Кіріспе
Итальяндық ақын және романист (1883–1957)
Умберто Саба (9 наурыз 1883 – 26 тамыз 1957) – итальяндық ақын және романист, Умберто Поли Австро-Венгрия империясының төртінші ірі қаласы болған Триест портында дүниеге келген. Поли 1910 жылы «Саба» псевдонімін қабылдады, ал 1928 жылы оның аты ресми түрде Умберто Саба болып өзгертілді. 1919 жылдан бастап ол Триесттегі антиквариат кітап дүкенінің иесі болды. Ол ересек өмірінің барлық кезеңінде депрессиядан зардап шекті.
Өмір және мансап
Сабаның 29 жасар христиан әкесі Уго Эдоардо Поли 1882 жылы шілде айында 37 жасар Фелисита Рашеле Коэнге үйлену үшін иудаизм дініне кірді. Той кезінде Фелисита Умбертоға бір айлық жүкті еді. Уго Умберто дүниеге келмей тұрып-ақ жаңа әйелі мен дінінен бас тарды. Баланың тәрбиесі алғашқыда словен католик мейірбикесі Джозеффа Габрович Шобар ("Пеппа") мен оның күйеуіне, олар жақында балаларын жоғалтқан еді, жүктелді. Ал 1887 жылдан бастап оның анасы, анасының әпкесі Регинаның үйінде тәрбиеленді. Дегенмен, Умберто өмірі бойы Пеппамен тығыз байланыста болды. (б. 528) Саба жақсы оқырман болды, үй жануарлары ретінде құстар ұстады және скрипканы ойнауды үйренді. 1900 жылы ол "Умберто Шопен Поли" деген атпен өлеңдер жаза бастады. 1903 жылдың қаңтар айында Саба археология, неміс және латын тілдерін оқу үшін Пиза қаласына сапарлады, бірақ жүйке ауруына шағымдана бастады және маусым айында Триестке қайтып келді. Словенияда демалыстан кейін, сол жылы Швейцарияда пьеса жазумен айналысты. 1904 жылдың шілдесінде оның досы Амадео Тедески бас редакторлық еткен "Il Lavoratore" социалистік газетінде Сабаның сол жылдың басында Черногорияға жасаған сапары туралы мақаласы жарияланды, ал 1905 жылдың мамырында "Il Lavoratore" газетінде оның алғашқы өлеңі жарық көрді. 1905 жылы ол достарымен Флоренцияға сапар шекті және әкесімен алғаш рет кездескеннен кейін, өзінің қаламдамын "Умберто да Монтереале" деп өзгертті, бұл оның әкесінің туған қаласының аты еді. Сол жазда ол Каролина (Лина) Вёльфлермен танысып, келесі желтоқсанда оған хат жаза бастады. 1907-1908 жылдары Салернода орналасқан жаяу әскер бөлімінде итальяндық әскери міндетін өтеді. 1909 жылы Линамен еврейлік дәстүр бойынша үйленді, ал келесі жылы олардың Линучия есімді қызы дүниеге келді. Кейбіреулер оның тегі Шобар мейірбикесінің тегімен ұқсас екенін айтады. 1911 жылдың көктемінде Саба Флоренцияда болып, ықпалды "La Voce" журналымен байланысты адамдармен кездесіп, Марио Новаромен ынтымақтастыққа кіріскен кезде, Лина суретшімен қарым-қатынас құрды. Жұбайлар ажырасып кетті, бірақ 1912 жылдың мамырында отбасы Болоньяға көшіп келгенде қайтадан бірікті. Болоньяда оның өлеңдерін жазбаша оқуға тым жаман жауап берді, Саба депрессия мен шығармашылықтың жоғары деңгейлерімен күресті. 1914 жылы отбасы Миланға көшіп келді, онда Саба алдымен хатшы, содан кейін түнгі клубтың басқарушысы болып жұмыс істеді. 1915 жылдың басында ол Бенито Муссолинидің "Il Popolo d'Italia" газетіне жазуға кірісті, бірақ маусым айында армияға шақырылды, онда ол активті қызмет көрмеді және депрессиядан ауырып ауруханаға жатты.
Saba was a keen reader who kept pet birds and studied the violin. In 1900 he began composing poetry, signing his work "Umberto Chopin Poli." In January 1903 Saba travelled to Pisa to study archaeology, German and Latin, but began to complain of a nervous disorder and, in June, returned to Trieste. After a holiday in Slovenia, he spent some time later that year in Switzerland, writing a play. In July 1904, the socialist newspaper, Il Lavoratore, edited by his friend Amadeo Tedeschi, published Saba's account of a visit to Montenegro earlier in the year, and in May 1905, Il Lavoratore printed his first published poem. In 1905 he travelled to Florence with friends and – upon meeting his father for the first time – changed his pen name to "Umberto da Montereale," after the town of his father's birth. That summer he met Carolina (Lina) Wölfler, and began corresponding with her the following December. Between 1907 and 1908 he completed an obligatory year of Italian military service in an infantry unit based in Salerno. He married Lina in a Jewish ceremony in 1909, and they had a daughter, Linuccia, the following year. while others point to the similarity with his wet nurse's surname, Schobar. In the spring of 1911, while Saba was away in Florence meeting people associated with the influential magazine La Voce, and initiating a collaboration with Mario Novaro, Lina had an affair with a painter. The couple separated, but were together again by May 1912 when the family moved to Bologna, where public readings of his poetry were poorly received and Saba was beset by depressed lows and creative highs. Destitute, in 1914 the family moved to Milan, where Saba found work first as a secretary, then as a nightclub manager. In early 1915 he began writing for Benito Mussolini's Il Popolo d'Italia newspaper, but in June was drafted into the army, where he saw no active service and was hospitalised due to depression.