Кіріспе
Ассирия мүсіні "Қара обелиск" (Der schwarze Obelisk) – 1956 жылы неміс жазушысы Эрих Мария Ремарк жазған роман. Бұл роман 1920 жылдардың басындағы Германияның бейнесін сомдайды, осы кезеңдегі жоғары инфляция мен ұлтшылдықтың күшеюі суреттеледі. Романның басты кейіпкері Людвиг жиырмадан асса, көптеген достары сияқты, ол да Бірінші дүниежүзілік соғыстың ардагері. Ақын болу арманымен өрнектелгенімен, ол досы Георгтың кішкентай қабір тастары компаниясының кеңсесін басқаруға көмектеседі. Сонымен қатар, ол кітап дүкені иесінің ұлына жеке сабақ беріп, жергілікті психиатриялық аурухананың шіркеуінде орган тартып, қосымша табыс табуға тырысады. Осындай алуан түрлі қызметтерінің арқасында Людвиг қаласының және айналасындағы ауылдардың тұрғындарымен кең байланысқа түседі, осы қарым-қатынастардың куәсі боламыз. Мысалы, біз бизнесмендерді көреміз – кейбіреулері ескі қағидаларын сақтап, банкротқа ұшырайды, ал енді біреулері акциялармен айналысып, жүйенің әлсіз тұстарын пайдаланып, моральдық тұрғыдан күмәнді жолмен байып кетеді. Соғыс ардагерлерін де көреміз – кейбіреулері оларды сәтсіз соғысқа жеткізген ескі саясатты сынап, ал енді біреулері әскери тәртіпті сағынып, өркендеп келе жатқан көшбасшысы Адольф Гитлердің қадір-қасиеттерін мақтайтын бейімді ұлтшылдарға айналады. Көптеген оқиғалар әйелдермен байланысты. Олардың екеуі Людвигті тастап кетеді, себебі ол ашкөздік пен ақша билігіне бағынбайды. Ол "таза" болуды таңдайды, мүмкін, жалғыз емес, бірақ ол өз идеалдарына адал болудан басқа жол таба алмайды және енді осы таңдаумен өмір сүруге мәжбүр. Оған ең жақын әйел – Женевьева Терховен, ол психиатриялық ауруханада кездеседі. Ол шизофрениямен ауырады және көбінесе өзін "Изабелла" деп есептейді. Людвиг оған көбірек бейімделіп, оның әлемді басқаша қабылдауына байланысты оған "таза" махаббат сезінеді. "Бір адамның өлімі – трагедия, миллиондаған адамның өлімі – статистика" (Aber das ist wohl so, weil ein einzelner immer der Tod ist — und zwei Millionen immer nur eine Statistik.) деген сөз жиі кітапқа емес, Кеңес Одағының басшысы Иосиф Сталинге жатқызылады.
The Black Obelisk (Der schwarze Obelisk) is a novel written in 1956 by the German author Erich Maria Remarque. This novel paints a portrait of Germany in the early 1920s, a period marked by hyperinflation and rising nationalism. Ludwig, the protagonist, is in his mid twenties; just like most of his friends, he is a World War I veteran. Although aspiring to be a poet, he works for a friend, Georg, managing the office of a small tombstone company. He tries to earn some extra money as a private tutor to a son of a bookstore owner, and by playing the organ at the chapel of a local insane asylum. Thanks to this diversity of activities, Ludwig interacts with a wide cross section of the German population of his town and the surrounding villages and we are allowed to witness those interactions. We see, for example, businessmen – some trying to stick to the old principles and going bankrupt, others speculating on stocks, exploiting the system and becoming rich in morally ambiguous ways. We see war veterans – some highly critical of the old ways that led them to a failed war, others longing for the old days of military discipline and turning into inflexible nationalists hailing the virtues of their rising leader, Adolf Hitler. A lot of events are connected to women. Two of them leave Ludwig, just because he cannot float in the contemporary world of greed and money. He chose to stay "clean", maybe not by himself, but he cannot be anything other than be true to his ideals and now he has to live with that choice. A third woman, probably the most important to him, is Genevieve Terhoven, whom he meets at the insane asylum. She is there for being schizophrenic and considers herself to be "Isabelle" most of the time. Ludwig gets more and more attached to her, feeling a "pure" love for her because she sees the world so differently. The line "The death of one man is a tragedy, the death of millions is a statistic" (Aber das ist wohl so, weil ein einzelner immer der Tod ist — und zwei Millionen immer nur eine Statistik.) is often not credited to the book but attributed to Soviet leader Joseph Stalin.
Танымал мәдениетте
1998 жылы Эмир Кустурицаның "Қара мысық, ақ мысық" фильмінде "Қара обелиск" лақап атымен танылған әйел ағаш қабырғадан шегеді тізесімен тартып алатын эпизод бар. Бұл Ремарк романындағы Фрау Бекманның осыған ұқсас әрекет жасағаны туралы айтылған дерекке тікелей сілтеме.