағында «Трофео Баракки» жарысын жеңіп алды. Одан кейін ол «Джиро ди Ломбардия» жарысын екінші рет жеңіп, финиш сызығына жақындағанда фавориттер тобынан бөлініп шықты.

1985: "Жиро-Тур" екінші қос финалы

1985 жылы Грег Лемонд Renault командасынан La Vie Claire командасына ауысып, Хиноға қосылды. Олар бірге Италия жиросына қатысты. Жарыс барысында Хиноға қарсы жергілікті жанкүйерлер, Франческо Мозерді қолдап, жатқылық көрермендер наразылық білдірді. 12-ші кезеңдегі уақыттық жарыста Хино қызғылт жейдеге ие болып, Мозерден шешуші үстеме алды, ол соңында екінші орынды иеленді. Бірақ кезеңде Хиноға көрермендер түкірді, итеріп жіберді, тіпті оның команда машинасының есігі ашық тұрып, жанкүйерлердің оған кедергі келтіруін қиындатты. Хино үшінші рет жироны бір минуттан астам үстемемен жеңіп алды. Тур де Франста Финьон ахилл сіңірінің жарақатынан қатыса алмады. Сондықтан Хино жарысқа фаворит ретінде қатысты. Ол туған жері Бретаньде прологта жеңіске жетті. La Vie Claire командасы үшінші кезеңдегі уақыттық жарыста бір минуттан астам үстемемен жеңіске жетті. Келесі күні Хиноның командаласы Ким Андерсен сары жейдеге ие болды. Хино келесі күндері оған қолдау көрсетті, тіпті Андерсен тесілгенде, оны пелотонда қайтару үшін артқа шегініп, оған адалдығын көрсетті. 8-ші кезеңде, Страсбургке уақыттық жарыста Хино жарысқа қайтадан басшылық етіп, Стивен Роштан екі минуттан астам үстемемен жеңіске жетті. Жарыс Альпі таулары арқылы өтіп, екінші уақыттық жарыста ол өзінің үстемесін нығайтып, жалпы есепте екінші орындағы Лемондтан бес жарым минутқа артықшылық алды. 14-ші кезеңде Лемонд Хино бар топтан екі минутқа озып кетті. Басқа жарысқа қатысушылармен соқтығысқан Хино финиш сызығын мұрны сынған күйде кесті. Осы уақытта оның бронхит белгілері пайда болды. 17-ші кезеңде ол әлсіздік белгілерін көрсетті және Col du Tourmalet-те басқа көшбасшылармен бірге қала алмады. Лемонд Роштің шабуылына қосылды, бірақ команда Хиноны алшақтатуға көмектесуге тыйым салды. Кейінірек Лемонд команданың оны алдап, Хиноның шындығында болғаннан гөрі артта қалғанын айтқанын мәлімдеді. Ақырында Хино Лемондтан бір минуттан кем үстемемен аяқтады. Лемонд күткен уақыт екі командаластың соңғы уақыттық жарыста сары жейде үшін күресуіне жеткілікті болуы мүмкін еді. Соңғы алдындағы уақыттық жарыста Лемонд кезеңді жеңіп алды, бірақ Хинодан бес секунд ғана алды, бұл оны жеңу үшін жеткіліксіз болды. Бұл Хиноға бес рет Тур жеңісін жеткізіп, жас әріптесінен екі минуттан аз үстемемен жеңіске жеткізді. Фиништен кейін ол Лемондтың келесі жылы Турда алғашқы жеңіске жетуіне қолдау көрсетуге уәде берді.

1986 жыл: Соңғы маусым

1986 жылдың қаңтар айында Хинау француз президенті Франсуа Миттераннан Құрмет легионын алды. Ол 1982 жылы 32 жасқа толған күні, 1986 жылдың қараша айында велосипед спортын қырық суырып тастайтынын жариялаған еді. Хинау Лемонды «Тур де Франс» жарысында қолдауға уәде бергенімен, көпшілік назары оның рекордтық алтыншы «Тур» жеңімпазы болу мүмкіндігіне ауды. Олардың «La Vie Claire» командасы ең басым күш ретінде қарастырылды, ал Лоран Финьон ең басты қарсыласы саналды. Хинау прологта үшінші орын алды, Лемонд пен Финьоннан екі секундқа озып кетті. 2-кезеңдегі командалық уақыт сынағында Финьон және оның командасы «La Vie Claire» командасынан шамамен екі минутқа алға шықты, себебі Хинау команданың екі қиындыққа тап болған шабандозы – Ники Рюттиман мен Гвидо Винтербергті күтуге шешім қабылдады. Содан кейін Хинау 9-кезеңдегі уақыт сынағында жеңіске жетті, бұл кезеңде дөңгелегі сынған Лемонд велосипедін ауыстыруға мәжбүр болды, нәтижесінде Хинау одан 44 секундқа алға шықты. Финьон осыдан кейін артта қалды және жарыстан шығып кетті. 12-кезеңде, Байоннан Пауға дейінгі кезеңде Хинау Педро Дельгадомен бірге шабуыл жасады. Екеуі Лемондтан төрт жарым минуттан астам озып кетті, ал Дельгадо кезеңнің жеңімпазы атанды. Хинау енді жалпы есепте Лемондтан 5:25 минутқа алда тұрды. Оның үлкен артықшылығына қарамастан, ол келесі күні, Col du Tourmalet тауынан түсетін кезеңде тағы да шабуыл жасады. Келесі тауға, Col d'Aspin-ге жеткенде, ол қалғандарды екі минутқа озып кетті. Алайда, біріккен күш-жігердің арқасында ол соңғы көтеріліске дейін, Superbagnères тау шаңғы курортының басына дейін жеткізілді. Содан кейін Хинау шаршап, тоғызыншы орынға түсті, бұл кезеңнің жеңімпазы Лемондтан 4:39 минутқа қалып қойды. Ол енді командаласын жалпы есепте бар болғаны 40 секундқа ғана алды. Хинаудың жарыс барысында қайта-қайта шабуылдауы және жеңіліске мойын бұрудан бас тартуы Лемондты ашуландырды, ол Хинаудың адалдығына күмәнданды. «Тур де Франс» жарысынан кейін Хинау АҚШ-та өткен Coors Classic жарысында Лемондтан озып жеңіске жетті. Ол Колорадо-Спрингсте өткен Әлем чемпионатының жол жарысына қатысты, жеңіске жету үшін көп күш салып дайындалды. Алайда, ол жарысты 59-шы орында аяқтады. 19 қыркүйекте ол Франциядағы Анжер қаласында өткен критерий жарысын жеңіп, соңғы ресми жарысына қатысты. Хинаудың 1986 жылдың 14 қарашасында кәсіби велосипед спортын қырық суырып тастауы Кессойда 3600 шабандоздың қатысуымен өткен символдық жарыс, концерт және салтанатты отшашумен атап өтілді. Бұл шараға барлығы 15000 адам қатысты.

Зейнеткерлік

Кәсіби велосипедшіліктен зейнетке шыққаннан кейін Хино өзінің фермасына көшіп, ауыл шаруашылығы инженері болған туысы Рененің көмегімен сүт сиырларын өсірді. Карьерасын аяқтағаннан екі апта өткен соң, "Тур де Франс" жарысын ұйымдастырушылар, Amaury Sport Organisation (ASO) Хиноға жақындап, оны жарысты басқару командасына қосылуға шақырды. Ол бірнеше лауазымдарды, соның ішінде жарысты реттеуші және маршрут кеңесшісін атқарды. Жан-Мари Леблан бас директор қызметін қолға алғаннан кейін, Хино Турдың елшісі болып тағайындалды. Оның міндетіне подиум рәсімдері кезінде қатысу да кірді. 2008 жылғы "Тур де Франс" жарысының 3-ші кезеңінде бір наразылық білдіруші сахнаға секіріп шығып, іс-шараны бұзған. Хино алға шығып, оны итеріп жіберді. 2016 жылы "Тур де Франс" жарысынан кейін ол осы қызметтен кетіп қалды. ASO бренд-амбассадоры қызметін 1987 жылғы "Тур де Франс" жеңімпазы Стивен Рош атқарды. Көптеген бәсекелестерінен айырмашылығы, Хино велосипедшілдік карьерасынан кейін ешқашан спорттық директор (команданың менеджері) болған жоқ. 2000 жылдардың ортасында Bouygues Télécom компаниясы мен қытай инвесторының ұсыныстары қабылданбады. Ол 1988 жылдан 1993 жылға дейін Франция ұлттық құрамасының іріктеушісі болды. Хино 2014 жылғы маусымда британдық команданың "қамқоршысы" болды. 2020 жылдың маусым айында Хино "Тур де Франс" жарысының көп жылдық демеушісі болып табылатын Mavic велосипедтік жабдықтар компаниясын құтқаруға инвестиция салған бизнесмендер тобының құрамына кірді. Mavic COVID-19 пандемиясының экономикалық салдарынан жыл басында бақылауға алынды.

Жүргізу стилі мен мұрасы

Өзінің белсенді мансабы кезінде Хиноны алаңның қамқоршысы деп атады, яғни ең жоғары билікке ие саяхатшы. Оның өмірбаясын жазған Уильям Фотэрингхэм оны «спорттың соңғы меценаты» деп сипаттады. Осы рөлде Хино жарыс ұйымдастырушыларымен ықпалын пайдаланып, пелотонның қарқынын бақылап, басқа саяхатшыларға шабуылдауға мүмкіндік беретін немесе одан бас тартатын. 1978 жылғы «Тур де Франс» кезіндегі Валенс-д’Ажендегі саяхатшылардың ереуілі Хиноның осы рөлді алғаш рет атқарған оқиғасы ретінде аталады. Оның әріптес саяхатшылары, ол көп сөйлемесе де, зор сенімділік пен күш-қуатты көрсетуге қабілетті болғанын, бұл оған құрмет пен кейде қарсыластарынан қорқыныш әкелгенін айтты. Өзінің билігін көрсету үшін Хино көбінесе алаңның алдыңғы қатарында, командаластарының артында емес, символдық түрде жүретін. Оның жүріс стилі «күрескерлік, агрессияға толы» деп сипатталды және ол жарыста жақсы сезінбегенде, оның реакциясы шабуылға айналатынын мәлімдеді. Хино өзінің рөлін былайша сипаттады:

Дегенмен, Хино әрқашан өз ісінде табысқа жете бермеді. 1980 жылғы «Тур де Франс» кезінде ол әр кезеңде уақыт шегінен тыс қалған саяхатшыларды жою ережесін алып тастауға тырысты. Ол саяхатшыларды наразылық білдіріп, баяу жүруге шақырды, бірақ кейбіреулері оның үлгісін ұстанбады, бұл Хиноны жарыстан кетуге дейін оларды қууға мәжбүр етті. 1980 жылғы «Турдан» оның күтпеген шығуы баспасөзбен қарым-қатынаста шиеленіс тудырды, ол оның белсенді мансабының соңына дейін сақталды. 1982 жылға қарай, оның тұлғасы туралы пікірталастар бұқаралық ақпарат құралдарында көбірек пайда бола бастады. Оның «Турда» жеңіске жеткендегі панашылықтың жетіспеуі және жанкүйерлер мен шенеуніктерге деген мінез-құлқына ерекше назар аударылды, ол оларға ашық наразылық білдірді. Фотэрингхэмнің пікірінше, Хино француз жұртшылығының арасында тек тізе проблемалары мен 1984 жылғы «Турда» жеңіліске ұшырағаннан кейін ғана танымал болды. Оның әріптес саяхатшысы Роберт Миллар атап өткендей, әсіресе 1986 жылы Хино француз жұртшылығын баулығанға тырысты. Хиноның жаттығуға баруді ұнатпағаны белгілі болды, егер ол нақты шараға дайындалып жатқан болса ғана. Ол жаттығуға келген әріптестерін түнгі көйлекпен қарсы алатын немесе торт пісіруге тоқтаған жеңіл жаттығу күнін өткізетін. Оның жаттығуға деген ықыласы қыста, яғни салмағы көбейген кезде одан да айқын көрінетін. Лоран Финьон жылдың алғашқы жаттығу лагерьлерін былайша сипаттады: «Ол ісіп кеткендей көрінді. Егер сіз «Баджерді» білмесеңіз, оның бұрынғы күйіне қайта оралуына қанша уақыт кетеді деп ойлаңыз. Сонда сіз үлкен қателік жасап отырсыз». Хино жаттығу лагерінде ауыр азап шегіп, бір ай ішінде жеңімпаздыққа оралатын. Эдди Меркс сияқты саяхатшыдан айырмашылығы, Хино қатысқан әрбір жарыста жеңіске жетуді мақсат етпеді. Миллар оның тәсілін былайша сипаттады: «Хино жеңіске ұмтылса, ұмтылмаса да, маңызды емес. Ол жеңіске ұмтылмаса, ол сізді жарақаттауға тырысады, ол өзінің бар екенін еске түсіру үшін». Үш Grand Tour-дың (барлығы бірнеше рет), Әлемдік жол чемпионатын және бірқатар классикалық жарыстарды қамтитын жеңістер тізімімен Хино барлық уақыттағы ең ұлы велосипедшілердің бірі ретінде жиі аталады. Велоспорт сөздігінде ол «барлық уақыттағы ең үздік саяхатшылардың бірі» деп сипатталған. Ол өзінің мансабының басында Хиноға қарсы жарысқан Эдди Меркспен салыстырылады. Люсьен Ван Импе: «Меркс ең ұлысы еді, бірақ Бернард [Хино] ең әсерлісі еді», - деді. 2006 жылы жүргізілген зерттеуде 1953 жылдан 2004 жылға дейінгі «Тур де Франс» саяхатшыларын әртүрлі көрсеткіштер бойынша бағалағанда, Хино сол кезеңнің ең үздік саяхатшысы ретінде Меркс пен Ланс Армстронгтан озып кетті. 2022 жылғы «Тур де Франс» басталар алдында L’Equipe барлық уақыттағы ең үздік француз велосипедшісін анықтау үшін дауыс беру өткізді. Үшінші және төртінші орындарда Луисон Бобе мен Реймонд Пулидор болды, екеуі де дауыс беруде Хино мен Жак Анкетилден қалыс қалды. Хино қазылар алқасының мүшесі болды және оның дауысы шешуші болды, өйткені ол Анкетилді аз айырмамен жеңді. Бұл туралы сұрағанда, ол егер Анкетил сол жағдайда болса, өзіне ұқсас түрде дауыс беретінін айтты. Ол сондай-ақ түсіндірді: «Мен үшін талдау жасау қиын. Мен әрқашан Эдди Меркске қарағанда әлемдегі екінші ең үлкен саяхатшы екенім айтылды, сондықтан француз деңгейінде өзімді бірінші болып табу логикалық».

Есімдік

Хинаулт француз тілінде le blaireau деген лақап атымен танымал болды, бұл терминді ағылшын тілінде «шаштау щеткасы» немесе «баджер» деп аударуға болады. Фотэрингхэмнің сөзіне қарағанда, лақап ат Хинаулттың алғашқы жаттығу серіктестері – Морис Ле Гийю және Жорж Тальбурдеден шыққан, олар жас шабандозды әйелдеу үшін осы терминді қолданған. Ле Гийю бір рет «L’Équipe» журналының жазушысы Пьер Шанидің алдында оны айтқан, содан кейін бұл ат қалып қойды. Хиноның өзінің айтуынша, бастапқыда бұл термин «дос» немесе «серік» деген мағынаны білдірген. Дегенмен, кейін Хино бұл жабайы жануармен байланысты болуын қабылдады. 2003 жылы ол былай деді: «Баджер – әдемі жануар. Оны аулауға келгенде, ол қонысына тығылып, күтеді. Ал қайтадан шыққанда, шабуылдайды. Менің лақап атымның себебі де осында. Ашулансам, үйге кетемін, бір ай бойы мені көрмейсіз. Қайтадан шыққанда, жеңіске жетемін». Хино 1983 жылдың өзінде жануармен байланысын көрсету үшін баджердың салынған нұсқасын сатып алған. Алайда, ол 1982 жылы Каллақта өткен критерийлік жарыста допингтік бақылаудың күрт енгізілуіне қарсы шабандоздардың наразылығын басқарды. Оған бір айға шартты түрде тыйым салынды және 1110 швейцариялық франк айыппұл салынды, бірақ жаза ешқашан орындалмады. Хино соңғы жылдары бірнеше маңызды допингтік істер туралы ашық түрде айтты. 2013 жылы ол француз сенаторларын 1998 жылғы «Тур де Франс» жарысынан алынған үлгілер бойынша 2004 жылы жүргізілген сынақтардың нәтижелерін жариялағаны үшін қатты сынады. Ол бұл бастаманы «әуесқойлық» деп атады және заң шығарушыларды «өлгендерді қайта тірілтуді тоқтатуға» шақырды, олар «Турды өлтіргісі келеді» деп мәлімдеді. Сол жылы ол допингке байланысты жеті рет «Тур де Франс» жарысында жеңіске жеткен Лэнс Армстронгтың сөзіне жауап берді. Армстронг өнімділікті арттыратын заттарсыз «Тур де Франс» жарысында жеңіске жету мүмкін емес екенін айтты. Бұл пікірге қарсылық білдіру үшін Хино: «Ол допингсіз велосипед тебудің қандай екенін білмеуі керек», – деп жауап берді. Армстронг кейіннен ол өзінің велосипед теу кезеңі (1999–2005) туралы айтқандығын түсіндірді. 2018 жылдың басында Хино 2017 жылғы Испания велотурында төрт мәрте «Тур де Франс» жеңімпазы Крис Фрумның сальбутамолға қарсы сынақ нәтижесі туралы да пікір білдірді. Ол Фрумды тергеу әлі жалғасып жатқан кезде 2018 жылғы «Джиро д’Италия» жарысына қатысқаны үшін сынады. Сонымен қатар, ол Фрумды «велосипед спортының ұлыларының қатарына жатқызуға болмайды» деді. Фрум «Джиро» жеңімпазы болды және Хинодан кейін барлық үш «Гранд Тур» жеңімпазы болған алғашқы шабандоз атанды. 2018 жылғы «Тур де Франс» алдында, Фрумның ісі әлі жалғасып жатқанда, ол басқа шабандоздарды Фрум қатысса, наразылық білдіру үшін жарыстан бас тартуға шақырды. Кейін Фрум айыптардан босатылып, «Тур» жарысына қатысты, онда командаласы Джеран Томас пен Том Дюмулинден кейін үшінші орынды иеленді.