Кіріспе
1864 жылы Ватикан берген құжат.
«Қателер тізімі» – бұл 1864 жылғы 8 желтоқсанда Папа Пий IX Ватикан атынан шығарған, «Quanta cura» энцикликалық хатына қосымша ретінде жарық көрген құжат. Онда Папа қателік немесе дінсіздік деп есептеген 80 түрлі дұрыс емес пікір айыпталады.
Тарих
1864 жылдың 8 желтоқсанында, Таза тұжырымдама мерекесінде, Папа Пий IX басшылығымен Әулие Тақ 80 қателік немесе ерестік деп есептеген ұсыныстардың жинағы – «Қателер тізімі» жариялады.
Пайдаланған дереккөздер
Силлабус Пийдің паптығы кезінде жазылған бірнеше бұрынғы құжаттарды сілтейді. Оларға мыналар кіреді: Qui pluribus, Maxima quidem, Singulari quadam, Tuas libenter, Multiplices inter, Quanto conficiamur, Noscitis, Nostis et nobiscum, Meminit unusquisque, Ad Apostolicae, Nunquam fore, Incredibili, Acerbissimum, Singularis nobisque, Multis gravibusque, Quibus quantisque, Quibus luctuosissimis, In consistoriali, Cum non sine, Cum saepe, Quanto conficiamur, Jamdudum cernimus, Novos et ante, Quibusque vestrum және Cum catholica.
Католиктер
Католик апологеттері Феликс Дюпанлуп пен Джон Генри Ньюман Силлабустың көптеген оқырмандар тарапынан қате түсінілгенін айтты, себебі олар оның қысқаша мазмұны болған түпнұсқа құжаттарға қол жеткізбеді немесе оларды тексеруге тырыспады. Тізімделген ұсыныстар бастапқыда пайда болған мағынасы мен контексінде қате пікірлер ретінде айыпталған; түпнұсқа контекстсіз құжат, шын мәнінде, айтқаннан гөрі кең ауқымдағы идеяларды айыптағандай көрінеді. Сондықтан, егер келтірілген құжаттар мен олардың мән-жайы ескерілмесе, Силлабусқа берілген ешқандай сын жауап дұрыс бола алмайды деп мәлімделді. Ньюман былай деп жазады: Силлабустың догматикалық күші жоқ; ол бізге жеке бөліктерінде емес, тұтастай алғанда, Пападан сенім емес, мойынсұну арқылы қабылданады, ал бұл мойынсұну Силлабус нақты сілтеме жасайтын түпнұсқа және авторитетті құжаттарға (Алокациялар және т.б.) жүгіну арқылы көрсетіледі. Сонымен қатар, біз осы аутентикалық құжаттарға жүгінгенде, Силлабусты тіпті Апостольдық дауыстың көшірмесі деп те атауға болмайды, себебі сөздердің маңызды рөл атқаратын мәселелерде, ол Папаның айтқан сөздерінің дәл көшірмесі емес, айыпталған қателіктер туралы анықтамалық көрсеткіш ретінде әдеттегідей. Ағылшын католик тарихшысы Э. Э. Й. Хейлз 77-тармаққа қатысты былай деп түсіндірді: «Папаны жалпы принциптер емес, белгілі бір мемлекеттің белгілі бір уақыттағы жағдайы қызықтырады. Ол өзінің «таңғалуын және қайғысын» (басқаша емес) білдіреді, Испания сияқты католик елінде шіркеуді тарату және кез келген дінді тең дәрежеде қарастыру ұсынылып отыр. [ ] Шіркеуді тарату және діни толеранттылық сол кездегі протестанттық немесе католик мемлекеттеріндегідей қалыпты жағдай емес еді». Ньюман бұл тармақтың 1855 жылғы 26 шілдедегі Nemo vestrum алокациясына сілтеме жасайтынын атап өтті. Осы кезде Испания 1851 жылғы Киелі Тақтымен жасасқан келісімді бұзған еді (1855 жылы күшіне енген). Силлабус либерализмге, модернизмге, моральдық релятивизмге, секуляризацияға және Еуропаның католик монархиясының дәстүрінен саяси азаттыққа жасалған шабуыл болды.
The Syllabus then has no dogmatic force; it addresses us, not in its separate portions, but as a whole, and is to be received from the Pope by an act of obedience, not of faith, that obedience being shown by having recourse to the original and authoritative documents, (Allocutions and the like,) to which the Syllabus pointedly refers. Moreover, when we turn to those documents, which are authoritative, we find the Syllabus cannot even be called an echo of the Apostolic Voice; for, in matters in which wording is so important, it is not an exact transcript of the words of the Pope, in its account of the errors condemned, just as would be natural in what is an index for reference. As the English Catholic historian E. E. Y. Hales explained, concerning item #77: "[T]he Pope is not concerned with a universal principle, but with the position in a particular state at a particular date. He is expressing his 'wonder and distress' (no more) that in a Catholic country (Spain) it should be proposed to disestablish the Church and to place any and every religion upon a precisely equal footing. [ ] Disestablishment and toleration were far from the normal practice of the day, whether in Protestant or in Catholic states." Newman points out that this item refers to the 26 July 1855 allocution Nemo vestrum. At this time, Spain had been in violation of its Concordat of 1851 with the Holy See (implemented 1855). The Syllabus was an attack on liberalism, modernism, moral relativism, secularization, and the political emancipation of Europe from the tradition of Catholic monarchies.
Кейінгі тарихы
1873 жылғы 21 қарашадағы "Италия, Германия және Швейцариядағы шіркеу туралы" энциклопедиясында Пий сол сияқты ойларын одан әрі жеткізіп, Оңтүстік Америкадағы заманауи либералды анти-клерикалды заңнаманы "шіркеуге қарсы қатігез соғыс" деп бағалады. 1907 жылы "Lamentabili sane exitu" ("Жаңашылдардың қателіктерін айыптау жинағы") жарияланды, ол библиялық талдау ғалымдарының жасаған қателіктерінің тізімі болды.