Кіріспе
Приматтар туысы. Кіші бұталар немесе кіші галагостар – Галаго туысына жататын стрепсиррин приматтары. Олар басқа бұталар мен галаго туыстастарымен бірге Галагидтер тұқымдасына жатады. Олар өз аумағын қолдарына несеп тастау арқылы және өрмелеп шыққан ағаштарда із қалдыру арқылы белгілейді, содан кейін түнгі уақытта осы іздермен ағаштар арасында қайта-қайта жүреді. Еркектер де ұрғашыларды белгілеу үшін оларға несеп шашады. Олар лорилермен туыс, мінез-құлқы мен анатомиясы ұқсас. Дегенмен, олар әлдеқайда жылдам және көбінесе жасырын емес, жылдамдыққа тәуелді аң аулайды. Сонымен қатар, түрлер мен популяциялар ішінде түсі мен дене мөлшері айқын түрде өзгеруі мүмкін. Олардың түктері дене бөліктеріне және түрлеріне қарай әртүрлі болады, әдетте қара, қоңыр, сұрдан аққа дейін, ал көптеген түрлерінің бүйірлері мен аяқтарында жасыл, қызғылт және қызыл түстердің реңі байқалады. Кейбір түрлерінде мұрын жолағы болса, ал басқаларында көздің айналасында қара шеңберлер болады, бұл оларға кең көру бұрышын береді, ол олжаны табуға көмектеседі. Олардың құлақтары да өте икемді, бұл оларға аң аулау кезінде жәндіктерді іздеуге мүмкіндік береді. Саусақтарының ұштарында, саусақтарының арасында және бас бармақтарының табанындағы дөңгелек, жалпақ төсемдер бұтақтарды берік ұстауға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, олардың өткір, қабырғалы тырнақтары ағаштардың тегіс бетіне жабысып тұруға және жәндіктерді іздеу үшін тілдерін қолданып, қиыстарға жетуге көмектеседі. Кіші бұталар орман, бұталы жерлер, саванна, тау ормандары, өзендер бойындағы жерлер сияқты әртүрлі ортада кездеседі, көбінесе айналасында шөп аз ағаштарды ұнатады.
Lesser bushbabies, or lesser galagos, are strepsirrhine primates of the genus Galago. They are classified, along with the other bushbaby and galago genera in the family Galagidae. They mark their territory by urinating on their hands and leaving traces on the trees they climb across, and they follow these detectable paths through the trees night after night. Males will also urinate on females to mark them. They are related to lorises, and have similar behavior and anatomy. They are much faster, however, and typically hunt by speed rather than by stealth. Additionally, there is often notable variation in coloration and body size even within species and populations. Their coat varies across body regions as well as between species, typically ranging from black, brown, and grey to white, with many showing a greenish, reddish, and orangeish tint to the sides and limbs. Some species have a nasal strip while others have distinct dark rings around the eyes. which gives them a broad field of vision which is helpful in locating prey; they also have highly mobile ears that allow them to track insects as they hunt. Round flat pads on their fingertips, between their fingers, and on their palms at the base of their thumbs enable them to firmly grip the branches. They also have pointed, keeled nails that give them stability as they cling to smooth tree surfaces and reach for insects into crevices, using their rough narrow tongue. Lesser bushbabies are found in a variety of habitats, such as woodland, bushland, savanna, montane forest, riverine habitats; favouring trees with little grass around them.
Диета
Бұталық балалар әдетте әртүрлі пропорцияларда және комбинацияларда үш түрлі тамақпен қоректенеді: жануарлардың жемтігі, жемістер және шайыр. Олардың рационы негізінен ұсақ омыртқасыз жануарлардан (көбінесе жәндіктерден) тұрса да, кейбір түрлері бақаларды және мүмкін басқа да ұсақ жануарларды жейді. Бұтақтарды ұстау үшін аяқтары мен қолдарындағы жалпақ дисктерді пайдаланады. Бұл дауыстардың барлығы үш санатқа бөлінеді: қорғаныс және шабуылдық, әлеуметтік байланыс және ескерту. Олардың есту қабілеті де өте дамыған. Бұталық балалар жеке қоректенеді, бірақ түнде топтасып кездеседі. Кейбір түрлер, мысалы, G. moholi, күндіз 2-ден 7-ге дейін топтасып ұйықтайды. Бұл топтар әдетте бір аналық және оның бірнеше балаларынан құралады. Түнде топтар тарап, жеке-жеке қоректенеді. Еркектер көбінесе бір-біріне агрессивті болады; аумақты қорғайтын басты еркектер ғана, көбінесе ең үлкен және ең агрессивті болып табылады. Туғаннан кейін әдетте екінші жылу кезеңі болады. Аналықтың жүктілік мерзімі 111–142 күнге созылады және әдетте 6 еркекке дейін жұптасады. Кішкентай бұталық балалар аналары бастапқыда балаларын ұяда немесе ағаш қуысында сақтайды, кейіннен түнде қоректенгенде жапырақтардың арасына жасырады.