Пьер Жюрье: Француздық протестант көшбасшысының өмірі мен қызметі
Pierre Jurieu
Пьер Жюрье (1637-1713) – французский протестантский лидер, пастор. Образование в Самуре и Седане. Автор книги "Examen de livre de la reunion du Christianisme".
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз протестант көшбасшысы (1637–1713)
French Protestant leader (1637–1713)
Пьер Жюрье (24 желтоқсан 1637 – 11 қаңтар 1713) – француз протестант көшбасшысы болған.
Pierre Jurieu (24 December 1637 – 11 January 1713) was a French Protestant leader.
Өмір
Ол Орелеан айманындағы Мер қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі протестант пасторы болған. Ол Самур академиясында және Седан академиясында әкесі Пьер Дю Мулен мен Леблан де Больеуден оқыды. Нидерланды мен Англияда білімін аяқтағаннан кейін Юрье англикан дін қызметкері болып тағайындалды; Францияға оралған соң ол қайтадан тағайындалып, Мер шіркеуінің пасторы болып әкесінен мұрагерлік етті. Ұзақ өтпей ол өзінің алғашқы еңбегін – "Examen de livre de la reunion du Christianisme" (1671) жариялады. 1674 жылы оның "Трайт де ла девотион" еңбегі Седан қаласында теология және еврей тілі профессоры қызметіне тағайындалуына әкелді, ол көп ұзамай пастор болды. Бір жыл өткен соң ол "Реформаттардың моралі үшін қорғау" атты еңбегін жариялады. Оның шын ниетіне қарамастан, даулы мінезі, кейде фанатизмге дейін баратын қасиеті оның беделіне нұқсан келтірді. Қарсыластары оны "протестанттардың Ғолиаты" деп атады. 1681 жылы Седан академиясы жабылғаннан кейін Юрье Руандағы шіркеуге шақырылды, бірақ алдағы "Франция дін қызметкерлерінің саясаты" (La Politique du clergé de France) еңбегіне байланысты Францияда қалудан сескендік танытып, Голландияға кетіп, өмірінің соңына дейін Роттердамдағы валлон шіркеуінің пасторы болды. Ол сонымен қатар "école illustre" мектебінде профессор болды. 1690 жылдардан бастап Юрье Францияда тыңшылар желісін құрушы және оның бас ұйымдастырушыларының бірі болды. Ротердамда орналасқан бұл ұйым Францияның барлық ірі портында агенттерге ие болды. Бастапқыда Этьен Каййо Юрье үшін хаттарды жазып, шифрларды шешті. Бұл жұмыс көптеген гугеноттармен қатар Вильгельм III және Антония Гейнсиуспен қаржыландырылды.
He was born at Mer, in Orléanais, where his father was a Protestant pastor. He studied at the Academy of Saumur and the Academy of Sedan under his grandfather, Pierre Du Moulin, and under Leblanc de Beaulieu. After completing his studies in the Netherlands and England, Jurieu was ordained as an Anglican priest; returning to France he was ordained again and succeeded his father as pastor of the church at Mer. Soon after this he published his first work, Examen de livre de la reunion du Christianisme (1671). In 1674 his Traité de la dévotion led to his appointment as professor of theology and Hebrew at Sedan, where he soon became pastor. A year later he published his Apologie pour la morale des Reformés. His reputation was damaged by his argumentative nature, which sometimes descended into fanaticism, despite his sincerity. He was called by his adversaries "the Goliath of the Protestants." On the suppression of the academy of Sedan in 1681, Jurieu received an invitation to a church at Rouen, but, afraid to remain in France on account of his forthcoming work, La Politique du clergé de France, he went to Holland and was pastor of the Walloon church of Rotterdam till his death. He was also professor at the "école illustre". From the 1690s, Jurieu was the founder and one of the main organizers of a spy network in France. Based in Rotterdam, the organization had agents in all the major French ports. From the beginning, Etienne Caillaud wrote and decrypted messages for Jurieu. The work was funded by a number of Huguenots, but also by William III and Anthonie Heinsius.
Шығармалары
Юрье Нант жарлығының (1685) күшін жоюдан зардап шеккендерге көп көмек көрсетті. Ол рухани сергектік табу үшін Апокалипсиске жүгінді және өзін (Accomplissement des propheties, 1686) Антихристтің (яғни Папаның) 1689 жылы құлатылатынына сендіруге жеткізді. ХМ Бэрд: «Бұл сенім, негізі қаншалықты қиял болса да, Англияға шабуыл жасаудағы Орандық Вильгельмнің жоспарларының сәтті аяқталуына елеулі әсер етті» деп жазды. Жюрье Антуан Арно, Пьер Николь және Жак Бенинь Босуэ шабуылдарына қарсы протестантизмнің доктриналарын қорғады, бірақ тіпті ұсақ мәселелерде де пікірлері өзгеше болғанда (мысалы, Луи Дю Мулен және Клод Пейон сияқты) өзінің протестант әріптестерімен де дауласуға дайын болды. Оның әріптесі Пьер Бейльге қарсы шабуылдарының қатыгездігі мен табандылығы нәтижесінде 1693 жылы ол қызметінен алынды. Юрьедің маңызды еңбектерінің бірі – Lettres pastorales adressées aux fidéles de France (3 том, Роттердам, 1686–1687; ағылш. аудармасы, 1689), ол полицияның қатаң бақылауына қарамастан Францияға жетіп, протестант халқына терең әсер етті. Осы Пасторальдық хаттарда Юрье Жан Жак Руссодан бұрын мемлекеттік билік пен оның поддандылары арасындағы ашық немесе жасырын шарт туралы тезисті қолдайды; Боссуэ осы идеяға өзінің Avertissements aux Protestants (1689–1691) еңбегінің бесінші бөлімінде қарсы шықты. Юрьедің соңғы маңызды еңбегі – "Догмалар мен культтарға сынды талдау" (1704) болды. Ол көптеген даулы еңбектер жазды.
Jurieu did much to help those who suffered by the revocation of the Edict of Nantes (1685). He turned for consolation to the Apocalypse, and succeeded in persuading himself (Accomplissement des propheties, 1686) that the overthrow of the Antichrist (i. e. the Pope) would take place in 1689. HM Baird wrote that "this persuasion, however fanciful the grounds on which it was based, exercised no small influence in forwarding the success of the designs of William of Orange in the invasion of England". Jurieu defended the doctrines of Protestantism against the attacks of Antoine Arnauld, Pierre Nicole and Jacques Benigne Bossuet but was equally ready to enter into dispute with his fellow Protestants (with Louis Du Moulin and Claude Payon, for instance) when their opinions differed from his own even on minor matters. The bitterness and persistency of his attacks on his colleague Pierre Bayle led to the latter being deprived of his chair in 1693. One of Jurieu's chief works is Lettres pastorales adressées aux fidéles de France (3 vols., Rotterdam, 1686 1687; Eng. trans., 1689), which, notwithstanding the vigilance of the police, found its way into France and produced a deep impression on the Protestant population. In these Pastoral Letters, Jurieu supports before Jean Jacques Rousseau the thesis of an explicit or implicit contract between the sovereign and his subjects; this idea will be opposed by Bossuet in the fifth of his Avertissements aux Protestants (1689–1691). Jurieu's last important work was the Histoire critique des dogmes et des cultes (1704). He wrote a great number of controversial works.