Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сюй Вэй (徐渭, 1521–1593), сондай-ақ Циньцзэнь Шаньрен (青藤山人) деп те аталады, Мин әулеті кезінде қытай суретшісі, драматург, ақын және шай шебері болған.
Xu Wei (, 1521–1593), also known as Qingteng Shanren , was a Chinese painter, playwright, poet, and tea master during the Ming dynasty.
Өмір
Сюйдің әдептілік есімдері Вэньцин (文清) және кейін Вэньчан (文長) болды. Оның псевдонимдері «Жаратылыстағы тоғанның тау адамы» (天池山人 Tiānchí Shānrén), «Жасыл жүзім үйінің даосы» (青藤道士 Qīngténg Dàoshì) және «Бюро фермасының суы мен айы» (署田水月 Shǔtián Shuǐ Yuè) еді. Дегенмен, Сюй Ху Цзунсянның, Цзянсу, Чжэцзян және Фуцзянь жағалауларын wokou пираттарынан қорғаудың Жоғарғы қолбасшысының қызметінде болды. Британдық шығыстанушы Артур Уэй 1942 жылы «Жин Пин Мэй» аудармасына жазған кіріспесінде Сюй Вэйдің авторы екенін айтты, бірақ кейінгі ғалымдар оған көз жеткізбеді. Сюй Вэй ши стилінде де өлеңдер жазған. Сюйдің 30 тараудан тұратын жинағы, Мин дәуірінің жазушысы Юань Хундаоның түсіндірмелерімен бірге сақталған. Сюй ең бастысы каллиграфиямен, содан кейін поэзиямен айналысты. Сюй Вэйдің жинақталған шығармаларының қазіргі заманғы басылымы «Сюй Вэй-цзи» 1983 жылы Пекиндегі Чжунхуа баспасында жарық көрді. Бұрын, оның «Сюй Вэньчан саньцзи» деп аталған жинағының 17 ғасырлық басылымы 1968 жылы Тайваньда қайта басылды. 1990 жылы Сюй Вэйге арналған зерттемеде, Сюй Вэйді «пахта киім киген ғалым» немесе буи вэньжэнь (布衣文人) деп қарастыруға болатыны айтылды – бұл, әкімшілік қызметке қабылдауға құмар болмаған, бірақ әдебиет саласында белсенді болған ғалым. Мұндай адамдар 16-шы ғасырдың соңы мен 17-шы ғасырдың басында көптеп кездесіп, билік иелеріне жандасып, немесе Мин Қытайының соңында тәуелсіздікке ұмтылған.
Xu's courtesy names were Wenqing (文清) and then later Wenchang (文長). His pseudonyms were "The Mountain man of the Heavenly Pond" (天池山人 Tiānchí Shānrén), "Daoist of the Green Vine House" (青藤道士 Qīngténg Dàoshì) and "The Water and Moon of the Bureau's Farm" (署田水月 Shǔtián Shuǐ Yuè). Nevertheless, Xu was employed by Hu Zongxian, Supreme Commander of the Jiangsu Zhejiang Fujian coastal defense against the wokou pirates. The British orientalist Arthur Waley, in his introduction to the 1942 translation of Jin Ping Mei argued that Xu Wei was the author but later scholars have not been convinced. Xu Wei was also a poet in shi style. Xu's collected works in 30 chapters exists with a commentary by the late Ming writer Yuan Hongdao. Xu cared most about calligraphy and then poetry. A modern typeset edition of Xu Wei's collected works, Xu Wei ji, was published by the Zhonghua Publishing House in Beijing in 1983. Previously a 17th century edition of his collected works known as the Xu Wenchang sanji was reproduced in Taiwan in 1968. In 1990 a book length study of Xu Wei concludes that Xu Wei can be seen as a “scholar in cotton clothes” or buyi wenren (布衣文人), a scholar who failed the civil service examination, yet became active in the realm of literature. Many such individuals appeared in the late 16th and early 17th centuries and attached themselves to officials or became independent in late Ming China.
Сурет салу стилі
Сюй Вэй көп мөлшерде сіяны қолданды, оны сурет бетіне құйып, шашыратып сурет салу әдісін пайдаланды.
Xu Wei used "splattered ink [that] utilises considerable quantities of ink that are practically poured onto the painting surface".