Пьеро Медичи: Флоренцияның билеушісі және Ренессанс меценаты

Кіріспе

Италиялық дворян және Флоренцияның іс жүзіндегі билеушісі (1416–1469)

Пьеро ди Косимо де Медичи, Подагралы Пьеро (1416 – 2 желтоқсан 1469) – Италия Ренессансы кезеңінде 1464 жылдан 1469 жылға дейін Флоренцияның іс жүзіндегі билеушісі болған.

Өмірбаян

Пьеро Козимо де Медичидің үлкені мен Контессина де Бардидің ұлы болды. Әкесінің өмірінде денсаулығының нашарлығы салдарынан маңызды рөл атқармады, осының өзі оның лақап атына себеп болды. Оның інісі Джованни Козимоның мұрагері етіп тағайындалды, бірақ әкесінен бұрын қайтыс болды. 1461 жылы Пьеро Гонфалониер лауазымына сайланған соңғы Медичи болды. Оның подаграсы оны көбінесе төсекке жатқызып қойды. Сөйтіп, оның жатын бөлмесі саяси кездесулер өткізілетін кеңсесіне айналды. Осының нәтижесінде Медичи сарайы Флоренциядағы үкімет ортасы болды. Пьеро әкесінен Медичи банкін алғаннан кейін қаржылық есеп беруді тапсырды. Алынған нәтижелер оны көптеген ұзақ мерзімді қарыздарды талап етуге мәжбүр етті, олардың көп бөлігі Медичиді қолдағандарға берілген, бірақ әкесі оларды күшін жойған еді. Бұл көптеген саудагерлерді банкротқа ұшыратты және Медичиге қарсылардың қатарын көбейтті. Әкесі сияқты шебер банкир болмаса да, ол өзінің билік кезеңінде жағдайды тұрақтандыра алды. Флоренцияның басшысы ретінде Лука Питти, Николо Содерини, Диотисалви Нерони, Анджело Аччаиуоли және оның туысы Пьерфранческо де Медичи бастаған төңкеріс талпынысы болды. Олар Модена және Реджо герцогы Борсо д'Эсте берген әскерлерді пайдаланды, оларға Эрколе д'Эсте басшылық етті, және бұл төңкеріс 1466 жылдың 26 тамызына жоспарланды. Пьероны Джованни II Бентивоглио ескертті және төңкерістен құтыла алды, себебі оның ұлы Лоренцо заговоршылардың Пьероны Медичи Вилла ди Карегиге бара жатқанда тұтқындау үшін орнатқан кедергіні анықтады; оны танымады және әкесін ескерте алды. Төңкеріс сәтсіз аяқталды, Венецияның қолдауымен жасалған келесі талпыныс та сәтсіз болды, оған Бартоломео Коллеони басшылық еткен әскерлер қатысты. Кейбір зерттеушілер бұл "төңкеріс" шын мәнінде Медичи фракциясының билігін шектеу және Флоренцияның дәстүрлі республикалық идеалдарына сәйкес үкімет жүйесін қалпына келтіру үшін жасалған заңды әрекет болды деп санайды, ал оны "төңкеріс" немесе "қастандық" деп атау Пьероның қала басшысы ретіндегі де-факто және мұрагерлік (бірақ конституциялық емес) мәртебесін заңдыландырады. 1467 жылы Пьеро Миланның жаңа герцогы Галеаццо Мария Сфорцаға Флоренция көрсеткен қолдауына байланысты Венеция Республикасына қарсы соғысқа қатысуға мәжбүр болды. Алайда, Коллеони басшылығындағы Венеция әскері Флоренция, Неаполь, Папа мемлекеттері және Милан одағынан Молинелла шайқасында жеңілді. Ол сонымен қатар отбасының өнерге демеу беру дәстүрін жалғастырды, оның ішінде Гоццолидің "Муджилердің шеруі" фрескасы Палаццо Медичи Рикардиде сақталған (онда Пьероның ұлдары Лоренцо мен Джулиано, сондай-ақ Пьероның өзі де бейнеленген). Оның талғамы әкесінен гөрі көбірек эклектикалық болды, голланд және фламанд өнеріне дейін жетті. Ол сирек кітаптарды жинауды жалғастырып, Медичи жинағына көптеген кітаптар қосты. Гуманизмге қызығушылығы зор болғандықтан, ол Марсилио Фичиноға Платон және басқа да классикалық еңбектерді аударуды тапсырды. Фичино оған "Де Соле" сияқты бірнеше кітапты арнады. Ол 1469 жылы подагра және өкпе ауруынан қайтыс болды және Сан-Лоренцо шіркеуінде інісі Джованнидің қасына жерленді. Оның ұлдары Лоренцо мен Джулиано тапсырыс берген қабірді Андреа дель Верроккьо жасады.

Piero was the son of Cosimo de' Medici the Elder and Contessina de' Bardi. During his father's life, he did not play an extensive role due to his perpetual poor health, the source of his nickname. His brother Giovanni was named as Cosimo's executor, but predeceased his father. In 1461, Piero was the last Medici elected to the office of Gonfaloniere. His gout often kept him confined to bed. This meant that his bedroom effectively became his office, where he would conduct political meetings. This led to the Medici palace becoming the seat of government in Florence. Upon taking over the Medici bank from his father, Piero had a financial overview prepared. The results led him to call up a number of long standing loans, many to various Medici supporters, which his father had let stand. This immediately drove a good number of the merchants involved into bankruptcy and added to the ranks of those who opposed the Medici. Although not as brilliant a banker as his father, he was able to keep things running smoothly during his tenure. His time as leader of Florence was marked by an attempted coup led by Luca Pitti, Niccolò Soderini, Diotisalvi Neroni, Angelo Acciaiuoli and his cousin Pierfrancesco de' Medici, who used troops provided by Borso d'Este, Duke of Modena and Reggio, and commanded by his brother Ercole d'Este, planned for 26 August 1466. Piero was warned by Giovanni II Bentivoglio and was able to escape the coup, in part because his son Lorenzo discovered a road block set up by the conspirators to capture Piero in his trip toward the Medici Villa di Careggi; he was not recognized and was able to warn his father. The coup failed, as did an attempted repeat backed by Venice, using troops commanded by Bartolomeo Colleoni. It has been argued that the "coup" was in fact a legitimate attempt to limit the power of the Medici faction and restore a system of government in keeping with Florence's traditional republican ideals, and that to refer to it as a "coup" or a "conspiracy" legitimizes Piero's de facto and hereditary (but wholly unconstitutional) status as leader of the city. In 1467, Piero had to face a war against the Republic of Venice prompted by the Florentine support given to Galeazzo Maria Sforza, the new duke of Milan. However, the Venetian army under Colleoni was defeated at the Battle of Molinella by a league of Florence, Naples, the Papal States and Milan. He also continued the family's tradition of artistic patronage, including Gozzoli's fresco Procession of the Magi in the Palazzo Medici Riccardi (in which are also present both of Piero's sons, Lorenzo and Giuliano, as well as Piero himself). His taste was more eclectic than that of his father, extending to Dutch and Flemish artworks. He continued to collect rare books, adding many to the Medici collections. With a strong interest in humanism, he commissioned Marsilio Ficino to translate Plato & other classical works. Ficino dedicated several books to him, such as De Sole. He died in 1469 as a result of gout and lung disease and is buried in the Church of San Lorenzo, next to his brother Giovanni. The tomb, created by Andrea del Verrocchio, was commissioned by his sons Lorenzo and Giuliano.

Шығармалық бейнелер

2016 жылы "Медици: Флоренция шеберлері" телесериалында жас Пьеро рөлін Алессандро Спердути сомдады. Егде жастағы Пьероны екінші маусымның бірінші екі эпизодында Джулиан Сэндс бейнелейді, "Медици: The Magnificent" сериалында.