Роберт Эшли: Американдық композитор және оның шығармалары
Robert Ashley
Роберт Эшли – америкалық композитор (1930-2014). Телеопералар, театрлық туындылары, электрондық музыка, сюрреализм және мультидисциплинарлық өнермен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық композитор (1930–2014)
American composer (1930–2014)
Роберт Рейнольдс Эшли (28 наурыз 1930 – 3 наурыз 2014) – американдық композитор, ең белгілісі телеопералары және басқа да театрлық туындыларымен танымал. Оның шығармалары көбінесе бір-бірімен байланысқан сюжеттерді қамтиды және дыбыс, театр өнері мен жазуға сюрреалистік, көп салалы көзқарас ұсынады. Оның өмірінде де, одан кейін де әртүрлі орындаушылар оның туындыларын үздіксіз орындап келеді, соның ішінде «Автоматты жазу» (1979) және «Кемел өмірлер» (1983) бар.
Robert Reynolds Ashley (March 28, 1930 – March 3, 2014) was an American composer, who was best known for his television operas and other theatrical works, many of which incorporate electronics and extended techniques. His works often involve intertwining narratives and take a surreal multidisciplinary approach to sound, theatrics and writing, and have been continuously performed by various interpreters during and after his life, including Automatic Writing (1979) and Perfect Lives (1983).
Өмір және мансап
Эшли Мичиган штатының Энн-Арбор қаласында дүниеге келген. Ол 1948 жылдан 1952 жылға дейін Мичиган университетінде оқыды, онда 1949 жылы Росс Ли Финнимен танысты. Финни Екінші дүниежүзілік соғыста жараланғаннан кейін жақсы беделге ие болды. 1969 жылы ол Сан-Франциско Таспалы музыка орталығының директоры болды. 1970 жылдары Миллс колледжінің қазіргі заманғы музыка орталығын басқарды. Оның белгілі шәкірттері Магги Пэйн және Хсиунг Зэ Вонг болды. Эшлидің көптеген жазбалары Lovely Music компаниясы арқылы шығарылды, ол Performing Artservices ұйымымен құрылған, бұл ұйым Эшли мен басқа да суретшілерді өкілдік етеді. Оның Lovely Music-пен бірге шыққан алғашқы альбомы 1978 жылғы "Private Parts" болды, ол "Perfect Lives" операсының бірінші және соңғы бөлімдерінің ерте нұсқасы еді. 1979 және 1980 жылдары лейбл тиісінше "Automatic Writing" және "Perfect Lives (Private Parts): The Bar" шығарды (соңғысы "Perfect Lives" операсының тағы бір бөлігі). Эшли алғаш танымал болғаннан бастап, оның шығармаларын орындаумен, әсіресе "Automatic Writing" және "Perfect Lives" сияқты туындыларында дауысын пайдалану арқылы тығыз байланысты болды. 1980 жылдары ол өзі, Сэм Эшли, Джоан ЛаБарбара, Томас Бакнер және Жаклин Хэмберт вокалмен, ал Том Гамильтон электроникамен ойнайтын топ құрды, ол ондаған жылдар бойы сахнада болды. Эшли сонымен қатар мәтін оқу бойынша әртүрлі суретшілермен ынтымақтастық жасады. Ол 1987 жылы Элиан Радигтің "Миланың арманынан шабыттанған саяхаты" шығармасында Кунга Ринпочемен бірге ойнады. 1992 жылдың 9 желтоқсанында Эшли Манхэттеннің Челси ауданындағы The Kitchen сахнасында Уильям Гибсонның "Agrippa (Өлілер кітабы)" электронды поэмасын оқыды. Оның "The Transmission" деп аталған оқуы бір рет ғана жазылып, бірнеше қалаға бір уақытта таратылды. Өмірінің соңғы жылдарында Эшлидің шығармаларын басқа орындаушылар да жаңаша түсіндірді. Эшлидің шығармаларын орындаушылардың ішінде "Perfect Lives" операсының бөлімдерін көп рет орындаған Matmos электронды дуэті, 2011 жылы "Automatic Writing" операсының сахналық нұсқасын көрсеткен Object Collection, 2011 жылдан бері "Perfect Lives" операсының әртүрлі орындардағы, бір күндік аранжировкаларын ұсынған Varispeed тобы, "Perfect Lives" операсын жатқа айтқан марафондық аранжировкасында орындайтын Trystero тобы және "Perfect Lives" операсының испан тіліндегі жаңа нұсқасын ("Vidas Perfectas") жасап, оны әлемдік аренада орындаған және жаңа бейне түсірген Алекс Уотерман бар. 2002 жылы ол Contemporary Arts Foundation John Cage сыйлығын алды. 2011 жылы Эшлидің 1967 жылғы "That Morning Thing" операсы Fast Forward режиссерлігімен Performa Biennial аясында қайта қойылды. 2014 жылы, ол қайтыс болғаннан кейін, Уитни биенналында Эшлидің үш операсы көрсетілді: Алекс Уотерман режиссерлік еткен "Vidas Perfectas" және "The Trial", сондай-ақ ол қайтыс болғанға дейін үш ай бұрын аяқтаған "Crash" операсы. "Crash" бір жылдан кейін Roulette сахнасында сол актерлік құраммен қайта қойылды: Гелси Белл, Брайан Маккоркл, Пол Пинто, Дейв Рудер және Varispeed музыкалық ұжымынан Ализа Симонс, сондай-ақ Амирта Кидамби, Филип Маканнаның суреттерімен.
Ashley was born in Ann Arbor, Michigan. He studied at the University of Michigan from 1948 to 1952, where he met Ross Lee Finney in 1949. Finney had a good reputation after serving in World War II, in which he was wounded by a land mine. In 1969 he became director of the San Francisco Tape Music Center. In the 1970s he directed the Mills College Center for Contemporary Music. His notable students include Maggi Payne and Hsiung Zee Wong. The majority of Ashley's recordings have been released by Lovely Music, which was founded by Performing Artservices, the not for profit management organization which represents Ashley and other artists. His first album with Lovely Music was 1978's Private Parts, an early version of the first and last acts from Perfect Lives. In 1979 and 1980, the label released, respectively, Automatic Writing and Perfect Lives (Private Parts): The Bar (the latter being another excerpt from what was to become Perfect Lives). Since he first came to prominence, Ashley was indelibly linked to the performance of his pieces, particularly through the use of his voice in such works as Automatic Writing and Perfect Lives. Starting in the 1980s, he formed a band that lasted for decades consisting of himself, Sam Ashley, Joan LaBarbara, Thomas Buckner, and Jacqueline Humbert as vocalists and Tom Hamilton on electronics. Ashley also collaborated with various artists in terms of reading text. He was featured, alongside Kunga Rinpoche, on Eliane Radigue's 1987 piece Mila's Journey Inspired by a Dream. On December 9, 1992, Ashley publicly read William Gibson's electronic poem Agrippa (A Book of the Dead), on its premiere at The Kitchen in Chelsea, Manhattan. His reading, known as The Transmission, was recorded and simultaneously transmitted to several other cities only once. In the final years of his life, Ashley's work was newly taken up by other performers. Notable interpreters of Ashley's work have included the electronic duo Matmos, who've repeatedly performed their arrangements of episodes from Perfect Lives; Object Collection, who premiered a stage version of Automatic Writing in 2011; the band Varispeed, who've presented various site specific, day long arrangements of Perfect Lives since 2011; the band Trystero, who perform Perfect Lives in their memorized marathon arrangement; and Alex Waterman, who spearheaded a new Spanish language version of Perfect Lives entitled Vidas Perfectas, performing the piece around the world and producing a new video realization as well. In 2002 he received the Foundation for Contemporary Arts John Cage Award. In 2011, Ashley's 1967 opera That Morning Thing was restaged as part of the Performa Biennial with direction from Fast Forward. In 2014, shortly after his death, the Whitney Biennial presented three of Ashley's operas: Vidas Perfectas and The Trial , both directed by Alex Waterman, and Crash, the opera he finished three months before he died. Crash was remounted a year later at Roulette with the same cast: Gelsey Bell, Brian McCorkle, Paul Pinto, Dave Ruder, and Aliza Simons from the music collective Varispeed, as well as Amirtha Kidambi, with projected photos by Philip Makanna.
Жеке өмір және өлім
Оның бірінші әйелі Мэри Цалтаспен некесінен Сэм деген ұлы болды. 1979 жылы ол екінші әйелі Мими Джонсонға үйленді. 2014 жылдың 3 наурызында 83 жасында бауыр ауруынан Трибекадағы үйінде дүние салды.
He had one son, Sam, from his first marriage to Mary Tsaltas. In 1979, he married his second wife, Mimi Johnson. He died at his home in Tribeca on March 3, 2014, from liver disease at the age of 83.
Эшли, Ғарыш театры және "Бір рет"
Ғарыш театры – бейнелер мен музыканы көрсетуге арналған, арнайы жобаланған және жабдықталған лофт болатын. Ол 1957 жылдан 1964 жылға дейін аптасына екі рет мультимедиялық қойылымдар өткізілетін орын болды; оның авторлары Гордон Мумма мен Эшлиден қойылымдарға тікелей электрондық музыка жазуды сұрады. Қойылымдарда «тастарды бір-біріне үйкеу» және сымдар арқылы лақтырылған болат жүзіктер сияқты нәрселерден жасалған музыка да болды. Фестивальдерге еуропалық және джаз композиторлары шақырылып, ол кездегі заманауи музыкаға зор ықпал етті. Кейт банктегі қауіпсіздік камерасының жазбасын көреді, онда "Тамаша өмір" сериалының 2-4-ші эпизодтары бар. Ол, іс жүзінде, өзін бақылап отыр. Линда, Сюзи және Дженнифер банк оқиғасы кезінде ғарыш кемесінде пайда болған Аталантаның үш күйеуі – Уиллард Рейнольдс, Бад Пауэлл және Макс Эрнсттің көріністерін көреді. Элеонораның көрігі тұжырымдамалық тұрғыдан оның атын алып жүрген төрт операны қамтиды, бірақ Линданың көрігі төрт кейіпкерін (Линда, Элеонора, Дон және Джуниор кіші) төртеу ретінде таныстырады. "Енді Элеонораның идеясы" операсының бірінші бөлімі, "Жақсарту" деп аталады, осы оқиғаларды қайтадан баяндайды.
The Space Theater was a loft specially designed and outfitted for performances with projected images and music. It served as the venue for semiweekly multimedia performances from 1957 to 1964; its creators asked Gordon Mumma and Ashley to produce live electronic music for the productions. The performances included music produced by things such as the "rubbing together of stones" and steel rings thrown along wires. The festivals invited European and jazz composers to participate, and were a major influence on contemporary music of the time. Kate sees the security camera footage from the bank, which contains elements of Episodes 2 through 4 of Perfect Lives. She is, in effect, watching herself. Linda, Susie, and Jennifer see visions of the three suitors of Atalanta, Willard Reynolds, Bud Powell, and Max Ernst, who have accidentally appeared in a spaceship at the moment of the bank incident. Eleanor's vision is conceptually of the four operas that bear her name, although Linda's vision introduces its four characters (Linda, Eleanor, Don, and Junior Jr.) as a foursome. The first section of the opera Now Eleanor's Idea, entitled Improvement, features a retelling of these events.
Элеонораның идея тетралогиясы
Элеонораның идеясы – опера тетралогиясы, жоғарыда сипатталған үлкен трилогияның бір бөлігі, Американың батысына қарай бағытталған, соңында Тынық мұхитына жеткен идеяға негізделген. Әр опера «Perfect Lives» эпизодының 3-ші бөлімінде қысқаша таныстырылған кейіпкерлердің біріне арналған. Кайл Ганнның сөзіне сүйенсек, тетралогияның реті: (1) Improvement (банктің кассирлерінің бірі Линданы бейнелейді), (2) el/Aficionado (Дон Жр., яғни «футбол командасының капитаны D»), (3) Foreign Experiences (Дон мен Линданың ұлы Джуниор Жр.), және (4) Now Eleanor’s Idea (тағы бір кассир – Now Eleanor). Ганнның пікірінше, циклдің жалпы төрт бөлімді құрылымы төрт бөлімді симфониялық форманы көрсетеді. Бұл туындылардың арасындағы байланыстар өте нәзік. «Perfect Lives» ағыны «Now Eleanor’s Idea» (опера, тетралогия емес) операсына жетеледі, ол Элеонораның және оның Орта Батыстағы шағын қалалық банк кассирінен телеарна жаңалықтарының тілшісіне, Оңтүстік-Батыс испаниялық «low rider» автокөлік мәдениетінің пророгына дейінгі саяқатын көрсетеді. Донның тарихы «Шетелдік тәжірибелер» операсында баяндалады. Дон отбасымен Калифорнияға көшіп, профессор болады. Өміріне қанағаттанбаған Дон мистикалық ізденіске шығады. «Improvement (Дон Линданы тастап кетеді)» Линдаға назар аударады – бұл 1492 жылы Испаниядан қуылған еврейлердің метафорасы – және Дон оны тас жол бойындағы демалыс орнында тастап кетеді. Линда саяхаты барысында көптеген адамдармен кездеседі, оның ішінде Джордано Бруноның рөлін сомдайтын степ бишісі де бар, және ұлы Джуниор Младшиймен бірге қалалық өмірге бейімделеді. Әкесінің белгісіз саяхатын еске түсіретін арманда Джуниордың операсы «el/Aficionado» – құпия түрде сәтсіз аяқталған тыңшылықтың өлімнен кейінгі салдарын көрсетеді. Эшлидің айтуынша, осы сценарийлердің әрқайсысы, шын мәнінде, басты кейіпкердің бір уақыттағы арманы, ол «Perfect Lives» эпизодының шекті сәтінде орын алады. Эшли, Сэм Эшли, Томас Бакнер, Жаклин Хамберт және Джоан ЛаБарбара 1994 жылы Авиньонда және Бруклин музыка академиясында толық тетралогияны орындады. Опералардың жазбалары біртіндеп жарық көрді: 1992 жылы «Improvement», 1994 жылы «el/Aficionado», 2006 жылы «Foreign Experiences» және 2007 жылы «Now Eleanor’s Idea».
Now Eleanor's Idea is an opera tetralogy, part of the larger trilogy described above, based on the idea of heading westward in America, eventually arriving at the Pacific Ocean. Each opera is centered on one of the characters briefly introduced in Episode 3 of Perfect Lives. According to Kyle Gann, the order of the tetralogy is (1) Improvement (representing Linda, one of the bank tellers), (2) el/Aficionado (representing Don Jr, i. e. "D, the Captain of the Football Team"), (3) Foreign Experiences (representing Junior Jr., Don and Linda's Son), and (4) Now Eleanor's Idea (representing Now Eleanor, another teller). According to Gann, the overall four part structure of the cycle mirrors the four movement symphonic form. These works are subtle in their narrative links to one another. The flow from Perfect Lives leads to Now Eleanor's Idea (the opera, not the tetralogy), focusing on Eleanor and her journey from Midwestern small town bank teller to television news reporter to prophet for the Southwestern Hispanic low rider car culture. Don's story is chronicled in Foreign Experiences. Don has moved to California with his family and becomes a professor. Unsatisfied with his existence, Don embarks on a mystical quest. Improvement (Don Leaves Linda) focuses on Linda—here a metaphor for the Jews forced out of Spain in 1492—who is abandoned by her husband Don at a highway rest stop. Linda meets many characters in her travels, including a tap dancer who is a stand in for Giordano Bruno, and settles into a cosmopolitan existence with her son, Junior Jr. In a dream that echoes the uncertain journey of his father, Junior, Jr.'s opera, el/Aficionado, is a post mortem on a mysteriously botched exercise in espionage. Ashley says that each of these scenarios is in reality the simultaneous dream of the protagonist, happening at the focal moment of Perfect Lives. Ashley, along with Sam Ashley, Thomas Buckner, Jacqueline Humbert, and Joan LaBarbara, performed the complete tetralogy in 1994 in Avignon and at the Brooklyn Academy of Music. Recordings of the operas have been released gradually, first with Improvement in 1992, followed by el/Aficionado in 1994, Foreign Experiences in 2006, and Now Eleanor's Idea in 2007.
Қосымша аллегория
Эшли трилогияның жеке элементтеріне әртүрлі мағыналар жүктеді. Мағынаның бір қабаты – еуропалық американдықтардың Американың батысына жасаған саяхаты. Аталанта – жаңа әлемдегі ескі әлемдегі өзінің дәстүрін жақсы сезінетін адамдарды бейнелейді. Бұл өткеннің ұлы тұлғалары туралы ұзақ әңгімелерде («Анекдоттар» т.б.) көрсетілген. Perfect Lives – Орта Батыстағы өмірді көрсетеді, ол Эшлиге «жазық болғандықтан» қызығушылық тудырды. Әңгімелер қысқарып, енді тек қарапайым сөздер мен идиомалардан тұрады (мысалы, 4-ші эпизодтағы «ЖӘНЕ» сөзімен бөлінген тіркестер тізбегін қараңыз). Элеонораның идеясы – таныс емес жерлерден тыс, Батыс жағалауға, болжам бойынша әлемнің соңына жасалған сапар туралы, яғни еуропалық саяхатшылар Калифорнияда өздерін тапқанда және үйге қайта алмаса керек деп ойлаған кезде белгілі бір өркениет құрылды. Анекдоттар мен мақал-мәтелдерден гөрі, бұл опералардағы әңгіме айту бірлігі өте кішкентай, сондықтан тіл абстрактілірек. Эшли «Аталанта» туралы жазған түсіндірмесінде бұл үш туынды сәйкесінше «архитектура, егіншілік және шежіре» деп атады. Эшли «Қазір Элеонораның идеясы» тетралогиясын американ дінінің төрт түрін тізімдеу ретінде сипаттады: Иудаизмді жақсарту, Шетелдік тәжірибелердегі Пентикосталдық Евангелизм, el/Aficionado-дағы «корпоративтік мистика» және Элеонораның идеясында Испаниядан шыққан Рим католицизмі.
Ashley has ascribed various meanings to the individual elements of the trilogy. One layer of meaning is the journey, presumably of European Americans, westward across America. Atalanta represents those in the new world who are acutely aware of their tradition in the old world. This is represented in the lengthy stories on great figures of the past (the "Anecdotes", etc.). Perfect Lives represents life in the Midwest, which Ashley was interested in "because it was flat". The stories have gotten shorter and are now just quaint colloquialisms and idioms (think of the string of phrases punctuated by "AND" in Episode 4). Now Eleanor's Idea is about the journey beyond the familiar to the West Coast, presumably the end of the world, i. e. a certain civilization was established when European adventurers found themselves in California and figured they would likely never make it home. Rather than anecdotes and sayings, the story telling unit in these operas is much smaller, and hence the language is more abstract. Ashley says in the liner notes to Atalanta that the three works represent "architecture, agriculture, and genealogy", respectively. Ashley has also described the Now Eleanor's Idea tetralogy as cataloging four American varieties of religion: Judaism in Improvement, Pentecostal Evangelism in Foreign Experiences, "corporate mysticism" in el/Aficionado, and Roman Catholicism as derived from Spain in Now Eleanor's Idea.
Автоматты жазу
Automatic Writing - бұл шығарманы аяқтауға бес жыл кетті және ол 1979 жылы Lovely Music Ltd. компаниясымен жарыққа шығарылды. Эшли өзінің Турет синдромынан туындаған, оның айтуынша, еріксіз тілдеуін музыкадағы дауыстардың бірі ретінде пайдаланды. Бұл музыка жазу және өндірудің өте ерекше тәсілі деп есептелді. Эшли Турет синдромының «дыбыс шығарумен байланысты екенін және синдромның көрінісі композитор ретіндегі оның табиғи бейімділігіне ұқсас болғандықтан, бұл синдром композиторлыққа қатысы болуы мүмкін-ді» деп ойлағанын айтты. Эшли еріксіз тілдеуіне қызығушылық танытты және санасыз музыка жазу идеясы оны қызықтырды. Турет синдромынан туындаған тілдеуді бақылау мүмкін болмағандықтан, бұл әдейі және саналы музыка жасаудан өзгеше жайт болды, ал Эшлиге сәйкес, орындалатын музыка «қос әдейілікпен» жасалған болып саналады.
Automatic Writing is a piece that took five years to complete and was released by Lovely Music Ltd. in 1979. Ashley used his own involuntary speech that results from what he says is his Tourette syndrome as one of the voices in the music. This was considered a very different way of composing and producing music. Ashley stated that he wondered since Tourette's had to do with "sound making and because the manifestation of the syndrome seemed so much like a primitive form of composing whether the syndrome was connected in some way to his obvious tendencies as a composer". Ashley was intrigued by his involuntary speech, and the idea of composing music that was unconscious. Seeing that the speech that resulted from having Tourette's could not be controlled, it was a different aspect from producing music that is deliberate and conscious, and music that is performed is considered "doubly deliberate" according to Ashley.
Электронды құрылғыларды пайдалану
Автоматты жазу диалогында сөздердің өзі мағынаның басты көзі болған жоқ, әсіресе Эшли оларды өзгерту үшін қолданған аудио манипуляциядан кейін. Кейбір диалогтар мүлдем түсініксіз болып кетті. Эшли шығарманың алғашқы нұсқасын тікелей электроника және реактивті компьютерлік тізбектерді пайдаланып жасады. Ол өзінің дауыстық бөлігін аузынан бір дюймдей қашықтықтағы микрофонмен, кері байланысқа жақын жазба деңгейінде жазды. Содан кейін ол жазбаға "жайлы да керемет модуляциялар" қосып, дауысын осыншалықты өзгертті ki, оқығандарының көп бөлігін түсіну қиын болды. Оның сөз формаларына деген үнемі қызығушылығынан туындап, өлімсіз әндердің бәрі бақылаусыз сөйлеу түрі ретінде шашырауға бағытталған. Эшли осы серияны жобалар (опералар ғана емес) үшін қырық тоғыз атаудың тізімін жазумен бастады, атаудың ырғағы кейінірек жобаның немесе операның ырғағына әсер ететін (әсіресе Your Money My Life Goodbye [1998] операсында). Осы жобалардың бірнешеуі: Қанаты бар сары адам (алғаш 1979 жылы жазылған опера, 1990 жылы қайта өңделіп, "Өлімсіздік әндерінің" біріншісі болды), Натали Вудқа құрмет (Шиыршық, 1990), Нәтижесі сөзсіз (Оркестр, 1991), Махаббат – жақсы мысал (Оқуға арналған лекция, 1991), Танымал соңғы сөздер сәтсіздікке ұшырағанда (Оқуға арналған лекция, 1997), Шаң (Опера, 1998), Сіздің ақшаңыз, менің өмірім, сау болыңыз (Опера, 1998), Иә, бірақ оны жеуге бола ма? (Оқуға арналған лекция, 1999), Аспан саяхаттары (опера, 2003), Практикалық анархизм (Оқуға арналған лекция, 2003), Жасырын ұқсастықтар (Конкретті операсынан бейімделген, 2005), және Конкретті (опера, 2006). Конкреттінің өзінде оның тізіміндегі кейбір атаулар бар.
In the dialogue for Automatic Writing, the words themselves were not necessarily the primary source of meaning—especially not after the kind of audio manipulation Ashley used to modify them. Some of the dialogue became totally incomprehensible. Ashley engineered the first version of the piece using live electronics and reactive computer circuitry. He recorded his vocal part himself, with the mic barely an inch from his mouth and the recording level just shy of feedback. He then added "subtle and eerie modulations" to the recording, modifying his voice to the point that much of what he read could not be understood. Following his continual interest in forms of speech, the immortality songs are all invested in ranting as a form of uncontrolled speech. Ashley commenced this series by writing a list of forty nine titles for projects (not only operas), the rhythm of the title often influencing the rhythm of the subsequent project or opera (most especially within Your Money My Life Goodbye [1998]). Several of these projects include: Yellow Man with Heart with wings (opera, originally from 1979, remixed in 1990 to become the first of The Immortality Songs), Regards to Natalie Wood (Poem, 1990), Outcome Inevitable (Orchestral, 1991), Love is a good example (Lecture to be sung, 1991), When Famous Last Words Fail You (Lecture to be sung, 1997), Dust (Opera, 1998), Your Money My Life Goodbye (Opera, 1998), Yes, but is it edible? (Lecture to be sung, 1999), Celestial Excursions (opera, 2003), Practical Anarchism (Lecture to be sung, 2003), Hidden Similarities (Adapted from a section of Concrete, opera, 2005), and Concrete (opera, 2006). The sections of Concrete itself contain some of the titles from his list.
Фильмдер
1976 жыл: Эфирде тамыры бар музыка: Теледидарға арналған опера. 7-таспа: Роберт Эшли. Өндірушісі және режиссері – Роберт Эшли. Нью-Йорк, Нью-Йорк: Lovely Music. 1983 жылғы «Мүкемел өмірлер» (теледидарға арналған опера). 2005 жылы Lovely Music компаниясы DVD форматында шығарған. Режиссері – Джон Санборн, рөлдерде "Көк" Джин Тирани, Джилл Крузен және Дэвид Ван Тигем. 1984 жылғы «Аталанта стратегиясы». Lovely Music компаниясы VHS форматында шығарған. Операның түрлі бөлімдерінен құрастырылған және Роберт Эшлидің өзінің түсіндірмелері бар.
1976 Music With Roots in the Aether: Opera for Television. Tape 7: Robert Ashley. Produced and directed by Robert Ashley. New York, New York: Lovely Music. 1983 Perfect Lives (an opera for television). Released on DVD by Lovely Music, 2005. Directed by John Sanborn, featuring "Blue" Gene Tyranny, Jill Kroesen and David Van Tieghem. 1984 Atalanta Strategy. Released on VHS by Lovely Music. Draws from a variety of sections of the opera and features performative commentary from Ashley himself.