Кіріспе

Құстар туысы – Аситтер Мадагаскарға ендемик Philepittidae құстар туысы. Аситтер екі туысқа жататын төрт түрден тұрады. Neodrepanis түрлері күнқұс аситтері деп белгілі және бұрын жалған күнқұстар деп аталған. Philepitta қазір жаңа құстар туысының типтік туысы – Philepittidae, оған Мадагаскар аситтері жатқызылған. Бұл пигментация әдісі жануарлар әлемінде бірегей. Оларды кеңбауырлардан бірнеше ерекшеліктер бөліп тұрады: олардың өте қысқа (Philepitta түрлерінде дерлік жоқ) құйрықтарында он екі құйрық қауырсыны бар, олардың сирингісі үлкен бронхиалдық сақинамен қапталған және олар нектармен қоректенуге бейімделген тілге ие. Оларда ұшу кезінде гуілдейтін ұзын сыртқы қанат қауырсыны бар, бұл құдалану кезінде сигнал беру үшін қолданылуы мүмкін. Екі туыс та бір-бірінен айқын ерекшеленеді.

Тамақ және тамақтандыру

Асситтердің рационының басты бөлігі – жеміс. Бұл отбасы әртүрлі жемістерді жейді және Мадагаскар ормандарында басқа жеміс жейтін құстардың өте сирек кездесуіне байланысты, тұқымдарды таратудағы ең маңызды құстардың бірі болып табылады. Олар сонымен қатар жәндіктермен де қоректенеді. Неодрепанис асситтері нектарды да пайдаланады, бірақ гүлдерге иілген мүңкілерін тереңінен кіргізбей, ұзын тілімен ішеді.

Өсіру

Жаңбырлы ормандардағы аситілер Мадагаскардың жаңбырлы маусымында, қыркүйек пен қараша айларында жаңбыр басталар алдында көбейеді. Бұрын жойылып кету қаупі төнген, тіпті жойылып кеткен деп есептелген; алайда, бұл оның таулы аймағында орнитологиялық зерттеулердің жеткіліксіздігінен туындаған. Кейінгі зерттеулер оның күдіктелгеннен гөрі көптеп таралғанын көрсетті, бірақ оның қоныс орындарының жоғалуы мен фрагментациясы салдарынан әлі де қауіп төндіреді деп саналады. Шлегель аситі жақын қауіпті түрге жатады; оның таралуы өте фрагментті, бірақ қол жетпес шатқалдарда көптеген бекіністері бар.

Таксономия және жүйелеу

Олар питталармен туыс деп есептелді, сол себепті олардың ғылыми атауы осылай қойылған, бірақ 1993 жылғы зерттеу олардың Eurylaimidae тұқымдасының ішкі тұқымдасы екенін көрсетті. Олардың сиринксінің морфологиясы Африканың Грауэр кеңтістігіне өте ұқсас. Бұл жерде олар дәстүрлі түрде жеке тұқымдас ретінде қарастырылады. Кейбір авторлар Оңтүстік Американың сапайоасын осы тұқымдасқа жатқызған, алайда қазір көптеген ғалымдар оны жеке тұқымдас, Sapayoidae деп санайды.