Кіріспе

Оңшыл хиндутва белсендісі Коенрад Элст (; 1959 жылдың 7 тамызында туған) – фламанд автор, көбінесе хиндутва идеологиясын ұстануымен және «Үндістаннан тыс» теориясын қолдауымен белгілі. Академиктер оны исламофобиялық көзқарастарды ұстануда айыптайды.

Ерте өмір және білім

Эльст фламандтық католик отбасында дүниеге келген. Ол Лёвен Католик университетінде индуистика, синология және философия мамандықтарын бітірген. Студенттік кезінде ол фламанд ұлтшылдығымен айналысқан. 1988-1992 жылдары Элст Банарас индуистік университетінде болды. 1999 жылы ол Лёвен университетінен Азия тану саласы бойынша «Индуизмді деколонизациялау» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады, ол кітап ретінде жарияланды. Према Куриен Ельстті индуизмге жақын тұратын ғалымдардың арасында бірегей деп атап көрсетеді, себебі ол тиісті академиялық дәрежеге ие болған.

Жергілікті арий теориялары

Екі кітапта, «Арийлік шабуыл туралы пікірталасқа жаңа үңілу» (1999) және «Бхаропийастандағы жұлдызша» (2007) еңбектерінде Элст, үнді-еуропалық тілдердің Орталық Азия далаларындағы Курган мәдениетінен тарағаны және б.з.д. екінші мыңжылдықта Үнді субконтинентіне жасалған көші-қондармен бірге прото-үнді-еуропалық тілді алып келгені туралы қалыптасқан ғылыми көзқарасқа қарсы тұрады. Оның орнына, ол тіл Үндістанда пайда болып, арийлер (жергілікті халық) Орта Шығыс пен Еуропаға көшіп кеткен кезде тарағанын ұсынады. Элсттің сөзіне қарағанда, тіл білімі деректері – бұл нақтылықтан алыс дәлелдер және түрлі сценарийлерге сәйкес келеді. Басым тіл білімі теориялары үнді-еуропалық кеңеюдің Үндістаннан тыс сценарийымен үйлесімді болуы мүмкін. Палеолингвистиканы қолданған аз ғалымдардың бірі ретінде, ол жергілікті арийлердің (Үндістаннан тыс шет теориясы) маңызды жақтаушысы саналады. Бұл теория ғылыми қауымдастық тарапынан қабылданбады және Курган гипотезасына балама ретінде қарастырылмайды. Ол сондай-ақ «Үндістанның шеткі теориясын» қорғай отырып, Үнді диаспорасының ой-санатын зерттейтін «Bridge India» тақырыптық блогында жазба жариялаған.

Индутва мен исламофобия

1992 жылдан 1995 жылға дейін Эльст исламды сынаған «Жаңа оң» фламанд ұлттық журналының редакторы болды. Ол фламанд ұлтшыл, өте оң саяси партия «Vlaams Blok»-пен байланыста болды. Сонымен қатар, ол даулы консервативті блог «Брюссель журналының» тұрақты авторы болды. «Рам Жанмабхуми мен Бабри Мәсжидке қарсы» еңбегінде Эльст индуизм құдайы/патшасы Раманың туған жері Бабри Мәсжид орналасқан жермен сәйкес келетінін дәлелдейді және исламды фанатизмге толы дін ретінде бейнелейді. Бұл кітап «Үндістан дауысы» баспасынан шықты, ол индуист ұлтшылдығын дамытуға арналғандығын мәлімдейді және мұсылмандарға қарсы әдебиетті көптеп жариялағаны үшін қатты сынға ұшырады. Алайда, кітап бұрынғы Үндістан вице-премьері Л.К. Адванидің мақтауына ие болды, ол аталған мәсжідтің қиратылуында маңызды рөл атқарған еді. «Айодхья және одан кейін» (1991) еңбегінде Эльст қиратуды одан да ашық қолдап, оны ұлттық интеграцияның бір қадамы деп атады, бұл «мұсылман үндістеріне өз ата-бабалары фанатикалық билеушілер мен олардың ой полициясы – дінтанушылармен бөлінген қоғам мен мәдениетке қайта оралуға шақыруды» қамтамасыз етеді. Басқа сұхбаттарында Эльст бұл индустардың әділ кек алуы екенін, мұсылман зорлық-зомбылығының алдын алуға себін тигізетінін мәлімдеді. Дегенмен, ол ғибадатхананы қирату кезінде күш қолдануды кейіннен жоққа шығарды және мұсылмандарды бейбітшілік монументі құруға шақырды. Рама Сваруп пен Сита Рам Гоелдің («Үндістан дауысының») негізін қалаушылары, христиан және ислам діндерін қатты сынаған ой мектебінің интеллектуалдық мұрагері Эльст Веда ғылымының жоғары деңгейде дамығандығын және оны тек индуист мистигі ғана түсіне алатынын жазды. «Шафранды свастика» оның ең маңызды еңбегі саналады, ол Бхаратия Джаната Партиясы (БЖП) / Раштрия Сваямсевак Сангхтың қолданатын индуизмнің түрі фашистік емес екенін дәлелдейді. Адвани бұл еңбекті жоғары бағалап, Эльсті «үлкен тарихшы» деп атады және тіпті өзі туралы сөздер келтірілген кітаптың «көп белгіленген» данасын алып жүрді. Басқа эсселерінде және конференцияларда Эльст исламның жау идеологиясына тікелей шабуыл жасауды қолдады, оның пікірінше, ол терроризммен ажырамас байланысты және оны жою қажет. Ол мұсылмандар мен христиандарды индуисттік мәдениеттің басымдығын қабылдауға мәжбүрлеу арқылы «үндістандандыруды» ұсынады және оны мұсылман мәселесіне соңғы шешім деп атайды. 1992 жылы жарық көрген «Индиядағы жоққа шығарушылық: Исламның тарихын жасыру» атты кітабында Эльст Үндістанда исламды сынауға тыйым салынғанын көрсетуге тырысады және зайырлы тарихшыларды (Ромила Тапар, Бипан Чандра, Рам Шаран Шарма және т.б.) олардың марксистік идеологияларын іске асыру үшін индуист қауымдастығына қарсы мұсылман қылмыстарын елемегендігі үшін айыптайды.

Қабылдау

Антрополог Томас Блом Хансен Эльстті "өз пайдасына инду ұлттық қозғалысының "серігі" ретінде көрінуге тырысатын, радикалды түрде мұсылмандарға қарсы көзқарас ұстанатын бельгиялық католик" деп сипаттайды. Тарихшы Сарвепалли Гопал Эльстті қазіргі тарих зерттеу әдістерінен бейхабар "католиктік дауласушы" деп санады. Мира Нанда оны оңшыл индус және фламанд ұлтшылы деп есептейді. Эльст тарихи деректерді бұрмалаумен айналысқан және түрліше индуистік фундаменталист, индуизмді қолдайтын оңшыл идеолог, индуизмді қорғаушы және индуизмді насилдаушы ретінде сипатталған.

Әсерлер

Андерс Брейвик, 2011 жылы Норвегиядағы шабуылдарға жауапты норвегиялық оңшыл террорист, өзінің манифестін жазу кезінде оның еңбектерінен кеңінен пайдаланды. Манифест, басқа нәрселермен қатар, Еуропадан барлық мұсылмандарды депортациялауды көздеді және Исламның адамзатқа қарсы жасаған кең көлемді және ұзақ мерзімді қылмыстарын жоққа шығаруға бағытталған үлкен қозғалыс бар екенін айту үшін Елсттің сөздерін келтірді.