Кіріспе

Lanao del Sur (; Маранао және Тагалог тілдерінде), ресми атауы Lanao del Sur провинциясы, Филиппиннің Бангсаморо Автономды Аймағындағы (BARMM) Мусульман Минданаосында орналасқан провинция. Елордасы Марави қаласы, солтүстікте Ланао-дель-Норте, шығыста Букиднон, оңтүстікте Магуинданао-дель-Норте және Котабатомен шектеседі. Оңтүстік-батысында Моро шығанағының бір саласы – Ильяна шығанағы жатыр. Ланао-дель-Сурдың ішкі аймағында Минданаодағы ең ірі Ланао көлі орналасқан.

Этимология

"Ланао" сөзі "көл" деген мағынаны білдіреді және "ранао" сөзінен туындаған. Ланао көлінің алқабында орналасқан аймақ "Маранао" халқының жері ретінде танымал (ол "көл жағасындағы халық" дегенді білдіреді).

Ерте тарих

Ислам діні келгенге дейін аймақта күрделі мәдениет қалыптасқан еді, ол түрлі маранао жырларында, әндерінде және жазылған тарихында көрініс тапқан. Ланао халқы бұрын индуизм, көпқұдайлық, рулық сенімдер және буддизмді ұстанған. Осы кезеңде тороган, сингиль биі, даранген жырлары, ерекше маранао гонгысы мен металл өнеркәсібі, сариманок, окир өрнектері және жергілікті суят жазуы сияқты мәдени нышандар дамыды.

Испан отарлау дәуірі

Ланао алғаш рет 1689 жылы испандықтар тарапынан зерттелді, олар көлдің солтүстік жағында Дансалан аталған дамыған елді мекенді анықтады. Ланао – Ланао сұлтандығының ордасы болған.

Бөлім

1959 жылы Ланао екі провинцияға бөлінді: Ланао-дель-Норте және Ланао-дель-Сур, Республикалық заң № 2228 бойынша. Марави Ланао-дель-Сурдың астанасы ретінде белгіленді. 1980 жылы қала "Марави ислам қаласы" деп аталып, қазіргі таңда Филиппиннің басым көпшілігі мұсылман халқынан тұратын жалғыз қаласы болып табылады. 1973 жылғы сайлауға кедерес келтірген Филиппинде 1972 жылдың 21 қыркүйегінде әскери жағдай жарияланғандықтан, бұл бөліну ешқашан жүзеге аспады.

АРММ-ге кіру

1989 жылғы халық қалаулылар сайлауында Ланао-дель-Сур Мұсылман Минданаосының автономиялық аймағына (ММА) қосылуға дауыс берді, бірақ Марави қаласы ММА құрамына кірмейтін болып шешім қабылдады.

ЮНЕСКО-ның Ланао-дель-Сурдағы атаулары

ЮНЕСКО 2008 жылы Ланао көлінің Маранао халқының Даранген әндерін – Маранао мәдениетінің бір бөлігін – адамзаттың материалдық емес мәдени мұрасының өкілдік тізіміне енгізді. Бұл элемент бұрын 2005 жылы ЮНЕСКО-ның ауызша және материалдық емес мұрасының өкілдік тізіміне қосылған болатын. Сондай-ақ, ұйым Тугая қаласының ескі бөлігін ЮНЕСКО-ның мәдениет және мұра ошағы деп таныды. 2014 және 2015 жылдары жасалған есептерге сүйене отырып, ЮНЕСКО Тугаяны және Ланао-дель-Сур провинциясының барлық дәстүрлі қолөнер мұрасын адамзаттың материалдық емес мәдени мұрасының өкілдік тізіміне ұсынды. ЮНЕСКО-дағы және Франциядағы Филиппин елшісі Маранаоның дәстүрлі қолөнері 2017 жылғы Марави шайқасынан кейін жойылу қаупіне тап болғандықтан, оны шұғыл сақтауды қажет ететін материалдық емес мәдени мұралар тізіміне енгізудің маңызды екенін атап өтті. Филипин үкіметі 2018 жылы аталған ұсынысты аяқтады. Ланаоның тороган үйлерін ЮНЕСКО тиісті құжаттама мен қалпына келтіру жұмыстары аяқталғаннан кейін Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізуге ұсынды. Даулы мұражай компаниясы Las Casas Filipinas de Acuzar екі тороганды сатып алып, Батаанға тасымалдады, бұл осы екі патшалық үйді олардың тарихи отанына қайтару мақсатымен провинциялық науқанға себеп болды.