Кіріспе
Құрылымдық ақпарат теориясы (ҚАТ) – адамның қабылдау, әсіресе визуалды қабылдау ұйымы туралы теория, ол нейрокогнитивтік процесс болып табылады. Ол зерттеу тақырыптарының кең ауқымында қолданылған, көбінесе визуалды пішін қабылдауда, сондай-ақ, мысалы, визуалды эргономика, деректерді визуализациялау және музыка қабылдауда. ҚАТ визуалды үлгілерді жіктеудің сандық моделі ретінде бастама алды. Бүгінде ол симметрияны қабылдау және амодалды толықтырудың сандық модельдерін қамтиды және визуалды реттелілікті қабылдаудың жеткілікті формальды сипаттамасы, көзқарасқа тәуелділіктің сандық есебі және күшті нейрокомпутация арқылы теориялық тұрғыдан негізделген. ҚАТ – Гештальт идеяларының ең жақсы анықталған және ең сәтті кеңейтілуі екені айтылады. Бұл – ықтимал қабылдау түсіндірмелерін жасайтын формальды есептеуді ұсынатын жалғыз Гештальт тәсілі.
Қарапайымдық қағидаты
Ең қарапайым код – ақпараттық жүктемесі ең төмен код, яғни стимулды сипаттамалық параметрлердің ең аз санымен қайта құруға мүмкіндік беретін код. Мұндай код көрулік реттеліктің максималды мөлшерін анықтау арқылы қол жеткізіледі және стимулды тұтас пен бөліктер тұрғысынан иерархиялық түрде ұйымдастырады. Көрнекі жүйенің ең қарапайым түсіндірулерді қалауы қарапайымдық принципі деп аталады. Тарихи тұрғыдан қарапайымдық принципі – бұл Гештальт психологиясының Прагнанц заңының ақпараттық теориялық аудармасы, ол физикалық жүйелердің еркін энергияның минималды деңгейіндегі салыстырмалы тұрақты күйлерге бейімделуінен шабыттандырылған. Сонымен қатар, алгоритмикалық ақпарат теориясында (АИТ) кейінірек ұсынылған ең аз сипаттама ұзындығы принципі сияқты, бұл Колмогоровтың күрделілік теориясы ретінде қарастырылуы мүмкін, Окамның қылышын формалдау болып табылады, оған сәйкес деректердің ең қарапайым түсіндірілуі ең дұрысы.
Қарапайымдық пен ықтималдық
Соңғы нәтижеге келу үшін көрістегі көзқарасқа тәуелсіз және көзқарасқа тәуелді факторлардың айырмасы мен біріктірілуі маңызды, бұл SIT-тің тәжірибелік тұрғыдан сәтті амодалды толықтыру моделінде ұсынылған. Байес аясында бұл факторлар сәйкесінше алдын ала ықтималдықтарға және шартты ықтималдықтарға сай келеді. Дегенмен, SIT моделінде екі фактор да нысандардың және олардың кеңістіктік байланыстарының күрделілігі арқылы өлшенеді.
Модельдеу принциптері
SIT-тің ресми кодтау моделінде, стимулдың мүмкін түсіндірмелері символдар тізбегі арқылы бейнеленеді, онда бірдей символдар бірдей қабылдау элементтерін (мысалы, дақтар немесе шеттер) көрсетеді. Мұндай тізбектің кез келген үзіндісі түсіндірменің кеңістіктегі үзділіссіз бөлігін білдіреді, сондықтан бүкіл тізбекті түсіндірме және, осы арқылы, стимул үшін қайта құру нұсқаулығы ретінде қарастыруға болады. Бұл тізбектер кодталады (яғни, олар көру жүйеліліктерін іздейді) ең қарапайым кодты түсіндіруді табу үшін. Бұл кодтау символдарды өңдеу арқылы жүзеге асырылады, бұл психологияда "SIT мидың символдарды өңдейтінін болжайды" деген сынға ұшыраған мәлімдемелерге әкелді. Дегенмен, мұндай мәлімдемелер "физика табиғат Эйнштейннің E=mc2 немесе Ньютонның F=ma сияқты формулаларды қолданады" және "DST модельдері динамикалық жүйелер дифференциалдық теңдеулерді қолданады" деген сияқты мәлімдемелермен бірдей категорияға жатады.
Көрнекілік тұрақтылығы
Ең қарапайым кодтарды алу үшін SIT қайталау, симметрия және алмасу сияқты жүйелілік түрлерін қамтитын кодтау ережелерін қолданады. Бұл жүйеліліктердің (а) голографиялық жүйеліліктер болып табылатыны және (б) иерархиялық түсініктілікті қамтамасыз ететіні дәлелденді. Көру жүйелілігінің дәстүрлі түрде трансформациялық формализациясына қарағанда маңызды айырмашылық – ойнақ симметриясы симметрия жартылары арасындағы бір қатынастан гөрі симметрия жұптары арасындағы көптеген қатынастардан тұрады. Трансформациялық сипаттама объектілерді тануға жақсырақ сәйкес келсе, голографиялық сипаттама объектілерді қабылдаудағы ой-бейнелердің қалыптасуымен үйлеседі. Голография және түсініктілік критерийлерінің қабылдау маңыздылығы көру жүйелілігіне голографиялық тәсілде расталған. Сондай-ақ, бұл шу болғанда ойнақ симметриялар мен «шыны» үлгілерінің анықталуы Вебер заңынан артық психофизикалық заңдылықтарға сәйкес келетіндігін түсіндіреді.
(a) being holographic regularities that (b) allow for hierarchically transparent codes. A crucial difference with respect to the traditionally considered transformational formalization of visual regularity is that, holographically, mirror symmetry is composed of many relationships between symmetry pairs rather than one relationship between symmetry halves. Whereas the transformational characterization may be suited better for object recognition, the holographic characterization seems more consistent with the buildup of mental representations in object perception. The perceptual relevance of the criteria of holography and transparency has been verified in the holographic approach to visual regularity. It also explains that the detectability of mirror symmetries and Glass pattens in the presence of noise follows a psychophysical law that improves on Weber's law.