Эли Катерин Фрерон (1718-1776) – француздық әдеби сыншы, "Төңкеріс эпохасы" қозғалысының өкілі. Оның еңбектері француз ағартушыларына қарсы бағытталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы (1718–1776)
French writer (1718–1776)
Эли Кэтрин Фрерон (20 қаңтар 1718 – 10 наурыз 1776) – француз әдеби сыншысы және polemist, француз ағартушыларының ықпалына қарсы күреске мансабын арнаған. Ол, ішінара «Année littéraire» басылымы арқылы, ағартушылардың идеяларына қарсы шықты. Сөйтіп, Фрерон жас жазушыларды әдеби ортаға қарсы тұруға тартқан арқасында, қазіргі кезде Контр-ағартушылық деп аталатын қозғалыстың маңызды тұлғасына айналды.
Élie Catherine Fréron (20 January 1718 – 10 March 1776) was a French literary critic and controversialist whose career focused on countering the influence of the philosophes of the French Enlightenment, partly through his vehicle, the Année littéraire. Thus Fréron, in recruiting young writers to counter the literary establishment became central to the movement now called the Counter Enlightenment.
Өмірбаян
Фрерон Бриттаниядағы Кимперде дүниеге келді және иезуиттермен тәрбиеленді. Ол оқу ісінде осымен қатар тез жетістіктерге жетіп, жиырмаға толмаған шағында Луи-де-Гранд колледжінің профессоры болып тағайындалды. Ол аббат Пьер Дефонтеннің "Observations sur les écrits modernes" жинағына үлес қосты. Оның Вольтердің ең қатал жауы болған Дефонтенмен ынтымақтастығының өзі Вольтердің ашуын тудыруға жеткілікті болды, және Фрерон мансабын Вольтердің жанкүйері ретінде бастағанмен, оның Вольтерге деген көзқарасы көп ұзамай өзгерді. 1746 жылы Фрерон өзінің ұқсас журналын құрды, оның атауы "Lettres de la Comtesse de" еді. Ол 1749 жылы жабылды, бірақ Фрерон оны дереу "Lettres sur quelques écrits de ce temps" журналымен ауыстырды. Бұл журнал 1752 жылы Вольтердің беделіне шабуыл жасағандықтан қысқа мерзімге тоқтатылғаннан кейін, 1754 жылға дейін жарияланып тұрды, содан кейін оның орнын әлдеқайда амбициялы "Année littéraire" басылымы алды. Оның 1776 жылы Парижде қайтыс болғаны осы журналдың уақытша тоқтатылуынан болған деп есептеледі.
Fréron was born at Quimper in Brittany and educated by the Jesuits. He made such rapid academic progress that he was appointed professor at the college of Louis le Grand before he turned twenty. He became a contributor to the Observations sur les écrits modernes of the abbé Pierre Desfontaines. The very fact of his collaboration with Desfontaines, one of Voltaire's bitterest enemies, was sufficient to arouse the latter's hostility, and although Fréron had begun his career as one of his admirers, his attitude towards Voltaire soon changed. Fréron in 1746 founded a similar journal of his own, entitled Lettres de la Comtesse de It was suppressed in 1749, but he immediately replaced it by Lettres sur quelques écrits de ce temps, which, with the exception of a short suspension in 1752, on account of an attack on the character of Voltaire, was continued till 1754, when it was succeeded by the more ambitious Année littéraire. His death at Paris in 1776 is said to have been hastened by the temporary suppression of this journal.
Мұра
Фрерон қазір тек Вольтер мен энциклопедияшыларға жасаған шабуылдарымен және Вольтердің оған жасаған қарсы шабуылдарымен еске алынады. Вольтер эпиграммалармен Фреронды сынағаннан басқа, тіпті кейбір трагедияларында да оған қарсы "Le Pauvre diable" атты өткір сатира жазды және оны "L'Ecossaise" комедиясының басты кейіпкері етіп көрсетті, онда Фреронның журналы "L'Âne littéraire", яғни "Әдеби есек" деп аталады. Фрерон Вольтердің танымал "Кандид" романында да еске алынады, онда басты кейіпкер театрда кездесетін қатал сыншы туралы айтылады. 1760 жылы жарияланған, авторсыз "Фрерон туралы анекдоттар" атты тағы бір шабуыл, көбінесе Вольтерге жатқызылады. Фрерон "Фонтену шайқасы туралы ода" (1745), "Мария Стюарт тарихы" (1742, 2 том) және "Германия империясының тарихы" (1771, 8 том) кітаптарының авторы болды. Ол революциялық саясаткер Станислав Фреронның әкесі еді.
Fréron is now remembered solely for his attacks on Voltaire and the Encyclopaedists, and for the retaliation from Voltaire, who, besides attacking Fréron in epigrams, and even incidentally in some of his tragedies, directed against him a virulent satire, Le Pauvre diable, and made him the principal personage in a comedy L'Ecossaise, in which the journal of Fréron is designated L'Âne littéraire, "the Literary Ass". Fréron is also mentioned in Voltaire's famous novel Candide, in reference to a rude critic the title character meets at a theater. A further attack on Fréron entitled Anecdotes sur Fréron (1760), published anonymously, is generally attributed to Voltaire. Fréron was the author of an Ode sur la bataille de Fontenoy (1745) Histoire de Marie Stuart (1742, 2 vols. ); and Histoire de l'empire d'Allemagne (1771, 8 vols.). He was the father of Stanislas Fréron, revolutionary politician.
Шығармалары
1742: Мари Стюарт тарихы, Марси аббатымен бірге. 1745: Фонтенуо шайқасы туралы ода. 1746: Кунтесса де *** хаттары. 1749–1750 және 1752–1754, Жозеф де Ла Портемен бірге «Замандас жазбалары», 13 томдық. 1753: Опускулдар, 3 томдық. 1754–1790: «Әдеби жылдық», 290 томдық. 1771: Германия империясының тарихы, 8 томдық.
1742: Histoire de Marie Stuart, with abbé de Marsy. 1745: Ode sur la bataille de Fontenoy. 1746: Lettres de la comtesse de ***. 1749–1750 and 1752–1754, Lettres sur quelques écrits de ce temps, with Joseph de La Porte, 13 vol. 1753: Opuscules, 3 vol. 1754–1790: L'Année littéraire, 290 vol. 1771: Histoire de l'empire d'Allemagne, 8 vol.