Кіріспе

Үлгілерді жіктеу – өлшемді сипаттама парағын немесе жіктеу интервалдарын қолдана отырып, негізгі өлшемдегі немесе сынақ өлшемдегі үлгілерді басқа өлшемдерге өзгерту процесі. Бұл жұмыс қолмен немесе компьютерлік үлгі дайындау бағдарламалық құралдарын пайдаланып, цифрлық түрде жасалуы мүмкін.

Қолдану

Стандартты өлшемдеу ережелері дене өлшемдерінің эргономикалық көрсеткіштеріне негізделген, олар көптеген қалыптау жүйелерінің біріне сәйкес математикалық жолмен есептеледі немесе аралық мәндері анықталады. Бұл көбінесе өндірілетін киімнің нарығын ескере отырып таңдалады, онда тұтынушылар талғамына қарай белгілі бір жүйе басым болады. Әдетте, алғашқы қалып бір өлшемде жасалады, содан кейін таңдалған жүйе бойынша үлкейтіліп немесе кішірейтіліп, барлық өлшемдердегі дұрыс келуі қамтамасыз етіледі. Өлшемдеу – тігіншілікке тапсыру алдында міндетті түрде жасалуы тиіс қадам, себебі тігіншілерге кесу және тігу үшін нақты қалыптар жиынтығы қажет. (Олар көбінесе берік қағаз немесе винилге көшіріліп, саудада "қалыптар жинағы" деп аталады.) Өлшемдеу жаңа форма жасамайды, тек бастапқы форманың мөлшерін ұлғайтады немесе кішірейтеді.

Тарих

Тарихи тұрғыдан алғанда, сыныптау ғылымы өлшеуіш лентаның пайда болуымен, ғылыми тігін жүйелерінің, коммерциялық үлгілердің және 19-ғасырда үлгілі киімнің жаппай өндірісімен бірге дамыды. Үлгіні әртүрлі өлшемдерге дұрыс келтіру үшін, әр бөлігін жүйелі түрде үлкейту немесе кішірейту қажет болды. Неміс математигі доктор Генри Вампен екі маңызды еңбек жазды: "Ер адамның дене бітіміне сәйкес киім тігудің математикалық өнері" (1834) және "Адам денесін көркемдеу үшін модельдер жасаудың математикалық нұсқаулары" (1863). Вампен осы еңбектері арқылы сыныптау принципін енгізді. Осыған дейін тігін үлгілері нақты бір адамның өлшемдеріне қарай жасалатын, бастапқыда матадан, кейін қағаздан жасалатын. Киім тігуші клиенттің өлшемдерін жұқа парққа жазып, оны үлгі бөліктерімен бірге сақтап, өлшемдердегі өзгерістерді тіркеп, үлгіні сәйкесінше түзетуші еді. Бұл үшін жақсы көзге көру қабілеті және көп жылдық тәжірибе қажет болды. Көбінесе, шәкірт тігіншінің келісім шартында, шебер қайтыс болған жағдайда шәкірт оның үлгілерін мұраға алатыны, ал шәкірттің толық құпиялылық сақтауы талап етілетін. Үлгілер отбасы мұрасы арқылы да берілуі мүмкін еді. Үлгілер әртүрлі өлшемдерде, әр бумада бір өлшеммен сатылатын. 1867 жылы "Баттерик" фирмасы өзінің үлгілерін ай сайынғы және тоқсан сайынғы журналдары арқылы сата бастады. Бірақ көп өлшемді сыныпталған үлгілер 1970 жылдарға дейін, сату көрсеткіштері төмендеген кезде қолжетімді болған жоқ.

Степендеу әдістері

Үлгілерді жіктеудің үш негізгі әдісі бар. Олардың ешқайсысы ең жақсы әдіс емес, барлығы да киімнің дұрыс өлшемдерін шығаруға қабілетті. Оларға мыналар жатады:

Кесіп тарату: Бұл ең оңай әдіс, ол қалған екі әдістің негізі болып табылады. Бұл әдісті орындау үшін үлгі алдымен кесіледі, содан кейін үлгіні үлкейту үшін бөліктер белгілі бір мөлшерде кеңейтіледі немесе кішірейту үшін жабыстырылады. Бұл әдіс үшін қалам, лента, сызғыш және қайшы ғана қажет. Үлгіні жылжыту: Үлгіні жылжыту – үлгінің жалпы өлшемдерін тұрақты қашықтықта жылжыту арқылы ұлғайту. Үлгі жылжытылғаннан кейін, кесіп тарату әдісімен алынған нәтижелерге қол жеткізу үшін контур қайта сызылады. Компьютерлік жіктеу: Компьютерлік жіктеу – жіктеу технологиясының ең соңғы жетістігі. Бұл сонымен қатар ең жылдам әдіс. Ол бұрынғы екі әдістің процестерін цифрлық форматқа ауыстырып, үлгіні дәл және математикалық түрде өзгертеді.