Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Честердің екінші норман графы Хью д'Аванш (1047 – 27 шілде 1101), «le Gros» (ірі) немесе «Lupus» (қасқыр) деген лақап атымен белгілі, 1071 жылдан бастап Честердің екінші норман графы және ерте Норман Англиясының ірі феодалдарының бірі болды.
Second Norman Earl of Chester
Hugh d'Avranches ( 1047 – 27 July 1101), nicknamed le Gros (the Large) or Lupus (the Wolf), was from 1071 the second Norman Earl of Chester and one of the great magnates of early Norman England.
Ерте өмір және мансап
Хью д'Аванш шамамен 1047 жылы Рихард ле Гоздың ұлы ретінде дүниеге келді. Оның анасы туралы дәстүрлі түсінік бойынша, Жеңімпаз Уильямның жарты қарындасы Эмма де Контевилл болған, бірақ Льюис (2014) бұл анықтаманың "нашар дәлелдерге негізделгенін" және анасының кім екені белгісіз екенін мәлімдейді. Китс Рохан (1999) дәстүрлі мәліметтерге қатысты дәлелдердің нашар сапасын мойындағанмен, Хью мен Уильям арасындағы белгілі бір байланыс болғанын айтады.
Hugh d'Avranches was born around 1047 as the son of Richard le Goz, Viscount of Avranches. His mother was traditionally said to have been Emma de Conteville, half sister of William the Conqueror, but Lewis (2014) states that the identification was made "on the basis of unsatisfactory evidence" and that his mother is unknown. Keats Rohan (1999), while accepting the poor quality of the evidence for the traditional account, has nonetheless argued in favour of some relationship existing between Hugh and William.
Честер графы
1071 жылы Флеминг Гербод, Честердің 1-ші графы Франциядағы Кассель шайқасында тұтқынға алынып, қамауда ұсталды. Осы мүмкіндікті пайдаланып, король оның лауазымын бос деп жариялады. Уэльс шебіндегі стратегиялық маңызға ие Чешир графтық палатин мәртебесіне ие болды, содан кейін король осы өкілеттіктерді графтықпен бірге Хьюға берді. Ол бұл қызметте бірнеше мұрагерлік барондарды, оның ішінде өз туыстары Роберт Руддлан мен Найджел Котентинді тағайындады. Әкесінің қайтысынан кейін, 1082 жылы Хью әкесінен Аванш виконты лауазымын мұраға алды және өмірінде Сент-Мари және Сент-Север, Сент-Север Кальвадос (Нормандия) және Честердегі Сент-Вербург Бенедикт аббаттарын құрды, сондай-ақ Солтүстік Йоркширдегі Уитби аббаттығына жерлер сыйлады. Грюффудты граф Хью Честердегі қамалында тұтқындады, бірақ корольдікті тікелей корольден алып, Роберт өзіне қаратуға тырысты. 1093 жылы Робертті уэльс шабуылшылары өлтірген кезде Хью осы жерлерді иеленді, Солтүстік Уэльстің көп бөлігін биледі, бірақ 1094 жылғы уэльс көтерілісінде, тұтқыннан қашқан Груффуд ап Киннан бастаған шайқаста Англсиді және Гвинедтің қалған бөлігін жоғалтты.
In 1071, Gerbod the Fleming, 1st Earl of Chester was taken prisoner at the Battle of Cassel in France and held in captivity. Taking advantage of the circumstances, the king declared his title vacant. Cheshire, with its strategic location on the Welsh Marches, held county palatine status and the king then granted these powers to Hugh along with the earldom. In that role he would appoint a number of hereditary barons, including his cousins Robert of Rhuddlan and Nigel of Cotentin. After his father's death, as late as 1082, Hugh succeeded his father as Viscount of Avranches, and, during his lifetime, founded the Benedictine Abbeys of Sainte Marie et Saint Sever, Saint Sever Calvados, Normandy and St. Werburgh in Chester as well as giving land endowments to Whitby Abbey, North Yorkshire. Gruffudd was imprisoned by Earl Hugh in his castle at Chester, but it was Robert who took over his kingdom, holding it directly en liege from the king. When Robert was killed by a Welsh raiding party in 1093 Hugh took over these lands, becoming ruler of most of North Wales, but he lost Anglesey and much of the rest of Gwynedd in the Welsh revolt of 1094, led by Gruffudd ap Cynan, who had escaped from captivity.
Норвегиялық шабуыл
1098 жылдың жазында Хью Гвендтегі жоғалтуларын қайтару үшін Шрусберидің 2-графы Хью Монтгомеримен бірікті. Груффуд ап Цинан Англсиге қайтып келді, бірақ Ирландиядағы даниялық бекіністен жалдаған флот жақын арада жақтасын ауыстырғандықтан Ирландияға қашуға мәжбүр болды. Норвегия королі Магнус III, сондай-ақ Магнус Жалаңаяқ деп те аталатын, норвегиялық флоттың келуімен жағдай өзгерді. Ол Менай бұғазының шығыс жағындағы нормандық әскерлерге шабуыл жасады. Шрусбери графы Магнустың өзі атқан жебеден қаза тапты. Нормандар Англсиден толығымен кетуге мәжбүр болды, ал Ирландиядан оралған Груффуд келесі жылы оны иеленді. Хью онымен келісім жасап, бұл жерлерді қайтаруға әрі тырыспады.
In the summer of 1098, Hugh joined forces with Hugh of Montgomery, 2nd Earl of Shrewsbury, in an attempt to recover his losses in Gwynedd. Gruffudd ap Cynan had retreated to Anglesey, but then was forced to flee to Ireland when a fleet he had hired from the Danish settlement in Ireland changed sides. Things were altered by the arrival of a Norwegian fleet under the command of King Magnus III of Norway, also known as Magnus Barefoot, who attacked the Norman forces near the eastern end of the Menai Straits. Earl Hugh of Shrewsbury was killed by an arrow said to have been shot by Magnus himself. The Normans were obliged to evacuate Anglesey altogether leaving Gruffudd, who had returned from Ireland, to take possession the following year. Hugh apparently made an agreement with him and did not again try to recover these lands.
Неке, қайтыс болу және мұрагерлік
Хью д'Аванш Клермонт графы Хью I-нің қызы Эрментрудаға үйленді, одан оның ұлы және мұрагері Ричард д'Аванш, 2-ші Честер графы дүниеге келді, бірақ оның заңсыз балалары болғандығы да белгілі, олардың ішінде Роберт, Бьюри Сент-Эдмундс аббаты, Отуер-Фиц графы және, әлдеқайда аз сенімділікпен, Джеффри Ридельдің әйелі Гева есімділер бар. Хью ауырып қалды және 1101 жылдың 13 шілдесінде өзі құрған Сент-Вербург монастырінде монахқа айналды, төрт күннен кейін, 1101 жылдың 27 шілдесінде қайтыс болды. Оның орнын Жеңімпаз Вильгельмнің немересі Матильда де Блуаға үйленген ұлы Ричард басты. Ричард пен Матильда 1120 жылы «Ақ кеме» трагедиясында қаза тапты, ал графтық Хьюдың жүрегі туған інісі Ранулф ле Месшинге, Честер графына, оның қарындасы Маргарет пен күйеуі Ранулф де Брикессар, Байо виконтының ұлына көшті. Хью «ашкөздігі, ысырапшылдығы және бейбақтығы» үшін еске алынар еді. Оның семіздігіне байланысты оны «ле Грос» (Жұмсақ) деп атады. Сонымен қатар, ол Уэльске қарсы шайқастағы қатыгездігі үшін қайтыс болғаннан кейін «Лупус» (Құсқа) деп аталды.
Hugh d'Avranches married Ermentrude of Claremont, daughter of Hugh I, Count of Clermont en Beauvaisis, by whom he had his son and heir, Richard d'Avranches, 2nd Earl of Chester, though he is known to have also had illegitimate children, including Robert, abbot of Bury St Edmunds, Otuer fitz Count and, less certainly, Geva, wife of Geoffrey Ridel. Hugh fell ill and on 13 July 1101 became a monk at his religious foundation of St. Werburgh, dying there four days later on 27 July 1101. He was succeeded as Earl of Chester by his son Richard, who married Matilda of Blois, a granddaughter of William the Conqueror. Both Richard and Matilda died in the disastrous sinking of the White Ship in 1120, and the Earldom then passed to Hugh's nephew Ranulph le Meschin, Earl of Chester, son of his sister Margaret by her husband Ranulf de Briquessart, Viscount of Bayeux. Hugh would be remembered for his "gluttony, prodigality and profligacy". His obesity gave rise to his nickname, le Gros (the Fat). He would also posthumously be called Lupus (Wolf) for his savage ferocity in the battle against the Welsh.