Кіріспе
Х. П. Лавкрафттың сонеттері – «Югготтан шыққан саңырауқұлақтар» поэмасы – ғаламдық қорқыныш жанрында жазатын Х. П. Лавкрафттың 36 сонеттен тұратын тізбегі. Сонеттердің көпшілігі 1929 жылдың 27 желтоқсаны мен 1930 жылдың 4 қаңтары аралығында жазылған; кейін жеке сонеттер «Мырзалар журналы» (Weird Tales) және басқа жанрлық журналдарда жарияланды. Тізбек толығымен «Ұйқы қабырғасынан тыс» (Sauk City, Wisconsin: Arkham House, 1943, 395–407) және «Ежелгі ізі: Х. П. Лавкрафттың толық поэзиялық туындылары» (San Francisco: Night Shade Books, 2001, 64–79; қайта жарықтандырылған 2-ші басылым, NY Hippocampus Press, 2013) кітаптарында басылды. Ballantine Books баспасының «Fungi From Yuggoth & Other Poems» (Random House, New York, 1971) атты кітабында басқа да поэзиялық туындылар енген. Бұл тізбек жеке кітапша түрінде бірнеше нұсқада жарық көрген. 1943 жылдың маусым айында Билл Эванс (Вашингтон, округ Колумбия) соңғы үш сонетсіз жеке басылым шығарды. 1977 жылы Necronomicon Press (West Warwick, RI) толық тізбекті «Югготтан шыққан саңырауқұлақтар» (475 нөмірленген дана) деген атпен басып шығарды. Бұл тізбектің түзетілген мәтінімен алғаш рет жарияланғаны болуы мүмкін. Осы баспа 1982 жылдан бастап Джейсон Экхардттың жаңа мұқаба суретімен шектеулі тиражбен қайта басып шығарды, ал басқа баспалардан әртүрлі суреттелген басылымдар да жарық көрді. 2017 жылы Джейсон Экхардт салған суреттерімен әр өлеңге түсіндірме берілген тізбектің шектеулі басылымы жарық көрді (Hippocampus Press, New York). Лавкрафт негізінен жанрлық көркем әдебиет жазушысы ретінде танымал, оның көптеген тақырыптары осы сонеттер тізбегінде көрініс тапқан. Бірақ оның өлеңдерінің ұстамды стилі оны прозалық туындыларынан ерекшелендіреді, сондықтан кейбір зерттеушілердің пікірінше, ол «өз поэзиялық құндылығы үшін көбірек танылуға және бағалануға лайық». Кейіннен бұл туынды музыканттарға әсер етті және одан әртүрлі жанрдағы өлеңдер көптеген рет орындалды.
the poem sequence
Fungi from Yuggoth is a sequence of 36 sonnets by cosmic horror writer H. P. Lovecraft. Most of the sonnets were written between 27 December 1929 – 4 January 1930; thereafter individual sonnets appeared in Weird Tales and other genre magazines. The sequence was published complete in Beyond the Wall of Sleep (Sauk City, Wisconsin: Arkham House, 1943, 395–407) and The Ancient Track: The Complete Poetical Works of H. P. Lovecraft (San Francisco: Night Shade Books, 2001, 64–79; expanded 2nd ed, NY Hippocampus Press, 2013). Ballantine Books’ mass paperback edition, Fungi From Yuggoth & Other Poems (Random House, New York, 1971) included other poetic works. The sequence has been printed in several different versions as standalone chapbooks. In June 1943, Bill Evans (Washington DC) issued a separate appearance which lacked the final three sonnets. In 1977 Necronomicon Press, (West Warwick, RI) issued the complete sequence as The Fungi from Yuggoth (475 numbered copies). This may have been the first time that the sequence was published in its corrected text. The same press went on to reissue it with new cover artwork by Jason Eckhardt in limited editions from 1982 onwards and other illustrated editions from different presses were to follow. In 2017 came a limited annotated edition of the sequence with illustrations by Jason Eckhardt for each poem (Hippocampus Press, New York). Lovecraft is known chiefly as a writer of genre fiction, several themes from which are reflected in his sonnet sequence. But the restrained style of the verse there so distinguishes it from the prose work that, in the view of some commentators, it "deserves to be more widely known and appreciated" for its own poetic merits. The work later appealed to musicians and there have been several settings of poems from it in a variety of genres.
Стиль
Югготтың саңырауқұлақтары Лавкрафттың осы уақытқа дейін жазған ресми стильдегі өлеңдерінен ерекше айырмашылықты білдіреді. "Recapture" (кезектілікке кіргенге дейін жазылған, бірақ кейін оған қосылған) көшірмесін жібергенде, ақын бұл өлеңнің "тікелей және әсерсіз стильде жазуға тырысуының көрінісі" екенін атап өтті. Ол оны "нақты түске негізделген, иррегуляр жартылай сонет" деп сипаттады. Келесі сонеттер формасы жағынан гибридті болды, себебі олар ішінара Петрарка тәсіліне негізделген, бірақ әрқашан рифмаланған жұптармен аяқталады (сонымен қатар Шекспир сонетіндегідей) – соңғы жолда күтпеген эффект беру үшін. Лавкрафттың өлеңдері туралы сын әдебиетінде олар бір оқиғаны баяндайтын тұтас цикл құрай ма, әлде әрбір сонет жеке-жеке мағынаға ие ме деген әртүрлі пікірлер айтылды. (Бөрем, Эллис, Шульц, Воган және Воның библиографиядағы мақалаларын қараңыз). Филипп Эллис "Біртұтас түрліліктегі бірлік: Югготтан саңырауқұлақтары біртұтас орта ретінде" атты мақаласында осы мәселені талқылап, шешім ұсынады. С.Т. Джошидің пікірінше, алғашқы үш сонеттен басқа, "HPL кіріспе өлеңдерден тәуелсіз жариялауға лайық деп санаған қалған өлеңдер – бірінші және (көрінетіндей) үшінші тұлғада баяндалған, байланыссыз, таңғажайып тақырыптарды қамтитын үздіксіз шағын суреттер. Бұл – бір-біріне ауысып отыратын арман бейнелерінің жиынтығы".